त्वरयाऽथ स कौन्तेय बलदेवं महाबलम्। प्रादुम्निं च महावीर्यमनिरुद्धं महाद्युतिम्
मग तो कुंतीपुत्र, बलवान बलराम, पराक्रमी प्रद्युम्न आणि तेजस्वी अनिरुद्ध यांना घाईने घेऊन गेला.
उषां च सुन्दरीं राजन्भृत्यदारगणैः सह। सर्वानेतान्समारोप्य गरुडोपरि वीर्यवान्
आणि सुंदर उषा, तिचे नोकर आणि स्त्रिया यांच्यासह, त्या पराक्रमी कृष्णाने सर्वांना गरुडावर बसवलं, हे राजन.
मुदा युक्तो महातेजाः पीताम्बरधरो बली। दिव्याभरमचित्राङ्गः शङ्कचक्रगदासिभृत्। आरुरोह गरुत्मन्तमुदयं भास्करो यथा
आनंदाने भरलेला, मोठ्या तेजाचा, पिवळ्या वस्त्रातला, बलवान, दिव्य दागिन्यांनी सजलेला, शंख, चक्र, गदा आणि खड्ग धारण केलेला कृष्ण, पूर्वेकडून सूर्य उगवावा तसा गरुडावर चढला.
सूदिता द्वारपालाश्च निशुम्भनरकौ हतौ। कृतक्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति
द्वारपाल मारले गेले, निशुम्भ आणि नरकही ठार झाले; मग पुन्हा प्राज्योतिष नगरीकडे जाणारा मार्ग सुरक्षित झाला.
शौरिणा पृथिवीपालास्त्रासिता भरतर्षभ। धनुषश्च प्रणादेन पाञ्चजन्यस्वनेन च
शौर्यवानाने, हे भरतश्रेष्ठ, आपल्या धनुष्याच्या टणकाराने आणि पांचजन्याच्या नादाने पृथ्वीचे सर्व राजे घाबरले.
मेघप्रख्यैरनेकैश्च दाक्षिणात्याभिसंवृतम्। रुक्मिणं त्रासयामास केशवो भरतर्षभ
दक्षिणेकडील काळ्या मेघांसारख्या अनेक वीरांनी वेढलेला केशवाने रुक्मीला घाबरवून सोडले, हे भरतश्रेष्ठ.
ततः पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा। उवाह महिषीं भोज्यामेष चक्रगदाधरः
मग वज्रासारखा गडगडाट करणाऱ्या आणि सूर्यासारखा तेजस्वी असलेल्या रथावर बसून, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या कृष्णाने आपली राणी भोज्येला घेऊन गेला.
जारूथ्य आहृतक्रोधः शिशुपालश्च निर्जितः। वक्रश्च स हतः सङ्ख्ये शतधन्वा च क्षत्रियः
जरासंध रागाने पेटून हरला, शिशुपालही पराभूत झाला; वक्र रणात मारला गेला आणि शतधन्वा हा क्षत्रियही ठार झाला.
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुकः। हतः सौभपतिश्चैव साल्वश्च कृतधन्वना
इंद्रद्युम्न रागाने मारला गेला, यवन आणि काशेरुक हेदेखील मारले गेले. सौभाचा राजा साल्व, कृतधन्वान याच्या हातून मारला गेला.
पर्वतानां सहस्रं च चक्रेण पुरुषोत्तमः। विभज्य पुण्डरीकाक्षो द्युमत्सेनमपोथयत्
पुंडरीकाक्ष श्रीकृष्णाने आपल्या चक्राने हजार पर्वत फाडले आणि द्युमत्सेनाचा नाश केला.
महेन्द्रशिखरे चैव निमेषान्तरचारिणौ। जग्राह भरतश्रेष्ठ वानरावभितश्चरौ
महेंद्र पर्वताच्या शिखरावर, हे भरतश्रेष्ठ, डोळ्याच्या पापणीसारखी जलद हालचाल करणारे दोन वानर श्रीकृष्णाने पकडले.
इरावत्यां महाभोजो वह्निसूर्यसमो बले। गोपतिस्तालकेतुश्च निहतौ शार्ङ्गधन्वना
इरावती नदीवर, अग्नी-सूर्यासारखी ताकद असलेले गोपती आणि तालकेतू, शार्ङ्गधन्वा श्रीकृष्णाने मारले.
अक्षप्रपत्तने राजन्नवहेलनतत्परौ। उभौ तावपि कृष्णेन स्वराष्ट्रे विनिपातितौ
अक्षप्रपत्तन नगरीत, राजन, अवहेलना करणारे ते दोघेही कृष्णाने सौराष्ट्रात पराभूत केले.
दग्धा वाराणसी तात केशवेन महात्मना। पाण्ड्यं पौण्ड्रं च मात्स्यं च कलिङ्गं च जनार्दनः
तात, महात्मा केशवाने वाराणसी जाळून टाकली; पांड्य, पौंड्र, मत्स्य आणि कलिंग या सर्वांना जनार्दनाने पराभूत केले.
जघान सहितान्सर्वानङ्गराजं च माधवः
माधवाने सर्वांना एकत्रितपणे, अंगराजासह, मारले.
एष चैव शतं हत्वा रथेन क्षत्रपुङ्गवान्। गान्धारीमवहत्कृष्णो महिषीं यादवर्षभः
श्रीकृष्णाने आपल्या रथावरून शंभर श्रेष्ठ क्षत्रियांना मारून, गांधारीला आपल्या राणी म्हणून आणले.
अथ गाण्डीवधन्वानं क्रीडार्थं मधुसूदनः। जिगाय भरतश्रेष्ठ कुन्त्याश्च प्रमुखे विभुः
मधुसूदनाने, केवळ खेळ म्हणून, गाण्डीवधारी अर्जुनाला कुंतीच्या समोर पराभूत केले.
द्रौणिं कृपं च कर्णं च भीमसेनं सुयोधनम्। युद्धाय सहितान्त्राजञ्जिगाय भरतर्षभ
भरतश्रेष्ठा, द्रौणि, कृप, कर्ण, भीमसेन आणि सुयोधन हे सर्व युद्धासाठी एकत्र आले असता, त्यांनाही त्याने जिंकले.
बभ्रोश्च प्रियमन्विच्छन्नेष चक्रगदाधरः। वेणुदारिवृतां भार्यां प्रममाथ युधिष्ठिर
बभ्रूला आनंद मिळावा म्हणून, चक्र-गदाधारी श्रीकृष्णाने, वेणुदारीने वेढलेली त्याची पत्नी युद्धात पराभूत केली, हे युधिष्ठिरा.
पर्याप्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम्। वेणुदारिवशे युक्तां जिगाय मधुसूदनः
मधुसूदनाने, वेणुदारीच्या अधीन असलेली, घोडे, रथ आणि हत्तींसह संपूर्ण पृथ्वी जिंकली.
अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत। त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः
तपस्येने वीर्य, बळ आणि तेज मिळवून, बाणाने सर्व देवांचे अधिपती आणि त्यांचे सैन्य घाबरवले.
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः। तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः
अनेकदा वज्र, गदा आणि मूसळांनी मारले गेले तरी, देवांसह इंद्रही त्याला युद्धात मारू शकले नाहीत.
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना। छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना
कृष्णाने त्याला जिंकले, पण महान आत्म्याने त्याला मारले नाही; गोविंदाने त्याचे हजार हात छाटले.
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः। अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत। कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः
या महाबाहू मधुसूदनाने कंसाचा वध केला आणि तपस्येने वीर्य, बळ व तेज मिळवून, जनार्दनाने कैटभ व अतिलोमानी यांचा नाश केला.
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः। घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम्
या कीर्तीमानाने जंबुमैरावत, विरूप आणि शत्रूंचा संहार करणारा शंबर यांना मारले, हे भरतश्रेष्ठ.
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ। निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत्
पुंडरीकाक्ष श्रीकृष्णाने भोगवतीला जाऊन वासुकीला जिंकले आणि रुक्मिणीपुत्राला मुक्त केले, हे भरतश्रेष्ठ.
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः। कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान्
अशा प्रकारे, बालपणीच जनार्दन, कमळासारख्या डोळ्यांचा, संकर्षणाच्या सोबतीने अनेक कृत्ये केली.
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः। भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः
अशा रीतीने, सर्व जगाचा स्वामी कृष्ण, सर्व असुरांना आणि देवांनाही भीती वाटावी असा झाला.
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम्। कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः
या प्रमाणेच, बलवान आणि दुष्टांचा दंड करणारा, देवांच्या हितासाठी असंख्य कामे करून, पुन्हा आपल्या स्थानावर जाईल.
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः। द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति
महान कीर्ती असलेला तो, सूर्याच्या तेजाने उजळणारी पुण्यवान द्वारका आपली करून, समुद्राने तिला वेढून टाकेल.