शृणोमि वाक्यं तव राजपुत्रि नेमे पार्थाः किञ्चिदपि ब्रुवन्ति। सा त्वं प्रियार्थं शृणु वाक्यमेत- द्यदुच्यते पापमतिः कृतघ्नः
राजकन्ये, मी तुझे शब्द ऐकतो, पण पांडूचे पुत्र काहीच बोलत नाहीत. म्हणून, आता तुझ्या प्रियासाठी, या दुष्ट आणि कृतघ्न माणसाने जे बोलले आहे ते ऐक.
सुयोधनः सानुचरः सुदुष्टः सहैव राजा निकृतः सूनुना च यद्येष वाचं महदुच्यमानां न श्रोष्यते पापमतिः सुदुष्टः
सुईयोद्धन आणि त्याचे साथीदार फारच वाईट आहेत; राजा आणि त्याचा मुलगा कपटी आहेत. जर हा पापी आणि वाईट मनाचा माणूस या गंभीर शब्दांकडे लक्ष दिले नाही, तर तो असाच वाईट राहील.
इत्येवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रीं क्षत्ताऽब्रवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रम्
असे म्हणून, द्रुपदाची कन्या यांना सांगून, सारथ्याने धृतराष्ट्राच्या पुत्राला उद्देशून बोलले.
मा क्लिश्यतां वै द्रुपदस्य पुत्रीं मा त्वं चरीं द्रक्ष्यसि राजपुत्र
द्रुपदाच्या कन्येला त्रास देऊ नकोस; राजपुत्रा, तुला सुख कधीच मिळणार नाही.
यद्येवं त्वं महाराज सङ्क्लेशयसि द्रौपदीम्। अचिरेणैव कालेन पुत्रस्ते सह मन्त्रिभिः। गमिष्यति क्षयं पापः पाण्डवक्षयकारणात्
राजन, जर तू द्रौपदीला असा त्रास दिलास, तर फार लवकरच तुझा पापी मुलगा आणि त्याचे मंत्री पांडवांवर केलेल्या अन्यायामुळे नाश पावतील.
भीमार्जुनाभ्यां क्रुद्धाभ्यां माद्रीपुत्रद्वयेन च। तस्मान्निवारय सुतं मा विनाशं विचिन्तय
भीम आणि अर्जुन, तसेच माद्रीचे दोन पुत्र हे रागाने पेटले आहेत. म्हणून, तुझ्या मुलाला थांबव, विनाशाचा विचार करू नकोस.
एतच्छुत्वा मन्दबुद्धिर्नोत्तरं किञ्चिदब्रवीत्। ततो दुर्योधनस्तत्र दैवमोहबलात्कृतः
हे ऐकून, मंदबुद्धी काहीच उत्तर बोलला नाही. मग तिथेच, दुर्योधन, दैव आणि मोहाच्या प्रभावाखाली वागला.
अचिन्त्य क्षत्तुर्वचनं हर्षेणायतलोचनः। ऊरू दर्शयते पापो द्रौपद्या वै मुहुर्मुहुः
सारथ्याचे शब्द दुर्लक्ष करून, डोळ्यांत आनंदाचा प्रकाश घेऊन, दुष्ट दुर्योधन वारंवार द्रौपदीसमोर आपले उरू दाखवत होता.
ऊरौ सन्दर्श्यमाने तु निरीक्ष्य तु सुयोधनम्। वृकोदरस्तदालोक्य नेत्रे चोल्फाल्य लोहिते
दुर्योधन आपले उरू दाखवत असताना, भीमाने त्याच्याकडे रोखून पाहिले; त्याचे डोळे लाल झाले आणि भुवया ताठ झाल्या.
एतत्समीक्ष्यात्मनि चावमानं नियम्य मन्युं बलनान्स मानी। राजानुजः संसदि कौरवाणां विनिष्क्रमन्वाक्यमुवाच भीमः
स्वतःचा अपमान पाहून, मोठ्या प्रयत्नाने राग आवरून, राजाचा धाकटा भाऊ, कौऱवांच्या सभेत उठून, भीमाने असे शब्द उच्चारले.
अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनञ्जयः। शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति
मी दुर्योधनाचा वध करीन, धनंजय कर्णाचा वध करील, आणि सहदेव शकुनी या फसवणूक करणाऱ्याचा वध करील.
दुश्शासनस्य रुधिरं पास्यामि मृगराडिव
मी दु:शासनाचे रक्त, जसा सिंह पितो, तसा पिऊन दाखवीन.
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह। नन्दा गृहेषु न बुद्ध्यन्ते महद्भयम्
भीमसेन, ज्यांना तुझ्याशी वैर आहे, त्यांना कधीही सुख मिळत नाही; त्यांच्या घरात मोठे संकट येत असतानाही त्यांना ते समजत नाही.
नैव वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम्। यदि स्थास्यन्ति सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण वै सह
भीमा, सज्जनांची ठाम निश्चय शब्दांत कधीच कळत नाही; जर ते युद्धात क्षत्रिय धर्म पाळून उभे राहिले, तरच ते दिसून येते.
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः। दुश्शासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम्
दुर्योधन, कर्ण, दुष्ट शकुनी आणि चौथा दु:शासन—त्यांचे रक्त पृथ्वी पिऊन घेईल.
असूयितारं वक्तारं प्रहृष्टानां दुरात्मनाम्। भीमसेन नियोगात्ते हन्ताऽहं कर्णमाहवे
जे दुष्ट लोक द्वेषाने गर्वाने बोलतात आणि आनंद मानतात, त्यांच्या विरुद्ध भीमसेनाच्या आज्ञेने मी युद्धात कर्णाचा वध करीन.
कर्णं कर्णानुगांश्चैव रणे हन्ताऽस्मि पत्रिभिः। ये चान्ये विप्रयोत्स्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः। तान्स्म सर्वञ्छितैर्बाणैर्नेताऽस्मि यमसादनम्
मी युद्धात बाणांनी कर्ण आणि त्याचे सर्व अनुयायी यांचा वध करीन; आणि जे इतर राजा बुद्धीला फसवून माझ्याशी शत्रुत्व करतील, त्यांनाही मी तीक्ष्ण बाणांनी यमाच्या घरात पाठवीन.
चलेद्वि हिमवान्स्थानान्निष्प्रभः स्याद्दिवाकरः। शैत्यं सोमात्प्रणश्येत मत्सत्यं विचलेद्यदि
हिमालय आपले स्थान सोडू शकतो, सूर्याचा तेज हरवू शकतो, चंद्राचा गारवा नष्ट होऊ शकतो, पण माझे वचन कधीच डळमळणार नाही.
उत्युक्तवति पार्थे तु श्रीमान्माद्रवतीसुतः। प्रगृह्य विपुलं बाहुं सहदेवः प्रतापवान्
पार्थाने असे बोलल्यावर, मद्रीचा तेजस्वी पुत्र, बलवान सहदेव, आपला रुंद भुज उंचावून उभा राहिला.
सौबलस्य वधप्रेप्सुरिदं वचनमब्रवीत्। क्रोधसंरक्तनयनो निश्वस्य च मुहुर्मुहुः
सौबलाचा वध करण्याची इच्छा धरून, रागाने डोळे लाल झालेले आणि वारंवार श्वास घेत, सहदेवाने असे शब्द उच्चारले.
यानक्षान्मन्यसे मूढ गान्धाराणां यशोहर। नैते ह्यक्षाः शिता वाणास्त्वयैते समरे धृताः
अरे मूर्ख, गांधारांच्या कीर्तीचे समजून ज्या फासे तू धरलेस, ते फासे नाहीत, तर युद्धात वापरायचे तीक्ष्ण बाण आहेत.
यथा चैवोक्तवान्भीमस्त्वामुद्दिश्य सबान्धवम्। कर्ताऽहं कर्मणा चास्य कुरुकार्याणि सर्वशः। यदि स्थस्यासि सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण सौबल
भीमाने जसे तुझ्या आणि तुझ्या बांधवांच्या उद्देशाने सांगितले, तसेच मीही करीन; जर तू युद्धात क्षत्रिय धर्माने उभा राहिलास, तर मी कौरवांचे सर्व कार्य कृतीने पूर्ण करीन, हे सौबल.
सहदेववचः श्रुत्वा नकुलोऽपि विशाम्पते। दर्शनीयतमो नॄणामिदं वचनमब्रवीत्
सहदेवाचे शब्द ऐकून, राजांमध्ये सर्वांत देखणा नकुलही असे म्हणाला.
सुतेयं यज्ञसेनस्य द्यूतेऽस्मिन्धृतराष्ट्रजैः। यैर्वाचः श्राविता रूक्षा धूर्तैर्दुर्योधनप्रियैः
यज्ञसेनाची ही कन्या, धृतराष्ट्रपुत्रांनी या जुगारात पणाला लावली, आणि दुर्योधनाच्या प्रिय, कपटी लोकांनी तिच्याविषयी कठोर शब्द बोलले.
धार्तराष्ट्रान्सुदुर्वृत्तान्मुमूर्षून्कालचोदितान्। दर्शयिष्यामि भूयिष्ठमहं वैवस्वतक्षयम्
धृतराष्ट्रपुत्र दुष्ट, वाईट वर्तनाचे आणि काळाच्या अधीन झालेले आहेत; मी त्यांना मोठ्या प्रमाणात यमाचा संहार दाखवीन.
उलूकं च दुरात्मानं सौबलस्य प्रियं सुतम्। हन्ताऽहमस्मि समरे मम शत्रुं नराधमम्
सौबलाचा प्रिय पुत्र, दुष्ट मनाचा उलूक, जो माझा शत्रू आणि नीच मनुष्य आहे, त्यालाही मी युद्धात ठार मारीन.
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रौपद्याः पदवीं चरन्। नर्धार्तराष्टां पृथिवीं कर्तास्मि नचिरादिवा
धर्मराजाच्या आज्ञेने आणि द्रौपदीच्या पावलावर पाऊल ठेवून, मी लवकरच धृतराष्ट्रपुत्रांनी त्रस्त झालेल्या पृथ्वीला गडगडाट करू देईन.
यस्माच्चोरुं दर्शयसे यस्माच्चोरुं निरीक्षसे। तस्मात्तव ह्यधर्मिष्ठ ऊरौ मृत्युर्भविष्यति
तू ज्या गर्वाने आपले उर दिसवतोस आणि पाहतोस, त्याचमुळे, अधर्मी, तुझ्या उरांवरच मृत्यू येईल.
यस्माच्चैवं क्लेशयति भ्राता ते मां दुरात्मवान्। तस्मादुधिरमेवास्य पास्यते वै वृकोदरः
तुझा दुष्ट भाऊ मला ज्या प्रकारे त्रास देतो, त्यासाठी भीम नक्कीच त्याचे रक्त पिऊन टाकेल.
इमं च पापिष्ठमतिं कर्णं समुतबान्धवम्। सामात्यं सपरीवारं हनिष्यति धनञ्जयः
हा कर्ण, ज्याचा मन सर्वात पापी आहे, त्याच्या बांधवांसह, मंत्र्यांसह आणि सगळ्या परिवारासह, धनंजय त्याचा वध करील.