महाभारतम्

एकदा, युद्धभूमीवर एक भव्य आणि भयावह दृश्य उभे राहिले होते. धृतराष्ट्राचे पुत्र आणि दगडांवर लढणारे योद्धे, सर्वत्र हाहाकार माजवित, यमाच्या निवासात गेले. नारायणाच्या सैनिकांनी, विविध लढाईत कुशल असलेल्या गोकुळवासीयांसह, आलंबुश, श्रुतायू, आणि शक्तिशाली जलसंध यांच्यासह, युद्धात सामील झाले. त्यात सौमदत्त, विराट, आणि महाकुशल रथयोधा द्रुपद यांचा समावेश होता. घातक घटोत्कचासारख्या इतर योद्ध्यांनाही या लढाईत हरवले गेले. द्रोणाच्या विभागात, जेव्हा द्रोणाला युद्धात हरवण्यात आले, तेव्हा अश्वत्थामा, क्रोधाने भरलेला, नारायण शस्त्राचा वापर करून आक्रमण केले. या भागात अग्नीय शस्त्राची कथा, रुद्राची महानता, व्यासाची आगमन, आणि कृष्ण व पार्थ यांचे महत्त्व यांचे वर्णन केले जाते. भारताच्या सातव्या विभागात पृथ्वीवरील अनेक राजांचा अंत झाल्याचे सांगितले जाते. द्रोण विभागात नाविन्याने भरलेले शूरवीर, माणसांमध्ये सर्वोत्तम, येथे शंभर अध्याय आणि आणखी सत्तर अध्याय सांगितले जातात. या भागात आठ हजार श्लोक आणि नऊ श्लोकांची गणना केली जाते. पराशर पुत्र ऋषी, द्रोण विभागावर विचार करून, करणा विभागाची कथा सांगतो, जी अद्भुत आहे. येथे, बुद्धिमान मद्राचे राजा रथचालक म्हणून नियुक्त केला जातो, आणि त्रिपुराच्या नाशाची प्राचीन कथा सांगितली जाते. करणा आणि शल्य यामध्ये कडक संवाद, हंस आणि कावळ्याची कथा समाविष्ट आहे. महान आत्मा असलेल्या अश्वत्थामाने पांड्याला मारले, त्यानंतर दंडसेना आणि दंड यांचाही अंत केला. एकटा लढाईत, करणा युधिष्ठिराला शंका मध्ये आणतो, सर्व धनुर्धारकांच्या समोर. युधिष्ठिर आणि मुकुटधारी यांच्यातील एकमेकांच्या रागाची चर्चा, माधवाने अर्जुनाला केलेली समेटाची बोलणी यांवर चर्चा होते. एक व्रत घेतल्यावर, भीमाने दुष्शासनाच्या छातीवर भेद केला आणि युद्धात त्याचे रक्त पिल्याचे वर्णन केले जाते. पार्थाने करणा, महान रथयोधा, याला एकटा लढाईत मारले; हा भारताच्या विचारकांनी आठव्या विभागात घोषित केला आहे. करणा पर्वात साठ नव chapters आहेत, चार हजार नऊशे श्लोकांसह. या पर्वात साठ चौदा श्लोक देखील आहेत; त्यानंतर, शल्य पर्वाची विविध अर्थांसह कथा सांगितली जाते. जेव्हा सैन्याचे शूरवीर मारले गेले, तेव्हा मद्राचा राजा नेता बनला; तिथे, तरुण राजकारणाची आणि त्याच्या विधींची कथा सांगितली जाते. घटनांचे आणि लढायांचे वर्णन तिथे केले जाते; शल्य पर्वात प्रमुख कुरूंचा नाश सांगितला जातो. येथे शल्याचा मृत्यू आणि धर्मराजाचा मोठा अंत, तसेच सहदेवाने शकुनीला युद्धात मारले याची माहिती आहे. जेव्हा सैन्याचे बहुतेक शूरवीर मारले गेले आणि फक्त थोडेसे उरले, तेव्हा सuyोधन एका तलावात गेला, जिथे तो स्थिर राहिला, स्वतःला लपवून ठेवले. भीमाची कथा तिथे सांगितली जाते, जिथे शिकारी आणि धर्मराजाचे विचार केले जातात. तिथे, क्रोधाने भरलेला धृतराष्ट्र तलावातून बाहेर आला आणि भीमाशी मुठभेड़ केली, तो गदा धरून. युद्धाच्या सभेत, रामाची आगमन स्मरणात येते, आणि सरस्वतीच्या पवित्र स्थळांची महिमा गायली जाते. येथे, राजा दुर्योधन आणि भीमामध्ये गदा युद्धाचे वर्णन केले जाते. भीमाच्या शक्तिशाली गदेमुळे दुर्योधनाचे जांघे जोरात मोडले जातात; हा नववा पर्व अद्भुत आणि अर्थपूर्ण घोषित केला जातो. या पर्वात अठ्ठावीस अध्याय आहेत; अनेक कथा सांगितल्या जातात, आणि श्लोकांची संख्या येथे नमूद केली जाते. तीन हजार, दोनशे वीस श्लोक ऋषींनी रचले, कुरुवंशाची महिमा दर्शवितात. यानंतर, मी भयानक साउप्तिक पर्वाची कथा सांगतो, जिथे दुर्योधन, मोडलेल्या जांघांसह, क्रोधित आहे. जेव्हा पांडव निघून गेले, तेव्हा तीन रथ युद्धभूमीवर आले: कृतवर्मा, कृपा, आणि द्रोणाचा पुत्र, संध्याकाळच्या वेळी, रक्ताने माखलेले. त्यांनी एकत्र येऊन युद्धाच्या ठिकाणी पडलेला योद्धा पाहिला; तिथे, महान योद्धा द्रोणाचा पुत्र क्रोधाने शपथ घेतो. "मी धृष्टद्युम्न यांच्यासह सर्व पांड्यांना मारले नाही तर माझा राग सोडणार नाही," असे तो म्हणतो. अशा प्रकारे, तीन रथ दुर्योधनकडे परतले, आणि सूर्यास्ताच्या वेळी मोठ्या जंगलात गेले. तिथे, मोठ्या वटवृक्षाखाली, जेव्हा ते स्थिर झाले, तेव्हा अनेक कावळे रात्री दिसले, ज्यांना एक उळाने हल्ला केला. द्रौणि, रागाने भरलेला आणि आपल्या वडिलांच्या मृत्यूची आठवण करून, झोपलेल्या पांड्यांवर हल्ला करण्याचा विचार करतो. कॅम्पच्या प्रवेशावर जाताना, त्याला तिथे एक भयंकर राक्षस दिसतो, जो भयंकर रूपात आकाश आणि पृथ्वीवर पसरलेला आहे. त्याने पाहिले की, तो शस्त्रांचा नाश करीत आहे, द्रौणि, जिथे विकृत डोळ्यांचा रुद्र जलद पूजा केला जातो. रात्री, जेव्हा ते अनजानपणे झोपले होते, त्याने धृष्टद्युम्न यांच्यासह पांड्यांना, त्यांच्या कुटुंबांसह आणि द्रौपदीच्या सर्व पुत्रांना मारले. कृतवर्मा आणि कृपासह, त्याने त्यांचा संहार केला; फक्त पाच पांडव तिथे वाचले, कृष्णाच्या शक्तीने संरक्षित.