त्या मुलाच्या अपार शक्तीमुळे, दाराजवळ एक राक्षस त्याच्या तावडीतून सुटू शकला नाही; त्याच्या तोंडातून रक्त वाहू लागले आणि तो भयाने ओरडू लागला. त्या आवाजाने जंगलातील हरणांचे, सिंहांचे आणि अन्य प्राण्यांचे कळप घाबरून पळून गेले, आणि आश्रमातील लोक भयभीत होऊन स्वतःवरचे नियंत्रण गमावून बसले. तो राक्षस गुडघ्यांवरून रांगत आश्रमातून बाहेर पडला आणि कोसळला; हे दृश्य पाहून सर्वजण त्या मुलाच्या कर्तृत्वावर आश्चर्यचकित झाले. त्या मुलाच्या सततच्या पराक्रमामुळे, दैत्य आणि राक्षस भयभीत होऊन आता आश्रमाजवळ येणेच बंद झाले. मग कण्व ऋषी आणि आश्रमातील सर्व लोकांनी त्या मुलाच्या अद्भुत कृत्यांना पाहून त्याला एक नाव दिले: "तो सर्वांना वश करतो, म्हणून त्याचे नाव सर्वदमन असावे." अशा प्रकारे त्या मुलाचा सर्वदमन म्हणून उल्लेख होऊ लागला. पराक्रमी, शक्तिशाली आणि सामर्थ्यवान असलेल्या त्या मुलाने, दुःखी असलेल्या राणीला किंवा पुत्राला कधीही दूर केले नाही. शाकुंतला, चिंता आणि दुःखाने व्याकुळ, तिचे शरीर चंद्रासारखे फिकट, केस विस्कटलेले, कृश, अश्रूभारी, आणि फाटलेल्या, मळलेल्या वस्त्रांत होती. शाकुंतलाचा हा अवस्था पाहून कण्व ऋषीने सर्व शास्त्रे, वेद, आणि बारा वर्षे जे गेले, त्याचा विचार केला. कण्व ऋषीने त्या मुलाच्या अद्भुत कर्तृत्वाकडे पाहून, त्याचा युवराज म्हणून अभिषेक करण्याचा योग्य वेळ आला आहे, असे ठरवले. तो आपल्या कन्येला म्हणाला, "हे सौम्य, हे माझ्या कन्या, तू हसतमुख आहेस, माझे शब्द ऐक." पतिव्रता स्त्रियांचा मुख्य धर्म म्हणजे मन, वाणी आणि शरीराने पतीची सेवा करणे. माझ्या पूर्वपरवानगीने तू हा व्रत पाळला आहेस; या आचरणामुळे तू पुण्यसंपन्न लोकात पोहोचशील. या व्रताच्या शेवटी, मानवी लोकांमध्ये तू मोठ्या भाग्याला प्राप्त करशील; म्हणून, आज तू पुरु वंशाच्या वंशजाच्या सान्निध्यात जावे. तो स्वतः येत नाही, कारण वेळ निघून गेली आहे असे त्याला वाटते; म्हणून, तू राजा दुश्यंताच्या कल्याणाची इच्छा करून त्याची प्रसन्नता मिळव. दुश्यंत युवराजपदावर स्थापित झालेला पाहिल्यावर तुला आनंद होईल; देव, वृद्ध, क्षत्रिय आणि विशेषत: पतीसाठी, एकत्र येणे हितकारक आहे; म्हणून, तू पुत्रासह माझ्या आनंदासाठी जावे. तू काही उत्तर देऊ नकोस; तू माझ्या आज्ञेला बांधलेली आहेस. असे सांगून कण्व ऋषीने आपल्या नातवाला, पौरवाला, मिठी मारून त्याच्या डोक्यावर सुवास घेतला. तो म्हणाला, "राजा दुश्यंत, ज्याचा जन्म चंद्रवंशात झाला आहे, ही शुद्धव्रती स्त्री त्याची मुख्य राणी आणि तुझी माता आहे. ती आपल्या पतीकडे जाण्याची इच्छा बाळगते; तू तिच्यासह राजा समोर जाऊन युवराजपद मिळव." "तो तुझा पिता, राजांचा अधिपती आहे; तू त्याच्या आज्ञेचे पालन कर. पित्यापासून आणि आजोबापासून मिळालेल्या राज्यावर स्वाभाविकपणे राज्य कर. स्वत:च्या सार्वभौमत्वावर स्थिर झाल्यावर, हे पुरु वंशज, मला विसरू नकोस." पौरवाने कण्व ऋषींच्या पायांपुढे नतमस्तक होऊन म्हणाला, "हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, तुम्हीच माझे पिता, तुम्ही माझी माता, तुम्हीच माझे आश्रय आहात. महान तपस्वी, तुमच्याशिवाय मी दुसऱ्या कुणाला पिता मानत नाही; तुमची सेवा या आणि त्या लोकात पुण्यदायक आहे. शाकुंतला, पतीच्या इच्छेने जावी, मी तुमच्या पायांवर राहून सेवा करीन. मी पूर्वीप्रमाणे वन्य प्राण्यांसोबत खेळणार नाही; मी नेहमी तुमच्या आज्ञेचे पालन करीन आणि अध्ययनात तत्पर राहीन." असे म्हणत त्याने कण्व ऋषींच्या पायांना मिठी मारली; त्याचे शब्द ऐकून शाकुंतला रडू लागली. पित्याची माया आणि पुत्राच्या आनंददुःखाने भरलेली, तिच्या दुःखद आवाजाने, दुश्यंताची कन्या बोलली. कण्व ऋषींच्या शब्द ऐकून तिने विचारले, "शाकुंतला, तू का रडतेस? पतीला प्रसन्न करायची इच्छा असेल, तर तू पहाटे निघून जावी." "प्रत्येकजण स्वतः पाप करतो आणि त्याचा फल स्वतःच भोगतो; मी तुला नेहमी रोखले, पण तू माझ्या शब्दांकडे लक्ष दिले नाहीस. तू नेहमी आपल्या हातांनी हत्ती हाकलत होतीस, आणि सिंह-व्याघ्रांनी भरलेल्या जंगलात भटकत होतीस. तू अशी अनेक कृत्ये केलीस, हे पुरु वंशाचा आनंद, त्यामुळे ऋषी रागावले आणि आम्हा दोघांना वनवास दिला." "मी दुश्यंताकडे जाणार नाही, माझ्या पुत्राच्या कल्याणाची इच्छा नाही; मी महान आत्म्याच्या पायांवर राहीन." असे म्हणत ती रडत ऋषींच्या पायांवर कोसळली; तिच्या अश्रूंनी भरलेल्या अवस्थेत कण्व ऋषीने तिला सौम्य शब्दांनी समजावले आणि पुन्हा हितकारक, दयाळू शब्द बोलले. "शाकुंतला, हे हितकारक आणि कल्याणकारी उपदेश ऐक, प्रिय: पतिव्रतेचे गुण सोडून दुसरे काहीही खरे साध्य नाही. पतिव्रतांना देव प्रसन्न होतात, सर्व वर देतात, संकटातून मुक्त करतात. पतीच्या प्रसन्नतेने स्त्रीला पुण्य मिळते, कधीही दुःख नाही; म्हणून, तू राजा दुश्यंताची प्रसन्नता मिळव, हे हसतमुख." असे शाकुंतला सांगितल्यावर, त्याने तिच्या पुत्राला संबोधित केले: "शाकुंतलाचा पुत्र, तू महान आत्मा इलिलाचा नातू आहेस." "हे पापरहित, माझे खरे शब्द ऐक: ती आपल्या अंतःकरणात पतीच्या इच्छेने आहे, आणि विविध शब्द बोलली, पण ती जाण्याची इच्छा बाळगलेली नाही.