भीमार्जुनहृषीकेशैः प्रहृष्टाः प्रययुस्तदा। रत्नान्यादाय भूरीणी ज्वलन्तो रिपुसूदनाः
भीम, अर्जुन आणि हृषीकेश यांच्या सहवासाने आनंदित होऊन, त्या शत्रूंचा नाश करणाऱ्या राजांनी भरपूर तेजस्वी रत्ने घेऊन प्रस्थान केले.
कृष्णस्तु सह पार्थाभ्यां श्रिया परमया युतः। रत्नान्यादाय भूरिणी प्रययौ पुरुषर्षभः
कृष्ण, पांडवांसह आणि उत्तम ऐश्वर्याने युक्त होऊन, पुष्कळ मौल्यवान रत्ने घेऊन, श्रेष्ठ पुरुष म्हणून निघून गेला.
इन्द्रप्रस्थमुपागम्य पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः। समेत्य धर्मराजानं प्रीयमाणोऽभ्यभाषत
पांडवांसह अच्युत इंद्रप्रस्थात पोहोचला, आणि धर्मराजाला भेटून आनंदाने त्याच्याशी बोलला.
दिष्ट्या भीमेन बलवाञ्जरासन्धो निपातितः। राजानो मोक्षिताश्चेमे बन्धनान्नृपसत्तम
भाग्याने, बलवान भीमाने जरासंधाचा वध केला आणि हे सर्व राजे, राजसत्तम, बंदनातून मुक्त झाले.
दिष्ट्या कुशलिनौ चेमौ भीमसेनधनञ्जयौ। पुनः स्वनगरं प्राप्तावक्षताविति भारत
भाग्याने, भीमसेन आणि धनंजय हे दोघे सुखरूप, कुठलीही इजा न होता, पुन्हा आपल्या नगरात परतले, हे भारत.
ततो युधिष्ठिरः कृष्णं पूजयित्वा यथार्हतः। भीमसेनार्जुनौ चैव प्रहृष्टः परिषस्वजे
मग युधिष्ठिराने कृष्णाचे आणि भीमसेन, अर्जुन यांचे यथायोग्य पूजन केले आणि आनंदाने त्यांना मिठी मारली.
ततः क्षीणे जरासन्धे भ्रातृभ्यां विहितं जयम्। अजातशत्रुरासाद्य मुमुदे भ्रातृभिः सह
जेव्हा जरासंधाचा नाश झाला आणि भावांनी विजय मिळवला, तेव्हा अजातशत्रू आपल्या भावांसह अत्यंत आनंदित झाला.
हृष्टश्च धर्मराड्वाक्यं जनार्दनमभाषत। त्वां प्राप्य पुरुषव्याघ्र भीमसेनेन पातितः
धर्मराज आनंदित होऊन जनार्दनाला म्हणाला, 'तुझ्या सहाय्याने, पुरुषसिंहा, भीमसेनाने जरासंधाचा वध केला.'
मागधोऽसौ बलोन्मत्तो जरासन्धः प्रतापवान्। राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं प्राप्स्यामि विगतज्वरः
मगधाचा राजा जरासंध, आपल्या बळावर गर्विष्ठ आणि पराक्रमी, म्हणाला — 'मी राजसूय यज्ञ, सर्व यज्ञांपैकी श्रेष्ठ, निर्धास्तपणे मिळवीन.'
त्वद्बुद्धिबलमाश्रित्य यागार्होऽस्मि जनार्दन। पीतं पृथिव्याः क्रुद्धेन यशस्ते पुरुषोत्तम
तुझ्या बुद्धी आणि बळावर मी, जनार्दना, यज्ञ करण्यास पात्र आहे; पुरुषांमध्ये श्रेष्ठा, तुझं कीर्तिमहत्त्व रागातही पृथ्वीवर पसरलं आहे.
एवं सम्भाष्य कौन्तेयः प्रादाद्रथवरं प्रभोः
असं बोलून, कौन्तेयाने प्रभूला उत्तम रथ दिला.
प्रतिगृह्य तु गोविन्दो जरासन्धस्य तं रथम्
गोविंदाने जरासंधाचा तो रथ स्वीकारला.
प्रहृष्टस्तस्य मुमुदे फल्गुनेन जनार्दनः। प्रीतिमानभवद्राजन्धर्मराजपुरस्कृतः
जनार्दनाला फाल्गुनासोबत फार आनंद झाला; धर्मराजाने सन्मान केल्यावर तो अत्यंत प्रसन्न झाला.
यथावयः समागम्य भ्रातृभिः सह पाण्डवः। सत्कृत्य पूजयित्वा च विससर्ज नराधिपान्
नंतर, आपल्या भावांसोबत एकत्र येऊन, पांडवांनी राजांना सन्मानपूर्वक पूजून आदराने निरोप दिला.
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञातास्ते नृपा हृष्टमानसाः। जग्मुः स्वदेशांस्त्वरिता यानैरुच्चावचैस्ततः
युधिष्ठिराच्या परवानगीने, ते राजे आनंदित मनाने, विविध वाहनांतून आपल्या आपल्या देशात जलद निघून गेले.
एवं पुरुषशार्दूलो महाबुद्धिर्जनार्दनः। पाण्डवैर्घातयामास जरासन्धमरिं तदा
म्हणून, पुरुषांमध्ये वाघासारखा, मोठ्या बुद्धीचा जनार्दन, पांडवांसह, त्या वेळी शत्रू जरासंधाचा वध केला.
घातयित्वा जरासन्धं बुद्धिपूर्वमरिन्दमः। धर्मराजमनुज्ञाप्य पृथां कृष्णां च भारत
शत्रूंचा नाश करणाऱ्याने, बुद्धीपूर्वक जरासंधाचा वध करून, धर्मराज, पृथास आणि कृष्णेची परवानगी घेतली.
सुभद्रां भीमसेनं च फाल्गुनं यमजौ तथा। धौम्यमामन्त्रयित्वा च प्रययौ स्वां पुरीं प्रति
त्याने सुभद्रा, भीमसेन, फाल्गुन, यमाचे जुळे पुत्र आणि धौम्याशी सल्ला करून, आपल्या नगरीकडे प्रस्थान केले.
पाण्डवैरनुधावद्भिर्युधिष्ठिरपुरोगमैः। हर्षेण महता युक्तः प्राप्य चानुत्तमं यशः। जगाम हृष्टः कृष्णस्तु पुनर्द्वारवतीं पुरीम्
युधिष्ठिर पुढे असताना, पांडव त्याच्या मागे गेले; मोठ्या आनंदाने आणि उत्तम कीर्ती मिळवून, कृष्ण प्रसन्न होऊन पुन्हा द्वारकापुरीत गेला.
तेनैव रथमुख्येन मनसस्तुल्यगामिना। धर्मराजविसृष्टेन दिव्येनानादयन्दिशः
धर्मराजाने दिलेल्या, मनासारखी वेगवान आणि दिव्य आवाजाने दिशांना गुंजवणाऱ्या त्या श्रेष्ठ रथावर तो गेला.
ततो युधिष्ठिरमुखाः पाण्डवा भरतर्षभ। प्रदक्षिणमकुर्वन्त कृष्णमक्लिष्टकारिणम्
मग, भरतश्रेष्ठा, युधिष्ठिर पुढे असताना पांडवांनी निष्कलंक कर्म करणाऱ्या कृष्णाची प्रदक्षिणा केली.
ततो गते भगवति कृष्णे देवकिनन्दने। जयं लब्ध्वा सुविपुलं राज्ञां दत्त्वाऽभयं तदा
मग भगवंत, देवकीनंदन कृष्ण निघून गेला; मोठा विजय मिळवून, राजांना भयमुक्त करून त्याने निरोप दिला.
संवर्धितं यशो भूयः कर्मणा तेन भारत। द्रौपद्याः पाण्डवा राजन्परां प्रीतिमवर्धयन्
त्या कृतीमुळे, भरता, त्यांची कीर्ती अधिक वाढली; पांडवांनी, राजन, द्रौपदीला अत्यंत आनंद दिला.
तस्मिन्काले तु यद्युक्तं धर्मकामार्थसंहितम्। तद्राजा धर्मतश्चक्रे प्रजापालनकीर्तनम्
त्या काळी, जे योग्य होतं, धर्म, काम आणि अर्थ यांच्याशी संबंधित, ते सर्व राजा धर्माने, प्रजापालनाच्या कीर्तीने पार पाडत होता.
ऋषेस्तद्वचनं स्मृत्वा निशश्वास युधिष्ठिरः। धर्म धर्मभृतां श्रेष्ठः कर्तुमिच्छन्परन्तपः
मुनीचे शब्द आठवून, युधिष्ठिराने खोल श्वास घेतला; धर्म पाळणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ, शत्रूंचा संहार करणारा, काही करायची इच्छा बाळगत होता.
तस्येङ्गितज्ञो बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः। संविवर्तयिषुः कामं पावकात्पाकशासनिः
त्याच्या मनातील भाव समजून, सर्व शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ भीमसेन, अग्नीपासून वज्रासारखा, त्याची इच्छा पूर्ण करायचं ठरवतो.
प्राप्तं प्राप्य धनुः श्रेष्ठमक्षय्यौ च महेषुधी। रथं ध्वजं सभां चैव युधिष्ठिरमभाषत
सर्वोत्कृष्ट धनुष्य, अमर्याद बाण, बलवान रथ, ध्वज आणि सभागृह मिळवून युधिष्ठिराने बोलायला सुरुवात केली.
धनुरस्त्रं शरा वीर्यं पक्षो भूमिर्यशो बलम्। प्राप्तमेतन्मया राजन्दुष्प्रापं यदभीप्सितम्
राजा, धनुष्य, अस्त्र, बाण, शौर्य, मदतीस येणारे, भूमी, कीर्ती आणि बळ — ही सर्व मला मिळाली आहेत, ज्या अनेकांना मिळवायच्या असतात आणि मिळवणे कठीण असते.
तस्य कृत्यमहं मन्ये कोशस्य परिवर्धनम्। करमाहारयिष्यामि राज्ञः सर्वान्नृपोत्तम
माझ्या मते कोष वाढवणे हेच माझे कर्तव्य आहे; मी सर्व राजांकडून तुझ्यासाठी कर गोळा करीन, हे श्रेष्ठ राजन.
विजयाय प्रयास्यामि दिशं धनदपालिताम्। तिथावथ मुहूर्ते च नक्षत्रे चाभिपूजिते
मी विजयासाठी धनदाच्या रक्षणाखालील दिशेला योग्य तिथी, मुहूर्त आणि शुभ नक्षत्रावर निघेन.