कृष्णवालांश्च चमराञ्छुक्लवालांस्तथा परान्। हिमवत्पुष्पजं चैव स्वादुक्षौद्ररसं बहु
त्यांनी काळ्या केसांचे आणि पांढऱ्या केसांचे चामरे, तसेच हिमालयातील फुलांपासून मिळणारे भरपूर सुगंधी मध आणले.
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च व्यूढमाल्यैर्महात्मभिः। उत्तरादपि कैलासादोषधीः सुमहाबलाः
उत्तर कुरुंनी, फुलांच्या माळांनी सजलेले, आणि कैलासाच्या पलीकडूनही, सामर्थ्यशाली औषधी वनस्पती आणल्या.
पार्वतीयाश्चराजान आहृत्य प्रणताः स्थिताः। अजातशत्रवे राजन्द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः
पर्वतीय राजांनी आपली कररूपी भेट आणून, आज्ञाधारकपणे अजातशत्रूच्या दारात उभे राहिले.
ये परार्घ्या हिमवतः सूर्योदयगिरेरनु। एवंरूपाः समुद्रान्ते लौहित्यमभितश्च ये
हिमालय, सूर्य उगवणाऱ्या पर्वताजवळचे, तसेच समुद्राच्या टोकाशी आणि लौहित्याच्या आजूबाजूचे जे सर्वात मौल्यवान लोक आहेत—
फलमूलाशना ये च किराताश्चर्मवाससः। चन्द्नागरुमुख्यानि महार्हान्कम्बलानि च
फळं आणि कंद खात जगणारे, चर्म वस्त्र घालणारे किरात, आणि चंदन, अगरू यांच्या सुवासिक व महागड्या चादरी जपणारे लोक,
चर्मरत्नसुवर्णानि गन्धानुच्चावचानि च। कैरातकीनामयुतं दासीनां च विशंपते
त्यांनी चामडी, मौल्यवान रत्ने, सोने, आणि दुर्मिळ व सामान्य सुवासिक पदार्थ, तसेच कैरात लोकांकडून दहा हजार दासी आणल्या, हे राजाधिराज.
आहृत्य रमणीयार्थान्दूरगान्मृगपक्षिणः। निचितं पर्वतेभ्यश्च हिरण्यंभूरिवर्चसम्
दूर देशांतून सुंदर वस्तू, पशू-पक्षी, आणि पर्वतांमधून पृथ्वीच्या तेजासारखे सोन्याचे ढीग गोळा करून आणले,
बलिं च कृत्स्त्रमादाय द्वारि तिष्टन्ति वारिताः। कापव्या दरदा दर्वाः शूरा वै यमकास्तथा
आपला पूर्ण कर लावून, ते सर्वजण दरवाज्यावर थांबले होते—कापव्य, दरद, दर्व, आणि शूर यमक हेही तिथे होते.
औदुम्बरा दुर्विभागा द्वारि तिष्टन्ति वारिताः। काश्मीराश्च कुमाराश्च गौरका हंसकास्तथा
ओळखायला कठीण असलेले औदुंबर, तसेच काश्मीर, कुमार, गौरक, आणि हंसक हेही दरवाज्यावर थांबले होते.
शिबित्रैगर्तयौधेया राजन्या मद्रकैः सह। वसुतेयाः समौलेया दाहक्षुद्रकमालवैः
शिबी, त्रैगर्त, यौधेय हे क्षत्रिय, मद्रांसह, वसुतेय, समौल्य, दाह, क्षुद्रक, आणि मालव हेही आले होते.
चौण्डिकाश्चौदकाश्चैव साल्वाश्चैव विशम्पते। अङ्कवङ्काश्च यवना अनवद्या गयैः सह
चौंडिक, औदक, साल्व, आणि अंक, वंक, यवन—हे निर्दोष—गयांसह, हेही राजाधिराज, तिथे उपस्थित होते.
सुजातयः श्रेणिमन्तः श्रेयांसः शस्त्रधारिणः। आहार्षुः क्षत्रिया वित्तं शतशोऽजातशत्रवै
सज्जन, संघटित, शस्त्रधारी आणि श्रेष्ठ असे हे क्षत्रिय, शेकडो प्रमाणात संपत्ती घेऊन अजातशत्रूला भेटायला आले.
वङ्काः कलिङ्गा मगधास्ताम्रलिप्ताः सपुण्ड्रकाः। दुकूलं कौशिकं चैव पत्रोर्णं चैव भारत
वंक, कलिंग, मगध, ताम्रलिप्त आणि पुंड्र यांनी कौशिकचे उत्तम कापड, पानांचे वस्त्र आणि लोकरही आणली, हे भारत.
उपावृत्ता नृपास्तस्य ददुः प्रीतिं न चागमन्। उच्यन्ते तत्र हि द्वार्स्थैर्बलिमादाय विष्ठिताः
तेथे आलेले राजे आदराने भेटले, पण आत गेले नाहीत; जे दरवाज्यावर कर घेऊन थांबले होते, त्यांची तिथे नोंद झाली.
ईषादन्तान्हेमकक्ष्यान्पद्मवर्णान्कुथावृतान्। शैलाभान्नित्यमत्तांश्चाप्यभितः काम्यकं सरः
थोडे वाकडे सुळे, सोन्याच्या साखळ्या, कमळासारखा रंग, वस्त्रांनी झाकलेले, आणि नेहमी मद्यधुंद असे हत्ती काम्यक सरोवराभोवती होते.
क्षमावतः कुलीनांश्च कुञ्जरान्सपरिच्छदान्। दत्त्वैकैको दशशतान्द्वारेण प्रविशन्त्विति
धीरगंभीर आणि उच्च कुळातील राजांचे सेवकांसह हत्ती, प्रत्येकी शंभर देऊन दरवाज्यातून आत गेले.
वैदेहकाश्च पुण्ड्राश्च गौलेयास्ताम्रलिप्तकाः। मरुकाः काशिका दर्दा भौमेया नटनाटकाः
वैदेह, पुंड्र, गौलेय, ताम्रलिप्तक, मरुक, काशिक, दर्ड, भौम, आणि नर्तक-नाटककार हेही आले होते.
कर्णाटाः कांस्यकुट्टाश्च पद्मजालाः सतीनराः। दाक्षिणात्याः पुलिन्दाश्च शवेरास्तङ्कणाः शषाः
कर्णाट, कांस्यकामगार, पद्मजाल, सतीपुरुष, दक्षिणेकडील, पुलिंद, शावेर, टंकण, आणि शष हेही उपस्थित होते.
बर्बरा यवनाश्चैव गर्गराभीरकास्तथा। पल्लवाः शककारूशास्तुम्बकाः काशिकास्तदा
बर्बर, यवन, गर्गर, आभीर, पल्लव, शक, कारूष, तुंबक, आणि काशिक हे त्या वेळी तिथे आले होते.
एते चान्ये च बहवो नानादिगभ्यः समागताः। अन्यैश्चोपहृतान्यत्र रत्नानि हि महात्मभिः
अशा अनेक दिशांतील लोक तिथे एकत्र आले होते आणि इतर थोर पुरुषांनीही तिथे मौल्यवान रत्ने भेट म्हणून आणली.
समुद्रसारवैडूर्यान्मुक्ताः शङ्खास्तथैव च। शुभावर्ताञ्छुभाञ्छुक्तीः सिंहलाः समुपाहरन्
समुद्रातून मिळणाऱ्या मोत्या, शंख, सुंदर शिंपा आणि मनोहर दोन्ही बाजूंनी उघडणाऱ्या शिंपा सिंहल देशातील लोकांनी आणल्या.
सम्भृतान्मणिचीरैश्च श्यामांस्ताम्रान्तलोचनान्। राजा चित्ररथो नाम गन्धर्वो वासवानुगः। शतानि चत्वार्यददद्धयानां वातरंहसाम्
मणीदार वस्त्रांनी सजलेले, डोळ्यांच्या कडा तांबड्या असलेले काळे घोडे, वासवाच्या सेवेत असलेला गंधर्वराज चित्ररथ याने चारशे वेगवान घोडे दिले.
तुम्बुरुस्तु प्रमुदितो गन्धर्वो वाजिनां शतम्। आम्रपत्रसवर्णानामददद्धेममालिनाम्
आनंदित तुंबुरू या गंधर्वाने सोन्याच्या माळांनी सजवलेले, आंब्याच्या पानांसारखे तेजस्वी असे शंभर वेगवान घोडे दिले.
कृती राजा च कौरव्य शूकराणां विशाम्पते। अददद्गजरत्नानां शतानि सुबहून्यथ
हे कौऱव्य, त्या कुशल राजानेही अनेक उत्तम हत्तींची शेकडो संख्या, तसेच रानडुकरांमध्ये दिली.
विराटेन तु मत्स्येन बल्यर्थं हेममालिनाम्। कुञ्जराणां सहस्रे द्वे मत्तानां समुपाहृते
मत्स्यराज विराटाने बलिदानासाठी सोन्याच्या माळांनी सजवलेले, मदाने उन्मत्त असे दोन हजार हत्ती आणले.
पांसुराष्ट्राद्वमुदानो राजा षड्विंशतिं गजान्। अश्वानां चसहस्रे द्वे राजन्काञ्चनमालिनाम्
पांशुराष्ट्राचा वमुदान राजा आनंदाने छवीस हत्ती आणि दोन हजार सोन्याच्या माळांनी सजवलेले घोडे, हे राजन, घेऊन आला.
जवसत्वोपपन्नानां वयस्थानां नराधिप। बलिं च कृत्स्नमादाय पाण्डवेभ्यो न्यवेदयत्
हे नराधिपा, हे सर्व तरुण, वेगवान आणि बळकट होते; सर्व बलिदान एकत्र करून त्याने पांडवांना सादर केले.
यज्ञसेनेन दासीनां सहस्राणि चतुर्दश। दासानामयुतं चैव सदाराणां विशाम्पते
यज्ञसेनाने चौदा हजार दासी आणि एक लक्ष पुरुष दास त्यांच्या स्त्रियांसह, हे विश्वांचे अधिपती, दिले.
गजयुक्ता महाराज रथाः षड्विंशतिस्तथा। राज्यं च कृत्स्नं पार्थेभ्यो यज्ञार्थं वै निवेदितम्
महाराज, हत्ती जोडलेल्या छवीस रथांसह संपूर्ण राज्यही पांडवांना यज्ञासाठी अर्पण केले.
वासुदेवोऽपि वार्ष्णेयो मानं कुर्वन्किरीटिनः। अददद्गजमुख्यानां सहस्राणि चतुर्दश
वृष्णिवंशीय वासुदेवाने किरीटीचा सन्मान करताना, चौदा हजार श्रेष्ठ हत्ती दिले.