पश्यतां सर्वभातानामारुरोह शचीपतिः। पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च वरवारणम्
सर्व जीव पहात असताना शचीपती त्या दिव्य हत्तीवर चढला, जो पृथ्वी, आकाश आणि स्वर्गात जातो.
मुखाडम्बरनिर्घोषैः पूरयन्तमिवासकृत्। हैमयन्त्रमहाकक्ष्यं हिरण्मयविषाणिनम्
त्याचा घणघणाट असा होता की जणू काही आकाशात गडगडाट होत आहे; त्याच्या अंगावर सोन्याची सजावट, मोठा देह आणि सोन्याचे सुळे होते.
मनोहरकुथास्तीर्णं सर्वरत्नविभूषितम्। नित्यस्रुतमदस्रावं क्षरन्तमिव तोयदम्
त्याच्या पाठीवर सुंदर वस्त्र पसरले होते, सर्व प्रकारच्या रत्नांनी तो सजला होता, त्याच्या कपाळातून नेहमी सुगंधी मद वाहत होता, जणू काही पावसाचे ढगच ओसंडून वाहत आहेत.
दिशागजं महामात्रं काञ्चनस्रजमास्थितः। प्रबभौ मन्दराग्रस्थः प्रतपन्भानुमानिव
कांस्याच्या माळा घालून, दिशांचा राजा असलेल्या त्या हत्तीवर बसलेला तो मंदार पर्वताच्या शिखरावर चमकणाऱ्या सूर्यासारखा भासला.
ततो वज्मयं भीमं प्रगृह्य परामाङ्कुशम्। ययौ बलवता सार्धं पावकेन शचीपतिः
मग त्याने वज्र आणि श्रेष्ठ अंकुश हातात घेऊन, बलवान अग्निदेवासोबत शचीपती निघून गेला.
तं करेणुगजव्रातैर्विमानैश्च मरुद्गणाः। पृष्ठतोऽनुययुः प्रीताः कुबेरवरुणग्रहाः
त्याच्या मागे आनंदित झालेले मरुत, कुबेर, वरुण आणि ग्रह, तसेच हत्तीणींचे कळप आणि दिव्य विमानांनी गेले.
स वायुपक्षमास्थाय वैश्वानरपथं गतः। प्राप्य सूर्यपथं देवस्तत्रैवान्तरधीयत
तो वाऱ्याच्या पंखावर बसून अग्निपथाने गेला; सूर्याच्या मार्गावर पोहोचल्यावर तो देव तिथे अदृश्य झाला.
ततः सर्वदशार्हाणामाहुकस्य च याः स्त्रियः। नन्दगोपस्य महिषी यशोदा लोकविश्रुता
मग सर्व दशार्हांच्या, आहुकाच्या आणि नंदगोपाच्या राणी, प्रसिद्ध यशोदा, एकत्र जमल्या.
रेवती च महाभागा रुक्मिणी च पत्रिव्रता। सत्या जाम्बवती चोभे गान्धारी शिंशुमापि च
महाभाग्यवती रेवती, पतिव्रता रुक्मिणी, सत्य, जांबवती, गांधारी आणि शिंशुमापी या सगळ्याही तिथे होत्या.
विशोका लक्षणा चापि सुमित्रा केतुमा तथा। वासुदेवमहिष्योऽन्याः श्रिया सार्धं ययुस्तदा
विशोका, लक्षणा, सुमित्रा, केतुमती आणि वसुदेवाच्या इतर पत्नी, श्रीसह, त्या वेळी तिथे आल्या.
विभूतिं द्रष्टुमनसः केशवस्य महात्मनः। प्रीयमाणाः सभां जग्मुरालोकयितुमच्युतम्
महात्मा केशवाची ऐश्वर्य पाहण्याची इच्छा मनात धरून, आनंदाने त्या सर्व स्त्रिया सभेत अच्युताचे दर्शन घेण्यासाठी गेल्या.
देवकी सर्वदेवीनां रोहिणी च पुरस्कृता। ददृशुर्देवमासीनं कृष्णं हलभृता सह
सर्व देवींमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या देवकी आणि तिच्या शेजारी रोहिणी यांनी, हलधरासह बसलेल्या कृष्णाचे दर्शन घेतले.
तौ तु पूर्वमतिक्रम्य रोहिणीमभिवाद्य च। अभ्यवादयतां देवौ देवकीं रामकेशवौ
त्या दोघींनी आधी रोहिणीला वंदन केले; मग राम आणि केशव यांनी आदराने देवकीचेही वंदन केले.
सा ताभ्यामृषभाक्षाभ्यां पुत्राभ्यां शुशुभेऽधिकम्। देवकी देवमातेव मित्रेण वरुणेन च
देवकी आपल्या दोन वृषभसारख्या डोळ्यांच्या मुलांसह अधिकच तेजस्वी दिसत होती, जशी अदिती मित्र आणि वरुणासह शोभते.
ततः प्राप्ता यशोदाया दुहिता वै क्षणेन हि। जाज्वल्यमाना वपुषा प्रभयाऽतीव भारत
त्या क्षणी, यशोदेची कन्या तिथे आली, तिच्या तेजाने झळाळत होती, हे भारत.
एकानङ्गेति यामाहुः कन्यां वै कामरूपिणीम्। यत्कृते सगणं कंसं जघान पुरुषोत्तमः
तिला एकाङ्गा असे म्हणतात, ती रूप बदलणारी कन्या आहे; तिच्यासाठीच पुरुषोत्तमाने कंसासह त्याच्या सगळ्या साथीदारांचा नाश केला.
ततः स भगवान्रामस्तामुपाक्रम्य भामिनाम्। मूर्ध्न्युपाघ्राय सव्येन परिजग्राह पाणिना
मग भगवंत राम त्या तेजस्विनी जवळ गेले, तिच्या डोक्याचा सुगंध घेतला आणि डाव्या हाताने तिला धरले.
तां च तत्रोपसम्प्राप्य प्रियामिव सखीमिमाम्। दक्षिणेन कराग्रेण पिरजग्राह माधवः
आणि माधवाने, जशी प्रिय सखी जवळ असते तशी, उजव्या हाताच्या बोटांनी तिला धरले.
ददृशुस्तां सभामध्ये भगिनीं रामकृष्णयोः। रुक्मपद्मशां पद्मश्रीमिवोत्तमनाभयोः
सभेच्या मध्यभागी, राम आणि कृष्णाची बहीण, सोन्यासारख्या कमळासारखी तेजस्वी, तिला सर्वांनी पाहिले.
अथाक्षतमहावष्ट्या लाजपुष्पघृतैरपि। वृष्णयोऽवाकिरन्प्रीताः सङ्कर्षणजनार्दनौ
मग वृष्णिवंशीयांनी आनंदाने अक्षता, फुले आणि तुप यांचा वर्षाव करून संकर्षण आणि जनार्दन यांचा सन्मान केला.
सबालाः सहवृद्धाश्च ये ज्ञातिकुलबान्धवाः। उपोपविविशुः प्रीता वृष्णयो मधुसूदनम्
मुलांसह आणि वयोवृद्धांसह, सगळे नातेवाईक आणि आप्तेष्ट आनंदाने मधुसूदनासोबत बसले.
पूज्यमानो महाबाहुः पौराणां रतिवर्धनः। विवेश पुरुषव्याघ्रः स्ववेश्म मधुसूदनः
नगरवासीयांनी सन्मान केला, त्यांच्या आनंदात भर घातली, बलवान आणि पुरुषांमध्ये वाघ असलेला मधुसूदन आपल्या घरी गेला.
रुक्मिण्या सहितो देव्या प्रमुमोद सुखी सुखम्। अनन्तरं च सत्याया जाम्बवत्याश्च भारत
रुक्मिणीसोबत तो अत्यंत सुखी झाला; आणि नंतर सत्यभामा व जांबवतीसोबतही, हे भारत.
सर्वासां च यदुश्रेष्ठो गेहे गेहे विहारवान्। जगाम च हृषीकेशो रुक्मिण्याः सदनं पुनः
यदुवंशातील श्रेष्ठ पुरुष सर्व घरांमध्ये आपल्या सर्व पत्नींसोबत आनंदाने रमला, आणि पुन्हा हृषीकेश रुक्मिणीच्या निवासस्थानी गेला.
एष तात महाबाहो विजयः शार्ङ्गधन्वनः। एतदर्थं च जन्माहुर्मानुषेषु महात्मनः
हे महाबाहो, शार्ङ्गधन्व्याचा हा विजय आहे; याच कारणासाठी त्या महात्म्याचा मानवांमध्ये जन्म झाला असे म्हणतात.
द्वारकायां ततः कृष्णः स्वदारेषु दिवानिशम्। सुखं लब्ध्वा महाराज प्रमुमोद महायशाः
मग कृष्ण द्वारकेत, आपल्या सर्व पत्नींसोबत, रात्रंदिवस सुखात राहून, मोठ्या कीर्तीने आनंदी झाला, हे महाराज.
पौत्रस्य कारणाच्चक्रे विबुधानां प्रियं तदा। सावसवैः सुरैः सर्वैर्दुष्करं भरतर्षभ
आपल्या नातवासाठी, त्याने देवांना प्रिय असे, सर्व देवतांसाठीही कठीण असे एक कार्य केले, हे भरतराष्ट्रातील श्रेष्ठ.
बाणो नामाऽभवद्राजा बलेर्ज्येष्ठसुतो बली। वीर्यवान्भरतश्रेष्ठ स च बाहुसहस्रवान्
बाण नावाचा राजा होता, बळीचा ज्येष्ठ पुत्र, अत्यंत बलवान, आणि त्याचे हजार हात होते, हे भरतश्रेष्ठ.
ततस्तेपे तपस्तीव्रं सत्वेन मनसा नृप। रुद्रमाराधयामास स च बाणः समा बहु
मग त्याने अनेक वर्षे, दृढ मनाने, कठोर तप केला आणि रुद्राची भक्ती केली, हे राजन.
तस्मै बहुवरा दत्ताः शङ्करेण महात्मना। तांश्च लब्ध्वा वरान्बाणो दुर्लभानसुरैर्भुवि
महात्मा शंकराने त्याला अनेक वर दिले; आणि बाणाने ते वर मिळवले, जे पृथ्वीवरील देवांनाही दुर्मिळ होते.