शिशुर्यथा पितुश्चाङ्के सुखं शेते तटे तथा। मया तवाङ्के ललितं शैलराज महाप्रभो
जसा मुलगा वडिलांच्या मांडीवर सुखाने झोपतो, तसाच मी, हे महान पर्वतराजा, तुझ्या कुशीत आनंद घेतला.
अप्सरोगणसंकीर्णए ब्रह्मघोषानुनादिते। सुखमस्म्युषितः शैल तव सानुषु नित्यदा
अप्सरांचा समूह आणि ब्रह्मघोषाने निनादलेल्या तुझ्या कडांवर मी नेहमीच आनंदाने राहिलो आहे, हे पर्वता.
एवमुक्त्वार्जुनः शैलमामन्त्र्य परवीरहा। आरुरोह रथं दिव्यं द्योतयन्निव भास्करः
अर्जुनाने असे बोलून, त्या पर्वताला नमस्कार केला आणि मग तो दिव्य रथावर चढला. तो सूर्यासारखा तेजस्वी दिसत होता.
स तेनादित्यरूपेण दिव्येनाद्भुतकर्मणा। ऊर्ध्वमाचक्रमे धीमान्प्रहृष्टः कुरुनन्दनः
मग कुरुवंशाचा आनंद करणारा, बुद्धिमान अर्जुन त्या दिव्य आणि अद्भुत स्वरूपात, सूर्याच्या तेजाने, आनंदाने वर जाऊ लागला.
सोऽदर्शनपथं यातो मर्त्यानां धर्मचारिणाम्। ददर्शाद्भुतरूपाणि विमानानि सहस्रशः
तो धर्माने चालणाऱ्या माणसांना न दिसणाऱ्या मार्गावर गेला आणि तिथे त्याने हजारो अद्भुत आकारांची विमानं पाहिली.
न तत्र सूर्यः सोमो वा द्योतते न च पावकः। स्वयैव प्रभया तत्र द्योतन्ते पुण्यलब्धया
तिथे सूर्य, चंद्र किंवा अग्नी यांचं तेज नव्हतं; तिथे प्रत्येकजण आपल्या पुण्यामुळे मिळालेल्या तेजानेच उजळून निघाले होते.
तारारूपाणि यानीह दृश्यन्ते द्युतिमन्ति वै। आकाशे विप्रकृष्टत्वात्तनूनि सुमहान्त्यपि
आपल्याला आकाशात दूरदूर चमकणारे जे तारे दिसतात, ती विशाल आणि तेजस्वी रूपं तिथे आपल्या खऱ्या स्वरूपात दिसत होती.
तानि तत्र प्रभास्वन्ति रूपवन्ति च पाण्डवः। ददर्श स्वेषु धिष्ण्येषु दीप्तिमन्ति स्वयाऽर्चिषा
पांडवांमध्ये श्रेष्ठ अर्जुना, तिथे त्याने ती तेजस्वी आणि सुंदर रूपं त्यांच्या त्यांच्या आसनांवर बसलेली, स्वतःच्या प्रकाशाने झळाळणारी पाहिली.
तत्र राजर्षयः सिद्धा वीराश्च निहता युधि। तपसा च जितं स्वर्गं संपेतुः शतसङ्घशः
तिथे राजर्षी, सिद्ध, युद्धात पडलेले वीर आणि तपाने स्वर्ग मिळवलेले असे शेकडो लोक एकत्र जमले होते.
गन्धर्वाणां सहस्राणि मूर्यज्वलिततेजसाम्। गुह्यकारनामृषीणां च तथैवाप्सरसां गणान्
तिथे हजारो तेजस्वी गंधर्व, तसेच गुप्त, किन्नर आणि अप्सरांचा मोठा समूहही होता.
लोकानात्मप्रभान्पश्यन्फल्गुनो विस्मयान्वितः। पप्रच्छ मातलिं प्रीत्या स चाप्येनमुवाच ह
स्वतःच्या तेजाने उजळणारे ते लोक पाहून, फाल्गुन अर्जुन आश्चर्यचकित झाला आणि त्याने प्रेमाने मातलीला विचारले; त्यावर मातलीने उत्तर दिले.
एते सुकृतिनः पार्थ स्वेषु धिष्ण्येष्ववस्थिताः। तान्दृष्टवानसि विभो तारारूपाणि भूतले
पार्था, हे सर्व पुण्यवान लोक त्यांच्या त्यांच्या आसनांवर आहेत; हेच ते तारेसारखे रूपं आहेत, जी तू पृथ्वीवर पाहिली होतीस.
ततोऽपश्यत्स्थितं द्वारि मत्तं विजयिनं गजम्। ऐरावतं चतुर्दन्तं कैलासमिव शृङ्गिणम्
मग त्याने दाराशी उभा असलेला, विजयाने मदमस्त झालेला, चार सोंडांचा ऐरावत हत्ती पाहिला, जो कैलास पर्वतासारखा उंच होता.
स सिद्धमार्गमाक्रम्य कुरुपाण्डवसत्तमः। व्यरोचत यथापूर्वं मान्धाता पार्थिवोत्तमः
सर्वश्रेष्ठ कुरुपांडव अर्जुन सिद्धांचा मार्ग धरून गेला आणि पूर्वी जसा मंदाता राजा तेजस्वी दिसत होता, तसा तोही तिथे झळाळला.
अभिचक्राम लोकान्स राज्ञां राजीवलोचनः
कमलासारख्या डोळ्यांचा तो अर्जुन राजांच्या लोकांमधून पुढे पुढे जाऊ लागला.
[एवं स संक्रमंस्तत्र स्वर्गलोके महायशाः ।] ततो ददर्श शक्रस्य पुरीं ताममरावतीम्
त्या स्वर्गलोकातील मार्गाने जात असताना, त्या कीर्तीमान अर्जुनाने इंद्राची अमरावती नगरी पाहिली.
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम्। सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम्
त्याने ती रम्य नगरी पाहिली, जिथे सिद्ध आणि चारण वावरतात, आणि जी सर्व ऋतूंमध्ये फुलणाऱ्या पुण्यवान वृक्षांनी सजलेली होती.
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम्। उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना
तिथे सौगंधिक फुलांच्या पवित्र सुगंधाने भरलेल्या मंद वाऱ्याने तो ताजातवाना झाला.
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम्। ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः
त्याने दिव्य नंदनवन पाहिलं, जिथे अप्सरांचा समूह वावरत होता आणि जिथे दिव्य फुलांनी भरलेली झाडं पाहुण्यांना आमंत्रित करत होती.
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना। स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः
तो पुण्यवानांचा लोक, जो न तप केलेल्यांना, न यज्ञ केलेल्यांना, आणि न युद्धात पाठी फिरवणाऱ्यांना दिसू शकत नाही.
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः। नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः
जो यज्ञ करत नाही, व्रत पाळत नाही, वेदाचं वाचन करत नाही, अंग शुद्ध ठेवत नाही, आणि जो तीर्थस्थळी यज्ञ किंवा दानातून वर्ज्य केला जातो —
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन। पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः
जो यज्ञ बिघडवतो, नीच वागतो, मद्यपान करतो, गुरुपत्नीशी संबंध ठेवतो, मांस खातो किंवा दुष्ट आहे — असा कोणीही मला कधीच पाहू शकत नाही.
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम्। प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम्
मग त्या बलवान अर्जुनाने दिव्य गाण्यांनी गुंजणाऱ्या त्या स्वर्गीय वनाचं दर्शन घेतलं आणि इंद्राची प्रिय नगरीत प्रवेश केला.
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः। संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा
तेथे त्याने हजारो हजार स्वेच्छेने फिरणारी, थांबलेली आणि येणारी अशी असंख्य देवांची विमाने पाहिली.
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः। पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः
गंधर्व आणि अप्सरा यांनी पांडुपुत्राचं स्तुती केली आणि फुलांच्या सुगंधाने भरलेल्या पवित्र वाऱ्यांनी त्याला शीतलता दिली.
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः। हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम्
मग देव, गंधर्व, सिद्ध, आणि श्रेष्ठ ऋषी — हे सर्व आनंदित होऊन निष्कलंक कर्म करणाऱ्या पार्थाचं सन्मान करू लागले.
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः। प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम्
आशीर्वाद आणि दिव्य वाद्यांच्या निनादात त्याचं स्तवन होत असताना, शंख आणि डमरू वाजू लागले आणि तो बलवान अर्जुन पुढे गेला.
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम्। इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः
इंद्राच्या आज्ञेने, सर्वत्र स्तुती होत असताना, पार्थाने देवांचा मार्ग म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या विस्तीर्ण तारकामार्गावर प्रवास केला.
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा। आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः
तेथे साध्य, विश्वदेव, मरुत, अश्विनी कुमार, आदित्य, वसु, रुद्र आणि निर्मळ ब्रह्मर्षी उपस्थित होते.
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः। तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः
तसेच, दिलीप प्रमुख अनेक राजर्षी, राजे, तुंबुरू, नारद आणि गंधर्व हाहा व हूहू हेही तेथे होते.