ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः। पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः
मग पावसाच्या ढगासारखा काळा, जलाचा स्वामी आणि जलचरांचा अधिपती वरुण पश्चिम दिशेला उभा राहिला आणि त्याचा आवाज पर्वतासारखा घुमला.
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः। पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः
पार्था, तू क्षत्रियांत श्रेष्ठ आहेस आणि क्षत्रियधर्मात स्थित आहेस. माझ्याकडे मोठ्या तांबड्या डोळ्यांनी पाहा—मी जलांचा स्वामी वरुण आहे.
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान्। प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान्
कुन्तीपुत्रा, माझ्याकडून हे वरुणाचे पाश घे, जे कोणालाही रोखता येत नाहीत, आणि त्यांना परत घेण्याच्या गुप्त पद्धतींसह स्वीकार.
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये। दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम्
हे वीर, या अस्त्रांनी मी ताऱ्यांच्या सैन्याविरुद्धच्या युद्धात हजारो बलाढ्य दैत्यांना बांधले होते.
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान्। गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः
म्हणून, महात्म्या, हे माझ्या कृपेने निर्माण झालेले अस्त्र स्वीकार; कारण हे अस्त्र वापरताना मृत्यूसुद्धा तुझ्या हातून सुटू शकत नाही.
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि। तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः
या अस्त्राचा तू जेव्हा युद्धात वापर करशील, तेव्हा पृथ्वीवर क्षत्रिय उरणार नाहीत—यात काहीच शंका नाही.
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः। प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा
मग दिव्य अस्त्रांमध्ये निपुण असलेल्या अर्जुनाने योग्य पद्धतीने वरुणाकडून ती दिव्य वरुणास्त्रे स्वीकारली.
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत। दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च
मग कैलासावर राहणारा धनाचा स्वामी, वरुण आणि यमाने दिव्य अस्त्रे दिल्यानंतर, तेथे आला.
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल। त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च
पांडुपुत्रा, महाबाहु, बुद्धिमान अर्जुना, मीही तुझ्यावर अत्यंत प्रसन्न आहे, कारण तुझ्याशी आणि अजिंक्य भीमाशी भेट झाली.
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन। सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः
सव्यसाचि, महाबाहु, तू प्राचीन देवांपैकी एक आहेस; पूर्वीच्या कल्पांत तू आमच्यासोबत नेहमीच युद्ध केले आहेस.
दर्शनं ते त्विदं दिव्यं प्रदिशामि नरर्षभ। अमानुषान्महाबाहो दुर्जयानपि जेष्यसि
मनुष्यांमध्ये श्रेष्ठा, मी तुला हे दिव्य दर्शन देतो; या शक्तीने, महाबाहु, तू अमानुष आणि जिंकता न येणाऱ्या शत्रूंनाही जिंकशील.
मत्तश्चैव भवानाशु गृह्णात्वस्त्रमनुत्तमम्। अनेन त्वमनीकानि धार्तराष्ट्रस्य धक्ष्यसि
माझ्याकडूनही तू हे श्रेष्ठ अस्त्र लवकर घे; या अस्त्राने तू धृतराष्ट्रपुत्रांच्या सैन्यांना जाळून टाकशील.
मत्तोऽपि त्वं गृहाणास्त्रमन्तर्धानं प्रियं भम। ओजस्तेजोद्युतिकरं प्रस्वापनमरातिनुत्
माझ्याकडून हे अदृश्य होण्याचे प्रिय अस्त्रही घे, जे बळ, तेज, प्रकाश देते, शत्रूंना झोपवते आणि त्यांना नमवते.
महात्मना शंकरेण त्रिपुरं निहतं यादा। तदैतदस्त्रं निर्मुक्तं येन दग्धा महासुराः
महात्मा शंकराने जेव्हा त्रिपुराचा नाश केला, तेव्हा ह्याच अस्त्राने त्याने बलाढ्य असुरांना जाळून टाकले.
त्वदर्थमुद्यतं चेदं मया सत्यपराक्रम। त्वमर्हो धारणे चास्य मेरुप्रतिमगौरव
सत्यपराक्रमी अर्जुना, तुझ्यासाठी मी हे अस्त्र तयार केले आहे; मेरूपर्वतासारखे जड असलेले हे अस्त्र धारण करण्यास तूच योग्य आहेस.
ततोऽर्जुनो महाबाहुर्विधिवत्कुरुनन्दनः। कौबेरमधिजग्राह दिव्यमस्त्रं महाबलः
मग महाबली, कुरुवंशाचा आनंद अर्जुनाने योग्य पद्धतीने कुबेराचे हे दिव्य अस्त्र स्वीकारले.
ततोऽब्रवीद्देवराजः पार्थमक्लिष्टकारिणम्। सान्त्वयञ्श्लक्ष्णयावाचादिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः
त्यावेळी देवराज इंद्राने निष्कलंक कृत्य करणाऱ्या पार्थाला, गोड शब्दांनी धीर देत, दिव्य डोल वाजत असताना सांगितले.
कुन्तीमातर्महाबाहो त्वमीशानः पुरातनः। परां सिद्धिमनुप्राप्तः साक्षाद्देवगतिं गतः
कुंतीचे बलाढ्य पुत्रा, तू प्राचीन काळापासूनच सर्वांचा स्वामी आहेस; तू सर्वोच्च सिद्धी मिळवलीस आणि थेट देवांच्या मार्गावर पोहोचलास.
देवकार्यं तु सुमहत्त्वया कार्यमरिंदम। आरोढव्यस्त्वया स्वर्गः सज्जीभव महाद्युते
शत्रूंना जिंकणाऱ्या अर्जुना, देवांचे एक मोठे कार्य तुला पूर्ण करायचे आहे; स्वर्गात जाण्याची तयारी कर, तेजस्वी वीर.
रथो मातलिसंयुक्त आगतस्त्वत्कृते मम। तत्र तेऽहंप्रदास्यामि सर्वाण्यस्त्राणि कौरव
मातलीने हाकलेला रथ खास तुझ्यासाठी माझ्या वतीने आला आहे; त्या ठिकाणी मी तुला सर्व अस्त्रे देईन, कुरुवंशीय अर्जुना.
तान्दृष्ट्वा लोकपालांस्तु समेतान्गिरिमूर्धनि। जगाम विस्मयं धीमान्कुन्तीपुत्रो धनंजयः
पर्वताच्या शिखरावर एकत्र आलेले सर्व लोकपाल पाहून, कुंतीपुत्र धनंजयाच्या मनात मोठा आश्चर्याचा भाव दाटला.
ततोऽर्जुनो महातेजा लोकपालान्समागतान्। पूजयामास विधिवद्वाग्भिरद्भिः फलैरपि
मग तेजस्वी अर्जुनाने योग्य रीतीने शब्द, पाणी आणि फळांनी एकत्र आलेल्या लोकपालांचे आदरपूर्वक पूजन केले.
ततः प्रतिययुर्देवाः प्रतिपूज्य धनंजयम्। यथागतेन विबुधाः सर्वे कामं मनोजवाः
त्यांनंतर सर्व देवांनी धनंजयाचे योग्य ते स्वागत करून, जसे आले तसेच, इच्छेनुसार परत गेले.
ततो ऽर्जुनो मुदं लेभे लब्धास्त्रः पुरुषर्पभः। कृतार्थमथ चात्मानं स मेने पूर्णमानसम्
मग पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अर्जुनाला अस्त्रे मिळाल्याचा आनंद झाला; आपले कार्य पूर्ण झाले असे समजून त्याचे मन समाधानाने भरून गेले.
गतेषु लोकपालेषु पार्थः शत्रुनिबर्हणः। चिन्तयामास राजेन्द्र देवराजरथागमम्
लोकपाल निघून गेल्यावर, शत्रूंचा नाश करणारा पार्था, राजन, देवराजाच्या रथाच्या आगमनाचा विचार करू लागला.
तस्य चिन्तयमानस्य गुडाकेशस्य धीमतः। रथो मातलिसंयुक्त आजगाम महाप्रभः
गाढ निद्रेला जिंकणाऱ्या आणि बुद्धिमान अर्जुनाच्या मनात हे विचार चालू असतानाच, मातलीने हाकलेला तेजस्वी रथ तेथे आला.
नभो वितिमिरं कुर्वञ्जलदान्पाटयन्निव। दिशः संपूरयन्नादैर्महामेघरवोपमैः
तो रथ आकाश काळवंडवत होता, जणू काही मेघ फाडत आहे, आणि मोठ्या मेघगर्जनेसारख्या आवाजांनी सर्व दिशांना भरून टाकत होता.
असयः शक्तयो भीमा गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः। दिव्यप्रभावाः प्रासाश्च विद्युतश्च महाप्रभाः
त्या रथावर तलवारी, भयंकर शस्त्रे, भीषण गदा, दिव्य तेज असलेली भाले आणि तेजस्वी वज्र होते.
तथैवाशनयश्चैव चक्रयुक्तास्तुलागुडाः। वायुस्फोटाः सनिर्घाताः शङ्खमेघस्वनास्तथा
तसेच वज्र, चाक असलेल्या तुला, वाऱ्याच्या वेगाने वाजणारे गडगडाट, आणि मेघांसारखा आवाज करणारे शंखही होते.
तत्रनागा महाकाया ज्वलितास्याः सुदारुणाः। सिताभ्रकूटप्रतिमाः संहताश्च यथोपलाः
तेथे मोठ्या शरीराचे, ज्वालामुखी तोंड असलेले, अत्यंत भयंकर, शुभ्र मेघांच्या राशीसारखे, एकत्र जमलेले नाग दिसत होते.