यन्मया पाण्डवोयानां दृष्टं तच्छृणु भारत। आहृतं भूमिपालैर्हि वसु मुख्यं ततस्ततः
भारत, मी पांडवांचे जी धनसंपत्ती पाहिली, ती ऐक. विविध देशांतील राजांनी आणलेली श्रेष्ठ संपत्ती तेथे होती.
नाविदं मूढमात्मानं दृष्ट्वाहं तदरेर्धनम्। फलतो भूमितो वाऽपि प्रतिपद्यस्व भारत
शत्रूचे ते धन पाहून मी स्वतःला अडाणी किंवा मूर्ख समजले नाही. भारत, फळ किंवा जमिनीपासून मिळणारे जे मिळते ते स्वीकारावे.
और्णान्बैलान्वार्षदंशान् जातरूपपरिष्कृतान्। प्रावाराजिनमुख्यांश्च काम्भोजः प्रददौ बहून्
कांबोज राजाने सोन्याने मढवलेली, मेंढ्या आणि बैल यांच्या लोकरीची सुंदर चादरी, तसेच उत्तम वस्त्रे आणि कातडीं भरपूर दिली.
अश्वांस्तित्तिरिकल्माषांस्त्रिशतं शुकनासिकान्। अष्ट्रवामीस्त्रिगर्ताश्च पुष्टाः पीलुशमीङ्गुदैः
तीत्तिरी आणि काळमेघ जातीचे, पोपटाच्या चोचीसारखे नाक असलेले तीनशे घोडे, तसेच त्रिगर्त देशातील पिलू, शमी आणि इंगुद फळे खाऊन वाढलेले मजबूत घोडेही होते.
गोपाः स्वीयेन सहितास्तदादाय चतुष्पदम्। वसातयोऽन्यद्द्रव्यं द्वारि तस्यावतस्थिरे
गोपाळ आपापल्या गुरांसह चार पायांचे जनावरे घेऊन आले; इतर संपत्ती आणि वस्तू त्याच्या दाराशी उभी होती.
कमण्डलूनुपादाय जातरूपमयञ्छिवान्। रत्नानि च हिरण्यं च सुवर्णं चैव केवलम्
तेथे सोन्याचे कमंडलू, शुभ वस्तू, रत्ने, सुवर्ण आणि शुद्ध सोने आणले होते.
प्रीयमाणः प्रसन्नात्मा स्वयं स्वजनसंवृतः। त्रैखर्वो रथमुख्येशः पाण्डवाय न्यवेदयत्
स्वतःच्या माणसांनी वेढलेला, आनंदी आणि प्रसन्न मनाने, श्रेष्ठ रथांचा स्वामी त्रैखर्वाने ती सर्व संपत्ती पांडवाला अर्पण केली.
यश्च स द्विजमुख्येन राज्ञः शङ्खो निवेदितः। प्रीत्या दत्तः कुविन्देन धर्मराजाय धीमते
ब्राह्मणश्रेष्ठाने राजाला अर्पण केलेला जो शंख, तो कुंविदाने प्रेमाने बुद्धिमान धर्मराजाला दिला.
तं सर्वे भ्रातरो भ्रात्रे ददुः शङ्खं किरीटिने। तं प्रत्यगृह्णाद्बीभत्सुस्तोयजं हेममालिनम्
सर्व भावांनी तो शंख आपल्या भावाला, किरीटी अर्जुनाला दिला; अर्जुनाने तो पाण्यात जन्मलेला, सोन्याने मढवलेला शंख स्वीकारला.
चित्रं निष्कसहस्रेण भ्राजमानं स्वतेजसा। रुचिरं दर्शनीयं च पूजितं विश्वकर्मणा
स्वतःच्या तेजाने झळाळणारा, हजार सोन्याच्या नाण्यांनी सजवलेला, सुंदर आणि मनोहारी, विश्वकर्म्याने घडवलेला आणि पूजिला गेलेला तो शंख होता.
अधारयच्च धर्मश्च तं नमस्य पुनः पुनः। योऽनादनेऽपि नदति स ननादाधिकं तदा
धर्मराजाने तो शंख वारंवार वंदन करून धारण केला; तो शंख न वाजवता देखील गडगडाट करायचा, आणि वाजवला की त्याचा आवाज आणखी मोठा व्हायचा.
प्रणादाद्भूमिपास्तस्य पेतुर्हीनाः खतेजसा। धृष्टद्युम्नः पाण्डवाश्च सात्यकिः केशवोऽष्टमः
त्या शंखाच्या गर्जनेने आपले तेज हरपलेले राजे कोसळले; धृष्टद्युम्न, पांडव, सात्यकी आणि आठवा केशव हे सर्व होते.
सत्वेन स्वेन सम्पन्ना अन्योन्यप्रियकारिणः। विसञ्ज्ञान्भूमिपान्दृष्ट्वा मां च ते प्राहसंस्तदा
स्वतःच्य सद्गुणांनी युक्त, एकमेकांशी प्रेमाने वागणारे ते सर्वजण, भूमीवर बेशुद्ध पडलेले राजे आणि मलाही पाहून, त्या वेळी हसले.
ततः प्रहृष्टो बीभत्सुरददाद्धेमशृङ्गिणः। शताननडुहान्पञ्च द्विजमुख्याय भारत
मग भीमसेन आनंदाने, सुवर्णशृंग असलेल्या पाचशे गायी ब्राह्मणश्रेष्ठाला दिल्या.
सुमुखेन बलिर्मुख्यः प्रेषितोऽजातशत्रवे। कुविन्देन हिरण्यं च वासांसि विविधानि च
सुमुख या बलिदानात श्रेष्ठ असलेल्या राजाने, कुंविदाच्या हातून अजातशत्रूला सोनं आणि विविध वस्त्रं पाठवली.
काश्मीरराजो मार्द्वीकं शुद्धं च सरसं मधु। बलिं च कुत्स्नमादाय पाण्डवायाभ्युटपागमत्
काश्मीरचा राजा शुद्ध, ताजं मध आणि इतर सर्व भेटवस्तू घेऊन पांडवाजवळ आला.
यवना हयानुपादाय पार्वतीयान्मनोजवान्। आसनानि महार्हाणि कम्बलांश्च महाधनान्
यवनांनी वेगवान पर्वतीय घोडे, मौल्यवान आसने आणि अमूल्य कम्बळे आणली.
नवान्सूक्ष्मांश्च हृद्यांश्च परार्थ्यान्सुप्रदर्शनान्। अन्यच्च विविधं रत्नं द्वारि ते न्यवतस्थिरे
त्यांनी तुझ्या दाराशी नवी, सूक्ष्म, मनाला भावणारी आणि सुंदर वस्त्रं, तसेच इतर अनेक प्रकारची रत्ने ठेवली.
श्रुतायुरपि कालिङ्गो मणिरत्नमनुत्तमम्। अङ्गः स्त्रियो दर्शनीया जातरूपविभूषिताः
कलिंगराज श्रुतायुसने अतुल्य असा मौल्यवान मणी आणला, आणि अंग देशाने सोन्याने सजवलेल्या सुंदर स्त्रिया पाठवल्या.
वङ्गो जाम्बूनदमयान्पर्यङ्गाञ्छतशो नृप। दक्षिणात्सागराभ्याशात्प्रावारांश्च परश्शतम्
वंगराजाने शेकडो सुवर्णाने बनवलेली पलंग पाठवली, आणि दक्षिण समुद्रकिनाऱ्यावरून शंभर उत्तम चादरी आणल्या.
औदकानि सरत्नानि बलिं चादाय भारत। अन्येभ्यो भूमिपालेभ्यः पाण्डवाय न्यवेदयत्
पाण्यातून मिळणारी रत्ने आणि बलिदान घेऊन, त्या राजाने इतर राजांच्या वतीने पांडवाला ती भेटवस्तू दिली.
दार्दुरं चन्दनं मुख्यं भारं षण्णवति द्रुतम्। पाण्डवाय ददौ पाण्ड्यः शङ्खांस्तावत एव च
पांड्यराजाने पांडवाला छान, शुद्ध चंदनाचे छप्पण बोरे आणि तितक्याच शंखांची भेट दिली.
चन्दनागरु चानन्तं मुक्तावैडूर्यचित्रिताः। चोलश्च केरलश्चोमौ ददतुः पाण्डवाय वै
चोल आणि केरळराजांनी पांडवाला अमर्याद चंदन, अगर, तसेच मोत्यांनी आणि वैडूर्याने सजवलेली रत्ने दिली.
अश्मको हेमशृङ्गीश्च दोग्ध्रीर्हेमविभूषितः। सवत्साः कुम्भदोहाश्च सहस्राण्यददाद्दश
अश्मकाने पांडवाला दहा हजार सुवर्णशृंगी गायी, सोन्याने सजवलेल्या दूध देणाऱ्या गायी, वासरं आणि मोठ्या दूधाच्या मडक्यांसह दिल्या.
सैन्धवानां सहस्राणि हयानां पञ्चविंशतिम्। अददात्सैन्धवो राजा हेममाल्यैरलङ्कृतान्
सिंधूच्या राजाने पंचवीस हजार सिंधू घोडे, सोन्याच्या माळांनी सजवून दिले.
सौवीरो हस्तिभिर्युक्तान्रथांश्च त्रिशतं परान्। जातरूपपरिष्कारान्मणिरत्नविभूषितान्
सौवीरराजाने तीनशे हत्ती जोडलेली रथं, सोन्याने आणि मौल्यवान रत्नांनी सजवलेली, पांडवाला दिली.
मध्यन्दिनार्कप्रतिमांस्तेजसा ज्वलितानिव। बलिं च कृत्स्नमादाय पाण्डवाय न्यवेदयत्
मध्यान्हाच्या सूर्यासारखी तेजस्वी भेटवस्तू घेऊन, त्यांनी सर्व बलिदान पांडवाला सादर केलं.
अवन्तिराजो रत्नानि विविधानि सहस्रशः। हाराङ्गदांश्च मुख्यान्वै विविधं च विभूषणम्
अवन्तीच्या राजाने हजारो प्रकारची रत्ने, उत्तम हार, अंगद आणि विविध दागिने आणली.
दासीनामयुतं चापि बलिमादाय भारत। सभाद्वारि नरश्रेष्ठ दिदृक्षुरवतिष्ठते
दहा हजार दासींचा बलिदान घेऊन, तो राजसभेच्या दाराशी उभा राहिला, तुझ्या दर्शनाची इच्छा बाळगून.
दशार्णश्चेदिराजश्च शूरसेनश्च वीर्यवान्। वस्त्राणि मुख्यान्यादाय रत्नानि विविधानि च। बलिं च कृत्स्नमादाय पाण्डवाय न्यवेदयत्
दशार्ण, चेदी आणि शूरसेन या पराक्रमी राजांनी उत्तम वस्त्रं, विविध रत्ने आणि सर्व बलिदान घेऊन पांडवाला सादर केलं.