अधिरूढौ यमौ चापि जग्मतुर्भरतर्षभ। शोभयन्तौ महासैन्यं तावुभौ रूपशालिनौ
यमपुत्र दोघेही रथावर बसले, भरतवंशातील श्रेष्ठा, त्यांच्या तेजाने मोठ्या सैन्याचा शोभा वाढवत होते.
पृष्ठतोऽनुययौ जिष्णुर्वीरः शस्त्रभृतां वरः। श्वेताश्वो गाण्डिवं गृह्य अग्निदत्तं रथं गतः
त्यांच्या मागे, श्वेत घोड्यांवर आरूढ, गाण्डीव हातात घेऊन, अग्नीने दिलेल्या रथावर बसलेला, शूर अर्जुन निघाला.
सैन्यमध्ये ययौ राजन्कुरुराजो युधिष्ठिरः। द्रौपदीप्रमुखा नार्यः सानुगाः सपरिच्छदाः
सैन्याच्या मध्यभागी कुरुराजा युधिष्ठिर चालला, आणि द्रौपदीसह इतर स्त्रिया, आपापल्या सेविका आणि सोबतींसह होत्या.
आरुह्य ता विचित्राङ्ग्यो यानानि विविधानि च। महत्या सेनया राजन्नग्रे यानानि विविधानि च
त्या विविध रूपांच्या स्त्रिया रंगीबेरंगी वाहनांवर बसल्या, आणि मोठ्या सैन्याच्या पुढे अनेक प्रकारची वाहने होती.
समृद्धनरनागाश्वं सपताकरथध्वजम्। संनद्धवरनिस्त्रिंशं पथि निर्घोषनिः स्वनम्
पुरुष, हत्ती, घोडे, पताका आणि रथध्वजांनी सजलेले, उत्तम तलवारींनी सुसज्ज असे सैन्य मार्गावर गजर करत होते.
शङ्खदुन्दुभितालानां वेणुवीणानुवनादितम्। शुशुभे पाण्डवं सैन्यं प्रयास्यत्तत्तदा नृप
शंख, डमरू, ताळ, वेणू आणि वीणेच्या आवाजांनी निनादलेले, पांडवांचे सैन्य निघताना अत्यंत शोभिवंत दिसत होते.
यथा कुबेरो लङ्कायां पुरा चात्यन्तशोभया। महत्या सेनया सार्धं गुरुमिन्द्रं स गच्छति
जसे पूर्वी कुबेर आपल्या भव्य सैन्यासह लंकेत इंद्राकडे गेला होता, तसेच तोही निघाला.
तथा ययौ स पार्थोऽपि असङ्ख्येयविभूतिना। सुसमृद्धेन सैन्येन यथा वैश्रवणस्तथा
त्याचप्रमाणे तो पार्थही अमाप संपत्ती आणि सुसज्ज सैन्यासह, वैश्रवणासारखा पुढे गेला.
स सरांसि नदीश्चैव वनान्युपवनानि च। अत्यक्रामन्महाराज पुरीं चाभ्यवपद्यत
तो सरोवरे, नद्या, अरण्ये आणि उपवन ओलांडून, शेवटी राजाच्या नगरीत पोहोचला.
स हास्तिनसमीपे तु कुरुराजो युधिष्ठिरः। चक्रे निवेशनं तत्र ततः स सहसैनिकाः
हस्तिनापूराजवळ कुरुराजा युधिष्ठिराने आपल्या सैन्यासह तिथे छावणी थाटली.
शिवे देशे समे चैव न्यवसत्पाण्डवस्तदा। ततोराजन्समाहूय शोकविह्वलया गिरा
सुंदर आणि समतल अशा जागी पांडव थांबले; त्यानंतर, राजा, त्याने शोकाने भरलेल्या स्वरात विदुराला बोलावले.
तद्वाक्यं च सर्वस्वं धृतराष्ट्रचिकीर्षितम्। आचचक्षे यथावृत्तं विदुरोऽथ नृपस्य ह
मग विदुराने राजाला, धृतराष्ट्र काय करायचे ठरवत होता ते सर्व घडले तसे सांगितले.
तच्छ्रुत्वा भाषितं तेन धर्मराजोऽब्रवीदिदम्। न मर्षयाम्यहं क्षत्तः समाह्वानं व्रतं हि मे। स्वस्त्यस्तु लोके विप्राणां प्रजानां चैव सर्वदा
ते ऐकून धर्मराज म्हणाला, 'हे क्षत्त, मला बोलावले गेले याचा राग नाही, कारण तेच माझे व्रत आहे. ब्राह्मण आणि सर्व लोकांचे नेहमीच कल्याण होवो.'
प्रविवेश ततो राजा नगरं नागसाह्वयम्। धृतराष्ट्रेण चाहूतः कालस्य समयेन च
मग राजा, धृतराष्ट्राने ठरवलेल्या वेळी, नागसाह्वय नावाच्या नगरीत प्रवेश केला.
स हास्तिनपुरं गत्वा धृतराष्ट्रगृहं ययौ। समियाय च धर्मात्मा धृतराष्ट्रेण पाण्डवः
तो हस्तिनापुरला गेला आणि धृतराष्ट्राच्या घरात गेला; धर्मशील पांडव धृतराष्ट्राला भेटला.
तथा भीष्मेण द्रोणेन कर्णेन च कृपेण च। समियाय यथान्यायं द्रौणिना च विभुः सह
त्याने भीष्म, द्रोण, कर्ण, कृप आणि द्रौणि अश्वत्थामा यांना योग्य त्या रीतीने भेट दिली.
समेत्य च महाबाहुः सोमदत्तेन चैव ह। दूर्योधनेन सभ्रात्रा सौबलेन च वीर्यवान्
महाबाहू पांडवाने सोमदत्त, दुर्योधन आणि त्याचे भाऊ, तसेच पराक्रमी सौबल यांना भेटले.
ये चान्ये तत्र राजानः पूर्वमेव समागताः। दुःशासनेन वीरेण सर्वैर्भ्रातृभिरेव च
तेथे आधीच जमलेले इतर राजे, वीर दुःशासन आणि त्याचे सर्व भाऊ, हेही त्याला भेटले.
जयद्रथेन च तथा कुरुभिश्चापि सर्वशः। ततः सर्वैर्महाबाहुर्भ्रातृभिः पिरवारितः
त्याने जयद्रथ आणि सर्व कुरू यांना भेटले; नंतर आपल्या भावंडांनी वेढलेला तो महाबाहू पांडव आत गेला.
प्रविवेश गृहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः। ददर्श तत्र गान्धारीं देवीं पतिमनुव्रताम्
तो बुद्धिमान राजा धृतराष्ट्राच्या घरात गेला आणि तिथे आपल्या पतीला निष्ठावान असलेल्या गांधारी देवीला पाहिले.
स्नुषाभिः संवृतां शश्वत्ताराभिरिव रोहिणीम्। अभिवाद्य स गान्धारीं तया च प्रतिनन्दितः
ती आपल्या सूनांनी वेढलेली होती, जशी रोहिणी तारकांनी वेढलेली असते; त्याने गांधारीला नमस्कार केला आणि तिने त्याचे स्वागत केले.
ददर्श पितरं वृद्धं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम्
त्याने आपल्या वृद्ध वडिलांना पाहिले, ज्यांच्या बुद्धीच त्यांचे डोळे होते.
राज्ञा मूर्धन्युपाघ्रातास्ते च कौरवनन्दनाः। चत्वारः पाण्डवा राजन्भीमसेनपुरोगमाः
राजाने त्यांच्या डोक्याचा वास घेतला आणि त्या कौरवकुलातील चारही पांडव, भीमसेन पुढे असलेले, तिथे होते.
ततो हर्षः समभवत्कौरवाणां विशाम्पते। तान्दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रान्पाण्डवान्प्रियदर्शनान्
पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, त्या वाघासारख्या पांडवांना पाहून कौरवांना मोठा आनंद झाला.
विविशुस्तेऽभ्यनुज्ञाता रत्नवन्ति गृहाणि च। ददृशुश्चोपयातारो द्रोपदीप्रमुखाः स्त्रियः
त्यांना परवानगी मिळाल्यावर त्यांनी रत्नांनी सजवलेली घरे प्रवेशली; आणि त्यांनी द्रौपदीसह आलेल्या स्त्रियांना पाहिले.
याज्ञसेन्याः परामृद्धिं दृष्ट्वा प्रज्वलितामिव। स्नुषास्ता धृतराष्ट्रस्य नातिप्रमनसोऽभवन्
याज्ञसेनीच्या तेजस्वी आणि संपन्न ऐश्वर्याला जळता अग्नीप्रमाणे पाहून धृतराष्ट्राच्या सूनांना फारसा आनंद झाला नाही.
ततस्ते पुरुषव्याघ्रा ग्तवा स्त्रीभिस्तु संविदम्। कृत्वा व्यायामपूर्वाणि कृत्यानि प्रतिकर्म च
मग त्या वाघासारख्या पुरुषांनी स्त्रियांशी संवाद साधला आणि नेहमीची कामे व आवश्यक कर्तव्ये पार पाडली.
ततः कृताह्निकाः सर्वे दिव्यचन्दनभूषिताः। कल्याणमनसश्चैव ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च
नंतर सर्वांनी आपली दैनंदिन पूजा केली, दिव्य चंदन लावले आणि शुभ मनाने ब्राह्मणांकडून आशीर्वाद घेतले.
मनोज्ञमशनं भुक्त्वा विविशुः शरणान्यथ। उपगीयमाना नारीभिरस्वपन्कुरुपुङ्गवाः
आनंददायक भोजन करून, राजकुमारांसारखे, स्त्रियांच्या गाण्याच्या साथीत त्यांनी आपापली निवासस्थाने गाठली.
जगाम तेषां सा रात्रिः पुण्या रतिविहारिणाम्। स्तूयमानाश्च विश्रान्ताः काले निद्रामथात्यजन्
ती रात्र त्यांच्यासाठी शुभ गेली, आनंदात रमणाऱ्यांसाठी ती रात्र आनंददायक होती; स्तुती ऐकून ते विश्रांती घेतले आणि योग्य वेळी झोपेतून उठले.