अहं दातास्मि रत्नानां धनानां च विशाम्पते। मदर्थे देविता चायं शकुनिर्मातुलो मम
राजांचा राजा, मी रत्नं आणि धन देणारा आहे. माझ्यासाठीच माझा मामा शकुनी इथे उपस्थित आहे.
अन्येनान्यस्य वै द्यूतं विषमं प्रतिभाति मे। एतद्विद्विन्नुपादत्स्व काममेवं प्रवर्ततम्
माझ्या मते, वेगवेगळ्या लोकांमध्ये जुगार खेळणं बरोबर नाही. हे जाणून, तुला हवं तसं कर, जसं चालू आहे तसं चालू दे.
उपोह्यमाने द्यूते तु राजानः सर्व एव ते। धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां ततः
तेव्हा जुगार सुरू होताच, सर्व राजे धृतराष्ट्रांना पुढे करून त्या सभेत गेले.
भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव विदुरश्च महामतिः। नातिप्रीतेन मनसा तेऽन्ववर्तन्त भारत
भीष्म, द्रोण, कृप आणि बुद्धिमान विदुर हे सर्व जरी मनाने फार आनंदी नव्हते, तरी तेही तिथे गेले.
ते द्वन्द्वशः पृथच्कैव सिंहग्रीवा महौजसः। सिंहासनानि भूरिणी विचित्राणि च भेजिरे
ते सिंहासारख्या गळ्याचे, बलाढ्य राजे, जोडीने आणि स्वतंत्रपणे, अनेक सुंदर आणि विविध सिंहासनांवर बसले.
शुशुभे सा सभा राजन्राजभिस्तैः समागतैः। देवैरिव महाभागैः समवेतैस्त्रिविष्टपम्
राजा, त्या राजांच्या उपस्थितीने ती सभा फारच शोभून दिसत होती, जशी स्वर्गात एकत्र आलेले तेजस्वी देव असतात.
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे भास्वरमूर्तयः। प्रवर्तत महाराज सुहृद्द्यूतमनन्तरम्
सर्वजण वेदज्ञ, शूर आणि तेजस्वी होते. मग, राजन, तो मैत्रीपूर्ण जुगाराचा खेळ सुरू झाला.
अयं बुहधनो राजन्सागरावर्तसम्भवः। मणिर्हारोत्तरः श्रीमान्कनकोत्तमभूषणः
राजा, हा अनेक रत्नांनी सजलेला, समुद्राच्या गर्भातून जन्मलेला, सुंदर सोन्याच्या दागिन्यांनी मढवलेला मौल्यवान रत्न आहे.
एतद्राजन्मम धनं प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव। येन मां त्वं महाराज धनेन प्रतिदीव्यसे
राजा, हे माझं धन मी पणाला लावतो, तुझं काय आहे? कोणत्या धनाने, राजाधिराज, तू माझ्याशी खेळणार?
सन्ति मे मणयश्चैव धनानि सुबहूनि च। मत्सरश्च न मेऽर्थेषु जयस्वैनं दुरोदरम्
माझ्याकडे अनेक मौल्यवान रत्ने आणि खूप धन आहे. मला संपत्तीचा मोह नाही—हे खोल गुहेसारखं रत्न तू जिंक.
ततो जग्राह शकुनिस्तानक्षानक्षतत्त्ववित्। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
मग शकुनी, जो फासे खेळण्यात पटाईत होता, त्याने फासे उचलले आणि युधिष्ठिराला म्हणाला, 'जिंकले!'
मत्त कैतकेनैव यज्जितोऽस्मि दुरोदरे। शकुने हन्त दीव्यामो ग्लहमानाः परस्परम्
माझा फसवणुकीने पराभव झाला आहे, शकुनी. चला, आपण दोघे एकमेकांना आव्हान देऊन पुन्हा खेळूया.
सन्ति निष्कसहस्रस्य भाण्डिन्यो भरिताः शुभाः। कोशो हिरण्यमक्षय्यं जातरूपमनेकशः। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
माझ्याकडे हजार सुवर्णमुद्रांनी भरलेल्या सुंदर भांडी आहेत, आणि अमाप सोन्याचा खजिना आहे. हेच माझं धन आहे, राजा, आणि हे मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
कौरवाणां कुलकरं ज्येष्ठं पाण्डवमच्युतम्। इत्युक्तः शकुनिः प्राह जितमित्येव तं नृपम्
कौरवांच्या वंशाचा तेजस्वी, ज्येष्ठ आणि अडगळीला न जाऊ शकणारा पांडव, असं म्हणून शकुनीने त्या राजाला 'जिंकले!' असं सांगितलं.
अयं सहस्रसमितो वैयाघ्रः सुप्रतिष्ठितः। सुचक्रोपस्करः श्रीमान्किङ्किणीजालमण्डितः
इथे एक उत्तम रथ आहे, जो हजार रथांच्या बरोबरीचा आहे, सुंदर उपकरणांनी सजलेला, शोभिवंत आणि घंटांनी मढवलेला.
संह्रादनो राजरथो य इहास्मानुपावहत्। जौत्रो रथवरः पुण्यो मेघसागरनिः स्वनः
हा राजरथ, जो मेघ आणि समुद्रासारखा गडगडाट करतो, आपल्यासाठी इथे आणला आहे, शुभ आणि प्रसिद्ध रथ आहे.
अष्टौ यं कुररच्छायाः सदश्वा राष्ट्रसंमताः। वहन्ति नैषां मुच्येत पदाद्भूमिमुपस्पृशन्। एतद्राजन्धनं मह्यं तेन दीव्याम्यहं त्वया
आठ बगळ्यासारख्या सावलीचे, नेहमी प्रशंसित अश्व हा रथ ओढतात; त्यांचे पाय कधीही जमिनीला लागत नाहीत. हेच माझं धन आहे, राजा, आणि हे मी तुझ्याशी पणाला लावतो.
एवं श्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, युधिष्ठिराने ठरवलं, पण फसवणुकीचा मार्ग स्वीकारला; आणि शकुनीने पुन्हा त्याला 'जिंकले!' असं जाहीर केलं.
शतं दासीसहस्राणि तरुण्यो हेमभद्रिकाः। कम्बुकेयूरधारिण्यो निष्ककण्ठ्यः स्वलङ्कृताः
शंभर हजार तरुण दासी, सोन्याच्या आसनांवर बसलेल्या, हातात कडे व गळ्यात हार घातलेल्या, सुंदर दागिन्यांनी सजलेल्या —
महार्हमाल्याभरणाः सुवस्त्राश्चन्दनोक्षिताः। मणीन्हेम च बिभ्रत्यश्चतुःषष्टिविशारदाः
मोलाच्या फुलांच्या माळा व दागिने घातलेल्या, सुंदर वस्त्र परिधान केलेल्या, चंदन लावलेल्या, रत्नं व सोनं घातलेल्या, चव्वेचाळीस कलांमध्ये निपुण अशा —
अनुसेवां चरन्तीमाः कुशला नृत्तसामसु। स्नातकानाममात्यानां राज्ञां च मम शासनात्। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
या स्त्रिया, नृत्य व गाण्यात कुशल, माझ्या आज्ञेने स्नान करणाऱ्यांना, मंत्र्यांना आणि राजांना सेवा देतात; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
हे ऐकून, ठरवून कपटाचा आधार घेत, शकुनी म्हणाला, 'तू हरलास!' युधिष्ठिराला.
एतावन्ति च दासानां सहस्राण्युत सन्ति मे। प्रदक्षिणानुलोमाश्च प्रावारवसनाः सदा
माझ्याकडे हजारो दासही आहेत, जे नेहमी सुंदर वस्त्र घालून, माझ्या भोवती शुभ्र दिशेने फिरतात.
प्राज्ञा मेधाविनो दान्ता युवानो मृष्टकुण्डलाः। पात्रीहस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
ते सर्व बुद्धिमान, हुशार, संयमी, तरुण, कानात झळाळती कुंडले घातलेले, हातात पात्र घेऊन, दिवस-रात्र पाहुण्यांना जेवू घालतात; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
एतच्छ्रुत्वा व्यवसितो निकृतिं समुपाश्रितः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरभाषत
हे ऐकून, ठरवून कपटाचा आधार घेत, शकुनी म्हणाला, 'तू हरलास!' युधिष्ठिराला.
सहस्रसङ्ख्या नगा मे मत्तास्तिष्ठन्ति सौबल। हेमकक्षाः कृतापीडाः पद्मिनो हेममालिनः
माझ्याकडे हजारों मदमस्त हत्ती आहेत, सोन्याच्या साखळ्या व मस्तकशोभा घातलेल्या, कमळाच्या चिन्हांनी व सोन्याच्या माळांनी सजलेले.
सुदान्ता राजवहनाः सर्वशब्दक्षमा युधि। ईषादन्ता महाकायाः सर्वे चाष्टकरेणवः
ते सर्व उत्तम प्रकारे शिकवलेले, राजाच्या मिरवणुकीस योग्य, युद्धात कोणतीही गर्जना सहन करणारे, किंचित वाकडे सुळे असलेले, मोठ्या शरीराचे, आणि सर्व आठ दातांचे आहेत.
सर्वे च पुरभेत्तारो नवमेघनिभा गजाः। एतद्राजन्मम धनं तेन दीव्याम्यहं त्वया
हे सर्व दुर्ग फोडणारे, नव्या मेघासारखे काळे हत्ती आहेत; हेच, राजन, माझं धन आहे, आणि त्यावर मी तुझ्याशी जुगार खेळतो.
इत्येवंवादिनं पार्थं प्रहसन्निव सौबलः। जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत
अशा प्रकारे पार्थ बोलत असताना, सौबलाने हसतच युधिष्ठिराला म्हणाले, 'तू हरलास!'.
रथास्तावन्त एवेमे हेमदण्डाः पताकिनः। हयैर्विनीतैः सम्पन्ना रथिभिश्चित्रयोधिभिः
माझ्याकडे एवढ्याच संख्येने रथ आहेत, सोन्याचे दांडे व पताका असलेले, उत्तम घोड्यांनी जुंपलेले, कुशल व विविध योद्ध्यांनी चालवलेले.