एकदा गुरु द्रोणाचार्याने आपल्या धनुष्यबाणाने एका विहिरीतील अंगठी भेदून, ती बाणाच्या शिख्याभोवती गुंडाळून वर ओढली. तो बाण आणि अंगठी सहजपणे बाहेर काढून, त्यांनी ती अंगठी त्या आश्चर्यचकित राजकुमारांना दिली. हे पाहून त्या कुमारांनी द्रोणाचार्याला नमस्कार केला आणि म्हणाले, "हे ब्राह्मण, हे इतर कुणालाही शक्य नाही. आपण कोण आहात? कुणाचे आहात? आम्ही काय करावे, ते सांगावे." त्यांच्या प्रश्नांना उत्तर देताना द्रोणाचार्य म्हणाले, "माझी रूप आणि गुणांची माहिती भीष्माला सांगा." राजकुमारांनी "तसेच होईल" असे म्हणत भीष्माजवळ जाऊन सर्व गोष्टी सांगितल्या. त्यांनी ब्राह्मणाच्या अद्भुत कृत्याची आणि त्याच्या शब्दांची माहिती दिली. हे ऐकून भीष्माने त्याला ओळखले – हा द्रोणाच आहे. भीष्माने विचार केला, "तो शिक्षक होण्यासाठी योग्य आहे," आणि स्वतः त्याला आणून मोठा सन्मान केला. शस्त्रधारी भीष्माने त्याला विचारले, आणि द्रोणाचार्याने आपल्या येण्याचे सर्व कारण सांगितले. "हे निर्दोष राजन, मी एकदा शस्त्रविद्येच्या ज्ञानासाठी अग्निवेश्या ऋषीकडे गेलो. मी अनेक वर्षे ब्रह्मचारी, संयमी, जटाधारी राहून गुरुसेवेत राहिलो. पांडाल्यांचा शक्तिशाली राजकुमार यज्ञसेनसुद्धा तिथेच धनुर्विद्या शिकण्यासाठी होता. तो माझा मित्र झाला, मदत करणारा आणि प्रिय. आम्ही दोघेही लहानपणापासून एकत्र अभ्यास केला; तो नेहमी मला प्रिय होता, सौम्य बोलणारा आणि मला आनंद देणारा. भीष्माने मला आनंद वाढवणारे शब्द सांगितले: 'मी माझ्या वडिलांचा सर्वात प्रिय पुत्र आहे – महात्मा द्रोणाचा. जेव्हा पांडाल्य राजा मला राज्याभिषेक करेल, तेव्हा सत्य बोलतो – राज्याचा अर्धा भाग तुला मिळेल.' 'माझे सुख, धन, आणि आराम सर्व तुझ्या हातात असतील.' हे सांगून तो शस्त्रविद्येत निपुण आणि माझ्या सन्मानाने निघून गेला. मी त्याचे शब्द नेहमी मनात ठेवले; पण वडिलांच्या आज्ञेने, पुत्रप्राप्तीच्या इच्छेने, मी एक अयोग्य पाऊल टाकले. मी शारद्वतीशी विवाह केला – ती बुद्धिमान, दृढनिश्चयी, यज्ञ आणि संयमात निपुण होती. गौतमीपासून मला पुत्र झाला – अश्वत्थामान – जो भीमासारखा शक्तिशाली आणि सूर्याप्रमाणे तेजस्वी होता. मी, भरद्वाज, त्या पुत्राने अत्यंत प्रसन्न झालो. पण श्रीमंतांच्या मुलांना गायीचे दूध पिताना पाहून, माझा अश्वत्थामान लहानपणी रडला – हे माझ्या मनाला दुःख झाले. द्विजातांना त्यांच्या कर्तव्यात असताना दुःखात पडू नये, असे विचार करून मी त्या प्रदेशात भटकत राहिलो. शुद्ध, धर्मयुक्त, दोषरहित दान मिळवण्याचा प्रयत्न केला; पण कुठेही दूध देणारा सापडला नाही. मी पिठाच्या पाण्याने मुलाला फसवले; त्याने ते पाण्याचे मिश्रण प्यायला आणि वाटले, 'मीही दूध प्यायलो.' मग आनंदाने, बालसुलभ फसवणुकीत, इतर मुलांच्या मध्ये नाचू लागला. हे पाहून मला लाज आणि दुःख वाटले – 'द्रोणाचा काय उपयोग, जो जिवंत असूनही धन मिळवू शकत नाही?' ज्याचा पुत्र दूधाची इच्छा करून पिठपाणी पिऊन आनंदाने नाचतो, त्याने 'मीही दूध प्यायलो' असे समजले – हे माझ्या मनाला अस्वस्थ केले. मी स्वतःला दोष दिला, आणि मनात विचार केला. शिवाय, ब्राह्मणांनी मला नाकारले आणि दोष दिला; म्हणून मी धनलोभाने इतरांची पापकारक सेवा करू नये, असे ठरवले. मग मी माझा प्रिय पुत्र भीष्म आणि पत्नीला घेऊन, पूर्वीच्या स्नेहाने आणि आसक्तीने, सौमकीकडे गेलो. ऐकले की तो राजा झाला आहे, म्हणून 'माझा हेतू पूर्ण झाला' असे वाटून, मी अत्यंत आनंदाने माझ्या प्रिय मित्राकडे – जो आता राजा झाला होता – गेलो. आमच्या भेटीच्या आणि त्याच्या शब्दांची आठवण ठेवून, मी द्रुपदाकडे गेलो, पूर्वीचा मित्र म्हणून. मी म्हणालो, 'हे श्रेष्ठ पुरुषा, मला आपला मित्र समजा,' आणि मी त्याच्याकडे मित्रत्वाने गेलो. द्रुपदाने मला अनोळखी समजून हसले आणि म्हणाला, 'हे ब्राह्मण, तुझी समज योग्य नाही.' 'जेव्हा तू जबरदस्तीने म्हणालास, "मी तुझा मित्र आहे," तेव्हा लक्षात ठेव, संबंध कालानुसार संपतात, माणसे वृद्ध होतात.' 'पूर्वी आपली मैत्री क्षमता आणि गरजांवर आधारित होती; अज्ञानी माणूस ज्ञानीचा मित्र नाही, रथ नसलेला रथीचा मित्र नाही.' 'मैत्री समानतेतून निर्माण होते; विषमतेतून होत नाही. या जगात कोणाचीही मैत्री कालातीत नसते.' 'इच्छा त्याचा आनंद घेते, आणि राग त्याग करतो. या जुनी, तुझ्या स्वार्थासाठी केलेली मैत्री सोड.' 'हे श्रेष्ठ द्विजा, आपली मैत्री पूर्वी गरजांवर होती. गरीब श्रीमंताचा मित्र नाही, अज्ञानी ज्ञानीचा मित्र नाही.' 'भित्री वीराचा मित्र नाही, आणि पूर्वी स्वीकारलेली मैत्रीही नाही. शक्तिशाली राजे अशा माणसांना मित्र मानत नाही.' 'मैत्री मूर्ख, भाग्यहीन, आणि धन गमावलेल्या लोकांमध्ये होते. अज्ञानी माणूस ज्ञानीचा मित्र नाही, रथ नसलेला रथीचा मित्र नाही.' द्रुपदाच्या या कठोर शब्दांनी द्रोणाचार्याला मनात दुःख झाले, आणि त्यांच्या जीवनातील मैत्री, आशा, आणि अपमानाची कथा राजकुमारांना सांगितली.