अथ जाम्बूनदवपुर्विमानेन महार्चिषा। कुबेरः समनुप्राप्तो यक्षैरनुगतः प्रभुः
तेव्हा कुबेर, तेजस्वी सुवर्णी विमानात बसून, यक्षांसह तेथे आला.
विद्योतयन्निवाकाशमद्भुतोपमदर्शनः। धनानामधिपः श्रीमानर्जुनं द्रष्टुमागतः
त्याच्या तेजाने आकाश उजळून निघाले होते, आणि तो धनाचा स्वामी, शोभिवंत कुबेर, अर्जुनाला पाहायला आला.
तथा लोकान्तकः श्रीमान्यमः साक्षात्प्रतापवान्। मर्त्यमूर्तिधरैः सार्धं पितृभिर्लोकभावनैः
त्याचप्रमाणे, प्रजांचा अंत करणारा, तेजस्वी आणि बलवान यम, लोकांचे पालन करणाऱ्या पितरांसह, माणसाचे रूप घेऊन तेथे आला.
दण्डपाणिरचिन्त्यात्मा सर्वभूतविनाशकृत्। वैवस्वतो धर्मराजो विमानेनावभासयन्
हातात दंड घेणारा, अगम्य स्वभावाचा, सर्व जीवांचा संहार करणारा, वैवस्वत धर्मराज, आपल्या तेजस्वी विमानात तळपत आला.
त्रील्लोकान्गुह्यकांश्चैव गन्धर्वाश्चैव पन्नगान्। द्वितीय इव मार्ताण्डो युगान्ते समुपस्थिते
त्याने तीनही लोक, गुप्त यक्ष, गंधर्व आणि नाग यांना, जणू युगाच्या शेवटी दुसरा सूर्यच प्रकटला आहे अशा प्रकाशात उजळून टाकले.
भानुमन्ति विचित्राणि शिखराणि महागिरेः। समास्थायार्जुनं तत्रददृशुस्तपसान्वितम्
त्या महान पर्वताच्या तेजस्वी आणि विविध शिखरांवर बसून, त्यांनी तिथे तपश्चर्येत मग्न असलेल्या अर्जुनाला पाहिले.
ततो मुहूर्ताद्भगवानैरावतशिरोगतः। आजगाम सहेन्द्राण्या शक्रः सुरगणैर्वृतः
थोड्या वेळाने, ऐरावताच्या मस्तकावर आरूढ झालेला, भगवंत इंद्र, शचीसह आणि देवांच्या समूहासह तेथे आला.
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि। शुशुभे नागराजस्थः सितमभ्रमिव स्थितः
पांढऱ्या छत्र्याने डोक्यावर सावली धरलेली, नागराजावर बसलेला इंद्र, आकाशातील शुभ्र मेघासारखा तेजस्वी दिसत होता.
संस्तूयमानो गन्धर्वैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः। शृङ्गं गिरेः समासाद्य तस्थौ सूर्य इवोदितः
गंधर्व आणि तपश्चर्येने परिपूर्ण ऋषी यांच्या स्तुतीने, तो पर्वतशिखरावर उभा राहिला, जणू सूर्यच उगवला आहे.
अथ मेघस्वनो धीमान्व्याजहार शुभां गिरम्। यमऋ परमधर्मज्ञो दक्षिणां दिशमास्थितः
मग मेघगर्जनेसारखा आवाज असलेला, बुद्धिमान यम, शुभ वाणी बोलला. तो दक्षिण दिशेला, श्रेष्ठ धर्म जाणणारा, उभा होता.
अर्जुनार्जुन पश्यास्माँल्लोकपालान्समागतान्। दृष्टिं ते वितरामोऽद्य भवानर्हति दर्शनम्
'अर्जुना, अर्जुना, हे सर्व लोकपाल येथे एकत्र आले आहेत, त्यांना पाहा! आज आम्ही तुला आमचे दर्शन देतो; तू खरोखरच यासाठी पात्र आहेस.'
पूर्वर्षिरमितात्मा त्वं नरो नाम महाबलः। नियोगाद्ब्रह्मणस्तात मर्त्यतां समुपागतः
‘तू पूर्वीचा ऋषी, अमाप आत्म्याचा, आता नरा नावाने, बलशाली मनुष्य म्हणून, ब्रह्माच्या आज्ञेने या मर्त्य लोकात आला आहेस, प्रिय अर्जुना.’
त्वया च वसुसंभूतो महावीर्यः पितामहः। भीष्मः परमधर्मात्मा जेतव्यश्च रणेऽनघ
‘तुझ्यामुळे, वसुंपासून जन्मलेला, महान पराक्रमी आणि श्रेष्ठ धर्मात्मा भीष्म, रणात तुझ्याद्वारे जिंकला जाईल, पापरहित अर्जुना.’
क्षत्रं चाग्निसमस्पर्शं भारद्वाजेन रक्षितम्। निवातकवचाश्चैव संसाध्याः कुरुनन्दन
‘अग्निसारखा ज्वलंत आणि भारद्वाजाने रक्षण केलेला क्षत्रिय सैन्य, तसेच निवातकवच, हे सर्व तुला जिंकायचे आहेत, कुरुवंशाच्या आनंदा.’
पितुर्ममांशो देवस्य सर्वलोकप्रतापिनः। कर्णश्व सुमहावीर्यस्त्वया वध्यो धनंजय
‘माझ्या वडिलांचा अंश असलेला, सर्व लोकांना तेजाने व्यापणाऱ्या देवाचा पुत्र, महान पराक्रमी कर्ण, धनंजया, तुझ्याद्वारे मारला जाईल.’
अंशाश्च क्षितिसंप्राप्ता देवगन्धर्वरक्षसाम्। त्वया निपातिता युद्धेस्वकर्मफलनिर्जिताम्। गतिं प्राप्स्यन्ति कौन्तेय यथास्वमरिकर्शन
‘देव, गंधर्व आणि राक्षसांचे अंश पृथ्वीवर आले आहेत; युद्धात, त्यांच्या कर्माच्या फळाने पराभूत होऊन, जे तुझ्याद्वारे पडतील, ते योग्य स्थानाला पोहोचतील, कौंतिया, शत्रूंचा संहार करणारा.’
अक्षया तव कीर्तिश्च लोके स्थासय्ति फल्गुन। त्वया साक्षान्महादेवस्तोषितो हि महामृधे
‘फाल्गुना, तुझी कीर्ती या जगात कधीही कमी होणार नाही, कारण तू थेट महादेवाला मोठ्या युद्धात संतुष्ट केले आहेस.’
लघ्वी वसुमती चापि कर्तव्या विष्णुना सह
‘आणि विष्णूसह, पृथ्वी हलकी करणे हेही तुझे कर्तव्य आहे.’
गृहाणास्त्रं महाबाहो दण्डमप्रतिवारणम्। अनेनास्त्रेण सुमहत्त्वं हि कर्म करिष्यसि
महाबाहु, हे अस्त्र घे, हे असा दंड आहे की ज्याला कोणीही थांबवू शकत नाही. या अस्त्राने तू फार मोठं कार्य साध्य करशील.
प्रतिजग्राह पार्थोपि विधिवत्कुरुनन्दनः। समन्त्रं सोपरोधं च समोक्षविनिवर्तनम्
कुरुवंशाचा आनंद अर्जुनाने ते अस्त्र मंत्रांसह, त्याच्या नियमांसह आणि सोडण्याच्या व परत घेण्याच्या पद्धतींसह योग्य रीतीने स्वीकारले.
ततो जलधरश्यामो वरुणो यादसांपतिः। पश्चिमां दिशमास्थाय गिरमुच्चारयन्प्रभुः
मग पावसाच्या ढगासारखा काळा, जलाचा स्वामी आणि जलचरांचा अधिपती वरुण पश्चिम दिशेला उभा राहिला आणि त्याचा आवाज पर्वतासारखा घुमला.
पार्थ क्षत्रियमुख्यस्त्वं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितः। पश्य मां पृथुताम्राक्ष वरुणोस्मि जलेश्वरः
पार्था, तू क्षत्रियांत श्रेष्ठ आहेस आणि क्षत्रियधर्मात स्थित आहेस. माझ्याकडे मोठ्या तांबड्या डोळ्यांनी पाहा—मी जलांचा स्वामी वरुण आहे.
मया समुद्यतान्पाशान्वारुणाननिवारितान्। प्रतिगृह्णीष्व कौन्तेय सहरहस्यनिवर्तनान्
कुन्तीपुत्रा, माझ्याकडून हे वरुणाचे पाश घे, जे कोणालाही रोखता येत नाहीत, आणि त्यांना परत घेण्याच्या गुप्त पद्धतींसह स्वीकार.
एभिस्तदा मया वीर संग्रामे तारकामये। दैतेयानां सहस्राणि संयतानि महात्मनाम्
हे वीर, या अस्त्रांनी मी ताऱ्यांच्या सैन्याविरुद्धच्या युद्धात हजारो बलाढ्य दैत्यांना बांधले होते.
तस्मादिमान्महासत्व मत्प्रसादसमुत्थितान्। गृहाण न हि ते मुच्येदन्तकोप्याततायिनः
म्हणून, महात्म्या, हे माझ्या कृपेने निर्माण झालेले अस्त्र स्वीकार; कारण हे अस्त्र वापरताना मृत्यूसुद्धा तुझ्या हातून सुटू शकत नाही.
अनेन त्वं यदाऽस्त्रेण संग्रामे विचरिष्यसि। तदा निःक्षत्रिया भूमिर्भविष्यति न संशयः
या अस्त्राचा तू जेव्हा युद्धात वापर करशील, तेव्हा पृथ्वीवर क्षत्रिय उरणार नाहीत—यात काहीच शंका नाही.
ततस्तान्वारुणानस्त्रान्दिव्यानस्त्रविदांवरः। प्रतिजग्राह विधिवद्वरुणाद्वासविस्तदा
मग दिव्य अस्त्रांमध्ये निपुण असलेल्या अर्जुनाने योग्य पद्धतीने वरुणाकडून ती दिव्य वरुणास्त्रे स्वीकारली.
ततः कैलासनिलयो धनाध्यक्षोऽभ्यभापत। दत्तेष्वस्त्रेषु दिव्येषु वरुणेन यमेन च
मग कैलासावर राहणारा धनाचा स्वामी, वरुण आणि यमाने दिव्य अस्त्रे दिल्यानंतर, तेथे आला.
प्रीतोऽहमपि ते प्राज्ञ पाण्डवेय महाहल। त्वया सह समागम्य अजितेन तथैव च
पांडुपुत्रा, महाबाहु, बुद्धिमान अर्जुना, मीही तुझ्यावर अत्यंत प्रसन्न आहे, कारण तुझ्याशी आणि अजिंक्य भीमाशी भेट झाली.
सव्यसाचिन्महाबाहो पूर्वदेव सनातन। सहास्माभिर्भवाञ्श्रान्तः पुराकल्पेषु नित्यशः
सव्यसाचि, महाबाहु, तू प्राचीन देवांपैकी एक आहेस; पूर्वीच्या कल्पांत तू आमच्यासोबत नेहमीच युद्ध केले आहेस.