क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः। अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः
शौर्यवान, डोळ्यांना प्रिय असलेला तो कृष्ण लवकरच त्यांच्या नजरेआड झाला; पण पांडवांचे मन गोविंदाकडेच होते, जणू ते परत जायलाच इच्छुक नव्हते.
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः। स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात्
मग पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेले ते सर्वजण परत वळून झपाट्याने आपल्या नगरीत गेले; आणि कृष्णही रथावरून लवकर द्वारकेकडे निघाला.
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा। दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः। स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान्
त्या वेळी, वीर सात्यकी मागून येत होता आणि सारथी दारुकासह देवकीपुत्र विष्णू गरुडासारख्या वेगाने द्वारकेला पोहोचला.
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः। सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम्
मग धर्मराज आपल्या भावांसह, सुहृदांसह, परत वळून, सर्वांच्या सोबतीने उत्तम नगरीत प्रवेश केला.
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट्। मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप
नंतर धर्मराजाने सर्व मित्र, भाऊ आणि पुत्रांना निरोप दिला आणि पुरुषसिंह राजा द्रौपदीसोबत आनंदी झाला.
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम्। पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा
केशवही आनंदाने भरून, यादवांमध्ये श्रेष्ठ उग्रसेन यांच्या नेतृत्वाखाली सर्वांनी सन्मानित होत उत्तम नगरीत प्रवेश केला.
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम्। अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः
कमलासारखी डोळ्यांचा असलेला श्रीकृष्ण, वयोवृद्ध वडील आहुक, कीर्तीमान आई आणि बळराम यांना नमस्कार करून तिथे उभा राहिला.
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा। अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः
जनार्दनाने प्रद्युम्न, सांब, निशठ, चारुदेष्ण, गद, अनिरुद्ध आणि भानू यांना प्रेमाने मिठी मारली.
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ। `स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम्
वृद्ध लोकांनी परवानगी दिल्यावर तो रुक्मिणीच्या राजवाड्यात गेला आणि त्या सुंदर महालात आनंदाने राहू लागला.
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा। विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै
राजा, त्या वेळी दैत्यांचा अधिपती मय, धर्मपुत्रासाठी योग्य विधीने सभा बांधू लागला.
अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम्। आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम्
मग मयाने विजयी अर्जुनाला सांगितले, "मी तुझी परवानगी घेतो, आता जातो आणि पुन्हा परत येईन."
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव। प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्। पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय
पार्था, मी तुझ्यासाठी आणि सर्व पांडवांसाठी तीनही लोकांत प्रसिद्ध, सर्वांना आश्चर्यचकित करणारी आणि तुझा आनंद वाढवणारी दिव्य सभा उभारीन, धनंजया.
उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति। यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम्
कैलासाच्या उत्तरेला, मैनाक पर्वताच्या दिशेने, पूर्वी दानवांना राहायचे होते, तेव्हा मी तिथे ती सभा बांधली होती.
चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति। सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः
बिंदुसार सरोवराजवळ, सत्यवचन असलेल्या वृषपर्वाचा राजसभेत, सुंदर रत्नजडित एक अद्भुत भांडे होते.
आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत। ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम्
भारता, ते अजूनही तिथे असेल तर मी ते घेऊन येईन आणि मग पांडवांसाठी कीर्तीशाली सभा उभारीन.
मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम्। अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन
कुरुनंदना, बिंदुसाराजवळ एक सुंदर, मनाला आनंद देणारी, सर्व रत्नांनी सजलेली, उग्र आणि बलवान गदा आहे.
निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून्। सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा
राजा युवनाश्वाने युद्धात शत्रूंना मारून, ही जड, मजबूत आणि सोन्याच्या ठिपक्यांनी सजलेली गदा तिथे ठेवली होती.
सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी। अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा
ती शत्रूंचा संहार करणारी गदा लाख मोलाची आहे आणि भीमासाठी अगदी तशीच योग्य आहे जशी तुझ्यासाठी गांडीव धनुष्य.
वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान्। सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः
वरुणाचा मोठा, सुंदर आवाज असलेला देवदत्त शंखही आहे; हे सर्व मी नक्कीच तुला देईन, यात शंका नाही.
इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः। अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति
असं म्हणून तो असुर पूर्वोत्तर दिशेला गेला आणि मग कैलासाच्या उत्तरेला मैनाक पर्वताकडे निघाला.
हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः। रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः
तिथे हिरण्यशृंग नावाचा मोठा, मौल्यवान रत्नांनी बनलेला डोंगर आहे आणि रम्य बिंदुसार नावाचं सरोवर आहे, जिथे राजा भगीरथ राहत असे.
द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः। यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना
भगीरथी गंगा पाहण्यासाठी तो तिथे अनेक वर्षे राहिला, जिथे सर्व प्राण्यांचा स्वामी, महान प्रभू, यज्ञ करीत असे.
आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम। यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः
भरतश्रेष्ठा, तिथे शंभर मुख्य यज्ञ झाले, जिथे यूप रत्नांचे आणि चैत्य सोन्याचे होते.
शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः। यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः
ते सर्व तिथे केवळ शोभेसाठी बांधले होते, उदाहरण म्हणून नव्हे; तिथेच सहस्र नेत्रांचा शचीपती यज्ञ करून सिद्धीला पोहोचला.
यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः। अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः
जिथे सर्व सृष्टीचे शाश्वत अधिपती, तेजाने प्रखर असलेले, हजारो जीवांसोबत उभे राहतात.
नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः। उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये
जिथे नर-नारायण, ब्रह्मा, यम आणि पाचवा स्थाणू, हजारो युगांच्या फेरात त्या परमेश्वराची भक्ती करतात.
यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून्। श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये
वसुदेवाने तिथे अनेक वर्षे, नेहमी श्रद्धेने, धर्माची स्थापना व्हावी म्हणून यज्ञ केले.
सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः। ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः
केशवाने तिथे सोन्याच्या माळांनी सजवलेले यज्ञस्तंभ आणि तेजस्वी चैत्य हजारोंच्या संख्येने दिले.
तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत। `तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः'। स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः
भारत, तिथे जाऊन त्याने गदा आणि शंख घेतले; त्या पर्वतावरून सुंदर, तेजस्वी दगड, स्फटिक आणि वृषपर्वनाचे मौल्यवान वस्तू आणल्या.
किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम्। तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः
त्या मोठ्या धनाचा रक्षण करणारे सेवक आणि राक्षसांसह, महान असुर मय तिथे गेला आणि ते सर्व मिळवले.