भीमसेनासमोर त्या राक्षसीनं मंद हास्य करत हळुवारपणे विचारलं, “हे पुरुषश्रेष्ठा, तुम्ही कुठून आला आहात? आणि तुम्ही कोण आहात?” तिने पुढे विचारले, “हे देवांसारखे दिसणारे जे पुरुष झोपले आहेत, ते कोण आहेत? आणि ही उंच, सावळी, कोमल स्त्री कोण आहे, जी तुमच्यासोबत आहे, हे निष्पापा?” ती म्हणाली, “ही स्त्री जणू आपल्या घरीच आहे अशा विश्वासाने या वनात झोपली आहे; पण तुम्हाला ठाऊक नाही, हे दाट वन राक्षसांनी भरलेले आहे. इथे हिडिंबा नावाचा दुष्ट अंतःकरणाचा राक्षस वास करतो. माझ्या भावाने, हिडिंबाने, मला वाईट हेतूने पाठवले आहे—तुमच्या मांसाचा भक्षण करण्यासाठी मला आज्ञा दिली आहे. पण मी तुम्हाला पाहिलं, दिव्य तेजस्वी, देवाप्रमाणे भासणारे; आता मला दुसरा कोणताही पती नको आहे. मी हे सत्य सांगते. हे धर्मात्मा, हे जाणून मला योग्य तो न्याय दे. माझं मन कामाने व्यापलं आहे—मी तुला वरण्यासाठी आले आहे. हे महाबाहो, मी तुला राक्षसाच्या संकटापासून वाचवीन; आपण पर्वतातील गुहांत निवास करूया—माझा पती हो, हे निष्पापा. मी तुझ्या कल्याणाचीच इच्छा करते—माझं जीवन सोडू नकोस! जर तू मला टाकून दिलंस, तर मी जगू शकत नाही, हे शत्रूंचा संहार करणारा. मी आकाशात उडू शकते, इच्छेनुसार सर्वत्र जाऊ शकते; माझ्यासोबत या ठिकाणी आणि तिकाणी अद्वितीय आनंद मिळव. हा माझा मोठा भाऊ आहे, तो आदरणीय आणि सर्वश्रेष्ठ पूजेचा अधिकारी आहे; तो उपस्थित असताना मी कोणत्याही प्रकारे मर्यादा ओलांडू शकत नाही. भीम म्हणाले, “आज कोण, हे सामर्थ्यशाली राक्षसी, आई, मोठा भाऊ, लहान भाऊ किंवा अन्य कोणाला सोडून जाईल? माझ्यासारखा, वासनेने चाललेला, कोण झोपलेल्या भावांना राक्षसांच्या भक्षणासाठी सोडील? आणि आईलाही? मी फक्त तुला आणि माझ्या आईला वाचवीन, हे शत्रूंचा संहार करणारा; भावांना सोडू नकोस—माझ्या कंबरेवर बस. मी भावांना सोडून जगण्याची आशा करत नाही, हे राक्षसी; तू जशी हवीस तशी जा, कारण तू मला अप्रिय गोष्ट सांगितली आहेस. तुला जे हवे ते मी करीन; सर्वांना जागे कर, मग मी नक्कीच त्यांना राक्षसाच्या तावडीतून वाचवीन. पण मी माझ्या भावांना आणि आईला, जे वनात शांत झोपले आहेत, तुझ्या दुष्ट भावाच्या भीतीने जागे करणार नाही. हे सुंदर डोळ्यांची, राक्षस, मानव, गंधर्व किंवा यक्ष—कोणताही माझ्या सामर्थ्याला थांबवू शकत नाही. जा किंवा राहा, जे तुला हवे ते कर; अथवा तुझ्या मांसभक्षक भावाला पाठव, हे सुकुमार कंबर असलेली. इतक्यात, हिडिंबा, राक्षसांचा स्वामी, बहिणीला जाऊन खूप वेळ झाला हे जाणून, झाडावरून खाली उतरला आणि पांडवांकडे वेगाने आला. त्याचे डोळे लाल, भुजादंड विशाल, केस ताठ, तोंड मोठं, काळ्या ढगासारखा, तीक्ष्ण दात, भीषण रूप—तो भीतीदायक दिसत होता. तो हातावर हात आपटत, भुजा फिरवत, डोळे संतापाने फाडून, दात घासत होता. तो म्हणाला, “आज कोण हा मूर्ख, जो मला अडवतो आहे, जेव्हा मी खाण्यासाठी उत्सुक आहे? हिडिंबीला काही भीती नाही, तरी ती पाठवली गेली होती—ती परत का आली नाही?” त्याचं हे भयंकर रूप पाहून हिडिंबी घाबरली आणि भीमसेनाला म्हणाली, “तो येतो आहे, दुष्ट अंतःकरणाचा, संतप्त, मांसभक्षक; म्हणून, माझं ऐक, तुझ्या भावांसह. मी इच्छेनुसार जाऊ शकते, हे वीर; माझ्या कंबरेवर बस, मी तुला आकाशातून घेऊन जाईन. हे शत्रूंचा संहार करणारा, जे झोपले आहेत आणि तुझ्या आईलाही जागे कर; मी सर्वांना घेऊन आकाशातून निघून जाईन.” भीम म्हणाले, “घाबरू नकोस, हे विशाल कंबर असलेली; मी इथे असताना, तुझ्या डोळ्यांसमोरच मी याचा वध करीन, हे सुकुमार कंबर असलेली. हा राक्षसांचा नीच, भीतीने थांबवणारा नाही; सर्व राक्षस मिळूनही माझ्या सामर्थ्यासमोर टिकू शकत नाहीत. बघ माझ्या भुजा—हत्तीच्या सोंडेप्रमाणे, माझे मांड, लोखंडी गजासारखे, आणि माझी विशाल, मजबूत छाती. आज तू माझं सामर्थ्य पाहशील, इंद्रासारखं; मला फक्त मानव समजू नकोस, हे विशाल कंबर असलेली.” हिडिंबी म्हणाली, “पुरुषसिंहा, मी तुला कमी लेखत नाही, तू देवासारखा आहेस; पण मानवांत मी या राक्षसाचं सामर्थ्य पाहिलं आहे.” इतक्यात, हे भारता, भीमसेन असं बोलत असताना, संतप्त राक्षस मांसभक्षकाने त्यांचे शब्द ऐकले. हिडिंबा आपल्या बहिणीकडे पाहतो—ती मानवी रूपात, केसांत फुलांचे हार, अलंकार घातलेली, चेहरा पूर्ण चंद्रासारखा तेजस्वी. तिच्या भुवया, नाक, डोळे, केस सुंदर; नखं व त्वचा कोमल; ती सर्व अलंकारांनी सुशोभित, सुंदर वस्त्र परिधान केलेली. तिचं हे मोहक रूप पाहून, आणि तिला पुरुषाच्या अभिलाषेने भरलेली समजून, मांसभक्षक राक्षस संतापला. मोठ्या क्रोधाने, कुरुकुळातील श्रेष्ठा, त्याने मोठे डोळे उघडून बहिणीला म्हणाला, “हा कोण दुष्ट बुद्धीचा, जो मला अडवतो आहे, जेव्हा मी खाण्यास उत्सुक आहे? तुला भीती वाटत नाही का, हिडिंबा? माझ्या क्रोधाने तू गोंधळलीस का? लाज आहे तुला, पतिव्रता नसलेली, जी पुरुषाची इच्छा धरतेस आणि माझ्या इच्छेविरुद्ध वागतेस; तू सर्व राक्षस राजांच्या कुलाला कलंक लावतेस. तू माझ्याविरुद्ध हे अपराध केलंस, आणि या सर्वांना माझ्या छायेखाली गोळा केलंस; म्हणून आज मी त्यांना आणि तुलाही ठार मारीन!