वैनतेयो यथा पक्षी गरुत्मान्पततांवरः। तथैवाभिपतिष्यामि भयंवो नेह विद्यते
'गरुड जसा आकाशातून झेप घेतो, तसाच मी तुम्हा सर्वांना घेऊन जाईन; इथे तुम्हाला काहीही भीती नाही.'
आर्यामङ्केन वामेन राजानं दक्षिणेन च। अंसयोश्च यमौ कृत्वा पृष्ठे बीभत्सुमेव च
त्याने थोर मातेला डाव्या मांडीवर, राजाला उजव्या मांडीवर, दोन्ही जुळ्या भावांना खांद्यावर आणि अर्जुनाला पाठीवर घेतले.
सहसोत्पत्य वेगेन सर्वानादाय वीर्यवान्। भ्रातॄनार्यां च बलवान्मोक्षयामास पावकात्
मग भीमाने मोठ्या वेगाने उडी मारून, आपल्या सर्व भावांना आणि त्या थोर मातेला उचलून, त्यांना अग्नीपासून वाचवले.
ते रात्रौ प्रस्थितां सर्वे सह मात्रा यशस्विनः। अभ्यगच्छन्महारण्ये हिडिम्बवनमन्तिकात्
ते सर्व कीर्तीमान पांडव आणि त्यांची माता, त्या रात्री निघाले आणि मोठ्या जंगलात, हिडिंबा वनाजवळ पोहोचले.
श्रान्ताः प्रसुप्तास्तत्रेमे मात्रा सह सुदुःखिताः। सुप्तांश्चैनानभ्यगच्छद्धिडिम्बा नाम राक्षसी
सर्वजण खूप दमलेले आणि दुःखी होते, म्हणून ते आईसोबत तिथेच झोपले; झोपेत असताना, हिडिंबा नावाची राक्षसी त्यांच्याजवळ आली.
सा दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सुप्तान्मात्रा सह क्षितौ। हृच्छयेनाभिभूतात्मा भीमसेनमकामयत्
पांडव आणि त्यांची माता जमिनीवर झोपलेले पाहून, हिडिंबा राक्षसीच्या मनात भीमसेनाविषयी प्रेम जागे झाले.
भीमस्य पादौ कृत्वा तु स्वउत्सङ्गे ततोऽबला। पर्यमर्दत संहृष्टा कल्याणी मृदुपाणिना
ती सुंदर आणि आनंदी राक्षसी, भीमाचे पाय आपल्या मांडीवर ठेवून, मऊ हातांनी त्यांना हळुवारपणे कुरवाळू लागली.
तामबुद्ध्यदमेयात्मा बलवान्सत्यविक्रमः। पर्यपृच्छत तां भीमः किमिहेच्छस्यनिन्दिते
ती गोष्ट लक्षात येताच, निर्धाराने आणि बलाने परिपूर्ण असलेल्या भीमाने तिला विचारले, 'तू इथे काय हवे आहेस, हे कलंक नसलेल्या स्त्री?'
एवमुक्ता तु भीमेन राक्षसी कामरूपिणी। भीमसेनं महात्मानमाह चैवमनिन्दिता
भीमाने असे विचारल्यावर, रूप बदलू शकणारी ती सुंदर राक्षसी, महान भीमसेनाला म्हणाली—
पलायध्वमितः क्षिप्रं मम भ्रातैष वीर्यवान्। आगमिष्यति वो हन्तुं तस्माद्गच्छत माचिरम्
'इथून पटकन पळा! माझा बलवान भाऊ लवकरच येईल आणि तुम्हा सर्वांना मारेल; म्हणून लगेच निघा.'
अथ भीमोऽभ्युवाचैनां साभिमानमिदं वचः। नोद्विजेयमहं तस्मान्निहनिष्येऽहमागतम्
मग भीमाने अभिमानाने तिला उत्तर दिले, 'मला त्याची भीती नाही; तो आला की मी त्याला ठार मारीन.'
तयोः श्रुत्वा तु संजल्पमागच्छद्राक्षसाधमः। भीमरूपो महानादान्विसृजन्भीमदर्शनः
त्यांचे बोलणे ऐकून, भयंकर रूपाचा आणि मोठ्या आवाजात गर्जना करणारा दुष्ट राक्षस तिथे आला.
केन सार्धं कथयसि आनयैनं ममान्तिकम्। हिडिम्बे भक्षयिष्यामो न चिरं कर्तुमर्हसि
'तू कोणासोबत बोलतेस? हिडिंबा, त्याला इथे घेऊन ये! आपण त्याला खाऊ, उशीर करू नकोस!'
सा कृपासंगृहीतेन हृदयेन मनस्विनी। नैनमैच्छत्तदाकर्तुमनुक्रोशादनिन्दिता
पण त्या दयाळू आणि उदार मनाच्या स्त्रीला, करुणेने हे करावेसे वाटले नाही, हे कलंक नसलेल्या स्त्री.
स नादान्विनदन्घोरान्राक्षसः पुरुषादकः। अभ्यद्रवत वेगेन भीमसेनं तदा किल
त्या वेळी माणसं खाणारा, भयंकर आवाज करणारा राक्षस भीमसेनाकडे जोरात धावून गेला.
तमभिद्रुत्य संक्रुद्धो वेगेन महता बली। अगृह्णात्पाणिना पाणिं भीमसेनस्य राक्षसः
मग तो राक्षस मोठ्या रागाने आणि ताकदीने धावत येऊन, आपल्या हाताने भीमसेनाचा हात घट्ट पकडतो.
इन्द्राशनिसमस्पर्शं वज्रसंहननं दृढम्। संहत्य भीमसेनाय व्याक्षिपत्सहसा करम्
त्याचा हात इंद्राच्या वज्रासारखा कठीण आणि मजबूत होता; त्याने अचानक भीमसेनाचा हात जोरात दाबला.
गृहीतं पाणिना पाणिं भीमसेनस्य रक्षसा। नामृष्यत महाबाहुस्तत्राक्रुद्ध्यद्वृकोदरः
राक्षसाने भीमसेनाचा हात पकडला, पण बलाढ्य वृकोदर तिथे ते सहन करू शकला नाही आणि त्याला राग आला.
तदासीत्तुमुलं युद्धं भीमसेनहिडिम्बयोः। सर्वास्त्रविदुषोर्घोरं वृत्रवासवयोरिव
मग भीमसेन आणि हिडिंबा यांच्यात भीषण आणि गदारोळाचा संग्राम झाला, जसा वृत आणि इंद्रामध्ये व्हावा, दोघेही शस्त्रविद्येत निपुण होते.
विक्रीड्य सुचिरं भीमो राक्षसेन सहानघ। निजघान महावीर्यस्तं तदा निर्बलं बली
भीमाने राक्षसासोबत बरीच वेळ झुंज दिली, आणि जेव्हा तो अशक्त झाला, तेव्हा बलवान भीमाने त्याला ठार केले.
हत्वा हिडिम्बं भीमोऽथ प्रस्थितो भ्रातृभिः सह। हिडिम्बामग्रतः कृत्वा यस्यां जातो घटोत्कटः
हिडिंबाला मारल्यानंतर भीम आपल्या भावांसह निघाला, आणि हिडिंबाला पुढे ठेवले, जिने घटोत्कचाला जन्म दिला.
ततः संप्राद्रवन्सर्वे सह मात्रा परंतपाः। एकचक्रामभिमुखाः संवृता ब्राह्मणव्रजैः
मग हे सर्व शत्रूंचा नाश करणारे आणि त्यांची आई, ब्राह्मणांच्या समूहांनी वेढलेले, एकचक्रा नगरीकडे धावले.
प्रस्थाने व्यास एषां च मन्त्री प्रियहिते रतः। ततोऽगच्छन्नेकचक्रां पाणअडवाः संशितव्रताः
त्यांच्या प्रवासात व्यास त्यांचा सल्लागार झाला, नेहमी त्यांच्या कल्याणात रमणारा; अशा प्रकारे पांडवांनी, आपल्या व्रताला घट्ट राहून, एकचक्रा गाठली.
तत्राप्यासादयामासुर्बकं नाम महाबलम्। पुरुषादं प्रतिभयं हिडिम्बेनैव संमितम्
तिथेही त्यांनी बक नावाचा बलाढ्य, माणसं खाणारा आणि हिडिंबासारखा भयंकर राक्षस पाहिला.
तं चापि विनिहत्योग्रं भीमः प्रहरतां वरः। सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्द्रुपदस्य पुरं ययौ
भीमाने त्या उग्र बकासुरालाही ठार केले, आणि सर्व भावांसह द्रुपदाच्या नगरीकडे गेला.
लब्धाऽहमपि तत्रैव वसता सव्यसाचिना। यथा त्वया जिता कृष्णरुक्मिणी भीष्मकात्मजा
तिथेच, सव्यसाचीसोबत राहत असताना, मलाही जिंकण्यात आले, जशी तू कृष्णा-रुक्मिणीला, भीष्मकाच्या कन्येला जिंकलेस.
एवं सुयुद्धे पार्थेन जिताऽहं मधुसूदन। स्वयंवरे महत्कर्म कृत्वा न सुकरं परैः
अशा प्रकारे, उत्तम युद्धात पार्थाने मला जिंकले, मधुसूदना, स्वयंवरात मोठे कार्य करून, जे दुसऱ्यांना सहज शक्य नव्हते.
एवं क्लेशैः सुबहुभिः क्लिश्यमाना सुदुःखिता। निवसाम्यार्यया हीना कृष्ण धौम्यपुरःसुरा
अशा अनेक क्लेशांनी आणि मोठ्या दुःखांनी त्रस्त होऊन, सन्मान गमावून, मी कृष्णा आणि धौम्य यांच्या मार्गदर्शनाखाली राहते.
त इमे सिंहविक्रान्ता वीर्येणाभ्यधिकाः परैः। निहीनैः परिक्लिश्यन्ति समुपेक्षन्ति मां कथं
हे सिंहासारख्या धाडसी, इतरांपेक्षा अधिक शूर, पण दुर्बळांकडून त्रास सहन करतात आणि मला दुर्लक्षित करतात — हे कसे सहन करावे?
एतादृशानि दुःखानि महन्ती दुर्बलीयसाम्। दीर्घकालं प्रदीप्ताऽस्मि पापानां पापकर्मणाम्
अशा मोठ्या दुःखांनी, दुर्बळांनी मला खूप काळ त्रास दिला आहे, आणि पापी व त्यांच्या वाईट कर्मांनी मी जळत राहिले.