राजा पांडूच्या निधनानंतर त्या वनातील वातावरण अत्यंत शोकाकुल झाले. त्या वेळी काही युवतींना उद्देशून एक विचार मांडला गेला—निश्चितच पतीसह मृत्यू पत्करणे हे फलदायी आहे, यात शंका नाही; पण, द्विजश्रेष्ठ म्हणतात, की हे साध्य करणे अत्यंत कठीण आहे. पतीच्या मृत्यूनंतर जी स्त्री आपल्या पतिव्रत्याच्या व्रतात अढळ राहते, संयम, शुद्ध आचार-विचार, वाणी आणि कृतीने स्वतःला पावन करते—ती स्त्री मंगलमय मानली जाते. अशी पुण्यवती स्त्री आपल्या पतीचा विचार करत राहिल्यास, ती त्याचा उद्धार करू शकते; आणि अशा प्रकारे पती, ती स्वतः आणि तिचा मुलगाही तारले जातात. म्हणूनच आम्ही दोघींनाही जिवंत राहणेच उत्तम ठरेल, असे मानतो. पांडूचा आदेश आणि ब्राह्मणांच्या सभेचा निर्णय माझ्या डोक्यावर ठेवण्यात आला आहे; त्यानुसार मी वर्तन करणार आहे. संकट आले असले तरी, हा मार्गच खरा हिताचा आहे—माझ्या पतीसाठी, माझ्या मुलांसाठी आणि माझ्यासाठी—यात शंका नाही. कुंती आपल्या मुलांचे रक्षण व कल्याण करण्यास समर्थ आहे; तिच्या बुद्धीत तर अरुंधतीसुद्धा समकक्ष नाही. वृष्णी आणि कुंतिभोज हे कुंतीचे रक्षण करतील; पण मी तुमच्यासारखे मुलांची काळजी घेऊ शकणार नाही. मी, जी अजूनही जीवनातील सुखासक्तीत तृप्त झालेली नाही, माझ्या पतीच्या मागे जाणार आहे; म्हणून या पतीच्या जगातील मुख्य राणीने मला परवानगी द्यावी. मी त्या धर्मनिष्ठ, कृतज्ञ, सत्यवादी आणि ज्ञानी पतीच्या चरणांची सेवा करीन; म्हणून या पुण्यवतीने आज मला परवानगी द्यावी. असे म्हणत, मद्रराजकन्या मद्रीने आपले डोके कुंतीच्या पुढे झुकवले आणि तिने आपले जुळे पुत्र कुंतीकडे सोपवले. तिने ऋषींना वंदन केले, पांडवांना मिठी मारली आणि आपल्या दोन्ही मुलांना पुन्हा पुन्हा मस्तकी चुंबन दिले. मग मद्रीने युधिष्ठिराचा हात धरून म्हटले, “कुंती हीच तुमची आई आहे, मी तुमची धाय आहे, आणि तुमचे वडील आता या जगात नाहीत. युधिष्ठिर मोठा आहे आणि नेहमीच धर्माने चारही भावांमध्ये वडिलांसारखा आहे; तुम्ही सगळ्यांनी वडीलधाऱ्यांची सेवा करावी, सत्य आणि धर्म यांत अढळ राहावे. असे करणारे कधीही नष्ट होत नाहीत, किंवा पराभूत होत नाहीत; म्हणून तुम्ही सगळ्यांनी वडीलधाऱ्यांची सेवा निष्ठेने करावी.” पुन्हा एकदा ऋषी आणि पृथेला वंदन करून, दुःखदायी मनाने मद्रीने कुंतीला उद्देशून म्हटले, “या ऋषींच्या साक्षीने मी जे शब्द बोलले, त्यानुसार मला स्वर्गदर्शनाची इच्छा व्यर्थ जाऊ नये. वृष्णीकन्ये, तू धन्य आहेस; तुझ्या बळ, तेज, संयम, महानता आणि कीर्तीला कुणीही समकक्ष नाही. कुंती, तुझे पाचही पराक्रमी पुत्र तुझ्या डोळ्यांसमोर येतील; आणि मी तुला नेहमीच आदराने वंदन करीन. तू वयाने आणि गुणवत्तेने श्रेष्ठ आहेस; म्हणून मी तुझी परवानगी मागते. तुझ्या कृपेने मला धर्म, स्वर्ग आणि कीर्ती प्राप्त होवो; तू येथे जे योग्य वाटेल ते कर, संकोच करू नकोस.” कुंतीने अश्रूंनी भरलेल्या कंठाने उत्तर दिले, “तुला परवानगी आहे, पुण्यवती; तुझे पतीसंग स्वर्गात होवो. तू सुंदर, विशाल नेत्रांची असशील, तर आजच देवांच्या लोकात पतीसह एकरूप हो आणि अनंत काळ आनंद उपभोग.” यानंतर, पुरोहिताने स्नान करून, अंत्यसंस्काराची सर्व तयारी केली—सोन्याचे तुकडे, तूप, तीळ, दही, तांदूळ, जलपात्रे, कुऱ्हाड आणि ऋषींसह अग्नि आणला व सर्व काही विधिपूर्वक मांडले. कश्यप ऋषींनी पांडूचे अंतिम संस्कार केले, आणि युधिष्ठिराने पुरोहितांच्या सांगण्याप्रमाणे सर्व विधी पूर्ण केले. त्या अग्नित पांडूचे दहन झाले आणि युधिष्ठिर दुःखाने व्याकुळ होऊन जमिनीवर कोसळला. ऋषी, पुत्र आणि पृथेला वंदन करून, पांडूच्या धर्मपत्नीने, त्या पुरुषसिंहाला, जो अग्नि शय्येवर होता, वंदन केले. मग, मद्रराजकन्या मद्री सुद्धा वेगाने त्या अग्निशय्येवर चढली. शुद्ध, अखंड वस्त्र परिधान करून, युधिष्ठिराने भावांसह पुरोहितांच्या सांगण्याप्रमाणे तिथे जलांजली दिली. शतश्रृंग पर्वतात राहणाऱ्या तपस्वी, ऋषी आणि चारणांनी सर्व योग्य विधी पार पाडले. पांडूच्या निधनानंतर, त्या देवतुल्य, वेदज्ञ महर्षींनी एकत्र येऊन चर्चा केली. “या महान आत्म्याने राज्य, वैभव सर्व काही सोडून येथे तपस्या केली आणि आमच्यात आश्रय घेतला. त्याने आपल्या नवजात पुत्रांना आणि पत्नीला आपल्याकडे सोपवले आणि स्वर्गास गेला. चला, आपण त्याच्या पुत्रांना, पत्नीला, शरीराला आणि राज्यालाही घेऊन जाऊ—हेच आमचे कर्तव्य आहे.” असे ठरवून, त्या ऋषींनी पांडूच्या पुत्रांना पुढे करून, नागसहव्य नावाच्या नगरीकडे प्रस्थान केले. या महर्षींनी पांडवांना भीष्म व धृतराष्ट्र यांच्याकडे सुपूर्द करण्याचा निर्धार केला. ते सर्वजण पांडूच्या पत्नी व पुत्रांसह, तसेच इतर तपस्वींसह, पुढे निघाले. एकेकाळी आपल्या पुत्रांच्या संगतीत सदैव आनंदी असणारी कुंती, आता हे दीर्घ प्रवास लवकरच संपेल अशी भावना घेऊन निघाली. अखेरीस, बऱ्याच काळानंतर, ती तेजस्विनी कुरु देशात पोहोचली आणि वर्धमान नगरीच्या प्रवेशद्वारी आली.