अनुसेवां चरन्तीमाः कुशला नृत्तसामसु। स्नातकानाममात्यानां राज्ञां च मम शासनात्। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
या स्त्रिया, नृत्य व गाण्यात कुशल, माझ्या आज्ञेने स्नान करणाऱ्यांना, मंत्र्यांना आणि राजांना सेवा देतात; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून कपटाचा आधार घेत, शकुनी म्हणाला, 'तू हरलास!' युधिष्ठिराला.
एतावन्ति च दासानां सहस्राण्युत सन्ति मे। प्रदक्षिणानुलोमाश्च प्रावारवसनाः सदा
माझ्याकडे हजारो दासही आहेत, जे नेहमी सुंदर वस्त्र घालून, माझ्या भोवती शुभ्र दिशेने फिरतात.
प्राज्ञा मेधाविनो दान्ता युवानो मृष्टकुण्डलाः। पात्रीहस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
ते सर्व बुद्धिमान, हुशार, संयमी, तरुण, कानात झळाळती कुंडले घातलेले, हातात पात्र घेऊन, दिवस-रात्र पाहुण्यांना जेवू घालतात; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरभाषत
हे ऐकून, ठरवून कपटाचा आधार घेत, शकुनी म्हणाला, 'तू हरलास!' युधिष्ठिराला.
सहस्रसङ्ख्या नगा मे मत्तास्तिष्ठन्ति सौबल। हेमकक्षाः कृतापीडाः पद्मिनो हेममालिनः
माझ्याकडे हजारों मदमस्त हत्ती आहेत, सोन्याच्या साखळ्या व मस्तकशोभा घातलेल्या, कमळाच्या चिन्हांनी व सोन्याच्या माळांनी सजलेले.
सुदान्ता राजवहनाः सर्वशब्दक्षमा युधि। ईषादन्ता महाकायाः सर्वे चाष्टकरेणवः
ते सर्व उत्तम प्रकारे शिकवलेले, राजाच्या मिरवणुकीस योग्य, युद्धात कोणतीही गर्जना सहन करणारे, किंचित वाकडे सुळे असलेले, मोठ्या शरीराचे, आणि सर्व आठ दातांचे आहेत.
सर्वे च पुरभेत्तारो नवमेघनिभा गजाः। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
हे सर्व दुर्ग फोडणारे, नव्या मेघासारखे काळे हत्ती आहेत; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
इत्येवंवादिनं पार्थं प्रहसन्निव सौबलः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
अशा प्रकारे पार्थ बोलत असताना, सौबलाने हसतच युधिष्ठिराला म्हणाले, 'तू हरलास!'.
रथास्तावन्त एवेमे हेमदण्डाः पताकिनः। हयैर्विनीतैः सम्पन्ना रथिभिश्चित्रयोधिभिः
माझ्याकडे एवढ्याच संख्येने रथ आहेत, सोन्याचे दांडे व पताका असलेले, उत्तम घोड्यांनी जुंपलेले, कुशल व विविध योद्ध्यांनी चालवलेले.
एकैको ह्यत्र लभते सहस्रपरमां भृतिम्। युध्यतोऽयुध्यतो वापि वेतनं मासकालिकम्। एतद्राजन्म धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
प्रत्येकाला, तो लढो वा न लढो, महिन्याला हजार पर्यंत वेतन मिळतं; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
इत्येवमुक्ते वचने कृतवैरो दुरात्मवान्। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे शब्द ऐकल्यावर, वैर धरलेला दुष्ट मनाचा शकुनी युधिष्ठिराला म्हणाला, 'तू हरलास!'.
अश्वांस्तित्तिरिकल्माषान्गान्धर्वान्हेममालिनः। ददौ चित्ररथस्तुष्टो यांस्तान्गाण्डीवधन्वने
चित्ररथाने, आनंदाने, गांडीवधारी अर्जुनाला तित्तिरी, काळमाष, गंधर्व जातीचे, सोन्याच्या माळांनी सजलेले घोडे दिले.
युद्धे जितः पराभूतः प्रीतिपूर्वमरिन्दमः। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
युद्धात जरी हरला आणि नम्र झाला, तरी शत्रूवर विजय मिळवणाऱ्याने ते आनंदाने स्वीकारले; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। तमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून कपटाचा आधार घेत, शकुनी म्हणाला, 'तू हरलास!' युधिष्ठिराला.
रथानां शकटानां च श्रेष्ठानां चायुतानि मे। युक्तान्येव हि तिष्ठन्ति वाहैरुच्चावचैस्तथा
माझ्याकडे दहा हजार उत्तम रथ आणि बैलगाड्या आहेत, ज्या नेहमी तयार असून, विविध जातीच्या घोड्यांनी जुंपलेल्या आहेत.
एवं वर्णस्य वर्णस्य समुच्चीय सहस्रशः। यथा समुदिता वीराः सर्वे वीरपराक्रमाः
अशा प्रकारे सर्व जातींच्या हजारो शूर वीरांना एकत्र करून, सगळेच पराक्रमी आणि धाडसी होते.
क्षीरं पिबन्तस्तिष्ठन्ति भुञ्जानाः शालितण्डुलान्। षष्टिस्तानि सहस्राणि सर्वे विपुलवक्षसः। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
ते दूध पितात, तांदूळ आणि ज्वारी खातात; असे साठ हजार रुंद छातीचे वीर आहेत. हेच माझं धन आहे, राजन, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छ्रत्वा व्यवसितो निकृति समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, कपटाचा निर्धार करून शकुनीने जुगारात युधिष्ठिराला सांगितले, 'तू हरलास.'
ताम्रलोहैः परिवृता निधयो ये चतुः शताः। पञ्चद्रौणिक एकैकः सुवर्णस्याहतस्य वै
चारशे खजिने तांबे आणि लोखंडाने वेढलेले आहेत, प्रत्येकात पाचशे तोळे शुद्ध सोनं आहे.
जातरूपस्य मुख्यस्य नार्घो यस्य हि भारत। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
हे सोनं शुद्ध आणि उत्तम असून त्याची किंमत मोजता येणार नाही, हेच माझं धन आहे, राजन, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभापतः
हे ऐकून, कपटाचा निर्धार करून शकुनीने जुगारात युधिष्ठिराला सांगितले, 'तू हरलास.'
एवं प्रवर्तिते द्यूते घोरे सर्वापहारिणि। सर्वसंशयनिर्मोक्ता विदुरो वाक्यमब्रवीत्
असा भयंकर आणि सर्व काही हिरावून घेणारा जुगार सुरू असताना, सर्व शंका दूर करणारे विदुर बोलले.
महाराज विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि भारत। मुमूर्षोरौषधमिव न रोचेतापि ते श्रुतम्
महान राजा, मी तुला जे सांगणार आहे ते नीट ऐक, हे भारत. जरी तुला ते ऐकायला आवडणार नसलं, तरी जसं मरणासन्न माणसाला औषध नकोसं वाटतं, तसं असलं तरी ऐक.
यद्वै पुरा जातमात्रो रुराव गोमायुवद्विस्वरं पापचेताः। दुर्योधनो भारतानां कुलघ्नः सोऽयं युक्तो भवतां कालहेतुः
दुर्योधन, जो भारत कुळाचा नाश करणारा आहे, जन्मताच कोल्ह्याप्रमाणे ओरडला होता, त्याचं मन वाईट आहे; तोच आता तुमच्या विनाशाचा कारणीभूत झाला आहे.
गृहे वसन्तं गोमायुं त्वं वै मोहान्न बुध्यसे। दुर्योधनस्य रूपेण शृणु काव्यां गिरं मम
तू मोहामुळे ओळखत नाहीस की, आपल्या घरात दुर्योधनाच्या रूपाने कोल्हा ठेवला आहेस. आता माझं शहाणपणाचं बोलणं ऐक.
मधु वै माध्विको लब्ध्वा प्रपातं नैव बुध्यते। आरुह्य तं मज्जति वा पतनं चाधिगच्छति
मध मिळालं की मधमाशी कड्यावर आहे हे लक्षात घेत नाही; वर चढून ती पडते आणि नष्ट होते.
सोऽयं मत्तोऽक्षद्यूतेन मधुवन्न पीरक्षते। प्रपातं बुध्यते नैव वैरं कृत्वा महारथैः
त्याचप्रमाणे, जुगाराच्या नशेत तो पुढे काय होईल हे पाहत नाही, आणि मोठ्या वीरांशी वैर केल्याचंही त्याला भान राहत नाही.
विदितं मे महाप्राज्ञ भोजेष्वेवासमञ्जसम्। पुत्रं संत्यक्तवान्पूर्वं पौराणां हितकाम्यया
माझ्या माहितीनुसार, हे ज्ञानी, भोजांमध्ये असाच अन्याय झाला होता; लोकांच्या भल्यासाठी त्यांनी स्वतःचा मुलगा सोडला होता.
अन्धका यादवा भोजाः समेताः कंसमत्यजन्। नियोगात्तु हते तस्मिन्कृष्णेनामित्रघातिना
अंधक, यादव आणि भोज यांनी मिळून कंसाला घराबाहेर काढलं; आज्ञेने, कृष्णाने, शत्रूंचा नाश करणाऱ्याने, त्याला ठार मारलं.