ददामि ते विशालाक्ष चक्षुः पूर्वं मुनिर्भवान्। विजेष्यसि रणे शत्रूनपि सर्वान्दिवौकसः
मोठ्या डोळ्याच्या अर्जुना, मी तुला ती दृष्टी देतो जी पूर्वी एका ऋषीला मिळाली होती. या दृष्टीमुळे तू युद्धात देवांनाही सहज जिंकू शकशील.
[प्रीत्या च तेऽहं दास्यामि यदस्त्रमनिवारितम्। त्वं हि शक्तो मदीयं तदस्त्रं धारयितुं क्षणात् ।।]
माझ्या प्रेमापोटी मी तुला ते अस्त्र देणार आहे, जे कोणाच्याही रोखता येत नाही. कारण, अर्जुना, माझे अस्त्र धारण करण्याची शक्ती तुझ्यात आहे.
ततो देवं महादेवं गिरिशं शूनपाणिनम्। ददर्श फल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम्
मग फाळ्गुनाने तिथे महादेव, पर्वतराज, त्रिशूळधारी आणि त्यांच्या सोबत तेजाने झळाळणाऱ्या पार्वती देवींचे दर्शन घेतले.
स जानुभ्यां महीं गत्वा शिरसा प्रणिपत्य च। प्रसादयामास हरं पार्थः परपुरंजयः
अर्जुनाने गुडघे टेकून, डोकं झुकवून पृथ्वीला वंदन केलं आणि शत्रूंच्या नगरांचा विजेता असलेल्या पार्थाने हराला प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला.
कपर्दिन्सर्वभूतेश भगनेत्रनिपातन। [देवदेव महादेव नीलग्रीव जटाधर
कपर्दी, सर्व भूतांचे स्वामी, भगाचा डोळा फोडणारे, देवांचा देव, महादेव, निळ्या गळ्याचे, जटाधारी – मी तुला वंदन करतो.
कारणानां च परमं जाने त्वां त्र्यम्बकं विभुम्। देवानां च गतिं देवं त्वत्प्रसूतमिदं जगत्
सर्व कारणांचा सर्वोच्च कारण, त्रिनेत्रधारी प्रभु, मी तुला ओळखतो. हे जग तुझ्यापासून उत्पन्न झाले असून, देवांचा मार्गसुद्धा तूच आहेस.
अजेयस्त्वं त्रिभिर्लोकैः सदेवासुरमानुषैः। शिवाय विष्णुरूपाय विष्णवे शिवरूपिणे
देव, दानव आणि माणसे या तिन्ही लोकांनी तुला कधीही जिंकता येत नाही. शिवरूप असलेल्या विष्णूला, आणि विष्णुरूप असलेल्या शिवाला मी वंदन करतो.
दक्षियज्ञविनाशाय हरिरूपाय ते नमः। ललाटाक्षाय शर्वाय मीढुषे शूलपाणये
दक्षाच्या यज्ञाचा नाश करणाऱ्या, हरिरूप धारण करणाऱ्या, कपाळावर डोळा असलेल्या, शर्वा, दयाळू, त्रिशूळधारी – मी तुला वंदन करतो.
पिनाकगोप्त्रे सूर्याय मङ्गल्याय च वेधसे। प्रसादये त्वां भगवन्सर्वभूतमहेश्वर
पिनाकधारी रक्षक, सूर्य, मंगलमूर्ती, सृष्टीकर्त्या, सर्व भूतांचे महान स्वामी, भगवंत, मी तुझी कृपा मागतो.
गणेशं जगतः शम्भुं लोककारणकारणम्। प्रधानपुरुषातीतं परं सूक्ष्मतरं हरम्
गणेश, जगाचा कल्याणकर्ता शंभू, सृष्टीच्या कारणांचेही कारण, प्रधान आणि पुरुष यांना ओलांडून गेलेला, अत्यंत सूक्ष्म असलेला हर – तुला वंदन.
व्यतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हसि शंकर। भगवन्दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तोस्मीमं महागिरिम्
शंकरा, भगवंत, माझ्या कडून झालेला अपराध तू मला माफ करावा. तुझ्या दर्शनाची इच्छा बाळगून मी या महान पर्वतावर आलो आहे.
दयितं तव देवेश तापसालयमुत्तमम्। प्रसादये त्वां भगवन्सर्वलोकनमस्कृतम्
देवाधिदेव, तुझ्या आवडत्या या तपोवनाला मी श्रेष्ठ मानतो. सर्व लोकांनी वंदन केलेल्या भगवंत, मी तुझी कृपा मागतो.
कृतो मयाऽयमज्ञानाद्विमर्दो यस्त्वया सह। शरणं प्रतिपन्नाय तत्क्षमस्वाद्य शंकर
माझ्या अज्ञानामुळे तुझ्याशी झालेला हा संघर्ष मी केला. आता मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे, म्हणून शंकरा, कृपया मला माफ कर.
तमुवाच महातेजाः प्रहसन्वृषभध्वजः। प्रगृह्य रुचिरं बाहुं क्षान्तमित्येव फल्गुनम्
तेव्हा वृषध्वज असलेल्या तेजस्वी महादेवांनी हसत हसत अर्जुनाचा सुंदर हात धरला आणि म्हणाले, 'फाळ्गुन, मी तुला माफ केलं आहे.'
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रीतात्मा भगवान्हरः। पुनः पार्थं सान्त्वपूर्वमुवाच वृषभध्वजः
भगवान हरांनी दोन्ही हातांनी अर्जुनाला प्रेमाने मिठी मारली आणि पुन्हा त्याला शांतपणे धीर देणारे शब्द बोलले.
गङ्गाङ्गितजटः शर्वः पार्थस्यामिततेजसः। प्रगृह्य रुचिरं बाहुं वृत्तं ताम्रतलाङ्गुलिम्
गंगेने पावन झालेल्या जटाधारी शर्वांनी तेजस्वी अर्जुनाचा गोल, सुंदर आणि तांबड्या बोटांचा हात हातात घेतला.
नरस्त्वं पूर्वदेहे वै नारायणसहायवान्। बदर्यां तप्तवानुग्रं तपो वर्षायुतान्बहून्
पूर्वजन्मी तू नर म्हणून नारायणासोबत बडरी येथे हजारो वर्षे कठोर तप केला होतास.
त्वयि वा परमं तेजो विष्णौ वा पुरुषोत्तमे। युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां तेजसा धार्यते जगत्
तुझ्यात किंवा परम पुरुष विष्णूमध्ये, हे श्रेष्ठ पुरुषांनो, ते सर्वोच्च तेज वसते; तुमच्या दोघांच्या सामर्थ्यामुळेच हे जग टिकून आहे.
शक्राभिषेके सुमहद्धनुर्जलदनिःस्वनम्। प्रगृह्य दानवाः शस्तास्त्वया कृष्णेन च प्रभो
इंद्राभिषेकाच्या वेळी, वादळासारखा गडगडणारा मोठा धनुष्य घेऊन, तू आणि कृष्णाने दानवांचा नाश केला.
तदेतदेव गाण्डीवं तव पार्थ करोचितम्। भायामास्थाय तद्ग्रस्तं मया पुरुषसत्तम
म्हणून, हे पार्था, हे गाण्डीव धनुष्य तुझ्यासाठीच योग्य आहे; मीही पूर्वी भीषण रूप धारण करून ते घेतले होते, हे श्रेष्ठ पुरुषा.
तूणौ चाप्यक्षयौ भूयस्तव पार्थ करोचितौ। भविष्यति शरीरं च नीरुजं कुरुनन्दन
आणि, हे पार्था, तुझ्यासाठी पुन्हा अक्षय बाणांचे दोन तुणीर योग्य आहेत; कुरुकुळातील आनंदा, तुझे शरीरही व्याधीमुक्त राहील.
प्रीतिमानस्मि वै पार्थ भवान्सत्यपराक्रमः। गृहाण वरमस्मत्तः काङ्क्षितं यन्नरर्षभ
हे पार्था, तुझ्या सत्य आणि पराक्रमामुळे मी तुझ्यावर अत्यंत प्रसन्न आहे; हे नरश्रेष्ठ, माझ्याकडून तुला जे हवे ते वर माग.
न त्वया सदृशः कश्चित्पुमान्मर्त्येषु भारत। दिवि वा वर्तते त्रं त्वत्प्रधानमरिंदम
हे भारत, या पृथ्वीवर तुझ्यासारखा दुसरा कोणीही पुरुष नाही; देवांमध्येही, हे शत्रूंचा संहार करणारा, तूच सर्वश्रेष्ठ आहेस.
वरं ददासि चेन्मह्यं कामं प्रीत्या वृषध्वज। कामये दिव्यामस्त्रं तद्धोरं पाशुपतं प्रभो
हे वृषध्वज, जर तू मला प्रेमाने वर देत असशील, तर मी तुझ्या कडून ते दिव्य आणि भयंकर पाशुपत अस्त्र मागतो.
यत्तद्ब्रह्मशिरो नाम रौद्रं भीमपराक्रमम्। युगान्ते दारुणे प्राप्ते कृत्स्नं संहरते जगत्
ते ब्रह्मशिर नावाचे, रौद्र आणि भयंकर सामर्थ्य असलेले अस्त्र, जे युगाच्या शेवटी संपूर्ण जगाचा संहार करते.
[कर्णभीष्मकृपद्रोणैर्भविता तु महाहवः। त्वत्प्रसादान्महादेव जयेयं तान्यथा युधि ।।]
[कर्ण, भीष्म, कृप आणि द्रोण यांच्याशी मोठे युद्ध होईल; तुझ्या कृपेने, हे महादेव, मी त्या युद्धात त्यांना योग्यप्रमाणे जिंकू शकू.]
जयेयं येन संग्रामे दानवान्राक्षसांस्तथा। राज्ञश्चैव पिशाचांश्च गन्धर्वानथपन्नगान्
ज्याच्या जोरावर मी युद्धात दानव, राक्षस, राजे, पिशाच, गंधर्व आणि नाग यांनाही जिंकू शकेन.
यस्मिञ्शूलसहस्राणि गदाश्चोग्रप्रदर्शनाः। शराश्चाशीविषाकाराः संभवन्त्यनुमन्त्रिताः
ज्यात हजारो भाले, भयंकर गदा आणि विषारी सर्पासारखे बाण, मंत्रोच्चाराने प्रकट होतात.
युध्येयं येन भीष्मेण द्रोणेन च कृपेण च। सूतपुत्रेण च रणे नित्यं कटुकभाषिणा
ज्याच्या मदतीने मी भीष्म, द्रोण, कृप आणि नेहमी कठोर बोलणाऱ्या सूतपुत्राशी युद्ध करू शकेन.
एष मे प्रथमः कामो भगवन्भगनेत्रहन्। त्वत्प्रसादाद्विनिर्बृत्तः समर्थः स्यामहं यथा ।। x भव उवाच
हे भगवन, भागाचे डोळे फोडणारा, माझी ही पहिली इच्छा आहे की तुझ्या कृपेने मी तुझ्या सांगितल्याप्रमाणे समर्थ होऊ.