चौण्डिकाश्चौदकाश्चैव साल्वाश्चैव विशम्पते। अङ्कवङ्काश्च यवना अनवद्या गयैः सह
चौंडिक, औदक, साल्व, आणि अंक, वंक, यवन—हे निर्दोष—गयांसह, हेही राजाधिराज, तिथे उपस्थित होते.
सुजातयः श्रेणिमन्तः श्रेयांसः शस्त्रधारिणः। आहार्षुः क्षत्रिया वित्तं शतशोऽजातशत्रवै
सज्जन, संघटित, शस्त्रधारी आणि श्रेष्ठ असे हे क्षत्रिय, शेकडो प्रमाणात संपत्ती घेऊन अजातशत्रूला भेटायला आले.
वङ्काः कलिङ्गा मगधास्ताम्रलिप्ताः सपुण्ड्रकाः। दुकूलं कौशिकं चैव पत्रोर्णं चैव भारत
वंक, कलिंग, मगध, ताम्रलिप्त आणि पुंड्र यांनी कौशिकचे उत्तम कापड, पानांचे वस्त्र आणि लोकरही आणली, हे भारत.
उपावृत्ता नृपास्तस्य ददुः प्रीतिं न चागमन्। उच्यन्ते तत्र हि द्वार्स्थैर्बलिमादाय विष्ठिताः
तेथे आलेले राजे आदराने भेटले, पण आत गेले नाहीत; जे दरवाज्यावर कर घेऊन थांबले होते, त्यांची तिथे नोंद झाली.
ईषादन्तान्हेमकक्ष्यान्पद्मवर्णान्कुथावृतान्। शैलाभान्नित्यमत्तांश्चाप्यभितः काम्यकं सरः
थोडे वाकडे सुळे, सोन्याच्या साखळ्या, कमळासारखा रंग, वस्त्रांनी झाकलेले, आणि नेहमी मद्यधुंद असे हत्ती काम्यक सरोवराभोवती होते.
क्षमावतः कुलीनांश्च कुञ्जरान्सपरिच्छदान्। दत्त्वैकैको दशशतान्द्वारेण प्रविशन्त्विति
धीरगंभीर आणि उच्च कुळातील राजांचे सेवकांसह हत्ती, प्रत्येकी शंभर देऊन दरवाज्यातून आत गेले.
वैदेहकाश्च पुण्ड्राश्च गौलेयास्ताम्रलिप्तकाः। मरुकाः काशिका दर्दा भौमेया नटनाटकाः
वैदेह, पुंड्र, गौलेय, ताम्रलिप्तक, मरुक, काशिक, दर्ड, भौम, आणि नर्तक-नाटककार हेही आले होते.
कर्णाटाः कांस्यकुट्टाश्च पद्मजालाः सतीनराः। दाक्षिणात्याः पुलिन्दाश्च शवेरास्तङ्कणाः शषाः
कर्णाट, कांस्यकामगार, पद्मजाल, सतीपुरुष, दक्षिणेकडील, पुलिंद, शावेर, टंकण, आणि शष हेही उपस्थित होते.
बर्बरा यवनाश्चैव गर्गराभीरकास्तथा। पल्लवाः शककारूशास्तुम्बकाः काशिकास्तदा
बर्बर, यवन, गर्गर, आभीर, पल्लव, शक, कारूष, तुंबक, आणि काशिक हे त्या वेळी तिथे आले होते.
एते चान्ये च बहवो नानादिगभ्यः समागताः। अन्यैश्चोपहृतान्यत्र रत्नानि हि महात्मभिः
अशा अनेक दिशांतील लोक तिथे एकत्र आले होते आणि इतर थोर पुरुषांनीही तिथे मौल्यवान रत्ने भेट म्हणून आणली.
समुद्रसारवैडूर्यान्मुक्ताः शङ्खास्तथैव च। शुभावर्ताञ्छुभाञ्छुक्तीः सिंहलाः समुपाहरन्
समुद्रातून मिळणाऱ्या मोत्या, शंख, सुंदर शिंपा आणि मनोहर दोन्ही बाजूंनी उघडणाऱ्या शिंपा सिंहल देशातील लोकांनी आणल्या.
सम्भृतान्मणिचीरैश्च श्यामांस्ताम्रान्तलोचनान्। राजा चित्ररथो नाम गन्धर्वो वासवानुगः। शतानि चत्वार्यददद्धयानां वातरंहसाम्
मणीदार वस्त्रांनी सजलेले, डोळ्यांच्या कडा तांबड्या असलेले काळे घोडे, वासवाच्या सेवेत असलेला गंधर्वराज चित्ररथ याने चारशे वेगवान घोडे दिले.
तुम्बुरुस्तु प्रमुदितो गन्धर्वो वाजिनां शतम्। आम्रपत्रसवर्णानामददद्धेममालिनाम्
आनंदित तुंबुरू या गंधर्वाने सोन्याच्या माळांनी सजवलेले, आंब्याच्या पानांसारखे तेजस्वी असे शंभर वेगवान घोडे दिले.
कृती राजा च कौरव्य शूकराणां विशाम्पते। अददद्गजरत्नानां शतानि सुबहून्यथ
हे कौऱव्य, त्या कुशल राजानेही अनेक उत्तम हत्तींची शेकडो संख्या, तसेच रानडुकरांमध्ये दिली.
विराटेन तु मत्स्येन बल्यर्थं हेममालिनाम्। कुञ्जराणां सहस्रे द्वे मत्तानां समुपाहृते
मत्स्यराज विराटाने बलिदानासाठी सोन्याच्या माळांनी सजवलेले, मदाने उन्मत्त असे दोन हजार हत्ती आणले.
पांसुराष्ट्राद्वमुदानो राजा षड्विंशतिं गजान्। अश्वानां चसहस्रे द्वे राजन्काञ्चनमालिनाम्
पांशुराष्ट्राचा वमुदान राजा आनंदाने छवीस हत्ती आणि दोन हजार सोन्याच्या माळांनी सजवलेले घोडे, हे राजन, घेऊन आला.
जवसत्वोपपन्नानां वयस्थानां नराधिप। बलिं च कृत्स्नमादाय पाण्डवेभ्यो न्यवेदयत्
हे नराधिपा, हे सर्व तरुण, वेगवान आणि बळकट होते; सर्व बलिदान एकत्र करून त्याने पांडवांना सादर केले.
यज्ञसेनेन दासीनां सहस्राणि चतुर्दश। दासानामयुतं चैव सदाराणां विशाम्पते
यज्ञसेनाने चौदा हजार दासी आणि एक लक्ष पुरुष दास त्यांच्या स्त्रियांसह, हे विश्वांचे अधिपती, दिले.
गजयुक्ता महाराज रथाः षड्विंशतिस्तथा। राज्यं च कृत्स्नं पार्थेभ्यो यज्ञार्थं वै निवेदितम्
महाराज, हत्ती जोडलेल्या छवीस रथांसह संपूर्ण राज्यही पांडवांना यज्ञासाठी अर्पण केले.
वासुदेवोऽपि वार्ष्णेयो मानं कुर्वन्किरीटिनः। अददद्गजमुख्यानां सहस्राणि चतुर्दश
वृष्णिवंशीय वासुदेवाने किरीटीचा सन्मान करताना, चौदा हजार श्रेष्ठ हत्ती दिले.
आत्मा हि कृष्णः पार्थस्य कृष्णस्यात्मा धनञ्जयः। यद्ब्रूयादर्जुनः कृष्णं सर्वं कुर्यादसंशयम्
कृष्ण हा पार्थाचा आत्मा आहे आणि धनंजय कृष्णाचा आत्मा आहे; अर्जुनाने कृष्णाला जे काही सांगितले, ते तो नक्कीच करतो.
कृष्णो धनञ्जयस्यार्थे स्वर्गलोकमपि त्यजेत्। तथैव पार्थः कृष्णार्थे प्राणानपि परित्यजेत्
कृष्ण धनंजयासाठी स्वर्गलोकही सोडू शकतो; त्याचप्रमाणे पार्थ कृष्णासाठी आपले प्राणही देईल.
सुरभींश्चन्दनरसान्हेमकुम्भसमास्थितान्। मलयाद्दर्दुराच्चैव चन्दनागुरुसञ्चयान्
मलय आणि दार्दुर पर्वतांहून चंदनाच्या गायी, सोन्याच्या भांड्यात चंदनरस, तसेच चंदन व अगरूचे ढीग आणले गेले.
मणिरत्नानि भास्वन्ति काञ्चनं सूक्ष्मवस्त्रकम्। चोलपाण्ड्यावपि द्वारं न लेभाते ह्युपस्थितौ
तेजस्वी रत्नमणी, सोनं, सूक्ष्म वस्त्र—हे सर्व असूनही, चोल आणि पांड्यांचे दूत आले तरी त्यांना प्रवेश मिळाला नाही.
समुद्रसारं वैदूर्यं मुक्तासङ्घांस्तथैव च। शतशश्च कुथांस्तत्र सिंहलाः समुपाहरन्
समुद्रातील वैडूर्य, मोत्यांचे गुच्छ, तसेच शेकडो पेट्या सिंहल देशातील लोकांनी आणल्या.
संवृता मणिचीरैस्तु श्यामास्ताम्रान्तलोचनाः। ता गृहीत्वा नरास्तत्र द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः
रत्नांच्या ओढण्या घातलेल्या, काळ्या वर्णाच्या आणि तांबड्या डोळ्यांच्या स्त्रिया, आपली भेटवस्तू देऊन दाराशी थांबल्या, त्यांना आत येऊ दिले नाही.
प्रीत्यर्थं ब्राह्मणश्चैव क्षत्रियाश्च विनिर्जिताः। उपाजह्रुर्विशश्चैव शूद्राः शुश्रूषवस्तथा
आदरासाठी ब्राह्मण, जिंकलेले क्षत्रिय, वैश्य आणि सेवा करणारे शूद्र यांनीही भेटवस्तू आणल्या.
प्रीत्या च बहुमानाच्चाप्युपागच्छन्युधिष्ठिरम्। सर्वे म्लेच्छाः सर्ववर्णा आदिमध्यान्तजास्तथा
प्रेम आणि मोठ्या सन्मानाने सर्व वर्णातील, प्रारंभ, मध्य आणि शेवटी जन्मलेले सर्व म्लेच्छ युधिष्ठिराकडे आले.
नानादेशसमुत्थैश्चन नानाजितिभिरेव च। पर्यस्त इव लोकोऽयं युधिष्ठिरनिवेशने
विविध देशांतून आलेले आणि अनेक विजयी लोक, यामुळे जणू संपूर्ण जग युधिष्ठिराच्या निवासस्थानी एकत्र जमले होते.
उच्चावचानुपग्राहान्राजभिः प्रापितान्बहून्। शत्रूणां पश्यतो दुःखान्मुमूर्षा मे व्यजायत
राजांनी पाठवलेले अनेक प्रकारचे सेवक पाहून, शत्रूंच्या उपस्थितीत मला दुःखाने मृत्यूची इच्छा झाली.