सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ। त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव
भरतवंशातील श्रेष्ठा, सर्व मित्रांचा आणि भावांचा तूच श्रेष्ठ आधार आहेस; जसा वज्रधारी मरुतांसाठी आहे, तसाच तू त्यांच्यासाठी आहेस, प्रिय.
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते। सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल
त्या तेराव्या वर्षी, महाबाहू, तुझे भाऊ आणि मित्र सर्वजण तुझ्या बाहुबलावर आश्रय घेतील.
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम। मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात्
म्हणून, पार्था, तू आपल्या वडिलांकडे जा, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या हजार डोळ्यांच्या देवाकडे; त्यांचा हात धर आणि वासवाकडून सर्व अस्त्रे मिळव.
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत्। शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि
शतशृंग पर्वती, महाबाहू, मगवानाने सर्व प्राण्यांच्या उपस्थितीत, तुझ्या मस्तकाचा सुगंध घेत, ही वचने सांगितली.
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि। प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर
सर्व प्राण्यांना परिचित होऊन, तू स्वर्गात जाशील, प्रिय; पुण्यवानांच्या लोकांना प्राप्त करून, तू आनंदी राहशील, विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ.
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि। अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि
पार्था, देवांकडून सन्मान मिळवून, तू स्वर्गात आनंदाने विहरशील; श्रेष्ठ अस्त्रे मिळवून, पुन्हा पृथ्वीवर परतशील.
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि। शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत
प्रिय, वासवाने जेव्हा खांडववन जाळले, तेव्हा सर्व प्राण्यांच्या समोर त्याने तुझ्या गुणांचे पुन्हा पुन्हा वर्णन केले.
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम्। कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव
माणसांमध्ये श्रेष्ठा, वासवाची ती प्रतिज्ञा पूर्ण करावी; इथून कुठेतरी जाऊन तपश्चर्येला मन लाव.
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम्। दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम्
कौरवकुळातील, तू मगवानाच्या हितकारक वचनांचे पालन कर; आजच व्रत घेऊन निघा, तू पुरंदराला नक्कीच पाहशील.
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ। मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः
नंतर बीभत्सूने कृष्णा आणि इतरांना मिठी मारली, सर्वांची मनात निरोप घेत, तो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ निघून गेला.
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा। प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः। वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत्
त्या सिंहासारख्या खांद्याच्या, रुंद छातीच्या वीराने निघताना, कृष्णा हात जोडून पांडवासाठी देवांना नमस्कार करत, अत्यंत पवित्र आणि मंगल शब्द बोलली.
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम्। `धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः। ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय
सृष्टीकर्त्या आणि नियंता यांना नमस्कार; तू वनातून वनात सुखरूप जा. धर्म, सूर्य आणि अग्नी तुझ्यावर कृपा करो; ब्रह्मा आणि ब्राह्मण तुझे रक्षण करो, धनंजया.
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः। प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्। विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ
आपल्या मोठ्या भावाच्या शब्दाचा मान ठेवून, धाकट्याने जसे वागावे तसे वागत, तू शांततेसाठी वसु, रुद्र, आदित्य, मरुत, विश्वदेव आणि साध्य यांना शरण जा, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ। पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः
आकाशातील आणि दिव्य लोकांतील सर्व जीवांकडून, तसेच पृथ्वीवरील आणि विरोध करणाऱ्यांकडूनही, तुला शुभ घडो, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि। इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात्
घरात बंदिस्त होणे, जंगलात राहणे किंवा सर्व संपत्ती गमावणे यापेक्षा आपल्या मुलांपासून दूर होण्याचे दुःख मला अधिक जड वाटते.
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः। ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका
आपल्या क्षत्रिय कुळात पुन्हा कधीच जन्म होऊ नये; मी त्या ब्राह्मणांना वंदन करतो, ज्यांचे जीवन शस्त्रावर नाही.
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः। दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि
माझे सर्वात मोठे दुःख हेच आहे की, त्या दुष्ट सुयोधनाने राजसभेत मला पाहून हसत 'गाय' असे म्हणून उपहास केला.
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः। यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत
माझ्या मते हे दुःख सर्व दुःखांपेक्षा मोठे आहे, की सभेच्या मध्यभागी त्याने अशा अवमानकारक गोष्टी बोलल्या.
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ। वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे
आपल्या घरातून आणि राज्यातून हाकलले गेले असूनही, तू वनात राहतोस आणि तरीही मैत्रीपोटी ठाम उभा आहेस, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः। जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ
जो सर्व शत्रूंना जिंकला आणि अग्निला तृप्त केले, त्यालाच आता लोक जाताना पाहत आहेत, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
अस्मिन्नूनं महारण्ये भ्रातरः सुहृदश्च ते। त्वत्कथाः कथयिष्यन्ति चारणा ऋषयस्तथा
या मोठ्या अरण्यात तुझे भाऊ, मित्र, तसेच फिरणारे चारण आणि ऋषी, नक्कीच तुझ्या कथा सांगतील.
यत्ते कुन्ती महाबाहो जातस्यैच्छद्धनञ्जय। तत्तेऽस्तु सर्वं कौन्तेय यथा च स्वयमिच्छसि
महाबाहू धनंजया, तुझ्या जन्मावेळी कुंतीने जे काही तुझ्यासाठी इच्छिले, ते सर्व तुला लाभो, आणि तू स्वतः जे काही इच्छितोस तेही पूर्ण होवो, हे कुंतीपुत्र.
वसुदेवस्वसा देवी त्वामार्या पुनरागतम्। पश्यतु त्वां पृथा पार्थ सहस्राक्षमिवादितिः
वासुदेवाची बहीण, ती आर्या देवी, पुन्हा आलेल्या तुला पाहो, जशी अदितीने हजार डोळ्यांचा इंद्र पाहिला, हे पार्थ.
नूनं ते भ्रातरः सर्वे त्वत्कथाभिः प्रजागरे। रंस्यन्ते तव कर्माणि कीरत्यन्तः पुनः पुनः
तुझे भाऊ निशा जागून तुझ्या कथा सांगण्यात आणि तुझे पराक्रम पुन्हा पुन्हा गौरवण्यात नक्कीच आनंदी होतील.
न च नः पार्थ भोगेषु न धने नोत जीविते। तुष्टिर्बुद्धिर्भवित्री वा त्वयि दीर्घप्रवासिनि
हे पार्थ, तुझ्या दीर्घ अनुपस्थितीत आम्हाला सुख, संपत्ती किंवा जीवनातही समाधान किंवा मनःशांती मिळणार नाही.
त्वयि नः पार्थ सर्वेषां सुखदुःखे प्रतिष्ठते। जीवितं मरणं चैव राज्यमैश्वर्यमेव च
हे पार्थ, आमच्या सर्वांचे सुख-दुःख, जीवन-मरण, राज्य आणि ऐश्वर्य सर्व काही तुझ्यावरच अवलंबून आहे.
आपृष्टो नोसि कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि पाण्डव। कृतास्त्रं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम्
तू आमचा निरोप घेतलास, हे कुंतीपुत्र; तुला सर्व शुभ लाभो, हे पांडव. शस्त्रविद्येत पारंगत आणि सुखरूप परत येताना मी तुला पाहीन.
बलवद्भिर्विरुद्धं न कार्यमेतत्त्वयाऽनघ। प्रयाह्यविघ्नेयैवाशु विजयाय महाबल
हे निष्पाप, बलवान लोकांशी विरोध करू नकोस; तू लवकर आणि कोणतीही अडचण न येता विजयासाठी प्रस्थान कर.
ह्रीः श्रीः कीर्तिर्धृतिः पुष्टिरुमा लक्ष्मीः सरस्वती। इमा वै तव पान्थस् पालयन्तु धनञ्जय
लाज, श्री, कीर्ती, धैर्य, पोषण, उमा, लक्ष्मी आणि सरस्वती या सर्व देवता, हे धनंजया, तुझ्या मार्गाचे रक्षण करो.
एवमुक्त्वाऽऽशिषः कृष्णा विरराम यशस्विनी
अशी आशीर्वादाची वाणी बोलून, यशस्विनी कृष्णा शांत झाली.