स्वतःच्या तेजाने, हे महाबली, तू ऋषीच्या शापाची पूर्तता कर आणि देवतांसाठी व स्वतःसाठी यज्ञात दिलेला भाग आपल्या मुखात स्वीकार, असा आदेश ब्रह्मदेवांनी अग्नीला दिला. अग्नीने ब्रह्मदेवांना "तथास्तु" असे उत्तर दिले आणि परमेश्वराचा आदेश पाळण्यासाठी तो पुढे निघाला. तेव्हा दिव्य ऋषी अत्यंत प्रसन्न होऊन जसे आले तसे परत गेले, आणि सर्व मुनींनी पूर्वीप्रमाणेच विधिपूर्वक सर्व यज्ञकर्मे पार पाडली. स्वर्गातील देवता आणि पृथ्वीवरील सर्व जीव आनंदित झाले; अग्नी पापमुक्त झाला आणि त्याला अत्यंत समाधान मिळाले. अशा प्रकारे, प्राचीन काळी, पवित्र अग्नीने भृगूंचा शाप प्राप्त केला होता; त्याच वेळी हतीचे हास्य, अग्नीचा शाप, पुलोमानाचा नाश आणि च्यवनाचा जन्म—ही सर्व घटना घडून गेली. भृगुवंशीय च्यवनाने, ब्राह्मण, आपल्या पत्नी सुकन्येपासून एक तेजस्वी आणि महात्मा पुत्र प्राप्त केला—त्याचे नाव प्रमती. प्रमतीने अप्सरा घृताचीपासून रु रु नावाचा पुत्र प्राप्त केला, आणि रु रु ने प्रमद्वरा पासून सुनक नावाचा पुत्र जन्मास घातला. सुनक हा अत्यंत तेजस्वी, भर्गवांचा आनंद आणि कठोर तपश्चर्येत स्थित राहणारा, मोठ्या कीर्तीला पोहोचला. हे ब्राह्मण, आता मी तुला रु रु ची संपूर्ण, तेजस्वी आणि अद्भुत कथा सांगतो, ती पूर्ण ऐक. पूर्वी एक महान, तपस्वी आणि ज्ञानसम्पन्न ऋषी होऊन गेले—त्यांचे नाव स्थूलकेश. ते सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी समर्पित होते. त्याच काळात, हे मुने, गंधर्वराज विश्वावसु, मेनका पासून जन्मास आला. अप्सरा मेनकाने योग्य वेळी आपल्या पुत्राला, हे भृगुनंदन, स्थूलकेश यांच्या आश्रमाजवळ सोडले. आणि त्या अप्सरेने, निर्दयपणे व लज्जाशून्यपणे, त्या गर्भाला नदीच्या काठी सोडून दिले आणि ती निघून गेली. एक महान ऋषीने त्या मुलीला पाहिले—ती अमरवत्सारखी तेजस्वी, नदीच्या काठावर एकटी पडली होती. स्थूलकेश ऋषींनी, ती सुंदर कन्या एकटी, नातेवाईकांशिवाय, अरण्यात पडलेली पाहिली. त्या श्रेष्ठ ऋषीने दयाळूपणाने तिला उचलून घेतले आणि आपल्या पुण्य आश्रमात वाढवले. ती सुंदर रूपाची कन्या तिथे वाढली. स्थूलकेश ऋषींनी तिच्या जन्माचे आणि इतर सर्व संस्कार विधिपूर्वक आणि नियमानुसार केले. ती कन्या सौंदर्य, रूप आणि सद्गुणांनी इतर स्त्रियांपेक्षा श्रेष्ठ होती. त्या महान ऋषीने तिला "प्रमद्वरा" हे नाव दिले. एके दिवशी, रु रु ने आपल्या आश्रमात प्रमद्वराला पाहिले आणि त्याच्या मनात तिच्याविषयी प्रेम जागृत झाले. रु रु ने आपल्या वडिलांना—भृगुवंशीय प्रमतीला—आणि मित्रांना ही गोष्ट सांगितली. प्रमतीने प्रसिद्ध स्थूलकेश ऋषींकडे जाऊन मुलीचा विवाह मागितला. मग स्थूलकेश ऋषींनी योग्य मुहूर्तावर, देवतांच्या नक्षत्रात, प्रमद्वरा ह्या कन्येचा विवाह रु रु शी ठरवला. काही दिवसांनी, विवाहाचा दिवस जवळ आला असता, ती सुंदर रंगाची कन्या आपल्या मैत्रिणींशी खेळत होती. त्या वेळी, तिच्या वाटेत झोपलेला सर्प तिला दिसला नाही आणि नियतीच्या प्रेरणेने, ती त्या सर्पावर पाय देऊन पुढे गेली. त्या सर्पाने, काळानुसार जागृत होऊन, प्रमद्वरेच्या शरीरावर विषारी दंश केला. सर्पदंश होताच, ती कन्या अचानक जमिनीवर कोसळली—तिचा रंग गेला, सौंदर्य हरवले, दागिने आणि शुद्धी हरपली. तिचे केस विस्कटले, ती प्राणहीन झाली आणि एकेकाळी सर्वांना प्रिय असलेली ही कन्या आता आपल्या नातेवाईकांसाठी दुःखाचे कारण ठरली. सर्पदंशामुळे ती जमिनीवर झोपलेल्या अवस्थेत, निद्रितसारखी पडली होती; तिचे सूक्ष्म अंग आणखीनच मोहक वाटू लागले. तिचे वडील आणि इतर ऋषी, तिला जमिनीवर पडलेली, वेदनेने तडफडणारी, कमलासारखी तेजस्वी पाहून दुःखी झाले. त्यावेळी, सर्व श्रेष्ठ द्विज—स्वस्त्यात्रेय, महाजनु, कुशिक, शंखमेखल—हे दयावान ब्राह्मण तिथे गोळा झाले. उद्दालक, काठ, तेजस्वी श्वेत, भरद्वाज, कौणकृत्स, अर्ष्टिषेण, गौतम हेही आले. प्रमती, त्याचा पुत्र रु रु, आणि इतर वनवासी ऋषी देखील तिथे आले आणि त्यांनी ती कन्या सर्पदंशाने प्राण हरपलेली पाहिली. सर्वजण करुणेने भरून रडू लागले. पण रु रु, शोकाने व्याकुळ झालेला, तिथून बाहेर गेला, आणि तेव्हा सर्व श्रेष्ठ द्विज तिथेच बसले होते. त्या वेळी, रु रु अत्यंत दुःखी अवस्थेत, घनदाट अरण्यात गेला आणि मोठ्याने रडू लागला. शोकाने व्याकुळ होऊन, त्याने आपल्या प्रिय प्रमद्वराचे आठवून दुःखद शब्द उच्चारले. "ती, माझ्या दु:खात भर घालणारी, चंद्रासारख्या मुखाची, जमिनीवर पडली आहे—जणू ती माझे प्राण घेऊन जात आहे. तिची भरदार नितंबे, कमलासारखी डोळे असलेली ती कन्या, जर मरणार असेल, तर माझे प्राण घेऊन ती वेगाने निघून जाईल का? माझ्या वडील, आई, मित्र, आणि सर्व नातेवाईकांसाठी, एवढ्या प्रिय व्यक्तीच्या निधनापेक्षा मोठे दुःख काय असू शकेल? मी कधीही दान दिले असेल, तप केले असेल, किंवा गुरुजनांचा सन्मान केला असेल, तर त्या पुण्यामुळे माझी प्रिय पुन्हा जिवंत होवो. माझ्या जन्मापासून मी संयमी व व्रतस्थ आहे, म्हणून आज ही तेजस्विनी प्रमद्वरा पुन्हा उभी राहो." रु रु अशा प्रकारे आपल्या पत्नीच्या शोकाने व्याकुळ होऊन रडत असताना, अचानक एक दिव्य दूत त्याच्यासमोर अरण्यात प्रकट झाला आणि त्याच्याशी बोलू लागला...