दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ। अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि
मनुष्यांमध्ये श्रेष्ठा, मी तुला हे दिव्य दर्शन देतो; या शक्तीने, महाबाहु, तू अमानुष आणि जिंकता न येणाऱ्या शत्रूंनाही जिंकशील.
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम्। अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि
माझ्याकडूनही तू हे श्रेष्ठ अस्त्र लवकर घे; या अस्त्राने तू धृतराष्ट्रपुत्रांच्या सैन्यांना जाळून टाकशील.
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम। ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत्
माझ्याकडून हे अदृश्य होण्याचे प्रिय अस्त्रही घे, जे बळ, तेज, प्रकाश देते, शत्रूंना झोपवते आणि त्यांना नमवते.
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा। तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः
महात्मा शंकराने जेव्हा त्रिपुराचा नाश केला, तेव्हा ह्याच अस्त्राने त्याने बलाढ्य असुरांना जाळून टाकले.
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम। त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव
सत्यपराक्रमी अर्जुना, तुझ्यासाठी मी हे अस्त्र तयार केले आहे; मेरूपर्वतासारखे जड असलेले हे अस्त्र धारण करण्यास तूच योग्य आहेस.
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः। कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः
मग महाबली, कुरुवंशाचा आनंद अर्जुनाने योग्य पद्धतीने कुबेराचे हे दिव्य अस्त्र स्वीकारले.
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम्। सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः
त्यावेळी देवराज इंद्राने निष्कलंक कृत्य करणाऱ्या पार्थाला, गोड शब्दांनी धीर देत, दिव्य डोल वाजत असताना सांगितले.
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः। परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः
कुंतीचे बलाढ्य पुत्रा, तू प्राचीन काळापासूनच सर्वांचा स्वामी आहेस; तू सर्वोच्च सिद्धी मिळवलीस आणि थेट देवांच्या मार्गावर पोहोचलास.
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम। आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते
शत्रूंना जिंकणाऱ्या अर्जुना, देवांचे एक मोठे कार्य तुला पूर्ण करायचे आहे; स्वर्गात जाण्याची तयारी कर, तेजस्वी वीर.
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम। तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव
मातलीने हाकलेला रथ खास तुझ्यासाठी माझ्या वतीने आला आहे; त्या ठिकाणी मी तुला सर्व अस्त्रे देईन, कुरुवंशीय अर्जुना.
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि। जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः
पर्वताच्या शिखरावर एकत्र आलेले सर्व लोकपाल पाहून, कुंतीपुत्र धनंजयाच्या मनात मोठा आश्चर्याचा भाव दाटला.
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान्। पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि
मग तेजस्वी अर्जुनाने योग्य रीतीने शब्द, पाणी आणि फळांनी एकत्र आलेल्या लोकपालांचे आदरपूर्वक पूजन केले.
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम्। यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः
त्यांनंतर सर्व देवांनी धनंजयाचे योग्य ते स्वागत करून, जसे आले तसेच, इच्छेनुसार परत गेले.
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः। कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम्
मग पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अर्जुनाला अस्त्रे मिळाल्याचा आनंद झाला; आपले कार्य पूर्ण झाले असे समजून त्याचे मन समाधानाने भरून गेले.
गतेषु लोकपालेषु पार्थः शत्रुनिबर्हणः। चिन्तयामास राजेन्द्र देवराजरथागमम्
लोकपाल निघून गेल्यावर, शत्रूंचा नाश करणारा पार्था, राजन, देवराजाच्या रथाच्या आगमनाचा विचार करू लागला.
तस्य चिन्तयमानस्य गुडाकेशस्य धीमतः। रथो मातलिसंयुक्त आजगाम महाप्रभः
गाढ निद्रेला जिंकणाऱ्या आणि बुद्धिमान अर्जुनाच्या मनात हे विचार चालू असतानाच, मातलीने हाकलेला तेजस्वी रथ तेथे आला.
नभो वितिमिरं कुर्वञ्जलदान्पाटयन्निव। दिशः संपूरयन्नादैर्महामेघरवोपमैः
तो रथ आकाश काळवंडवत होता, जणू काही मेघ फाडत आहे, आणि मोठ्या मेघगर्जनेसारख्या आवाजांनी सर्व दिशांना भरून टाकत होता.
असयः शक्तयो भीमा गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः। दिव्यप्रभावाः प्रासाश्च विद्युतश्च महाप्रभाः
त्या रथावर तलवारी, भयंकर शस्त्रे, भीषण गदा, दिव्य तेज असलेली भाले आणि तेजस्वी वज्र होते.
तथैवाशनयश्चैव चक्रयुक्तास्तुलागुडाः। वायुस्फोटाः सनिर्घाताः शङ्खमेघस्वनास्तथा
तसेच वज्र, चाक असलेल्या तुला, वाऱ्याच्या वेगाने वाजणारे गडगडाट, आणि मेघांसारखा आवाज करणारे शंखही होते.
तत्रनागा महाकाया ज्वलितास्याः सुदारुणाः। सिताभ्रकूटप्रतिमाः संहताश्च यथोपलाः
तेथे मोठ्या शरीराचे, ज्वालामुखी तोंड असलेले, अत्यंत भयंकर, शुभ्र मेघांच्या राशीसारखे, एकत्र जमलेले नाग दिसत होते.
दशवाजिसहस्राणि हरीणां वातरंहसाम्। वहन्ति यं नेत्रमुषं दिव्यं मायामयं रथम्
दहा हजार वाऱ्यासारख्या वेगवान हिरवे घोडे, दिव्य ध्वज असलेला तो अद्भुत आणि मायावी रथ ओढत होते.
तत्रापश्यन्महानीलं वैजयन्तं महाप्रभम्। ध्वजमिन्दीवरश्यामं वंशं कनकभूषणम्
तेथे अर्जुनाने मोठा, निळसर, तेजस्वी वैजयंत ध्वज पाहिला, जो निळ्या कमळासारखा काळा आणि सोन्याच्या अलंकारांनी सजलेला होता.
तस्मिन्रथे स्थितं सूतं तप्तहेमविभूषितम्। दृष्ट्वा पार्थो महाबाहुर्देवराजमतर्कयत्
त्या रथावर सोन्याच्या दागिन्यांनी सजलेला सारथी उभा होता; तो पाहून महाबाहू पार्थाने देवराजाचा विचार केला.
तथा तर्कयतस्तस्य फल्गुनस्याथ मातलिः। सन्नतः प्रस्थितो भूत्वा वाक्यमर्जुनमब्रवीत्
अशा प्रकारे फाल्गुन विचार करत असताना, मातली नम्रपणे उभा राहून अर्जुनाला म्हणाला.
भोभो शक्रात्मज श्रीमञ्शक्रस्त्वां द्रष्टुमिच्छति। आरोहतु भवाञ्शीघ्रं रथमिन्द्रस्य संभतम्
शक्रपुत्रा, तेजस्वी अर्जुना, शक्र स्वतः तुला पाहायला इच्छितो आहे. इंद्राने सजवलेला रथ त्वरा करुन चढ.
आह माममरश्रेष्ठः पिता तव शतक्रतुः। कुन्तीसुतमिह प्राप्तं पश्यन्तु त्रिदशालयाः
अमरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुझ्या वडिलांनी, शतक्रतु शक्रांनी मला सांगितले — 'कुंतीपुत्र इथे आला आहे, हे त्रैलोक्याचे सर्व देव पाहू देत.'
एष शक्रः परिवृतो देवैर्ऋषिगणैस्तथा। गन्धर्वैरप्सरोभिश्च त्वां दिदृक्षुः प्रतीक्षते
हे बघ, शक्र देव, देव, ऋषी, गंधर्व आणि अप्सरा यांच्या वेढ्यात तुला पाहण्यासाठी वाट पाहत आहेत.
अस्माल्लोकाद्देवलोकं पाकशासनशासनात्। मारोह त्वं मया सार्धं लब्धास्त्रः पुनरेष्यसि
वज्रधारी शक्राच्या आज्ञेने, या पृथ्वीवरून माझ्यासोबत देवांच्या लोकात चल. अस्त्र प्राप्त करून पुन्हा परत येशील.
मातले गच्छ शीघ्रं त्वमारोहस्व रथोत्तमम्। राजसूयाश्वमेधानां शतैरपि सुदुर्लभम्
मातली, त्वरा कर आणि तो उत्तम रथ चढ. शेकडो राजसूय आणि अश्वमेध यज्ञ करूनही तो सहज मिळत नाही.
पार्थिवैः सुमहाभागैर्यज्वभिर्भूरिदक्षिणैः। दैवतैर्वा दुरारोहं दानवैर्वा रथोत्तमम्
राजे, मोठे यज्ञ करणारे, दानशूर, देव किंवा दानव — कुणालाही हा उत्तम रथ सहज चढता येत नाही.