अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम्। आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम्
मग मयाने विजयी अर्जुनाला सांगितले, "मी तुझी परवानगी घेतो, आता जातो आणि पुन्हा परत येईन."
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव। प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्। पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय
पार्था, मी तुझ्यासाठी आणि सर्व पांडवांसाठी तीनही लोकांत प्रसिद्ध, सर्वांना आश्चर्यचकित करणारी आणि तुझा आनंद वाढवणारी दिव्य सभा उभारीन, धनंजया.
उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति। यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम्
कैलासाच्या उत्तरेला, मैनाक पर्वताच्या दिशेने, पूर्वी दानवांना राहायचे होते, तेव्हा मी तिथे ती सभा बांधली होती.
चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति। सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः
बिंदुसार सरोवराजवळ, सत्यवचन असलेल्या वृषपर्वाचा राजसभेत, सुंदर रत्नजडित एक अद्भुत भांडे होते.
आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत। ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम्
भारता, ते अजूनही तिथे असेल तर मी ते घेऊन येईन आणि मग पांडवांसाठी कीर्तीशाली सभा उभारीन.
मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम्। अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन
कुरुनंदना, बिंदुसाराजवळ एक सुंदर, मनाला आनंद देणारी, सर्व रत्नांनी सजलेली, उग्र आणि बलवान गदा आहे.
निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून्। सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा
राजा युवनाश्वाने युद्धात शत्रूंना मारून, ही जड, मजबूत आणि सोन्याच्या ठिपक्यांनी सजलेली गदा तिथे ठेवली होती.
सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी। अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा
ती शत्रूंचा संहार करणारी गदा लाख मोलाची आहे आणि भीमासाठी अगदी तशीच योग्य आहे जशी तुझ्यासाठी गांडीव धनुष्य.
वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान्। सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः
वरुणाचा मोठा, सुंदर आवाज असलेला देवदत्त शंखही आहे; हे सर्व मी नक्कीच तुला देईन, यात शंका नाही.
इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः। अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति
असं म्हणून तो असुर पूर्वोत्तर दिशेला गेला आणि मग कैलासाच्या उत्तरेला मैनाक पर्वताकडे निघाला.
हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः। रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः
तिथे हिरण्यशृंग नावाचा मोठा, मौल्यवान रत्नांनी बनलेला डोंगर आहे आणि रम्य बिंदुसार नावाचं सरोवर आहे, जिथे राजा भगीरथ राहत असे.
द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः। यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना
भगीरथी गंगा पाहण्यासाठी तो तिथे अनेक वर्षे राहिला, जिथे सर्व प्राण्यांचा स्वामी, महान प्रभू, यज्ञ करीत असे.
आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम। यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः
भरतश्रेष्ठा, तिथे शंभर मुख्य यज्ञ झाले, जिथे यूप रत्नांचे आणि चैत्य सोन्याचे होते.
शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः। यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः
ते सर्व तिथे केवळ शोभेसाठी बांधले होते, उदाहरण म्हणून नव्हे; तिथेच सहस्र नेत्रांचा शचीपती यज्ञ करून सिद्धीला पोहोचला.
यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः। अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः
जिथे सर्व सृष्टीचे शाश्वत अधिपती, तेजाने प्रखर असलेले, हजारो जीवांसोबत उभे राहतात.
नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः। उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये
जिथे नर-नारायण, ब्रह्मा, यम आणि पाचवा स्थाणू, हजारो युगांच्या फेरात त्या परमेश्वराची भक्ती करतात.
यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून्। श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये
वसुदेवाने तिथे अनेक वर्षे, नेहमी श्रद्धेने, धर्माची स्थापना व्हावी म्हणून यज्ञ केले.
सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः। ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः
केशवाने तिथे सोन्याच्या माळांनी सजवलेले यज्ञस्तंभ आणि तेजस्वी चैत्य हजारोंच्या संख्येने दिले.
तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत। `तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः'। स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः
भारत, तिथे जाऊन त्याने गदा आणि शंख घेतले; त्या पर्वतावरून सुंदर, तेजस्वी दगड, स्फटिक आणि वृषपर्वनाचे मौल्यवान वस्तू आणल्या.
किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम्। तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः
त्या मोठ्या धनाचा रक्षण करणारे सेवक आणि राक्षसांसह, महान असुर मय तिथे गेला आणि ते सर्व मिळवले.
तदाहृत्य च तां चक्रे सोऽसुरोऽप्रतिमां सभाम्। विश्रुतां त्रिषु लोकेषु दिव्यां मणिमयीं शुभाम्
ते सर्व आणून त्या असुराने अद्वितीय, तीनही लोकांत प्रसिद्ध, दिव्य आणि रत्नांनी सजलेली शुभ सभा उभारली.
गदां च भीमसेनाय प्रवरां प्रददौ तदा। देवदत्तं चार्जुनाय शङ्खप्रवरमुत्तमम्
त्यावेळी त्याने उत्तम गदा भीमसेनाला दिली आणि श्रेष्ठ शंख देवदत्त अर्जुनाला दिला.
यस्य शङ्खस्य नादेन भूतानि प्रचकम्पिरे। `स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य च
ज्याच्या शंखाच्या निनादाने सर्व जीव थरथर कापायचे—त्याने काही काळ विचार करून तो शंख विश्वकर्म्याला दुरुस्तीसाठी दिला.
सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम्। अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः
मग त्याने पांडव आणि कृष्ण यांच्या इच्छेप्रमाणे, त्या महात्मा पांडवांसाठी सभा बांधायला सुरुवात केली.
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपामलङ्कृताम्। तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः। सभा च सा महाराज शातकुम्भमयद्रुमा
सर्व गुणांनी युक्त, दिव्य रूपाची, सुंदर अशी ती सभा; हजारो श्रेष्ठ ब्राह्मणांना पायस देऊन तृप्त केले आणि त्या सभेत सोन्याची झाडे होती.
दशकिष्कुसहस्राणि समन्तादायताभवत्। यथा वह्नेर्यथार्कस्य सोमस्य च यथा सभा
ती सभा सर्व बाजूंनी दहा हजार धनुष्यांच्या लांबीची पसरली होती, अग्नी, सूर्य आणि सोमाच्या सभेसारखी भासली.
भ्राजमाना तथाऽत्यर्थं दधार परमं वपुः। अभिघ्नतीव प्रभया प्रभामर्कस्य भास्वराम्
ती अत्यंत तेजस्वी चमकत होती, तिच्या प्रकाशाने सूर्याच्या तेजासारखे भासायचे.
प्रबभौ ज्वलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसा। नवमेघप्रतीकाशा दिवमाकृत्य विष्ठिता। आयता विपुला रम्या विपाप्मा विगतक्लमा
ती जणू काही ज्वलंत होती, दिव्य तेजाने उजळलेली; नव्या मेघासारखी दिसणारी, आकाशाला भिडणारी, विशाल, रुंद, रम्य, निष्कलंक आणि थकवा नसलेली होती.
उत्तमद्रव्यसम्पन्ना रत्नप्राकारतोरणा। बहुचित्रा बहुधना सुकृता विश्वकर्मणा
ती उत्कृष्ट वस्तूंनी भरलेली, रत्नांच्या भिंती आणि तोरणांनी सजलेली, विविध रंगांनी नटलेली, संपन्न आणि विश्वकर्म्याने कुशलतेने बांधलेली होती.
न दाशार्ही सुधर्मा वा ब्रह्मणो वाथ तादृशी। सभा रूपेण सम्पन्ना यां चक्रे मतिमान्मयः
दाशार्हांची सुधर्मा सभा किंवा ब्रह्मदेवाचीही सभा, मयाने बांधलेल्या या सभेसारखी सुंदर नव्हती.