बहुपुष्पफलं रम्यं शिवं पुण्यजनोचितम्। यत्रेमा द्वादश समाः सुखं प्रतिवसेमहि
फुलांनी आणि फळांनी भरलेली, रम्य, शुभ आणि पुण्यवान लोकांना योग्य अशी जागा शोधा, जिथे आपण ही बारा वर्षे आनंदाने राहू शकू.
एवमुक्ते प्रत्युवाच धर्मराजं धनंजयः। गुरुवन्मानववरं मानयित्वा मनस्विनम्
असे सांगितल्यावर, धनंजयाने धर्मराजाला, जसा शिष्य बुद्धिमान आणि श्रेष्ठ गुरूला सन्मान देतो तसा, आदराने उत्तर दिले.
भवानेव महर्षीणां वृद्धानां पर्युपासिता। अज्ञातं मानुषे लोके भवतो नास्ति किंचन
आपणच या सर्व वयोवृद्ध आणि ऋषींच्या संगतीत राहिला आहात. या माणसांच्या जगात आपल्याला काहीही अज्ञात नाही.
त्वया ह्युपासिता नित्यं ब्राह्मणा वेदपारगाः। द्वैपायनप्रभृतयो नारदश्च महातपाः
आपण नेहमी वेदपारंगत ब्राह्मणांची सेवा केली आहे. व्यास आणि महान तपस्वी नारद यांच्यासारख्या ब्राह्मणांचेही आपण नेहमी सन्मान केले आहे.
यः सर्वलोकद्वाराणि नित्यं संचरते वशी। देवलोकाद्ब्रह्मलोकं गन्धर्वाप्सरसामपि
जो सर्व लोकांचे दरवाजे सहजपणे ओलांडतो, देवांच्या लोकापासून ब्रह्मलोकापर्यंत, तसेच गंधर्व आणि अप्सरांच्या जगातही, तो मनावर ताबा ठेवणारा आहे.
अनुभावांश्च जानासि ब्राह्मणानां न संशयः। प्रभावांश्चैव वेत्थ त्वं सर्वेषामेव पार्थिव
तुला ब्राह्मणांची शक्ती नक्कीच माहीत आहे; आणि सर्वांची सामर्थ्यही तू ओळखतोस, हे राजन.
त्वमेव राजञ्जानासि श्रेयःकारणमेव च। यत्रेच्छसि महाराज निवासं तत्र कुंर्महे
हे राजन, खरे कल्याण कशात आहे आणि त्याचे कारण काय, हे फक्त तुलाच माहीत आहे; तू जिथे राहायला सांगशील, तिथेच आम्ही राहू.
इदं द्वैतवनं नाम सरः पुण्यजनोषितम्। बहुपुष्पफलं रम्यं नानाद्विजनिषेवितम्
हे द्वैतवन नावाचे सरोवर आहे, जिथे सत्पुरुष राहतात, पुष्कळ फुले आणि फळे आहेत, आणि वेगवेगळ्या द्विजांनी हे नेहमी वासलेले आहे.
अत्रेमा द्वादश समा विहरेमेति रोचये। यदि तेऽनुमतं राजन्किमन्यन्मन्यते भवान्
इथे मला बारा वर्षे राहायला आवडेल; हे तुला मान्य असेल तर, राजन, तुला अजून काही वेगळे वाटते का?
ममाप्येतन्मतं पार्थ त्वया यत्समुदाहृतम्। गच्छामः पुण्यविख्यातं महद्द्वैतवनं सरः
पार्था, तू जे सांगितलेस तेच माझेही मत आहे; चला, आपण हे मोठे आणि पुण्यवान द्वैतवन सरोवर गाठूया.
ततस्ते प्रययुः सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः। ब्राह्मणैर्बहुभिः सार्धं पुण्यं द्वैतवनं सरः
मग सर्व पांडव, धर्माचरण करणारे, अनेक ब्राह्मणांसह, या पुण्यवान द्वैतवन सरोवराकडे गेले.
ब्राह्मणाः साग्निहोत्राश्च तथैव च निरग्नयः। स्वाध्यायिनो भिक्षवश्च तथैव वनवासिनः
तेथे अग्निहोत्र करणारे ब्राह्मण, तसेच अग्निहीन, वेदाध्ययन करणारे, भिक्षुक आणि वनात राहणारेही होते.
बहवो ब्राह्मणास्तत्र परिवव्रुर्युधिष्ठिरम्। तपस्विनः सत्यशीलाः शतशः संशितव्रताः
तिथे अनेक ब्राह्मण, तपस्वी, सत्य बोलणारे, शेकडो कठोर व्रत पाळणारे, युधिष्ठिराभोवती जमले.
ते यात्वा पाण्डवास्तत्रब्राह्मणैर्बहुभिः सह। पुण्यं द्वैतवनं रम्यं विविशुर्बरतर्षभाः
पांडव आणि अनेक ब्राह्मण तिथे पोहोचल्यावर, हे भरतवंशातील श्रेष्ठ, त्यांनी रमणीय आणि पुण्यवान द्वैतवनात प्रवेश केला.
तत्सालतालाम्रमधूकनीप- कदम्बसर्जार्जुनकर्णिकारैः। तपात्यये पुष्पधरैरुपेतं महावनं राष्ट्रपतिर्ददर्श
त्या मोठ्या वनात साळ, ताड, मधूक, कदंब, सरज, अर्जुन आणि कर्णिकार यांसारख्या झाडांनी, उन्हाळा संपल्यावर फुलांनी बहरलेले, त्या देशाच्या राजाने पाहिले.
महाद्रुमाणां शिखरेषु तस्थु- र्मनोरमां वाचमुदीरयन्तः। मयूरदात्यूहचकोरसङ्घा- स्तस्मिन्वने बर्हिणकोकिलाश्च
त्या वनातील मोठ्या झाडांच्या टोकांवर, मोर, बगळे, चकोरे, राजहंस आणि कोकिळांचे थवे, मधुर आवाज काढत उभे होते.
करेणुयूथैः सह यूथपानां मदोत्कटानामचलप्रभाणाम्। महान्ति यूथानि महाद्विपानां तस्मिन्वने राष्ट्रपतिर्ददर्श
त्या वनात, राजाने मोठ्या गजराजांचे कळप पाहिले, त्यांच्या गजिणींसह, मदाने भरलेले, डोंगरासारखे तेजस्वी आणि त्यांच्या प्रमुखांसह.
मनोरमां भोगवतीमुपेत्य पूतात्मनां चीरजटाधराणाम्। तस्मिन्वने धर्मभृतां निवासे ददर्श सिद्धर्षिगणाननेकान्
त्या रम्य भोगवतीमध्ये, शुद्ध अंतःकरणाचे, झाडाच्या साली व जटा घातलेले, धर्मनिष्ठ ऋषींच्या अनेक समूहांचे निवास राजाने त्या वनात पाहिले.
ततः स यानादवरुह्य राजा सभ्रातृकः सजनः काननं तत्। विवेश धर्मात्मवतां बरिष्ठ- स्त्रिविष्टपं शक्र इवामितौजाः
मग राजा, आपल्या भावंडांसह आणि सेवकांसह, वाहनातून खाली उतरून त्या वनात गेला, धर्मात्म्यांमध्ये श्रेष्ठ आणि प्रचंड तेजस्वी, जणू इंद्राने स्वर्गात प्रवेश केला.
तं सत्यसन्धं सहिताऽभिपेतु- र्दिदृक्षवश्चारणसिद्धसङ्घाः। वनौकसश्चापि नेरन्द्रसिंहं मनस्विनं तं परिवार्य तस्थुः
मग सत्यप्रतिज्ञ त्या राजाला पाहण्यासाठी, चारण आणि सिद्धांचे समूह एकत्र आले; आणि वनात राहणारेही, त्या राजसिंहाला, त्या बुद्धिमानाला, वेढून उभे राहिले.
स तत्रवृद्धानभिवाद्य सर्वान् प्रत्यर्चितो राजवद्देववच्च। विवेश सर्वैः सहितो द्विजाग्र्यैः कृताञ्जलिर्धर्मभृतां वरिष्ठः
तेथे सर्व वयोवृद्धांना नमस्कार करून, तो राजा, राजासारखा आणि देवासारखा सन्मानित झाला; सर्व श्रेष्ठ द्विजांसह, हात जोडून, धर्मनिष्ठांमध्ये श्रेष्ठ असलेला राजा आत गेला.
स पुण्यशीलः पितृवन्महात्मा तपस्विभिर्मपरैरुपेत्य। प्रत्यर्चितः पुष्पधरस्य मूले महाद्रुमस्योपविवेश राजा
तो पुण्यशील, मोठ्या मनाचा राजा, जणू पिता, इतर तपस्व्यांनी वेढलेला, फुलांनी बहरलेल्या मोठ्या झाडाखाली सन्मानाने बसला.
भीमश्च कृष्णा च धनंजयश्च यमौ च ते चानुचरा नरेन्द्रम्। विमुच्यवाहानवशाश्च सर्वे तत्रोपतस्थुर्भरतप्रबर्हाः
भीम, कृष्णा, धनंजय, दोन्ही जुडवा भाऊ आणि त्यांचे सेवक, हे सर्व भरतवंशातील श्रेष्ठ, घोडे सोडून आणि आपली वाहने बाजूला ठेवून तिथे एकत्र आले.
लतावतानावनतः स पाण्डवै- र्महाद्रुमः पञ्चभिरेव धन्विभिः। बभौ निवासोपगतैर्महात्मभि- र्महागिरिर्वारणयूथपैरिव
लता आणि फांद्या खाली वाकलेल्या त्या मोठ्या झाडाखाली, धनुष्यधारी पाच पांडव राहत होते, तेव्हा ते झाड जणू काही मोठ्या डोंगरावर हत्तींच्या कळपाने वेढल्यासारखे शोभून दिसत होते.
तत्काननं प्राप्य नरेन्द्रपुत्राः सुखोचिता वासमुपेत्य कृच्छ्रम्। विजह्रुरिनद्रप्रतिमाः शिवेषु सरस्वतीसालवनेषु तेषु
राजपुत्रांनी ते जंगल गाठले आणि सुखात वाढलेले असूनही त्यांनी कठीण निवास स्वीकारला. त्या सर्वजण, सिंहासारखे गर्जना करत, सरस्वतीच्या काठी असलेल्या शुभ साळवनांत आनंदाने विहार करू लागले.
यतींश्च राजा स मुनींश्च सर्वां स्तस्मिन्वने मूलफलैरुदग्रैः। द्विजातिमुख्यानृषभः कुरूणां संतर्पयामास महानुभावः
त्या वनात, कुरुवंशातील श्रेष्ठ आणि महान राजा, सर्व ऋषी, मुनी आणि ब्राह्मणांना मुबलक फळे-मुळे देऊन तृप्त करू लागला.
इष्टीश्च पित्र्याणि तथा क्रियाश्च महावने वसतां पाण्डवानाम्। पुरोहितस्तत्र समृद्धतेजा- श्चकार धौम्यः पितृवन्नृपाणाम्
महावनात पांडव राहत असताना, त्यांचे पुरोहित, तेजस्वी धौम्य, राजांसाठी पितरांची विधी आणि इतर धार्मिक कर्मे वडिलांसारखी पार पाडू लागले.
अपेत्य राष्ट्राद्वसतां तु तेषा- मृषिः पुराणोऽतिथिराजगाम। तमाश्रमं तीव्रसमृद्धतेजा मार्कण्डेयः श्रीमतां पाण्डवानाम्
राज्यापासून दूर राहत असताना, पांडवांच्या आश्रमात एक प्राचीन आणि तेजस्वी ऋषी, म्हणजेच मर्कंडेय, पाहुणा म्हणून आले.
तमागतं ज्वलितहुताशनप्रभं महामनाः कुरुवृषभो युधिष्ठिरः। अपूजयत्सुरऋषिमानवार्चितं महामुनिं ह्यनुपमसत्ववीर्यवान्
कुरुवंशातील श्रेष्ठ, युधिष्ठिराने, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, देव, ऋषी आणि माणसांनी पूजिलेल्या, अनुपम सामर्थ्य असलेल्या त्या महान ऋषीचे आदराने स्वागत केले.
स सर्वविद्द्रौपदीं वीक्ष्य दीनां युधिष्टिरं भीमसेनार्जुनौ च। संस्मृत्यरामं मनसा महात्मा तपस्विमध्येऽस्मयतामितौजाः
सर्वज्ञ ऋषीने, द्रौपदीला दुःखी पाहून, युधिष्ठिर, भीम आणि अर्जुन यांच्याकडे पाहिले. मनात रामाचे स्मरण करून, त्या तपस्वींच्या मध्ये तेजाने हसले.