प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी। कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः
ती प्रसन्न झाली तर आपल्याला शापातून मुक्त करील; म्हणून आपण घोड्याच्या शेपटीचे केस काळे करू, यात शंका नाही.
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः।' एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा
अशी ठरवून ते सर्व काळ्या केसांसारखे उभे राहिले; तेवढ्यात त्या दोन सावत्र बहिणींनी पैज लावली.
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम। जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः
पैज लावून, हे द्विजश्रेष्ठ, त्या दोन्ही भगिनी अत्यंत आनंदाने महासागराच्या दुसऱ्या किनाऱ्यावर गेल्या.
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा। आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम्
कद्रू आणि विनता या दोघीही दक्षकन्या आकाशातून जात असताना, त्या स्थिर व अढळ अशा जलराशिंचा खजिना असलेल्या सागराकडे पाहत होत्या.
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम्। तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा
वाऱ्याच्या जोराने प्रचंड गोंगाट करत हलणारा, तिमिंगिल आणि मोठ्या माशांनी भरलेला, तसेच मकरांनी वेढलेला सागर होता.
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि। घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम्
असंख्य आणि विविध प्रकारच्या प्राण्यांनी भरलेला, भयंकर, कोणीही जिंकू न शकणारा, खोल आणि अत्यंत भीतीदायक असा तो सागर होता.
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च। नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम्
सर्व रत्नांचा खजिना, वरुणाचे निवासस्थान, नागांचेही घर, रम्य असा नद्यांचा स्वामी सागर होता.
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम्। भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम्
पाताळातील ज्वाळांचे निवासस्थान, असुरांचेही घर, भयंकर प्राण्यांचे निवास, आणि पाण्याचा अक्षय खजिना असा तो सागर होता.
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम्। अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम्
ते तेजस्वी, दिव्य, अमरांसाठी अमृताचा स्रोत, श्रेष्ठ, मोजता न येणारे, विचारात न येणारे, आणि स्वर्गातील निर्मळ पाण्यासारखे होते.
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः। आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः
तेथे अनेक ठिकाणी मोठ्या नद्यांनी, हजारो प्रवाहांनी, ते प्रचंड प्रमाणात भरून गेले होते, आणि त्यांच्या लाटा आनंदाने नाचत असल्यासारख्या दिसत होत्या.
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्। पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते
अशा प्रकारे, वेगाने उसळणाऱ्या लाटांनी भरलेले, खोल आणि विस्तीर्ण, आकाशासारखे चमकणारे, पाताळातील ज्वाळांनी उजळलेले, गडगडणारे ते दृश्य, त्यांनी लवकरच गाठले.
तं समुद्रमतिक्रम्य कद्रूर्विनतया सह। न्यपतत्तुरगाभ्याशे न चिरादिव शीघ्रगा
तो समुद्र पार करून कद्रू आणि विनता दोघीही घोड्याजवळ अतिशय वेगाने, अगदी क्षणातच, पोहोचल्या.
ततस्ते तं हयश्रेष्ठं ददृशाते महाजवम्। शशाङ्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा
तेव्हा त्यांनी तो श्रेष्ठ, वेगवान घोडा पाहिला, जो चंद्रकिरणांसारखा चमकत होता आणि त्याच्या दोन्ही अंगलवे काळ्या होत्या.
निशाम्य च बहून्वालान्कृष्णान्पुच्छसमाश्रितान्। विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्ये न्ययोजयत्
त्या घोड्याच्या शेपटीच्या मुळाशी अनेक काळे केस पाहून, कद्रूने निराश झालेल्या विनतेला दासीपणात बांधले.
ततः सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता। अभवद्दुःखसंतप्ता दासीभावं समास्थिता
त्या पैजेत हरल्यामुळे विनता दुःखाने व्याकुळ झाली आणि तिने दासीपण स्वीकारले.
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुडः काल आगते। विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत
इतक्यात, योग्य वेळ येताच, तेजस्वी गरुड आपल्या आईशिवाय अंडे फोडून जन्माला आला.
महासत्त्वबलोपेतः सर्वा विद्योतयन्दिशः। कामरूपः कामगमः कामवीर्यो विहंगमः
महान सामर्थ्य आणि बळ लाभलेला, सर्व दिशांना उजळवणारा, इच्छेनुसार रूप घेणारा, जिथे हवे तिथे जाणारा, आणि इच्छेप्रमाणे कृती करणारा तो पक्षी जन्मला.
अग्निराशिरिवोद्भासन्समिद्धोऽतिभयंकरः। विद्युद्विस्पष्टपिङ्गाक्षो युगान्ताग्निसमप्रभः
तो प्रज्वलित अग्निराशीसारखा चमकत होता, अत्यंत भयंकर दिसत होता, त्याच्या डोळ्यांत वीजेसारखी चमक होती, आणि त्याचे तेज युगांताच्या अग्नीसारखे होते.
प्रवृद्धः सहसा पक्षी महाकायो नभोगतः। घोरो घोरस्वनो रौद्रो वह्निरौर्व इवापरः
तो पक्षी अचानक वाढून, विशाल देह घेऊन आकाशात उडाला, भीषण आवाज करत, रौद्र आणि समुद्रातील अग्निप्रमाणे भयंकर दिसत होता.
तं दृष्ट्वा शरणं जग्मुर्देवाः सर्वे विभावसुम्। प्रमिपत्याब्रुवंश्चैनमासीनं विश्वरूपिणम्
त्याला पाहून सर्व देवांनी अग्नीच्या आश्रयाला धाव घेतली, आणि त्याच्यासमोर वाकून, सर्व रूपांनी विराजमान असलेल्या त्याला संबोधले.
अग्ने मा त्वं प्रवर्धिष्ठाः कच्चिन्नो न दिधक्षसि। असौ हि राशिः सुमहान्समिद्धस्तव सर्पति
'अग्ने, तू आणखी वाढू नकोस; तुला आम्हाला जाळायचे आहे का? कारण तो प्रचंड अग्निराशि तुझ्यातूनच धावून येत आहे.'
नैतदेवं यथा यूयं मन्यध्वमसुरार्दनाः। गरुडो बलवानेष मम तुल्यश्च तेजसा
'हे असुरांचा नाश करणाऱ्या देवांनो, जसे तुम्ही समजता तसे नाही; हा गरुड शक्तिशाली आहे आणि माझ्याइतकेच तेज त्याच्यात आहे.'
जातः परमतेजस्वी विनतानन्दवर्धनः। तेजोराशिमिमं दृष्ट्वा युष्मान्मोहः समाविशत्
'तो अत्यंत तेजस्वी जन्मला आहे, विनतेचा आनंद वाढवणारा आहे, आणि त्याचे हे तेज पाहून तुम्हा सर्वांना गोंधळून टाकले आहे.'
नागक्षयकरश्चै काश्यपेयो महाबलः। देवानां च हिते युक्तस्त्वहितो दैत्यरक्षसाम्
'तो नागांचा नाश करणारा, कश्यपाचा बलाढ्य पुत्र आहे, देवांच्या कल्याणासाठी आणि दैत्य-राक्षसांच्या अहितासाठी कार्य करतो.'
न भीः कार्या कथं चात्र पश्यध्वं सहिता मया
'इथे भीती बाळगू नका; माझ्यासोबत त्याला पाहा.'
त्वमृषिस्त्वं महाभागस्त्वं देवः पतगेश्वरः
'तू ऋषी आहेस, तू अत्यंत पुण्यवान आहेस, तू देव आहेस, आणि पक्ष्यांचा स्वामी आहेस.'
त्वं प्रभुस्तपनः सूर्यः परमेष्ठी प्रजापतिः। त्वमिन्द्रस्त्वं हयमुखस्त्वं शर्वस्त्वं जगत्पतिः
तूच खरा स्वामी आहेस, तूच तेज देणारा सूर्य आहेस, तूच सर्वांचा उत्पत्ती करणारा, प्रजापती आहेस. तूच इंद्र आहेस, घोड्यांचा स्वामी आहेस, तूच शर्व म्हणजे शंकर आहेस, आणि या जगाचा खरा मालक आहेस.
त्वं मुखं पद्मजी विप्रस्त्वमग्निः पवनस्तथा। त्वं हि धाता विधाता च त्वं विष्णुः सुरसत्तमः
तूच कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाचा मुख आहेस, तूच पुरोहित आहेस, तूच अग्नी आहेस आणि वारा देखील आहेस. तूच पालन करणारा आणि सर्व काही घडवणारा आहेस, तूच विष्णू, देवांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
त्वं महानभिभूः शश्वदमृतं त्वं महद्यशः। त्वं प्रभास्त्वमभिप्रेतं त्वं नस्त्राणमनुत्तमम्
तूच महान, कोणालाही जिंकता न येणारा, नेहमीच अमर आहेस, तूच मोठा कीर्ती आहेस. तूच तेज आहेस, सर्वांना हवे असलेले आहेस, तूच आमचे श्रेष्ठ रक्षण आहेस.
ह्यनागतं चोपगतं च सर्वम्
जे काही अजून यायचं आहे आणि जे काही आधीच आलं आहे, ते सर्व.