अश्वांश्च विविधान्दिव्यान्सर्वानादाय फल्गुनः। धनं बहुविधं राजन्धर्मपुत्राय वै ददौ
फाल्गुनाने सर्व प्रकारची दिव्य घोडी आणि खूप धन मिळवून, राजन, ते सर्व धर्मपुत्राला दिले.
भीमसेनो हि राजेन्द्र जित्वा प्राचीं दिशं बलात्। वशे कृत्वा महीपालान्पाण्डवाय धनं ददौ
भीमसेनाने, राजेंद्र, पूर्व दिशेला बलपूर्वक जिंकून, सर्व राजांना वश करून पांडवाला धन दिले.
दिशं प्रतीचीं नकुलः करार्थं प्रययौ तथा। सहदेवो दिशं याम्यां जित्वा सर्वान्महीक्षितः
नकुलाने पश्चिम दिशेला कर गोळा करण्यासाठी प्रस्थान केले; सहदेवाने दक्षिण दिशेला जाऊन सर्व राजे जिंकले.
मां सन्दिदेश राजेन्द्र करार्थमिह सत्कृतः। पार्थानां चरितं तुभ्यं सङ्क्षेपात्समुदाहृतम्
मला येथे कर गोळा करण्यासाठी पाठवले, राजेंद्र, आणि मला सन्मान दिला; पांडवांचे चरित्र मी तुला थोडक्यात सांगितले.
तमवेक्ष्य महाराज धर्मराजं युधिष्ठिरम्। पावनं राजसूयं च भगवन्तं हरिं प्रभुम्। एतानवेक्ष्य धर्मज्ञ करं दातुमिहार्हसि
महारााज, धर्मशील युधिष्ठिर, पावन राजसूय यज्ञ आणि भगवान हरि यांना पाहून, धर्म जाणणाऱ्या तुझ्या हातून इथे कर द्यावा हे योग्य आहे.
तेन तद्भाषितं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो बिभीषणः। शासनं प्रतिजग्राह धर्मात्मा राक्षसैः सह
हे ऐकून, राक्षसांचा राजा, धर्मनिष्ठ विभीषण, आपल्या राक्षसांसह ती आज्ञा मान्य केली.
तच्च कृष्णकृतं धीमानित्यमन्यत स प्रभुः। ततो ददौ विचित्राणि कम्बलानि कुथानि च
त्या बुद्धिमान विभीषणाने हे सर्व श्रीकृष्णाचेच कार्य आहे असे मानले आणि त्यानंतर त्याने रंगीबेरंगी चादरी आणि उबदार वस्त्रे दिली.
दान्तकाञ्चनपर्यङ्कान्मणिहेमविचित्रितान्। भूषणानि महार्हाणि प्रवालानि मणींश्च सः
त्याने हस्तीदंत व सोन्याने मढवलेली, रत्नांनी व सोन्याने सजवलेली पलंग, मौल्यवान दागिने, प्रवाळ आणि रत्ने दिली.
काञ्चनानि च भाण्डनि कलशानि घटानि च। कटाहानि विचित्रानि द्रोण्यश्चैव सहस्रशः
त्याने सोन्याची भांडी, कलश, घडे, विविध प्रकारची ताटे आणि हजारो मोठ्या ड्रम दिल्या.
राजतानि च भाण्डानि रत्नगर्भांश्च कुण्डलान्। हेमपुष्पानि चान्यानि रुक्ममुख्यानि चापरान्
त्याने चांदीची भांडी, रत्नांनी भरलेली कुंडले, सोन्याची फुले आणि इतर उत्तम सोन्याच्या वस्तू दिल्या.
शङ्खांश्च चन्द्रसङ्काशांश्चित्रावर्तविचित्रितान्। यज्ञस्य तोरणे युक्तान्ददौ तालांश्चतुर्दश
त्याने चंद्रासारखे चमकणारे, सुंदर वेटोळ्यांनी सजलेले शंख आणि यज्ञाच्या प्रवेशद्वारी उभारलेली चौदा ताडाची झाडे दिली.
रुक्मपङ्कजपुष्पाणि शिबिका मणिभूषिताः। मुकुटानि महार्हाणि रत्नगर्भांश्च कङ्कणान्
त्याने सोन्याची कमळफुले, रत्नांनी मढवलेल्या पालख्या, मौल्यवान मुकुट आणि रत्नांनी भरलेली कंकणे दिली.
चन्दनानि च मुख्यानि वासांसि विविधानि च। स ददौ सहदेवाय तदा राजा विभीषणाः
त्याने उत्तम चंदन आणि विविध वस्त्रे दिली; त्या वेळी राजा विभीषणाने हे सर्व सहदेवाला दिले.
तानि सर्वाणि रत्नानि आजह्रुस्ते निशाचराः। अष्टाशीतिसहस्राणि समदा रक्तलोचनाः
रात्री हिंडणाऱ्या, लाल डोळ्यांच्या आणि समानपणे देणाऱ्या अशा अठ्ठ्याऐंशी हजार राक्षसांनी ती सर्व रत्ने आणली.
रत्नान्यादाय सर्वाणि प्रतस्थे स घटोत्कचः। विभीषणं च राजानमभिवाद्य कृताञ्जलिः
ती सर्व रत्ने घेऊन, घटोत्कचाने राजा विभीषणाला नमस्कार करून, हात जोडून निघाला.
प्रदक्षिणं परीत्यैव निर्जगाम घटोत्कचः। ततो रत्नान्युपादाय हैडिम्बो राक्षसैः सह
त्याने प्रदक्षिणा घालून, घटोत्कच निघून गेला; मग हिडिंबाचा मुलगा राक्षसांसह ती रत्ने घेऊन निघाला.
जगाम तूर्णं लङ्कायाः सहदेवपदं प्रति। आसेदुः पाण्डवं सर्वे लङ्घयित्वा महोदधिम्
तो लवकरच लंकेहून सहदेवाकडे गेला; सर्वांनी महासागर ओलांडून पांडवाजवळ पोहोचले.
सहदेवो ददर्शाथ रत्नाहारान्निशाचरान्। आगतान्भीमसङ्काशान्हैडिम्बं च तथा नृप
सहदेवाने रत्न घेऊन आलेले, भीमासारखे दिसणारे राक्षस आणि हिडिंबाचा मुलगा पाहिले.
द्रमिला नैऋतान्दृष्ट्वा दुद्रुवुस्ते भयार्दिताः। भैमसेनिस्ततो गत्वा मार्देयं प्राञ्जलिः स्थितः
द्राविड आणि राक्षसांना पाहून ते घाबरून पळाले; मग भीमसेनाचा मुलगा माद्रीपुत्राजवळ गेला आणि हात जोडून उभा राहिला.
प्रीतिमानभवद्दृष्ट्वा रत्नौधं तं च पाण्डवः। तं परिष्वज्य पाणिभ्यां दृष्ट्वा तान्प्रीतिमानभूत्
पांडवाला ती रत्नांची राशी पाहून आनंद झाला; त्याने घटोत्कचाला मिठी मारली आणि ती सर्व रत्ने पाहून प्रसन्न झाला.
विसृज्य द्रविडान्सर्वान्गमनायोपचक्रमे। न्यवर्तम ततो धीमान्सहदेवो नराधिपः
त्याने सर्व द्राविडांना सोडून दिले आणि निघायची तयारी केली; मग बुद्धिमान सहदेव राजा परत वळला.
एवं विजित्य तरसा सान्त्वेन विजयेन च। करदान्पार्थिवान्कृत्वा प्रत्यागच्छदरिन्दमः
अशा प्रकारे, सामर्थ्य, सौम्यता आणि विजयाने सर्व राजांना कर द्यायला लावून, शत्रूंचा संहार करणारा तो परत आला.
रत्नसालमुपादाय ययौ सहनिशाचरः। इन्द्रप्रस्थं विवेशाथ कम्पयन्निव मेदिनीम्
रत्नांनी सजलेला सभागृह घेऊन तो निशाचर निघून गेला आणि इंद्रप्रस्थात शिरला, जणू काही पृथ्वी हलवतो आहे असे वाटले.
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं राजन्सहदेवः कृताञ्जलिः। प्रह्वोऽभिवाद्य तस्थौ स पूजितश्चापि तेन वै
सहदेवाने युधिष्ठिराला पाहताच हात जोडले, नम्रपणे वाकून त्याला वंदन केले आणि समोर उभा राहिला. राजाने त्याचा सन्मान केला.
लङ्काप्राप्तान्धनौघांश्च दृष्ट्वा तान्दुर्लभान्बहून्। प्रीतिमानभवद्राजा विस्मयं परमं ययौ
लंकेतून आणलेले ते दुर्मिळ आणि अमूल्य धन पाहून राजा अत्यंत आनंदी झाला आणि त्याला मोठे आश्चर्य वाटले.
धर्मराजाय तत्सर्वं निवेद्य भरतर्षभ। कोटीसहस्रमधिकं हिरण्यस्य महात्मने
हे सर्व धर्मराजाला सांगून, त्या महात्म्याला कोटीच्या वर सोन्याचे दान दिले.
विविधानि च रत्नानि गोजाविमहिषांस्तथा। कृतकर्मा सुखं राजन्नुवास जनमेजय
विविध रत्ने, गायी, मेंढ्या आणि म्हशीही दिल्या. आपले कार्य पूर्ण करून राजा सुखाने राहू लागला.
नकुलस्य तु वक्ष्यामि कर्माणि विजयं तथा। वासुदेवजितामाशां यथाऽसावजयत्प्रभुः
आता मी नकुलाची कृत्ये आणि त्याच्या विजयांची गोष्ट सांगतो, तसेच वासुदेवाने जिंकलेल्या पश्चिम दिशेवर त्याने कसा विजय मिळवला तेही सांगतो.
निर्याय खाण्डवप्रस्थात्प्रतीचीमभितो दिशम्। उद्दिश्य मतिमान्प्रायान्महत्या सेनया सह
खांडवप्रस्थातून निघून, तो बुद्धिमान नकुल पश्चिम दिशेला मोठ्या सैन्यासह रवाना झाला.
सिंहनादेन महता योधानां गर्जितेन च। रथनेमिनिनादैश्च कम्पयन्वसुधामिमाम्
सैनिकांच्या सिंहगर्जना आणि रणगर्जना, तसेच रथांच्या चाकांचा आवाज यामुळे त्याने ही पृथ्वी थरथरवली.