मम वित्तमसङ्ख्येयं यदहं वेद सौबल। अथ त्वं शकुने कस्माद्वित्तं समनुपृच्छसि
माझं धन किती आहे याला मोजमापच नाही, हे मला जितकं माहीत आहे तितकंच सांगतो, सुभलाच्या पुत्रा. मग शकुनी, तू माझ्या संपत्तीबद्दल का विचारतोस?
अयुतं प्रयुतं चैव शङ्कुं पद्मं तथार्बुदम्। खर्वं शङ्खं निखर्वं च महापद्मं च कोटयः
दहा हजार, एक लाख, शंकू, पद्म, अर्बुद, खरव, शंख, निखर्व, महापद्म आणि कोट्या—
मध्यं चैव परार्धं च सपरं चात्र पण्यताम्। एतन्मम धनं राजंस्तेन दीव्याम्यहं त्वया
मध्यम, परार्ध, सपार—हे सगळं पणात धरलं जातं. हेच माझं धन आहे, राजन; आणि हेच मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून आणि फसवणूक स्वीकारून, शकुनीने युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
गवाश्वं बहुधेनूकमसङ्ख्येयमजाविकम्। यत्किञ्चिदनु पर्णाशां प्राक् सिन्धोरपि सौबल। एतन्मम धनं सर्वं तेन दीव्याम्यहं त्वया
गायी, घोडे, मोजता न येणाऱ्या मेंढ्या आणि शेळ्या, पर्णकुट्यांपलीकडचं जे काही आहे, सिंधूच्या पूर्वेला जे काही आहे, सुभलाच्या पुत्रा—हे सगळं माझं धन आहे; आणि हेच मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून आणि फसवणूक स्वीकारून, शकुनीने युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
पुरं जनपदो भूमिरब्राह्मणधनैः सह। अब्राह्मणाश्च पुरुषा राजञ्शिष्टं धनं मम। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
नगर, प्रदेश, जमीन, ब्राह्मणांव्यतिरिक्तचं धन आणि ब्राह्मण नसलेले लोक, राजन—हे उरलेलं धन माझं आहे. हेच मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून आणि फसवणूक स्वीकारून, शकुनीने युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
राजपुत्रा इमे राजञ्छोमन्ते यैर्विभूषिताः। कुम्डलानि च निष्काश्च सर्वं राजविभूषणम्। एतन्मम धनं राजंस्तेन दीव्याम्यहं त्वया
हे राजपुत्र, राजन, जे दागिने, कुंडले, निसर्ग, आणि सर्व राजवस्त्रांनी सजले आहेत—हे सगळं माझं धन आहे, राजन; हेच मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून आणि फसवणूक स्वीकारून, शकुनीने युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
श्यामो युवा लोहिताक्षः सिंहस्कन्धो महाभुजः। नकुलो ग्लह एवैकी विद्ध्येतन्मम तद्धनम्
शुभ्रवर्ण, तरुण, लाल डोळ्यांचा, सिंहासारखा खांदा असलेला, बलवान भुजांचा—नकुल हा एकटाच या खेळात पणाला आहे; हेच माझं धन आहे असं समज.
प्रियस्ते नकुलो राजन्राजपुत्रो युधिष्ठिर। अस्माकं वशतां प्राप्तो भूयः केनेह दीव्यसे
राजन युधिष्ठिरा, नकुल हा तुला प्रिय आहे, तो राजपुत्र आता आमच्या अधीन आला आहे; तरीही तू इथे का खेळत राहिलास?
एवमुक्त्वा तु तानक्षाञ्शकुनिः प्रत्यदीव्यत। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
असं म्हणून, त्या फासे खेळांबद्दल शकुनीने पुन्हा खेळ केला; आणि युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
अयं धर्मान्सहदेवोऽनुशास्ति लोके ह्यस्मिन्पण्डिताख्यां गतश्च। अनर्हता राजपुत्रेण तेन दीव्याम्यहं चाप्रियवत्प्रियेण
हा सहदेव धर्म शिकवतो; या जगात त्याची विद्वान म्हणून ख्याती आहे. या राजपुत्राला, जो योग्य नाही, मी पणाला लावतो, जसा प्रिय आणि अप्रिय दोघांनाही लावावं.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून आणि फसवणूक स्वीकारून, शकुनीने युधिष्ठिराला सांगितलं, 'तू हरलास.'
माद्रीपुत्रौ प्रियौ राजंस्तवेमौ विजितौ मया। गरीयांसौ तु मन्ये भीमसेनधनञ्जयौ
राजा, हे माद्रीचे दोन पुत्र तुला प्रिय आहेत, ते मी जिंकले; पण भीमसेन आणि धनंजय हे मला अधिक मोठे वाटतात.
अधर्मं चरसे नूनं यो नावेक्षसि वै नयम्। यो नः सुमनसां मूढ विभेदं कर्तुमिच्छसि
तू नक्कीच अधर्म करतोस, कारण योग्य मार्गाचा विचार करत नाहीस; तू मूर्ख आहेस, जो आमच्यासारख्या चांगल्या मनाच्या लोकांमध्ये फूट पाडू इच्छितोस.
गर्ते मत्तः प्रपतते प्रमत्तः स्थाणुमृच्छति। ज्येष्ठो राजन्व्ररिष्ठोऽसि नमस्ते भरतर्षभ
मद्यधुंद माणूस खड्ड्यात पडतो, बेफिकीर माणूस झाडाला धरतो; तू ज्येष्ठ आहेस, राजन, भरतांमध्ये श्रेष्ठ आहेस; तुला नमस्कार.
स्वप्ने तानि न दृश्यन्ते जाग्रतो वा युधिष्ठिर। कितवा यानि दीव्यन्तः प्रलपन्त्युत्कटा इव
हे युधिष्ठिरा, ज्या गोष्टी कपटी जुगारी वेड्यासारख्या बोलतात, त्या ना स्वप्नात दिसतात, ना जागेपणी कुणाला दिसतात.
यो नः सङ्ख्ये नौरिव पारनेता जेता रिपूणां राजपुत्रस्तरस्वी। अनर्हता लोकवीरेण तेन दीव्याम्यहं शकुने फाल्गुनेन
जो युद्धात आम्हाला नौकेसारखा पार नेतो, शत्रूंना जिंकणारा वेगवान राजपुत्र—तो फाळ्गुन, जो पैजेसाठी योग्य नाही, त्याच्यावर मी जुगार खेळतो, शकुनी.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, फसवणुकीचा निर्धार करून, शकुनी युधिष्ठिराला म्हणाला, 'तू हरलास.'
अयं मया पाण्डवानां धनिर्धरः पराजितः पाण्डवः सव्यसाची। भीमेन राजन्दयितेन दीव्य यत्कैतवं पाण्डव तेऽवशिष्टम्
पांडवांमध्ये धन राखणारा, डावीकडून बाण सोडणारा हा पांडव मी हरवला आहे, हे पांडवा. या फसवणुकीत तुझ्याकडे जे काही उरले आहे, ते म्हणजे राजाचा आवडता भीम.
यो नो नेता यो युधि नः प्रणेता यथा वज्री दानवशत्रुरेकः। तिर्यक्प्रेक्षी सन्नतभ्रूर्महात्मा सिंहस्कन्धो यश्च सदाऽत्यमर्षी
जो आमचा नेता आहे, युद्धात आम्हाला मार्गदर्शक आहे, वज्रधारीसारखा दानवांचा एकटा नाश करणारा आहे; जो तिरक्या नजरेने पाहतो, भुवया वाकवतो, मोठ्या मनाचा आहे, सिंहासारखे खांदे आहेत, आणि नेहमीच हट्टी आहे—
बलेन तुल्यो यस्यप पुमान्न विद्यते गदाभृतामग्र्य इहारिमर्दनः। अनर्हता राजपुत्रेण तेन दीव्याम्यहं भीमसेनेन राजन्
ज्याच्या बळाशी कुणीही माणूस समकक्ष नाही, गदाधारकांमध्ये श्रेष्ठ, शत्रूंचा संहार करणारा—तो राजपुत्र भीमसेन, जो पैजेसाठी योग्य नाही, त्याच्यावर मी जुगार खेळतो, राजन.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, फसवणुकीचा निर्धार करून, शकुनी युधिष्ठिराला म्हणाला, 'तू हरलास.'
बहुवित्तं पराजैषीर्भ्रातॄंश्च सहयद्विपान्। आचक्ष्व वित्तं कौन्तेय यदि तेऽस्त्यपराजितम्
तू खूप धन, आपले भाऊ आणि मदतीचे हत्ती हरवलेस. अजून काही जिंकता न आलेले धन असेल, तर ते सांग, कुंतीपुत्रा.
अहं विशिष्टः सर्वेषां भ्रातॄणां दयितस्तथा। कुर्यामहं जितः कर्म स्वयमात्मन्युपल्पुते
मी सर्व भावांमध्ये श्रेष्ठ आणि प्रिय आहे. जर मी हरलो, तर स्वतःला हरलेले मानून मी स्वतःच ते कृत्य करीन.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, फसवणुकीचा निर्धार करून, शकुनी युधिष्ठिराला म्हणाला, 'तू हरलास.'
एतत्पापिष्ठमकरोर्यदात्मानं पराजयेः। शिष्टे सति धने राजन्पाप आत्मपराजयः
राजन, अजून धन असताना स्वतःला हरवणे हे मोठे पाप आहे; तू स्वतःला हरवून अत्यंत पाप केलेस.
एवमुक्त्वा मताक्षस्तान् ग्लहे सर्वानवस्थितान्। पराजयल्लोकवीरानुक्त्वा राज्ञां पृथक् पृथक्
असे म्हणून, त्या जुगारीने सर्व प्रसिद्ध वीरांना राजांना काहीही न सांगता एकामागून एक जुगारात हरवले.