ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः। भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता
मग, जी विचाराने किंवा कृतीनेही मिळवणं कठीण आहे, अशी सुंदर हास्य असलेली ती, पांडुपुत्र फाळ्गुनाच्या महालात पोहोचली.
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता। अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना
तेथे, दरवाजापाशी पोहोचून, द्वारपालांनी सांगितल्यावर, सुंदर डोळ्यांची उर्वशी, श्रेष्ठ पुरुष अर्जुनासमोर सादर करण्यात आली.
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम्। स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि
त्याने त्या निर्मळ, मनोहारी घराकडे वाटचाल केली; पण मनात शंका घेऊन, तो त्या रात्री परत गेला.
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः। तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान्
उर्वशीला पाहताच, अर्जुनाच्या डोळ्यात लाज दाटली; त्याने वाकून नमस्कार केला आणि गुरुची योग्य सेवा केली.
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे। किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्। किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः
तो म्हणाला, 'हे अप्सरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या देवी, मी तुला वाकून नमस्कार करतो. तू इथे कशासाठी आलीस, ते मला खरं-खरं सांग. देवी, तुझी आज्ञा काय आहे? मी तुझ्या सेवेसाठी हजर आहे.'
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी। गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम्
फाल्गुनाच्या मनात इच्छा नाही हे ओळखून, संकेत समजणारी उर्वशीने, गंधर्वांनी सांगितलेले सर्व शब्द फाल्गुनाला सांगितले.
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम। नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता
माझ्याशी चित्रसेनाने जे सांगितले, हे श्रेष्ठ पुरुषा, ते मी तुला सांगते आणि मी इथे का आले, तेही स्पष्ट करते.
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे। तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे
इंद्राच्या रम्य सभेत सर्वजण हजर असताना, आणि तुझ्या येण्याने स्वर्गात मोठा उत्सव सुरू असताना,
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः। समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम
रुद्र, सर्व आदित्य, अश्विनी कुमार, वसु हे सर्व जिथे उपस्थित होते, हे श्रेष्ठ पुरुषा,
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च। सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च
महार्षींच्या आणि राजर्षींच्या सभेत, सिद्ध, चारण, यक्ष आणि मोठ्या नागांच्या समूहात,
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः। ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु
सर्वजण आपल्या योग्य जागी बसले होते, मान आणि सामर्थ्याने तेजस्वी दिसत होते, अग्नी, सोम आणि सूर्यासारखे उजळून निघाले होते.
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन। दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन
गंधर्व वाद्य वाजवत होते, हे कुरुकुळातील आनंदा, आणि दिव्य, मोहक गाणे सुरू झाले होते, हे मोठ्या डोळ्याच्या अर्जुना,
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह। त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान्
सर्व प्रमुख अप्सरा नृत्य करत असताना, हे कुरुकुळातील आनंदा, तिथे फक्त तूच माझ्याकडे पाहिलेस, असं म्हटलं गेलं.
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम्। तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः
त्या मोठ्या स्नानसमारंभात, तुझ्या वडिलांनी परवानगी दिल्यावर, देव आपापल्या निवासस्थानी परतले.
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः। अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः
त्याचप्रमाणे, सर्व अप्सरा, स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, आपापल्या घरी परतल्या; आणि इतरही, हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, तुझ्या वडिलांनी परत पाठवल्या.
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम्। प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम्
मग इंद्राच्या आज्ञेने, चित्रसेन माझ्याकडे आला, हे कमलासारख्या डोळ्याच्या, आणि त्याने स्वतः मला सांगितले.
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि। प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह
'तुझ्यासाठी, हे सुंदर वर्णाच्या, मला देवेंद्राने पाठवले आहे; तू महेंद्र, मला आणि स्वतःलाही प्रिय वाटेल असं कर.'
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम्। पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत्
'रणात इंद्रासारखा, रूप, दानशूरपणा आणि उत्तम गुण असलेला पार्थ, हे सुंदर कंबरेच्या, त्याला तू इच्छित जा,' असं त्याने मला सांगितलं.
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ। तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम
त्याच्यामुळे आणि तुझ्या वडिलांनीही परवानगी दिल्यामुळे, हे निष्पापा, मी तुझ्या सेवेसाठी इथे आले आहे, हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या.
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता। चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः
फक्त इंद्राने पाठवल्यामुळेच मी आले नाही, तर हे वीर, हे माझंही खूप दिवसांचं मनापासूनचं स्वप्न आहे.
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः। उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः
ती असं बोलताना ऐकून, अर्जुनाला फारच लाज वाटली. तो देवांसारखा दिसत, पण त्याने आपले कान दोन्ही हातांनी झाकले.
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि। गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने
सौभाग्यवती, सुंदर स्त्री, तू माझ्याशी जे बोललीस ते मी ऐकलं नाही असंच होवो; कारण माझ्या मनात तू माझ्या गुरुंच्या पत्नींसारखीच आहेस, हे सुंदर मुखवाली.
[यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम। तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा]
जशी कुंती आणि इंद्रपत्नी शची माझ्यासाठी आदरणीय आहेत, तशीच तूही आहेस, शुभे. यात अजून विचार करण्याची काहीच गरज नाही.
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे। तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते
शुभ्र हास्यवाली, मी तुला स्पष्टपणे पाहिलं आहे, त्यामागचं खरं कारण मी तुला सांगतो, ऐक.
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह। त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः
ही सुदती, पौरव वंशाची जननी, मी तिथे तुला पाहिलं आणि आश्चर्याने माझे डोळे मोठे झाले.
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः। गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी
कल्याणी, तू मला वेगळ्या दृष्टीने पाहू नकोस, अप्सरे. तू माझ्या गुरूपेक्षा जड आहेस, आणि वंश वाढवणारी आहेस.
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन। गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि
देवांना आनंद देणाऱ्या, आम्ही सर्वजण तुझ्यासमोर उघडे आहोत; वीर, मला गुरुच्या जागी काही सांगू नकोस.
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः। तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः
इथे आलेले वडील, भाऊ, मुले किंवा नातवंडे, ते आपल्या तपाने आम्हाला प्रसन्न करतात, आणि त्यांच्याकडून काहीही चुकीचं होत नाही.
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि। हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद
म्हणून कृपा कर, मला दुःखी, प्रेमाने व्याकुळ आणि भक्त असलेल्या मला दूर लोटू नकोस, मान देणाऱ्या.
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते। शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः
सत्यवती, सुंदर नितंबवाली, मी तुला जे सांगतो ते खरं आहे, ऐक. दिशा आणि उपदिशा, देवांसह, तेही ऐकू देत.