इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्। पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते
अशा प्रकारे, वेगाने उसळणाऱ्या लाटांनी भरलेले, खोल आणि विस्तीर्ण, आकाशासारखे चमकणारे, पाताळातील ज्वाळांनी उजळलेले, गडगडणारे ते दृश्य, त्यांनी लवकरच गाठले.
तं समुद्रमतिक्रम्य कद्रूर्विनतया सह। न्यपतत्तुरगाभ्याशे न चिरादिव शीघ्रगा
तो समुद्र पार करून कद्रू आणि विनता दोघीही घोड्याजवळ अतिशय वेगाने, अगदी क्षणातच, पोहोचल्या.
ततस्ते तं हयश्रेष्ठं ददृशाते महाजवम्। शशाङ्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा
तेव्हा त्यांनी तो श्रेष्ठ, वेगवान घोडा पाहिला, जो चंद्रकिरणांसारखा चमकत होता आणि त्याच्या दोन्ही अंगलवे काळ्या होत्या.
निशाम्य च बहून्वालान्कृष्णान्पुच्छसमाश्रितान्। विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्ये न्ययोजयत्
त्या घोड्याच्या शेपटीच्या मुळाशी अनेक काळे केस पाहून, कद्रूने निराश झालेल्या विनतेला दासीपणात बांधले.
ततः सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता। अभवद्दुःखसंतप्ता दासीभावं समास्थिता
त्या पैजेत हरल्यामुळे विनता दुःखाने व्याकुळ झाली आणि तिने दासीपण स्वीकारले.
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुडः काल आगते। विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत
इतक्यात, योग्य वेळ येताच, तेजस्वी गरुड आपल्या आईशिवाय अंडे फोडून जन्माला आला.
महासत्त्वबलोपेतः सर्वा विद्योतयन्दिशः। कामरूपः कामगमः कामवीर्यो विहंगमः
महान सामर्थ्य आणि बळ लाभलेला, सर्व दिशांना उजळवणारा, इच्छेनुसार रूप घेणारा, जिथे हवे तिथे जाणारा, आणि इच्छेप्रमाणे कृती करणारा तो पक्षी जन्मला.
अग्निराशिरिवोद्भासन्समिद्धोऽतिभयंकरः। विद्युद्विस्पष्टपिङ्गाक्षो युगान्ताग्निसमप्रभः
तो प्रज्वलित अग्निराशीसारखा चमकत होता, अत्यंत भयंकर दिसत होता, त्याच्या डोळ्यांत वीजेसारखी चमक होती, आणि त्याचे तेज युगांताच्या अग्नीसारखे होते.
प्रवृद्धः सहसा पक्षी महाकायो नभोगतः। घोरो घोरस्वनो रौद्रो वह्निरौर्व इवापरः
तो पक्षी अचानक वाढून, विशाल देह घेऊन आकाशात उडाला, भीषण आवाज करत, रौद्र आणि समुद्रातील अग्निप्रमाणे भयंकर दिसत होता.
तं दृष्ट्वा शरणं जग्मुर्देवाः सर्वे विभावसुम्। प्रमिपत्याब्रुवंश्चैनमासीनं विश्वरूपिणम्
त्याला पाहून सर्व देवांनी अग्नीच्या आश्रयाला धाव घेतली, आणि त्याच्यासमोर वाकून, सर्व रूपांनी विराजमान असलेल्या त्याला संबोधले.
अग्ने मा त्वं प्रवर्धिष्ठाः कच्चिन्नो न दिधक्षसि। असौ हि राशिः सुमहान्समिद्धस्तव सर्पति
'अग्ने, तू आणखी वाढू नकोस; तुला आम्हाला जाळायचे आहे का? कारण तो प्रचंड अग्निराशि तुझ्यातूनच धावून येत आहे.'
नैतदेवं यथा यूयं मन्यध्वमसुरार्दनाः। गरुडो बलवानेष मम तुल्यश्च तेजसा
'हे असुरांचा नाश करणाऱ्या देवांनो, जसे तुम्ही समजता तसे नाही; हा गरुड शक्तिशाली आहे आणि माझ्याइतकेच तेज त्याच्यात आहे.'
जातः परमतेजस्वी विनतानन्दवर्धनः। तेजोराशिमिमं दृष्ट्वा युष्मान्मोहः समाविशत्
'तो अत्यंत तेजस्वी जन्मला आहे, विनतेचा आनंद वाढवणारा आहे, आणि त्याचे हे तेज पाहून तुम्हा सर्वांना गोंधळून टाकले आहे.'
नागक्षयकरश्चै काश्यपेयो महाबलः। देवानां च हिते युक्तस्त्वहितो दैत्यरक्षसाम्
'तो नागांचा नाश करणारा, कश्यपाचा बलाढ्य पुत्र आहे, देवांच्या कल्याणासाठी आणि दैत्य-राक्षसांच्या अहितासाठी कार्य करतो.'
न भीः कार्या कथं चात्र पश्यध्वं सहिता मया
'इथे भीती बाळगू नका; माझ्यासोबत त्याला पाहा.'
त्वमृषिस्त्वं महाभागस्त्वं देवः पतगेश्वरः
'तू ऋषी आहेस, तू अत्यंत पुण्यवान आहेस, तू देव आहेस, आणि पक्ष्यांचा स्वामी आहेस.'
त्वं प्रभुस्तपनः सूर्यः परमेष्ठी प्रजापतिः। त्वमिन्द्रस्त्वं हयमुखस्त्वं शर्वस्त्वं जगत्पतिः
तूच खरा स्वामी आहेस, तूच तेज देणारा सूर्य आहेस, तूच सर्वांचा उत्पत्ती करणारा, प्रजापती आहेस. तूच इंद्र आहेस, घोड्यांचा स्वामी आहेस, तूच शर्व म्हणजे शंकर आहेस, आणि या जगाचा खरा मालक आहेस.
त्वं मुखं पद्मजी विप्रस्त्वमग्निः पवनस्तथा। त्वं हि धाता विधाता च त्वं विष्णुः सुरसत्तमः
तूच कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाचा मुख आहेस, तूच पुरोहित आहेस, तूच अग्नी आहेस आणि वारा देखील आहेस. तूच पालन करणारा आणि सर्व काही घडवणारा आहेस, तूच विष्णू, देवांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
त्वं महानभिभूः शश्वदमृतं त्वं महद्यशः। त्वं प्रभास्त्वमभिप्रेतं त्वं नस्त्राणमनुत्तमम्
तूच महान, कोणालाही जिंकता न येणारा, नेहमीच अमर आहेस, तूच मोठा कीर्ती आहेस. तूच तेज आहेस, सर्वांना हवे असलेले आहेस, तूच आमचे श्रेष्ठ रक्षण आहेस.
ह्यनागतं चोपगतं च सर्वम्
जे काही अजून यायचं आहे आणि जे काही आधीच आलं आहे, ते सर्व.
त्वमुत्तमः सर्वमिदं चराचरं गभस्तिभिर्भानुरिवावभाससे। समाक्षिपन्भानुमतः प्रभां मुहु- स्त्वमन्तकः सर्वमिदं ध्रुवाध्रुवम्
तूच सर्वांत श्रेष्ठ आहेस; हे सगळं जड आणि चल, तुझ्या किरणांनी सूर्याप्रमाणे उजळून निघतं. पुन्हा पुन्हा तेज मागे घेत, तूच अखेर सर्वांचं अंत करणारा आहेस, स्थिर असो वा अस्थिर.
दिवाकरः परिकुपितो यथा दहे- त्प्रजास्तथा दहसि हुताशनप्रभ। भयंकरः प्रलय इवाग्निरुत्थितो विनाशयन्युगपरिवर्तनान्तकृत्
जसा संतापलेला सूर्य सृष्टी जाळतो, तसाच तू अग्नीच्या तेजाने जाळतोस. प्रलयाच्या अग्नीप्रमाणे भयंकर होऊन, तू युगाचा अंत घडवून सर्वांचा विनाश करतोस.
खगेश्वरं शरणमुपागता वयं महौजसं ज्वलनसमानवर्चसम्। तडित्प्रभं वितिमिरमभ्रगोचरं महाबलं गरुडमुपेत्य खेचरम्
आम्ही तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत, पक्षीराज, तू प्रचंड बलवान, अग्नीइतकं तेजस्वी, वीजेसारखा चमकणारा, अंधार दूर करणारा, मेघांमध्ये विहरणारा, मोठ्या शक्तीचा, आकाशात उडणारा गरुड.
परावरं वरदमजय्यविक्रमं तवौजस सर्वमिदं प्रतापितम्। जगत्प्रभो तप्तसुवर्णवर्चसा त्वं पाहि सर्वांश्च सुरान्महात्मनः
तूच सर्व दूर आणि जवळचं देणारा, वर देणारा, कोणालाही न जिंकता येणारा आहेस. तुझ्या तेजामुळे हे सगळं तापतं, जगाचा स्वामी, शुद्ध सोन्यासारख्या तेजाने उजळलेला. तू सर्व देवांचे आणि आमचे रक्षण कर, महात्मा.
भयान्विता नभसि विमानगामिनो विमानिता विपथगतिं प्रयान्ति ते। ऋषेः सुतस्त्वमसि दयावतः प्रभो महात्मनः खगवर कश्यपस्य ह
आकाशात विमानाने जाणारे, भीतीने भरलेले, तुझ्यामुळे मार्ग चुकतात. तू ऋषीचा दयाळू पुत्र आहेस, महात्मा, पक्ष्यांमध्ये श्रेष्ठ, कश्यपांचा मुलगा.
स मा क्रुधः कुरु जगतो दयां परां त्वमीश्वरः प्रशममुपैहि पाहि नः। महाशनिस्फुरितसमस्वनेन ते दिशोऽम्बरं त्रिदिवमियं च मेदिनी
आमच्यावर रागावू नकोस, जगावर मोठी दया कर. तूच सर्वांचा स्वामी आहेस, शांत हो आणि आमचं रक्षण कर. तुझ्या गडगडाटी आवाजाने दिशा, आकाश, स्वर्ग आणि ही पृथ्वी थरथर कापते.
शिवश्च नो भव भगवन्सुखावहः
भगवंत, आमच्यावर कृपा कर, सुख देणारा हो.
एवं स्तुतः सुपर्णस्तु देवैः सर्षिगणैस्तदा। तेजसः प्रतिसंहारमात्मनः स चकार ह
देवांनी आणि ऋषीगणांनी स्तुती केल्यावर सुपर्णाने आपलं तेज मागे घेतलं.
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः। मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः
मग इच्छेनुसार जाणारा, अत्यंत बलवान आणि सामर्थ्यशाली पक्षी, मोठ्या समुद्राच्या पलीकडच्या काठी आपल्या आईजवळ गेला.
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता। अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता
जिथे विनता पैजेत हरली होती, तिथे ती खूप दुःखाने व्याकुळ होऊन दासी झाली होती.