भ्राजमानं पुरा तत्र सर्वौषधिविदीपितम्। यमिन्द्रभवनाच्छौरिराजहार परन्तपः
तिथे पूर्वी सर्व औषधींनी उजळलेलं आणि तेजाने झळकणारं एक वस्तू होती, जी पराक्रमी चोराने इंद्राच्या महालातून आणली.
पारिजातः स तत्रैव केशवेन निवेशितः। लेपहस्तशतैर्जुष्टो विमानैश्च हिरण्मयैः
तिथेच केशवाने पारिजात वृक्ष लावला, जो शेकडो सोन्याच्या हातांनी आणि सोन्याच्या विमानांनी सजवलेला आहे.
विहिता वासुदेवेन तत्रैव च महाद्रुमाः। पद्माकुलजलोपेता रक्तसौगन्धिकोत्पलाः
तिथे वासुदेवाने मोठमोठी झाडं लावली आहेत, जिथे कमळांनी भरलेलं पाणी आणि लाल, सुगंधी निळकमळं आहेत.
मणिमौक्तिकवालूकाः पुष्करिण्यः सरांसि च। तासां परमकूलि शोभयन्ति महाद्रुमाः
मणी आणि मोत्यांच्या वाळूने भरलेली सरोवरे आणि तलाव तिथे आहेत, आणि त्याच्या काठावर मोठमोठी झाडं शोभा वाढवतात.
सालतालाश्वकर्णाश्च शतशाखाश्च रोहिणः। भल्लातककपित्थाश्च इन्द्रवृक्षाश्च चम्पकाः
साल, ताल, अश्वकर्ण, शंभर फांद्यांचे रोहित, भल्लातक, कपित्थ, इंद्रवृक्ष आणि चंपक अशी झाडं तिथे लावली आहेत.
खादिरा मृतकाश्चैव समन्तात्परिरोपिताः। ये च हैमवता वृक्षा ये च नन्दनजास्तथा
खैर आणि मृतक अशी झाडं सर्वत्र लावली आहेत, तसेच हिमालयातील आणि नंदनवनातील झाडंही तिथे आहेत.
आहृत्य यदुसिंहेन तेऽपि तत्र निवेशिताः। रत्नपीतारुणप्रख्याः सितपुष्पाश्च पादपाः
ही सर्व झाडंही यदुवंशीय सिंहाने तिथे आणून लावली आहेत—रत्नासारखी पिवळी आणि तांबूस झाडं, तसेच पांढऱ्या फुलांची झाडं.
सर्वर्तुफलपूर्णोस्ते ते च काननसिन्धुषु। सहस्रपत्रपद्माश्च मन्दराश्च सहस्रशः
त्या सर्व झाडांना सर्व ऋतूंमध्ये फळं लागतात, त्या वनांमध्ये आणि नदीकिनारी हजारो पाकळ्यांच्या कमळांची आणि मंदार झाडांची भर आहे.
अशोकाः कर्णिकाराश्च तिलका नाग मल्लिकाः। कुरका नागपुष्पाश्च चम्पकास्तृणपुल्लिकाः
अशोक, कर्णिकार, तिलक, नाग, मल्लिका, कुरक, नागपुष्प, चंपक आणि गवताच्या गड्या तिथे आहेत.
सप्तवर्णाः कबन्धाश्च नीपाः कुरवकास्तथा। केतकाः केसराश्चैव हिनतालतलताटकाः
सप्तवर्णी, कबंध, नीप, कुरवक, केतकी, केसरी आणि हिनताल व तालताटाकाच्या बनांचीही तिथे शोभा आहे.
तालाः प्रलम्बा वकुलाः पिण्डिका बीजपूरकाः। द्रुतामलकखर्जूरा महिता जम्बुकास्तथा
ताड, प्रलंब, बकुळ, पिंडिका, बीजपूर, झपाट्याने वाढणारे आवळा आणि खजूर, तसेच मान्यताप्राप्त जांभूळ यांची झाडे तिथे होती.
आम्राः पनसवृक्षाश्च चम्पकास्तिलतिन्दुकाः। लिकुचामृताश्चैव क्षीरिका कर्णिका तथा
आंबा, फणस, चंपा, तिलक, तिंदूळ, लिकुच, अमृत, तसेच क्षीरिका आणि कर्णिका ही झाडे तिथे होती.
नालिकेरेङ्गुदाश्चैव उत्क्रोशकवनानि च। कदली जातमल्ली च पाटली कुमुदोत्पलाः
नारळ, इंगळ, आणि उत्क्रोशक यांच्या बागा, केळी, जातमाळी, पाटळी, कुमुद आणि उत्पल अशी कमळे तिथे फुलली होती.
नीलोत्पलकपूर्णाश्च वाप्यः कूपाः सहस्रशः। फुल्लाशाककपित्थाश्च तैस्तीर्त्वा बन्धुजीवकाः
नील कमळांनी भरलेली हजारो तळी आणि विहिरी, फुललेली शाक आणि कपित्थाची झाडे, तसेच बंधुजीवाच्या बागा तिथे होत्या.
प्रियालाशोकवादिर्याः प्राचीनाश्चापि सर्वशः। प्रियङ्गुबदरीभिश्च यवैः स्यन्दनचन्दनैः
प्रियाळ, अशोक, वादीर्य, पूर्वेकडील सगळी जुनी झाडे, प्रियंगू, बोर, जोंधळा, स्यंदन आणि चंदन यांची झाडे तिथे होती.
शचीपीलुपलाश्चैश्च पलाशवधपिप्लैः। उदुम्बरैश्च बिल्वैश्च पालाशैः पारिभद्रकैः
शची, पीलू, पळस, वधपीपळ, उंबर, बेल, पळस आणि पारिभद्र यांची झाडे तिथे होती.
इन्द्रवृक्षार्जुनैश्चैव अश्वत्थैश्चिरबिल्वकैः। भौमगञ्जनवृक्षैश्च भल्लाभैरश्वसाह्वयैः
इंद्रवृक्ष, अर्जुन, अश्वत्थ, चिरबिल्व, भूमगंजन, भल्ला आणि अश्वसाह्वय यांची झाडे तिथे होती.
सज्जैस्ताम्बूलवल्लीभिर्लवङ्गैः क्रमुकैस्तथा। वंशैश्च विविधैस्तत्र समन्तात्परिरोपितैः
सज्ज, तांबूलाच्या वेलींनी, लवंग, क्रमुक आणि विविध प्रकारच्या बांबूने आजूबाजूला बागा सजवलेल्या होत्या.
ये च नन्दनजा वृक्षा ये च चैत्ररथे वने। सर्वे ते यदुनाथेन समन्तात्परिरोपिताः
नंदनवनातली आणि चित्ररथाच्या जंगलातली सगळी झाडे, ती सर्व यदुनाथाने आजूबाजूला लावली होती.
समाहिता महानद्यः पीतलोहितवालुकाः। तस्मिन्गृहवरे रम्ये मणिशक्रसवालुकाः
सोन्याच्या आणि तांबड्या वाळूच्या मोठ्या नद्या तिथे एकत्र झाल्या होत्या, आणि त्या सुंदर महालात वाळू मणी आणि इंद्राच्या वाळूसारखी चमकत होती.
मत्तबर्हिणनादाश्च कोकिलाश्च मदावहाः। बभूवुः परमोपेताः सर्वे जगति पर्वताः
मदाने भरलेल्या मोरांचे आवाज आणि कोकिळांची गोड गाणी तिथे घुमत होती; जगातले सगळे डोंगर तिथे आपल्या सर्वोच्च रूपात उपस्थित होते.
तत्रैव गजयूथानि तत्र गोमहिषास्तथा। निवासाश्च कृतास्तत्र वराहा मृगपक्षिणाम्
तिथे हत्तींच्या कळपांसोबत गायी आणि म्हशी होत्या; तसेच रानडुक्कर, हरणे आणि पक्ष्यांसाठी निवास तयार केले होते.
विश्वकर्मकृतः शैलः प्राकारस्तत्र वेश्मनि। व्यक्तकिष्कुशतोद्यामः सुधारससमप्रभः
विश्वकर्म्याने केलेला डोंगरासारखा भिंत त्या महालाभोवती होती, तिथे स्पष्टपणे किष्कु आणि शताच्या बागा होत्या, आणि ती भिंत अमृतासारखी चमकत होती.
तेन ते च महाशैलाः सरितश्च सरांसि च। परिक्षिप्तानि वै तस्य वनान्युपवनानि च
त्यामुळे तेथे मोठे डोंगर, नद्या, तळी, तसेच वन आणि उपवने सर्व बाजूंनी वेढली गेली होती.
एवमालोकयाञ्चक्रुर्द्वारकामृषभास्त्रयः। उपेन्द्रबलदेवौ च वासवश्च महायशाः
अशा प्रकारे उपेंद्र, बलराम आणि कीर्तीमान इंद्र या तीन नरश्रेष्ठांनी द्वारका न्याहाळली.
ततस्तं पाण्डरं शौरिर्मूर्ध्नि तिष्ठन्गरुत्मतः। प्रीतः शङ्खमुपाध्मासीद्द्विषतां रोमहर्षणम्
मग शौर्य, पांढऱ्या पताकाधारी रथावर उभा राहून, आनंदाने शंख फुंकला, ज्याचा आवाज शत्रूंच्या अंगावर काटा आणणारा होता.
तस्य शङ्खस्य शब्देन सारश्चुक्षुभे भृशम्। ररास च नभः सर्वं तच्चित्रमभवत्तदा
त्या शंखाच्या आवाजाने सरोवर फारच अस्वस्थ झाले, आणि सगळे आकाश घुमू लागले; ते दृश्य खूपच अद्भुत होते.
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं निशम्य कुकुरान्दकाः। प्रीयमाणाः समाजग्मुरालोक्य मधुसूदनम्
पांचजन्य शंखाचा गजर ऐकून, कुकुर आणि अंधक वंशातील लोक आनंदित होऊन, मधुसूदनाचे दर्शन घेण्यासाठी एकत्र आले.
वसुदेवं पुरस्कृत्य वेणुशङ्खरवैः सह। उग्रसेनो ययौ राजा वासुदेवनिवेशनम्
उग्रसेन राजा वासुदेवाला पुढे ठेवून, वेणू आणि शंख यांच्या गजरात वासुदेवाच्या घराकडे निघाला.
आनन्दितुं पर्यचन्स्वेषु वेश्मसु देवकी। रोहिणी च ययौ देशमाहुकस्य च याः स्त्रियः
आनंद घ्यावा म्हणून देवकी आपल्या घरात फिरू लागली, आणि रोहिणीही आहुकाच्या स्त्रियांसह त्या ठिकाणी गेली.