गन्धारराजः शकुनिर्विशाम्पते राजाऽतिदेवी कृतहस्तो मताक्षः। विनिंशतिश्चित्रसेनश्च राजा सत्यव्रतः पुरुमित्रो जयश्च
गांधाराचा राजा शकुनी, अतिदेवी नावाचा राजा, जो फासे खेळण्यात पटाईत आहे, विनिंशती, चित्रसेन राजा, सत्यव्रत, पुरुमित्र आणि जय हे देखील तिथे असतील.
महाभयाः कितवाः सन्निविष्टा मायोपधा देवितारोऽत्र सन्ति। धात्रा तु दिष्टस्य वशे किलेदं सर्वं जगत्तिष्ठति न स्वतन्त्रम्
हे सगळे भयंकर जुगारी एकत्र जमले आहेत, आणि ते कपट व चलाखीमध्ये निपुण आहेत. पण खरं सांगायचं तर, या जगात सर्व काही दैवाच्या अधीन आहे, कोणतीही गोष्ट स्वतःच्या इच्छेने घडत नाही.
नाहं राज्ञो धृतराष्ट्रस्य शासना- न्न गन्तुमिच्छामि कवे दुरोदरम्। इष्टो हि पुत्रस्य पिता सदैव तदस्मि कर्ता विदुरात्थ मां यथा
हे कवी, मला राजा धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने जुगाराच्या सभेत जायचे नाही. पण मुलाला नेहमीच वडील प्रिय असतात, म्हणून विदुर, तू जसे सांगशील तसे मी करीन.
न चाकामः शकुनिना देविताहं न चेन्मां जिष्णुराह्वयिता सभायाम्। आहूतोऽहं न निवर्ते कदाचित् तदाहितं शाश्वतं वै व्रतं मे
माझ्या इच्छेविरुद्ध मला शकुनीसोबत जुगार खेळायचे नाही. आणि अर्जुनाने मला सभेत बोलावले नाही तर मी खेळणार नाही. पण एकदा मला बोलावले गेले, तर मी कधीच मागे फिरत नाही—हेच माझे कायमचे व्रत आहे.
एवमुक्त्वा विदुरं धर्मराजः प्रायात्रिकं सर्वमाज्ञाप्य तूर्णम्। प्रायाच्छ्वोभूते सगणः सानुयात्रः सह स्त्रीभिर्दौपदामादि कृत्वा
असे म्हणून, धर्मराज विदुराशी बोलून, सर्व प्रवासाची तयारी लवकरच करून, दुसऱ्या दिवशी आपल्या सगळ्या सोबत्यांसह, स्त्रियांना घेऊन, द्रौपदीसह, निघाला.
दैवं हि प्रज्ञां मुष्णाति चक्षुस्तेज इवापतत्। धातुश्च वशमन्वेति पाशैरिव नरः सितः
दैव माणसाची बुद्धी हिरावून नेते, जसे अचानक धक्का बसला की डोळ्यांचे तेज कमी होते. आणि माणूस दैवाच्या बंधनात अडकतो, जणू काही दोऱ्यांनी बांधल्यासारखा.
इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सह क्षत्र्रा युधिष्ठिरः। अमृष्यमाणस्तस्याथ समाह्वानमरिन्दमः
असे म्हणून, युधिष्ठिर राजा आपल्या क्षत्रिय सोबत्यांसह, त्या बोलावण्याचा अपमान सहन न करता, निघून गेला.
बाह्लिकेन रथं यत्तमास्थाय परवीरहा। परिच्छन्नो ययौ पार्थो भ्रातृभिः सह पाण्डवः। राजश्रिया दीप्यमानो ययौ ब्रह्मपुरः सरः
बाह्लिकाने तयार केलेल्या रथावर बसून, शत्रूंचा संहार करणारा पांडव अर्जुन आपल्या भावांसह, राजेशाही तेजाने उजळून, ब्रह्मपुराकडे निघाला.
सन्दिदेश ततः प्रेष्यानागतान्नगरं प्रति। ततस्ते नृपशार्दूल चक्रुर्वै नृपशासनम्
नंतर त्याने दूतांना नगराकडे पाठवले, आणि त्या सिंहासारख्या राजांनी राजाज्ञा पाळली.
ततो राजा महातेजाः संयम्य सपरिच्छदम्। ह्मणैः स्वस्ति वाच्याथ प्रययौ मन्दिराद्बहिः
मग तो तेजस्वी राजा, आपल्या सगळ्या सेवकांना एकत्र करून, ब्राह्मणांकडून शुभाशीर्वाद घेऊन, महालातून बाहेर पडला.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा गत्यर्थं स यथाविधि। अन्येभ्यः स तु दत्त्वा च गन्तुमेवोपचक्रमे
त्याने ब्राह्मणांना प्रवासासाठी योग्य ते धन दिले, आणि इतरांनाही देऊन, मग तो निघायला लागला.
सर्वलक्षणसम्पन्नं राजहंसपरिच्छदम्। तमारुह्य महाराजो गजेन्द्रं षष्टिहायनम्
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, राजहंसांनी वेढलेला, साठ वर्षांचा मोठा हत्ती, त्यावर बसून तो महराजा निघाला.
हारी किरीटी हेमाभः सर्वाभरणभूषितः। रराज राजन्पार्थो वै परया नृपशोभया
हार, किरीट, सोन्यासारखा तेज, आणि सर्व दागिन्यांनी सजलेला, पार्था, राजा, अत्यंत राजेशाही शोभा घेऊन तिथे उजळून गेला.
रुक्मवेदिगतः प्राज्यो ज्वलन्निव हुताशनः। ततो जगाम राजा स प्रहृष्टनरवाहनः
सोन्याच्या वेदीवर बसलेला, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, तो राजा, आपल्या आनंदी लोकांसह पुढे निघाला.
रथघोषेण महता पूरयन्वै नभः स्थलम्। संस्तूयमानः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिः
रथांच्या मोठ्या गजराने आकाश आणि पृथ्वी भरून गेली, आणि सूत, मागध, बंदी यांनी त्याची स्तुती केली.
महासैन्येन सहितो यथादित्यः स्वरश्मिभिः। ण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
मोठ्या सैन्यासह, जणू सूर्य आपल्या किरणांसह, त्याच्या डोक्यावर पांढऱ्या छत्र्याने सावली केली जात होती.
बभौ युधिष्ठिरो राजा पौर्णमास्यामिवोडुराट्। चामरैर्हेमदण्डैश्च धूयमानः समन्ततः
राजा युधिष्ठिर पूर्णिमेच्या रात्रीचा चंद्रप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता. त्याच्या सभोवताली सोन्याच्या दांड्यांनी सजवलेल्या चामरांनी त्याला वाऱ्याची झुळूक दिली जात होती.
याशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवः। प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथआवद्भरतर्षभः
पांडुपुत्र, भरतवंशातील श्रेष्ठ, मार्गावर आनंदी लोकांनी दिलेल्या शुभेच्छा योग्य रीतीने आणि आदराने स्वीकारत होता.
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति ये। तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्धः प्रतिष्ठितः
राजा, ज्या सैनिकांनी राजाचा पाठलाग केला, त्यांच्या गोंगाटाचा आवाज आकाशात घुमत राहिला.
नृपस्याग्ने ययौ राजन्भीमसेनो रथी बली। उभौ पार्श्वगतौ राज्ञः सतल्पौ वै सुकल्पितौ
भिमसेन, बलवान आणि रथावर आरूढ, राजाच्या बाजूला सुंदर आसनांवर बसून निघाला.
अधिरूढौ यमौ चापि जग्मतुर्भरतर्षभ। शोभयन्तौ महासैन्यं तावुभौ रूपशालिनौ
यमपुत्र दोघेही रथावर बसले, भरतवंशातील श्रेष्ठा, त्यांच्या तेजाने मोठ्या सैन्याचा शोभा वाढवत होते.
पृष्ठतोऽनुययौ जिष्णुर्वीरः शस्त्रभृतां वरः। श्वेताश्वो गाण्डिवं गृह्य अग्निदत्तं रथं गतः
त्यांच्या मागे, श्वेत घोड्यांवर आरूढ, गाण्डीव हातात घेऊन, अग्नीने दिलेल्या रथावर बसलेला, शूर अर्जुन निघाला.
सैन्यमध्ये ययौ राजन्कुरुराजो युधिष्ठिरः। द्रौपदीप्रमुखा नार्यः सानुगाः सपरिच्छदाः
सैन्याच्या मध्यभागी कुरुराजा युधिष्ठिर चालला, आणि द्रौपदीसह इतर स्त्रिया, आपापल्या सेविका आणि सोबतींसह होत्या.
आरुह्य ता विचित्राङ्ग्यो यानानि विविधानि च। महत्या सेनया राजन्नग्रे यानानि विविधानि च
त्या विविध रूपांच्या स्त्रिया रंगीबेरंगी वाहनांवर बसल्या, आणि मोठ्या सैन्याच्या पुढे अनेक प्रकारची वाहने होती.
समृद्धनरनागाश्वं सपताकरथध्वजम्। संनद्धवरनिस्त्रिंशं पथि निर्घोषनिः स्वनम्
पुरुष, हत्ती, घोडे, पताका आणि रथध्वजांनी सजलेले, उत्तम तलवारींनी सुसज्ज असे सैन्य मार्गावर गजर करत होते.
शङ्खदुन्दुभितालानां वेणुवीणानुवनादितम्। शुशुभे पाण्डवं सैन्यं प्रयास्यत्तत्तदा नृप
शंख, डमरू, ताळ, वेणू आणि वीणेच्या आवाजांनी निनादलेले, पांडवांचे सैन्य निघताना अत्यंत शोभिवंत दिसत होते.
यथा कुबेरो लङ्कायां पुरा चात्यन्तशोभया। महत्या सेनया सार्धं गुरुमिन्द्रं स गच्छति
जसे पूर्वी कुबेर आपल्या भव्य सैन्यासह लंकेत इंद्राकडे गेला होता, तसेच तोही निघाला.
तथा ययौ स पार्थोऽपि असङ्ख्येयविभूतिना। सुसमृद्धेन सैन्येन यथा वैश्रवणस्तथा
त्याचप्रमाणे तो पार्थही अमाप संपत्ती आणि सुसज्ज सैन्यासह, वैश्रवणासारखा पुढे गेला.
स सरांसि नदीश्चैव वनान्युपवनानि च। अत्यक्रामन्महाराज पुरीं चाभ्यवपद्यत
तो सरोवरे, नद्या, अरण्ये आणि उपवन ओलांडून, शेवटी राजाच्या नगरीत पोहोचला.
स हास्तिनसमीपे तु कुरुराजो युधिष्ठिरः। चक्रे निवेशनं तत्र ततः स सहसैनिकाः
हस्तिनापूराजवळ कुरुराजा युधिष्ठिराने आपल्या सैन्यासह तिथे छावणी थाटली.