वने द्रष्टुं ययुः पार्थान्क्रोधामर्षसमन्विताः। गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रान्किं कुर्म इति चाब्रुवन्
हे सर्व क्रोध आणि अपमानाने भरलेले, पृथा पुत्रांना भेटण्यासाठी वनात गेले. त्यांनी धृतराष्ट्राच्या मुलांना दोष देत, 'आता आपण काय करावे?' असे बोलले.
वासुदेवं पुरस्कृत्य सर्वे ते क्षत्रियर्षभाः। परिवार्योपविविशुर्धर्मराजं युधिष्ठिरम्। अभिवाद्य कुरुश्रेष्ठं विषण्णः केशवोऽब्रवीत्
वसुदेवाला पुढे करून हे सर्व श्रेष्ठ क्षत्रियांनी धर्मराज युधिष्ठिराला वेढून बसले. कुरुकुळातील श्रेष्ठ युधिष्ठिराला वंदन केल्यावर, दुःखी केशव बोलला.
दुर्योधनस्य कर्णस् शकुनेश्च दुरात्मनः। दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम्
दुर्योधन, कर्ण, दुष्ट शकुनी आणि चौथा दु:शासन — यांचा रक्त या पृथ्वीवर सांडले जाईल.
एतान्निहत्य समरे ये च तेषां पदानुगाः। तांश्च सर्वान्विनिर्जित्य सहितान्स नराधिपान्
यांना आणि त्यांच्या पाठीराख्यांना युद्धात मारून, त्यांच्यासोबत असलेल्या सर्व राजांना जिंकून,
ततः सर्वेऽभिषिञ्चामो धर्मराजं युधिष्ठिरम्। निकृत्याऽभिचरन्वध्य एष धर्मः सनातनः
मग आपण सर्वजण धर्मराज युधिष्ठिराचा राज्याभिषेक करू. कपटाने वागणाऱ्याला क्षमा नाही, हेच सनातन धर्म आहे.
पार्तानामभिषङ्गेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम्। अर्जुनः शमयामास दिधक्षन्तमिव प्रजाः
पार्थांच्या बाजूने जनार्दन इतका संतापला पाहून, अर्जुनाने जणू लोकांना जाळणाऱ्या आगीला शांत करावे तसे त्याला शांत केले.
संक्रुद्धं केशवं दृष्ट्वा पूर्वदेवेषु फल्गुनः। कीर्तयामास कर्माणि सत्यकीर्तेर्महात्मनः
पूर्वीच्या देवांमध्ये केशव इतका रागावलेला पाहून, फाल्गुनाने सत्यकीर्ती या महात्म्याची कर्तृत्वे सांगायला सुरुवात केली.
पुरुषस्याप्रमेयस्य सत्यस्यामिततेजसः। प्रजापतिपतेर्विष्णोर्लोकनाथस्य धीमतः
त्या अपरिमित, सत्यप्रिय, अनंत तेजस्वी, प्रजापतींचे स्वामी, विश्वाचे अधिपती आणि बुद्धिमान विष्णूची कर्तृत्वे,
दशवर्षसहस्राणि यत्रसायंगृहो मुनिः। व्यचरस्त्वं पुरा कृष्ण पर्वते गन्धमादने
कृष्णा, एकदा तू हजारो वर्षे संध्याकाळची पूजा करणारा ऋषी होऊन, गंधमादन पर्वतावर फिरत होतास.
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च। पुष्करेष्ववसः कृष्णं त्वमपो भक्षयन्पुरा
कृष्णा, हजारो वर्षे आणि शंभर दशके तू पुष्करात राहिलास, तेव्हा फक्त पाणी पिऊन उपवास केला होतास.
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां मधुसूदन। अतिष्ठ एकपादेन वायुभक्षः शतं समाः
मधुसूदन, विशाल बदरीक्षेत्रात, हात वर करून, एक पायावर उभा राहून, शंभर वर्षे फक्त वायूवर जगलास.
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गः कृशो धमनिसंततः। आसीः कृष्ण सरस्वत्यां सत्रेद्वादशवार्षिके
कृष्णा, काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीचे वस्त्र घालून, कृश आणि शिरा दिसत असताना, तू सरस्वतीच्या काठी बारा वर्षांच्या यज्ञात राहिलास.
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थं पुण्यजनार्चितम्। तत्र कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षसहस्रकम्
मग पुण्यवानांनी पूजिलेले पवित्र प्रभास क्षेत्र गाठून, कृष्णा, तू तिथे दिव्य अशा हजार वर्षे घालवलीस.
आतिष्ठस्त्वमथैकेन पादेन नियमस्थितः। लोकप्रवृत्तिहेतोस्त्वमिति व्यासो ममाब्रवीत्
तिथे एक पायावर उभा राहून, नियम पाळत, लोकांच्या कल्याणासाठी तू तपश्चर्या केलीस, असे व्यासांनी मला सांगितले.
क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामादिरन्तश्च केशवं। निधानं तपसां कृष्ण यज्ञस्त्वं च सनातनः
केशवा, तू सर्व प्राण्यांमध्ये 'क्षेत्रज्ञ' आहेस, सर्वाचा आरंभ आणि शेवट आहेस. कृष्णा, तपश्चर्येचा आधार तूच आहेस आणि सनातन यज्ञही तूच आहेस.
योगकर्ता हृषीकेशः सांख्यकर्ता सनातनः। शीलस्त्वं सर्वयोगानां करणं नियमस्य च
हृषीकेशा, तू योगाचा निर्माता आहेस, आणि सांक्याचा सनातन प्रवर्तक आहेस. सर्व योगांचा मूळ गुण आणि नियमांचा कारण तूच आहेस.
निहत्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले। प्रथमोत्पादितं कृष्ण मेध्यमश्वमवासृजः
कृष्णा, पृथ्वीवरील नरकासुराचा वध करून, त्याच्या कानातील मणी घेऊन, प्रथम यज्ञासाठी अश्व सोडला होतास.
कृत्वातत्कर्म लोकानामृषभः सर्वलोकजित्। अवधीस्त्वं रणे सर्वान्समेतान्दैत्यदानवान्
लोकांच्या कल्याणासाठी हे कृत्य करून, सर्व लोकांवर विजय मिळवणारा वीर, युद्धात एकत्र आलेल्या सर्व दैत्य-दानवांचा वध तूच केला.
ततः सर्वेश्वरत्वं च संप्रदाय शचीपतेः। मानुषेषु महाबाहो प्रादुर्भूतोऽसि केशव
मग, सर्वांचा स्वामीपद शचीपतीस देऊन, महाबाहु केशवा, तू मानवांमध्ये प्रकट झाला.
स त्वं नारायणो भूत्वा हरिरासीः परंतप। ब्रह्मा सोमश्च सूर्यश्च धर्मो धाता यमोऽनलः
परंतपा, तू नारायण होऊन, हरिरूप घेतलास. तूच ब्रह्मा, सोम, सूर्य, धर्म, धाता, यम आणि अग्नी आहेस.
वायुर्वैश्रवणो रुद्रः कालः खं पृथिवी दिशः। अजश्चराचरगुरुः स्रष्टा त्वं पुरुषोत्तम
तू वायू, कुबेर, रुद्र, काळ, आकाश, पृथ्वी, दिशा, अजन्मा, चराचरांचा गुरु आणि सृष्टीकर्ता — हे पुरुषोत्तमा, तूच आहेस.
तुरायणादिभिर्देव क्रतुभिर्भूरदक्षिणैः। अयजो भूरितेजा वै कृष्ण चैत्ररथे वने
तुरायणासारख्या यज्ञांनी आणि मोठ्या दानांनी, हे तेजस्वी कृष्णा, तू चित्ररथ वनात यज्ञ केलेस.
शतं शतसहस्राणि सुवर्णस्य जनार्दन। एकैकस्मिंस्तदा यज्ञे परिपूर्णानि दत्तवान्
जनार्दना, त्या प्रत्येक यज्ञात तू शेकडो-हजारो सुवर्णमुद्रा भरपूर प्रमाणात दिल्या.
अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दन। त्वं विष्णुरिति विख्यात इन्द्रादवरजो विभुः
यादवनंदना, अदितीचा पुत्र होऊन, तू 'विष्णु' म्हणून प्रसिद्ध आहेस, आणि इंद्राचा धाकटा भाऊ, सर्वशक्तिमान आहेस.
शिशुर्भूत्वा दिवं खं च पृथिवीं च परंतप। त्रिभिर्विक्रमणैः कृष्ण क्रान्तवानसि तेजसा
परंतपा कृष्णा, बालरूप घेऊन, आपल्या तेजाने तीन पावलांत स्वर्ग, आकाश आणि पृथ्वी व्यापलीस.
संप्राप्य दिवमाकाशमादित्यस्यन्दने स्थितः। अत्यरोचश्च भूतात्मन्भास्करं स्वेन तेजसा
सर्व प्राण्यांच्या आत्मा, स्वर्ग आणि आकाश गाठून, सूर्याच्या रथावर उभा राहिलास आणि आपल्या तेजाने सूर्यालाही लाजविलेस.
प्रादुर्भावसहस्रेषु तेषुतेषु त्वया विभो। अधर्मरुचयः कृष्ण निहताः शतशोऽसुराः
हे महाबळ, त्या हजारो अवतारांत, कृष्णा, अधर्मात रमणारे असुरांचे शेकडो संहार तूच केलास.
सादिता मौखाः पाशा निशुम्भनरकौ हतौ। कृतः क्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति
मौख्यांचा नाश केला, पाश तोडले, निशुंभ आणि नरकाचा वध केला; आणि पुन्हा प्राग्ज्योतिष नगरीकडे जाणारा मार्ग सुरक्षित केला.
जारूथ्यामाहुतिः क्राथः शिशुपालो नृपैः सह। जरासन्धश्च शैब्यश्च शतधन्वा च निर्जितः
जारूथ्य, आहुती, क्राथ, शिशुपाल आणि इतर राजे, तसेच जरासंध, शैब्य आणि शतधन्वा — हे सर्व तुझ्यामुळे पराभूत झाले.
तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा। अहार्षी रुक्मिणीं भैष्मीं रणे निर्जित्य रुक्मिणे
विजयाच्या गर्जनेसारख्या रथावर, सूर्यसमान तेजाने, तू रणात रुक्मीला हरवून रुक्मिणीला जिंकलीस.