अभिसारीं ततो रम्यां विजिग्ये कुरुनन्दनः। उरगावासिनं रम्यं रोचमानं रणेऽजयत्
त्यानंतर कुरूंचा आनंद असलेल्या अर्जुनाने रम्य अशी अभिसार देश जिंकली; रणभूमीत तेजस्वी उरगावासही त्याने पराभूत केले.
ततः सिंहपुरं रम्यं चित्रायुधसुरक्षितम्। प्राधमद्बलमास्थाय पाकशासनिराहवे
मग पांडवांचा स्वामी आपल्या बलाढ्य सैन्यावर विश्वास ठेवून, सुंदर अशी आणि रंगीबेरंगी शस्त्रांनी सजलेली योद्धे ज्या सिंहपूरचे रक्षण करत होते, ती सिंहपूरही जिंकली.
ततः सुह्यांश्च चोलांश्च किरीटी पाण्डवर्षभः। सहितः सर्वसैन्येन प्रामथत्कुरुनन्दनः
यानंतर मुकुटधारी पांडवांचा वाघ अर्जुनाने सर्व सैन्यासह सुह्य आणि चोल देशांनाही, हे कुरुनंदना, आपल्या अधीन केले.
ततः परमविक्रान्तो बाह्लीकान्पाकशासनिः। महता परिमर्देन वशे चक्रे दुरासदान्
मग अत्यंत पराक्रमी पांडवश्रेष्ठ अर्जुनाने मोठ्या सामर्थ्याने भीषण बाहीक लोकांनाही आपल्या वश केले.
गृहीत्वा तु बलं सारं फल्गुनः पाण्डुनन्दनः। दरदान्सहकाम्भोजैरजयत्पाकशासनिः
मग पांडुपुत्र फाल्गुनाने उत्तम सैन्य गोळा करून, दारद आणि कंबोज लोकांसह त्यांना देखील जिंकले.
प्रागुत्तरं दिशं ये च वसन्त्याश्रित्य दस्यवः। निवसन्ति वने ये च तान्सर्वानजयत्प्रभुः
पूर्व आणि उत्तर दिशेला राहणारे तसेच जंगलात वसणारे सर्व दस्यु, म्हणजेच लुटारूंनाही त्या प्रभूने आपल्या अधीन केले.
लोहान्परमकाम्भोजानृषिकानुत्तरानपि। सहितांस्तान्महाराज व्यजयत्पाकशासनिः
त्याने लोहे, महान कंबोज, ऋषिक आणि उत्तर दिशेतील इतर लोकांसह त्यांचे सर्व साथीदारही, हे महाराजा, जिंकले.
ऋषिकेष्वपि सङ्ग्रामे बभूवातिभयङ्करः। तारकामयसङ्काशः परस्त्वृषिकपार्थयोः
ऋषिकांशी झालेल्या युद्धात अर्जुन अत्यंत भयंकर झाला; समोरचे ऋषिक योद्धे तारा आणि लोखंडासारखे तेजस्वी दिसत होते.
स विजित्य ततो राजन्नृषिकान्रणमूर्धनि। शुकोदरसमांस्तत्र हयानष्टौ समानयत्
राजा, रणभूमीत ऋषिकांना जिंकून, अर्जुनाने तिथे शुकोदरसारखी ताकद असलेली आठ घोडी आणली.
मयूरसदृशानन्यानुत्तरानपरानपि। जवनानाशुगांश्चैव करार्थं समुपानयत्
त्याने उत्तर आणि इतर प्रदेशांतून, मोरासारखे सुंदर, वेगवान आणि चपळ असे इतर घोडेही आपल्या मोहिमेसाठी आणले.
स विनिर्जित्य सङ्ग्रामे हिमवन्तं सनिष्कृटम्। श्वेतपर्वतमासाद्य न्यविशत्पुरुषर्षभः
रणात विजय मिळवून, हिमालयातील दुर्गम मार्ग ओलांडून, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अर्जुनाने शुभ्र पर्वत गाठून तिथे विश्रांती घेतली.
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान्। देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम्
तो वीर आणि सामर्थ्यशाली अर्जुन शुभ्र पर्वत ओलांडून, झाडाच्या पुत्राने राखलेल्या किम्पुरुषांच्या प्रदेशात पोहोचला.
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह। अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत्
त्या प्रचंड आणि घातक संग्रामात, पांडवश्रेष्ठ अर्जुनाने त्याला जिंकून आपल्या अधीन केले.
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम्। पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत्
त्याला जिंकल्यावर, पांडवांचा स्वामी अर्जुन आपल्या सैन्यासह, गुह्यकांनी राखलेल्या हाटक नावाच्या प्रदेशात निर्धास्तपणे गेला.
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम्। ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः
त्यांना शांततेने जिंकून, तो उत्तम मानस सरोवरापर्यंत पोहोचला आणि सर्व ऋषिकुंड पाहिले, हे कुरुनंदना.
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः। गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः
हाटकांच्या जवळ मानस सरोवर गाठून, त्या प्रभूने नंतर गंधर्वांनी राखलेल्या प्रदेशालाही जिंकले.
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान्। लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा
तिथे, गंधर्वनगरातून त्याने करासाठी तित्तिरी, कल्माष आणि मंडूक नावाचे उत्तम घोडे मिळवले.
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा। तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः
नंतर फाल्गुनाने हेमकूट पर्वत गाठून तिथे काही काळ वास्तव्य केले; आणि मग, हे राजेंद्र, पांडव अर्जुनाने तो हेमकूट पर्वतही ओलांडला.
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः। तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान्
हरिवर्षात तो मोठ्या सैन्यासह गेला; तिथे पार्थाने अनेक रम्य दृश्ये पाहिली.
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः। पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः
त्याने तिथे सुंदर नगरे, बागा, स्वच्छ पाण्याच्या नद्या, देवांसारखे पुरुष आणि आकर्षक स्त्रिया पाहिल्या.
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः। वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च
धनंजयाने ती सर्व दृश्ये पाहून मनापासून आनंद घेतला; त्याने त्यांना आपल्या अधीन केले आणि भरपूर मौल्यवान रत्ने मिळवली.
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः। अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम्
नंतर तो निषध पर्वत प्रदेशात पोहोचला आणि त्या प्रदेशावर विजय मिळवला; मग, राजन, विशाल निषध पर्वत ओलांडून पुढे गेला.
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम्। तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान्
पार्थाने दिव्य बागांनी सजलेला मध्यवर्ती प्रदेश गाठला; तिथे त्याने देवांसारखे तेजस्वी पुरुष पाहिले.
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः। सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः
धनंजयाने तिथे पूर्वी कधीही न पाहिलेले, भाग्यवान आणि अद्भुत जीव, शुभ्र निवासस्थानं आणि अप्सरांसारख्या सुंदर स्त्रिया पाहिल्या.
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा। जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च
त्या रम्य लोकांना पाहून अर्जुनही त्यांच्याकडून पाहिला गेला; त्याने त्या महान लोकांवर विजय मिळवून त्यांना आपल्या अधीन केले.
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह। उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः
तो दिव्य रत्ने, दागिने आणि आसने घेऊन, आनंदाने उत्तरेकडे निघाला, राजेंद्र.
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत्। तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम्
नंतर त्याने मेरू पर्वत पाहिला, जो सर्व शिखरांचा स्वामी, विशाल, सोन्याचा, दिव्य आणि चौकोनी असून जवळ जाण्यास कठीण आहे.
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम्। ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम्
तो मेरू पर्वत उंच, शंभर हजार योजनांपर्यंत पोहोचणारा, स्थिर आणि तेजाने प्रज्वलित असा अद्वितीय तेजाचा समूह आहे.
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः। काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम्
त्याच्या सोन्याच्या उजळ शिखरांनी सूर्याच्या प्रकाशाला जणू पकडून ठेवले आहे; तो सोन्याच्या अलंकारांनी सजलेला असून, देव आणि गंधर्व त्याची सेवा करतात.
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः। व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम्
तो पर्वत अमाप, अधर्मी लोकांना जिंकता न येणारा, सर्प आणि भयंकर प्राण्यांनी भरलेला, दिव्य औषधींनी उजळलेला आहे.