अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम्। अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्। अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि
त्या दोन वीरांना नमस्कार करून, त्यांनी वज्रधारीला सांगितले: 'सर्व दिव्य अस्त्रे वासवाकडून मिळवायची आहेत; कुंतीपुत्रा, मनात जे हवे ते अस्त्रे मिळव.'
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम्। त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय
तुझ्या सर्व शब्दांमध्ये ठामपणा आहे, दोष नाही आणि सज्जनांना ते मान्य आहेत; आज पांडवांमध्ये फक्त तूच हे साध्य केलेस, धनंजया.
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम्। द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च
धर्म न कळणाऱ्याला, अपयशी किंवा तप न करणाऱ्याला, चंचल किंवा कपटी मनाच्या माणसाला, देवता दिसायला इच्छित नाहीत, कुंतीपुत्रा.
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः। शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता
जो कठोरपणे ओरडतो, मत्सर करतो, कडू बोलतो, कपटी, बढाईखोर, निंदा करणारा, हिंसक आणि साशंक असतो.
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता। अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः
विश्वासघात करणारा, कपटी, रागीट, खोटं बोलणारा, फारच लोभी, श्रद्धाहीन, दान न करणारा, मित्रांना फसवणारा आणि सगळ्यांवर संशय घेणारा —
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः। स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः
दुसऱ्यांना शिव्या देणारा, अहंकारी, क्रूर, हावरट आणि कधीही न तृप्त होणारा; चोर, दारू पिणारा, गर्भहत्येचा दोषी आणि गुरूच्या पत्नीशी संबंध ठेवणारा —
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः। नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय
जो माणूस फारच गर्विष्ठ आणि निर्दयी असतो, अशा लोकांना, धनंजया, कोणताही लोक मिळत नाही; ते सर्वत्र वंचित राहतात.
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता। दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम्
दया, सहानुभूती, सत्य बोलणे, दुसऱ्याच्या दुःखाची जाणीव, संयम, स्थिरता, धैर्य, धर्म, क्षमा आणि उत्तम आचरण —
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता। मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन। व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः
दयाळूपणा, मनःशांती, धर्मनिष्ठा, वडीलधाऱ्यांचा सन्मान, उपकाराची आठवण, मैत्री, द्विजांप्रती भक्ती — हे सर्व तुझ्यात आहे, फाल्गुना; सर्व प्राण्यांमध्ये समदृष्टी, करुणा, दान, बुद्धी आणि स्मरणशक्ती देखील.
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय। त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः
म्हणून, कुरुवंशा, तू इंद्राशी भेटशील, धनंजया; कारण तुझ्यासारख्या व्यक्तीची संगत देवांनाही गौरवाची वाटते.
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ। त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव
भरतवंशातील श्रेष्ठा, सर्व मित्रांचा आणि भावांचा तूच श्रेष्ठ आधार आहेस; जसा वज्रधारी मरुतांसाठी आहे, तसाच तू त्यांच्यासाठी आहेस, प्रिय.
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते। सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल
त्या तेराव्या वर्षी, महाबाहू, तुझे भाऊ आणि मित्र सर्वजण तुझ्या बाहुबलावर आश्रय घेतील.
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम। मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात्
म्हणून, पार्था, तू आपल्या वडिलांकडे जा, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या हजार डोळ्यांच्या देवाकडे; त्यांचा हात धर आणि वासवाकडून सर्व अस्त्रे मिळव.
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत्। शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि
शतशृंग पर्वती, महाबाहू, मगवानाने सर्व प्राण्यांच्या उपस्थितीत, तुझ्या मस्तकाचा सुगंध घेत, ही वचने सांगितली.
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि। प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर
सर्व प्राण्यांना परिचित होऊन, तू स्वर्गात जाशील, प्रिय; पुण्यवानांच्या लोकांना प्राप्त करून, तू आनंदी राहशील, विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ.
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि। अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि
पार्था, देवांकडून सन्मान मिळवून, तू स्वर्गात आनंदाने विहरशील; श्रेष्ठ अस्त्रे मिळवून, पुन्हा पृथ्वीवर परतशील.
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि। शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत
प्रिय, वासवाने जेव्हा खांडववन जाळले, तेव्हा सर्व प्राण्यांच्या समोर त्याने तुझ्या गुणांचे पुन्हा पुन्हा वर्णन केले.
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम्। कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव
माणसांमध्ये श्रेष्ठा, वासवाची ती प्रतिज्ञा पूर्ण करावी; इथून कुठेतरी जाऊन तपश्चर्येला मन लाव.
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम्। दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम्
कौरवकुळातील, तू मगवानाच्या हितकारक वचनांचे पालन कर; आजच व्रत घेऊन निघा, तू पुरंदराला नक्कीच पाहशील.
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ। मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः
नंतर बीभत्सूने कृष्णा आणि इतरांना मिठी मारली, सर्वांची मनात निरोप घेत, तो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ निघून गेला.
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा। प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः। वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत्
त्या सिंहासारख्या खांद्याच्या, रुंद छातीच्या वीराने निघताना, कृष्णा हात जोडून पांडवासाठी देवांना नमस्कार करत, अत्यंत पवित्र आणि मंगल शब्द बोलली.
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम्। `धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः। ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय
सृष्टीकर्त्या आणि नियंता यांना नमस्कार; तू वनातून वनात सुखरूप जा. धर्म, सूर्य आणि अग्नी तुझ्यावर कृपा करो; ब्रह्मा आणि ब्राह्मण तुझे रक्षण करो, धनंजया.
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः। प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्। विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ
आपल्या मोठ्या भावाच्या शब्दाचा मान ठेवून, धाकट्याने जसे वागावे तसे वागत, तू शांततेसाठी वसु, रुद्र, आदित्य, मरुत, विश्वदेव आणि साध्य यांना शरण जा, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ। पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः
आकाशातील आणि दिव्य लोकांतील सर्व जीवांकडून, तसेच पृथ्वीवरील आणि विरोध करणाऱ्यांकडूनही, तुला शुभ घडो, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि। इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात्
घरात बंदिस्त होणे, जंगलात राहणे किंवा सर्व संपत्ती गमावणे यापेक्षा आपल्या मुलांपासून दूर होण्याचे दुःख मला अधिक जड वाटते.
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः। ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका
आपल्या क्षत्रिय कुळात पुन्हा कधीच जन्म होऊ नये; मी त्या ब्राह्मणांना वंदन करतो, ज्यांचे जीवन शस्त्रावर नाही.
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः। दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि
माझे सर्वात मोठे दुःख हेच आहे की, त्या दुष्ट सुयोधनाने राजसभेत मला पाहून हसत 'गाय' असे म्हणून उपहास केला.
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः। यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत
माझ्या मते हे दुःख सर्व दुःखांपेक्षा मोठे आहे, की सभेच्या मध्यभागी त्याने अशा अवमानकारक गोष्टी बोलल्या.
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ। वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे
आपल्या घरातून आणि राज्यातून हाकलले गेले असूनही, तू वनात राहतोस आणि तरीही मैत्रीपोटी ठाम उभा आहेस, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः। जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ
जो सर्व शत्रूंना जिंकला आणि अग्निला तृप्त केले, त्यालाच आता लोक जाताना पाहत आहेत, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ.