निदेशाद्धर्मराजस्य द्रष्टुकामः पुरंदरम्। धनुर्गाण्डीवमादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी
धर्मराजाच्या आज्ञेने, पुरंदराला पाहण्याची इच्छा धरून, त्याने गांडीव धनुष्य आणि अक्षय बाणांचे दोरी घेतले.
कवची सतलत्राणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान्। हत्वाऽग्निं ब्राह्मणान्निष्कैः स्वस्तिवाच्य मह्यभुज
कवच घातलेला, पूर्ण संरक्षण घेतलेला, गोधडीच्या कमरपट्टा बांधलेला, अग्नी आणि ब्राह्मणांना सोन्याने सन्मान करून, आशीर्वाद घेऊन, तो बलवान बाहू निघाला.
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृहीतशरासनः। वधाय धार्तराष्ट्राणां निःश्वस्योर्ध्वमुदैक्षत
महाबाहू, धनुष्य हातात घेऊन, धृतराष्ट्रपुत्रांचा नाश करण्याच्या हेतूने निघाला; त्याने सुस्कारा टाकून वर पाहिले.
तं दृष्ट्वा तत्रकौन्तेयं प्रगृहीतशरासनम्। अब्रुवन्ब्रह्मणाः सिद्धा भूतान्यन्तर्हितानि च
कुंतीपुत्राला तिथे धनुष्य हातात घेतलेला पाहून, ब्राह्मण, सिद्ध, इतर जीव आणि अदृश्य असणारे सर्व त्याच्याशी बोलले.
क्षिप्रमाप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि। संसाधयस्व कौन्तेय ध्रुवोस्तु विजयस्तव
कुंतीपुत्रा, मनात जे काही हवे आहे ते लवकर मिळव; ते साध्य कर आणि तुझा विजय निश्चित होवो.
अब्रुवन्ब्राह्मणाः पार्थमिति कृत्वा जयाशिषः। `सिद्धचारणसङ्घाश्च गन्धर्वाश्च तमब्रुवन्
ब्राह्मणांनी पार्थाला विजयाच्या शुभेच्छा देऊन बोलले; सिद्ध, चारण आणि गंधर्वांच्या समूहांनीही त्याला संबोधले.
स्वस्तिव्रतमुपाधत्स्व सङ्कल्पस्तव सिद्ध्यताम्। मनोरथाश्च ते सर्वे समृद्ध्यन्तां महारथ
शुभ संकल्प घे, तुझा निश्चय पूर्ण होवो; महाबाहू, तुझे सर्व मनोकामना पूर्ण होवोत.
एवमुक्तोऽभिवाद्यैतान्बद्धाञ्जलिपुटस्तथा। तपोयोगमनाः पार्थः पुरोहितमवन्दत
असं ऐकून त्याने सर्वांना नमस्कार केला, हात जोडले; पार्थाने तप आणि योगात मन लावून, पुरोहिताला वंदन केले.
ततः प्रीतमना जिष्णुस्तावुभावभ्यवन्दत। सहोदरावतिरथौ युधिष्ठिरवृकोदरौ
नंतर, प्रसन्न मनाने जिष्णूने आपल्या दोन्ही भावांना, बलवान युधिष्ठिर आणि भीमसेन यांना नमस्कार केला.
तं क्लान्तमनसौ पूर्णमभिगम्य महारथौ। यमौ गाण्डीवधन्वानमभ्यवादयतामुभौ
यमपुत्र हे दोन महाबली रथी, थकलेल्या मनाच्या, पूर्ण झालेल्या गांडीवधारीकडे गेले आणि त्याला नमस्कार केला.
अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम्। अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्। अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि
त्या दोन वीरांना नमस्कार करून, त्यांनी वज्रधारीला सांगितले: 'सर्व दिव्य अस्त्रे वासवाकडून मिळवायची आहेत; कुंतीपुत्रा, मनात जे हवे ते अस्त्रे मिळव.'
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम्। त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय
तुझ्या सर्व शब्दांमध्ये ठामपणा आहे, दोष नाही आणि सज्जनांना ते मान्य आहेत; आज पांडवांमध्ये फक्त तूच हे साध्य केलेस, धनंजया.
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम्। द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च
धर्म न कळणाऱ्याला, अपयशी किंवा तप न करणाऱ्याला, चंचल किंवा कपटी मनाच्या माणसाला, देवता दिसायला इच्छित नाहीत, कुंतीपुत्रा.
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः। शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता
जो कठोरपणे ओरडतो, मत्सर करतो, कडू बोलतो, कपटी, बढाईखोर, निंदा करणारा, हिंसक आणि साशंक असतो.
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता। अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः
विश्वासघात करणारा, कपटी, रागीट, खोटं बोलणारा, फारच लोभी, श्रद्धाहीन, दान न करणारा, मित्रांना फसवणारा आणि सगळ्यांवर संशय घेणारा —
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः। स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः
दुसऱ्यांना शिव्या देणारा, अहंकारी, क्रूर, हावरट आणि कधीही न तृप्त होणारा; चोर, दारू पिणारा, गर्भहत्येचा दोषी आणि गुरूच्या पत्नीशी संबंध ठेवणारा —
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः। नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय
जो माणूस फारच गर्विष्ठ आणि निर्दयी असतो, अशा लोकांना, धनंजया, कोणताही लोक मिळत नाही; ते सर्वत्र वंचित राहतात.
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता। दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम्
दया, सहानुभूती, सत्य बोलणे, दुसऱ्याच्या दुःखाची जाणीव, संयम, स्थिरता, धैर्य, धर्म, क्षमा आणि उत्तम आचरण —
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता। मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन। व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः
दयाळूपणा, मनःशांती, धर्मनिष्ठा, वडीलधाऱ्यांचा सन्मान, उपकाराची आठवण, मैत्री, द्विजांप्रती भक्ती — हे सर्व तुझ्यात आहे, फाल्गुना; सर्व प्राण्यांमध्ये समदृष्टी, करुणा, दान, बुद्धी आणि स्मरणशक्ती देखील.
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय। त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः
म्हणून, कुरुवंशा, तू इंद्राशी भेटशील, धनंजया; कारण तुझ्यासारख्या व्यक्तीची संगत देवांनाही गौरवाची वाटते.
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ। त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव
भरतवंशातील श्रेष्ठा, सर्व मित्रांचा आणि भावांचा तूच श्रेष्ठ आधार आहेस; जसा वज्रधारी मरुतांसाठी आहे, तसाच तू त्यांच्यासाठी आहेस, प्रिय.
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते। सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल
त्या तेराव्या वर्षी, महाबाहू, तुझे भाऊ आणि मित्र सर्वजण तुझ्या बाहुबलावर आश्रय घेतील.
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम। मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात्
म्हणून, पार्था, तू आपल्या वडिलांकडे जा, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या हजार डोळ्यांच्या देवाकडे; त्यांचा हात धर आणि वासवाकडून सर्व अस्त्रे मिळव.
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत्। शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि
शतशृंग पर्वती, महाबाहू, मगवानाने सर्व प्राण्यांच्या उपस्थितीत, तुझ्या मस्तकाचा सुगंध घेत, ही वचने सांगितली.
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि। प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर
सर्व प्राण्यांना परिचित होऊन, तू स्वर्गात जाशील, प्रिय; पुण्यवानांच्या लोकांना प्राप्त करून, तू आनंदी राहशील, विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ.
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि। अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि
पार्था, देवांकडून सन्मान मिळवून, तू स्वर्गात आनंदाने विहरशील; श्रेष्ठ अस्त्रे मिळवून, पुन्हा पृथ्वीवर परतशील.
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि। शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत
प्रिय, वासवाने जेव्हा खांडववन जाळले, तेव्हा सर्व प्राण्यांच्या समोर त्याने तुझ्या गुणांचे पुन्हा पुन्हा वर्णन केले.
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम्। कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव
माणसांमध्ये श्रेष्ठा, वासवाची ती प्रतिज्ञा पूर्ण करावी; इथून कुठेतरी जाऊन तपश्चर्येला मन लाव.
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम्। दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम्
कौरवकुळातील, तू मगवानाच्या हितकारक वचनांचे पालन कर; आजच व्रत घेऊन निघा, तू पुरंदराला नक्कीच पाहशील.
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ। मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः
नंतर बीभत्सूने कृष्णा आणि इतरांना मिठी मारली, सर्वांची मनात निरोप घेत, तो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ निघून गेला.