सुंदर रूपाची आणि सौंदर्याने आकर्षक अशी सुभद्रा, जिष्णू म्हणजेच अर्जुन याला सर्वांपेक्षा अधिक पसंत करते. तिच्या सौंदर्य आणि तारुण्याला अर्जुन पूर्णपणे अनुरूप आहे; तसेच अर्जुनही सुभद्राच्या रूप आणि गुणांना योग्य आहे. या शुभ प्रसंगी, इंद्राच्या नेतृत्वाखालील देवता आनंदाने बोलतात. देवता, गंधर्व आणि अप्सरांच्या समूहांची व्यवस्था झाल्यानंतर, सर्व यादवांनी अर्जुनाला निरोप दिला आणि जसे आले होते तसे ते परत गेले. यादवांनी अर्जुनाला निरोप दिला आणि अंतर्द्वीपाकडे मार्गक्रमण केले. त्यानंतर यादवांचा आनंद, वासुदेव, अर्जुनाला म्हणतो, ‘‘हे भरतश्रेष्ठ, तू येथे बायीस दिवस राहा; माझ्या रथावर चढ, जो शैब्य आणि सुग्रीव या घोड्यांनी जोडलेला आहे.’’ ‘‘सुभद्रासह तू आनंदाने खांडवप्रस्थात प्रवेश कर; नंतर मी यादवांसह येईन, हे भरता. रुक्मिणीच्या घरात रहाताना तू तपस्व्याचा व्रत पाळ.’’ असे सांगून जनार्दन अंतर्द्वीपाकडे निघून गेला. अर्जुनाने विवाह पूर्ण करून आपला हेतू साध्य केला. सुभद्राच्या मनात अर्जुनाविषयी प्रेम जागृत झाले; अर्जुनाच्या मनातही सुभद्रासाठी प्रेम वाढले आणि त्यांचे परस्पर प्रेम वृद्धिंगत झाले. भरतवंशाचा वीर अर्जुन आणि शुभ स्त्री सुभद्रा एकत्र झाले; त्याचप्रमाणे राम आणि सीता एकत्र होते. विजयशाली अर्जुनाला सुभद्राच्या लज्जा, सौंदर्य आणि नम्रतेनेही मात केली; ती दिव्य आणि श्रेष्ठ स्त्रियांना समतुल्य होती, धर्मनिष्ठ होती. सुभद्राच्या स्वभाव, तेज आणि उज्ज्वलतेमुळे अर्जुन आणखी चमकला, जणू शरद ऋतूतील सूर्य हजार किरणांनी उजळतो. ती तेजस्वी कन्या, अर्जुनाला समर्पित होऊन त्याच्यात पूर्णपणे विलीन झाली आणि कन्यांच्या नगरीत प्रवेश केला. त्या नंतर धनंजय, म्हणजेच अर्जुन, अंतकांच्या नगरीतून निघण्याचा निर्धार करतो आणि सुभद्राला म्हणतो, ‘‘सर्वश्रेष्ठ आणि धर्मनिष्ठ ब्राह्मणांना अन्न, स्वादिष्ट पदार्थ, वस्त्र आणि इच्छित वस्तू दे, आणि आपल्या नगरीत परत.’’ ‘‘तू आपल्या महान व्रताच्या पूर्णतेसाठी आणि स्वत:च्या हितासाठी, हे भाग्यवान, राजाच्या महालात लवकर जा.’’ ‘‘शुद्ध, श्रेष्ठ, शक्तिशाली आणि वेगवान अशा शैब्य, सुग्रीव, मेघपुष्प आणि बलाहक या घोड्यांनी जोडलेला उत्कृष्ट रथ आण.’’ ‘‘व्रताच्या उद्देशासाठी, जसा सांगितला आहे, सजवलेला रथ आपल्या सहकाऱ्यांसह लवकर आण.’’ ‘‘सर्व शस्त्रे, धनुष्य, बाण, झेंडे, आणि उत्तम गदा वाहनांवर ठेव.’’ अर्जुनाच्या या आज्ञेवर शुभ बोलणारी सुभद्रा त्या वेळी आपल्या सहकाऱ्यांसह राजाच्या निवासस्थानी गेली. व्रताच्या पूर्णतेसाठी तिने तेथे असलेल्या पहाऱ्यांना सांगितले, ‘‘मी या रथाने महान व्रत पूर्ण करण्यासाठी जाईन.’’ ‘‘शैब्य आणि सुग्रीव या घोड्यांनी जोडलेला, शारंगधारीचे शस्त्रे असलेला रथ घेऊन मी व्रत पूर्ण करण्यासाठी निघेन.’’ सुभद्राने असे सांगितल्यावर, उपस्थित लोकांनी हात जोडून तिच्या आज्ञेप्रमाणे सुंदर रथ तयार केला आणि तिला शुभाशीर्वाद दिले. सर्व शस्त्रे आणि आवश्यक वस्तू रथावर ठेवून, तेजस्वी सुभद्रा ती वस्तू घेऊन अर्जुनाला म्हणाली, ‘‘हे श्रेष्ठ रथ चालक, तुझ्या आज्ञेप्रमाणे रथ आणला आहे; तू इच्छेप्रमाणे जा, हे कुरुवंशाचा आनंद.’’ रथ आपल्या पतीला अर्पण करून, शुभद्राने आनंदाने ब्राह्मणांना विविध संपत्ती दिली. तिने प्रेमाने भरलेले अन्न, इच्छित वस्त्र आणि श्रद्धेने अनेक वस्तू दिल्या. ब्राह्मण संतुष्ट होऊन, विविध पदार्थ आणि संपत्ती मिळवून, घराकडे परतले आणि श्रेष्ठ आशीर्वाद दिले. धनंजयाने सुभद्राला आधीच सांगितले होते, ‘‘पृथ्वीवर रथाच्या लगाम हाताळण्यात माझ्या बराबरीचा कोणी नाही.’’ म्हणून सुभद्रा, वासुदेवाची बहिण, प्रथम रथावर चढली आणि घोड्यांना शुभ विधी करून लगाम घेतली. तेव्हा धनंजय, म्हणजेच अर्जुन, तपस्व्याचा वेष बदलून, वीरश्रीने कवच घातले आणि मोठे धनुष्य उचलले. पांढऱ्या वस्त्रात, महेंद्राने दिलेला मुकुट आणि दागिने घालून, अर्जुन उत्कृष्ट रथावर चढला. सजून, कुंतीपुत्र अर्जुन निघाला; मग कन्यांच्या नगरीत मोठा आवाज झाला. नवविवाहित अर्जुन, बाण, तलवार आणि धनुष्याने सज्ज, आणि सुंदर कटी असलेली सुभद्रा लगाम धरून रथावर उभी होती. कन्यांनी सुभद्राला, वासुदेवाची बहिण, जाता जाता सांगितले, ‘‘तू सर्व इच्छित वस्तूंनी संपन्न आहेस, हे शुभ बोलणारी सुभद्रा.’’ ‘‘तू अर्जुन, वासुदेवाचा प्रिय आणि वीर, पती म्हणून मिळवला आहेस; सर्व श्रेष्ठ स्त्रियांमध्ये तू सर्वोत्तम आहेस, हे कृष्णाची बहिण.’’ ‘‘आम्ही तुला अत्यंत भाग्यवान मानतो, कारण अर्जुन, सर्वात श्रेष्ठ पुरुष, तुझा पती आहे.’’ ‘‘तू सर्व लोकांचा महान रथी आणि वीर मिळवला आहेस; जा, हे भाग्यवान, तुझ्या घरात मित्रांसह एकत्र हो.’’ अशा प्रकारे आनंदित सहकाऱ्यांनी शुभद्राला शुभेच्छा दिल्या. शुभद्राने, शुभ वेगाने, पुन्हा घोड्यांना पुढे चालवले. तिच्या बाजूला एक सहकारी पंखा घेऊन उभी होती. मग, मोठ्या आवाजात, त्या कन्यांच्या नगरीच्या द्वारातून निघून गेल्या.