यथार्हं पूज्य नृपतीन्भ्रातॄन्सर्वानुवाच ह। राजानः सर्व एवैते प्रीत्याऽस्मान्प्तमुपागताः
त्याने सर्व राजे आणि आपले भाऊ यांना योग्य सन्मान दिला आणि म्हणाला, 'हे सर्व राजे आमच्याकडे प्रेमाने आले आहेत.'
प्रस्थिताः स्वानि राष्ट्राणि मामापृच्छय परन्तपाः। अनुव्रजत भद्रं वो विषयान्तं नृपोत्तमान्
'हे शत्रूंचा नाश करणारे राजे माझी परवानगी घेऊन त्यांच्या राज्यांकडे निघाले आहेत. या श्रेष्ठ राजांना त्यांच्या प्रदेशाच्या सीमेपर्यंत सन्मानाने सोडून द्या.'
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय पाण्डवा धर्मचारिणः। यथार्हं नृपतीन्सर्वानेकैकं समनुव्रजन्
भावाच्या आज्ञेप्रमाणे, धर्मपालक पांडवांनी प्रत्येक राजाला योग्य प्रकारे सोडून दिले.
विरायटमन्वायात्तूर्णं धृष्टह्युम्नः प्रतापवान्। धनञ्जयो यज्ञसेनं महात्मानं महारथम्
पराक्रमी धृष्टद्युम्नाने वेगाने यज्ञसेनासोबत गेलो; धनंजयाने देखील महात्मा, महान रथी यज्ञसेनाला सोबत दिली.
भीष्मं च धृतराष्ट्रं च भीमसेनो महाबलः। द्रोणं तु ससुतं वीरं सहदेवो युधां पतिः
महाबली भीमसेनाने भीष्म आणि धृतराष्ट्र यांना सोबत दिली; तर शूरवीर सहदेवाने द्रोण आणि त्याच्या पुत्राला सोबत दिली.
नकुलः सुबलं राजन्सहपुत्रं समन्वयात्। द्रौपदेयाः ससौभद्राः पार्वतीयान्महारथान्
नकुलाने राजा सुबल आणि त्याच्या पुत्राला सोबत दिली; द्रौपदीपुत्र आणि सौभद्र यांनी पर्वतवंशीय महान रथींना सोबत दिली.
अन्वगच्छंस्तथैवान्यान्क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभाः। एवं सुपूजिताः सर्वे जग्मुर्विप्राः सहस्रशः
त्याचप्रमाणे, श्रेष्ठ क्षत्रियांनी इतर क्षत्रियांनाही सोबत दिली. अशा प्रकारे, सर्व ब्राह्मणांना योग्य सन्मान देऊन, हजारोंच्या संख्येने ते निघून गेले.
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु सर्वेषु ब्राह्मणेषु च। युधिष्ठिरमुवाचेदं वासुदेवः प्रतापवान्
सर्व राजे आणि ब्राह्मण निघून गेल्यावर, पराक्रमी वासुदेवाने युधिष्ठिराला असे म्हटले.
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि द्वारकां कुरुनन्दन। राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं दिष्ट्या त्वं प्राप्तवानसि
'कुरुनंदना, मी तुझी परवानगी घेऊन द्वारकेला जातो. भाग्याने, तू राजसूयासारखा श्रेष्ठ यज्ञ प्राप्त केला आहेस.'
तमुवाचैवमुक्तस्तु धर्मराजो जनार्दनम्। तव प्रसादाद्गोविन्द प्राप्तः क्रतुवरो मया
असे म्हटल्यावर, धर्मराज युधिष्ठिराने जनार्दनाला उत्तर दिले, 'गोविंदा, तुझ्या कृपेने मी हा सर्वश्रेष्ठ यज्ञ पूर्ण करू शकलो.'
क्षत्रं समग्रमपि च त्वत्प्रसादाद्वशे स्थितम्। उपादाय बलिं मुख्यं मामेव समुपस्थितम्
सर्व क्षत्रिय तुझ्या कृपेने तुझ्या अधीन झाले आहेत आणि मुख्य कर माझ्याकडे आणून दिला आहे.
कथं त्वद्गमनार्थं मे वाणी वितरतेऽनघ
पापरहित कृष्णा, माझ्या तोंडून तुला जाण्याची इच्छा का व्यक्त होते आहे, हे मला समजत नाही.
न ह्यहं त्वामृते वीरं रतिं प्राप्नोमि कर्हचित्। अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारका पुरी
वीरा, तुझ्याशिवाय मला कधीच आनंद मिळत नाही; पण तुला द्वारका नगरीला निघणे आवश्यक आहे.
एवमुक्तः स धर्मात्मा युधिष्ठिरसहायवान्। अभिगम्याब्रवीत्प्रीतः पृथां पृथुयशा हरिः
अशा प्रकारे बोलल्यावर, धर्मात्मा युधिष्ठिर आपल्या सोबत्यांसह प्रीतेने मोठ्या कीर्तीच्या पृथेला भेटला आणि हरिने तिला सांगितले.
साम्राज्यं समनुप्राप्ताः पुत्रास्तेऽद्य पितृष्वसः। सिद्धार्था वसुमन्तश्च सा त्वं प्रीतिमवाप्नुहि
ताई, आज तुझे पुत्र सम्राट झाले आहेत, त्यांची सर्व उद्दिष्टे पूर्ण झाली आहेत आणि ते धनाढ्य झाले आहेत; त्यामुळे तू आनंदी हो.
अनुज्ञातस्त्वया चाहं द्वारकां गन्तुमुत्सहे। सुभद्रां द्रौपदीं चैव सभाजयत केशवः
तुझी परवानगी मिळाल्यामुळे मी द्वारकेला जाण्यास तयार आहे; आणि केशवाने सुभद्रा व द्रौपदी यांचा सन्मान केला.
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्माद्युधिष्ठिरसहायवान्। स्नातश्च कृतजप्यश्च ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च
मग युधिष्ठिरासह अंतःपुरातून बाहेर पडून, स्नान व जप करून, त्याने ब्राह्मणांना निरोप दिला.
ततो मेघवपुः प्रग्व्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम्। योजयित्वा महाबाहुर्दारुकः समुपस्थितः
नंतर मेघासारखा तेजस्वी, बलवान दारुकाने सुंदर रथ तयार करून उभा राहिला.
उपस्थितं रथं दृष्ट्वा तार्क्ष्यप्रवरकेतनम्। प्रदक्षिणमुपावृत्य समारुह्य महामनाः
गरुडध्वज असलेला रथ तयार आहे हे पाहून, त्या उदार मनाच्या पुरुषाने त्याची प्रदक्षिणा केली आणि रथावर चढला.
प्रययौ पुण्डरीकाक्षस्ततो द्वारवतीं पुरीम्
मग कमळनयन कृष्ण द्वारका नगरीकडे निघाला.
तं पद्भ्यामनुवव्राज धर्मराजो युधिष्ठिरः। भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्वासुदेवं महाबलम्
राजा युधिष्ठिर आपल्या भावांसह पायी चालत, महाबली वासुदेवाच्या मागे गेला.
ततो मुहूर्तं सङ्गृह्य स्यन्दनप्रवरं हरिः। अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्
मग हरिने थोडा वेळ रथ थांबवून, कुंतीपुत्र युधिष्ठिराला, कमळनयन कृष्णाने, सांगितले.
अप्रमत्तः स्थितो नित्यं प्रजाः पाहि विशाम्पते। पर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः
राजा, तू नेहमी सावध राहून प्रजेचे रक्षण कर, जसे पाऊस सर्व जीवांचे पालन करतो किंवा मोठे झाड पक्ष्यांना आश्रय देते.
बान्धवास्त्वोपजीवन्तु सहस्राक्षमिवामराः। कृत्वा परस्परेणैव संवादं कृष्णपाण्डवौ
तुझे नातेवाईक देवांसारखे सुखी राहो; आणि कृष्ण व पांडव यांनी एकमेकांशी संवाद साधला.
अन्योन्यं समनुज्ञाप्य जग्मतुः स्वगृहान्प्रति। गते द्वारवतीं कृष्णे सात्वतप्रवरे नृप
एकमेकांना निरोप देऊन सर्वजण आपल्या घरी गेले; आणि सात्वतांमध्ये श्रेष्ठ असलेला कृष्ण द्वारकेला गेला.
महादुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः। `सूतपुत्रश्च गधेयः सह दुःशासनादिभिः
मग मोठा राजा दुर्योधन, सुभलपुत्र शकुनी, सूतपुत्र, गाधेय, दु:शासन व इतरांसह—
सर्वकामगुणोपेतैरर्च्यमानास्तु भारत'। तस्यां सभायां दिव्यायामवसंस्तत्र पाण्डवैः
सर्वजण त्या दिव्य सभेत, सर्व सुखांनी युक्त होऊन, पांडवांसह राहू लागले, हे भारत.
अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम्। अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम्
पांडवांनी सर्व राजांना निरोप दिल्यावर, हे महान धनुर्धारी पांडव, धर्मराज युधिष्ठिराजवळ गेले.
सोऽनुमेने महाबाहुर्भातॄंश्च सुहृदस्तथा'। शिष्यैः परिवृतो व्यासः पुरस्तात्समपद्यत
मग बलाढ्य व्यास आपल्या भावंडांबरोबर, मित्रांसह आणि शिष्यांनी वेढलेले, पुढे आले.
सोऽभ्ययादासनात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः। पाद्येनासनदानेन पितामहमपूजयत्
तो आपल्या आसनावरून झपाट्याने उठून, भावंडांनी वेढलेला, पितामहाचे पाय धुण्यासाठी पाणी व आसन देऊन त्यांचा सन्मान केला.