जो कोणी असित, आर्तिमंत आणि सुनीथ यांची स्मरण करतो, दिवस असो वा रात्र, त्याला सर्पांचा भय कधीच वाटत नाही. हे सर्पांनो, जारत्कारु आणि बलवान जारत्कारु यांच्यापासून जन्मलेला आस्तिक, ज्याने सर्पयज्ञात तुमचे रक्षण केले—त्याचे स्मरण करा, हे पवित्र सर्पांनो, आणि मला हानी करू नका. हे सर्पा, तू मागे हट, तुझ्यावर शुभेच्छा; तू दूर जाऊ, हे विषारी सर्पा. जनमेजयाच्या यज्ञाच्या समाप्तीला, आस्तिकाचे शब्द लक्षात ठेव. जो सर्प आस्तिकाचे शब्द ऐकूनही मागे हटत नाही, त्याचे शिर शिंशापाच्या फळासारखे शंभर तुकडे होईल. या प्रकारे, उपस्थित श्रेष्ठ सर्पांनी संबोधल्यावर, द्विजांचा सर्वोत्तम, अत्यंत संतुष्ट होऊन, आपल्या मनात निघण्याचा विचार करू लागला. मग, नागांचा राजा, सर्पांच्या मध्ये असे बोलून, आपल्या नागांसह स्वतःच्या निवासस्थानी गेला. सर्पांना सर्पयज्ञातून मुक्त केल्यानंतर, ब्राह्मणांमध्ये श्रेष्ठ, धर्मात्मा, योग्य वेळी आपल्या पुत्र आणि नातवंडांनी वेढलेला, आपल्या अंताकडे गेला. आस्तिकाची ही कथा मी तुम्हाला सांगितली; तिचे पठण केल्याने कुठेही सर्पांचे भय राहत नाही. जसे तुमचे पूर्वज प्रमती, प्रसन्न होऊन, आपल्या पुत्र रुरूला ही कथा सांगितली होती, तसेच मी तुम्हाला सांगितली आहे, हे भर्गवश्रेष्ठ. जे काही मी ऐकले, ते मी सांगितले—महात्मा आस्तिकाची ही गौरवशाली कथा, सुरुवातीपासून, हे ब्राह्मण. हे ब्राह्मण, जे तू मला विचारले, डुंडुभाचे शब्द ऐकून, तुझी महान जिज्ञासा शमवावी. आस्तिकाची ही धर्ममय कथा ऐकून, पुण्य वाढते, सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते आणि दीर्घायुष्य प्राप्त होते. भृगु वंशापासून पुढे, तू मला ही महान कथा सांगितली; हे सौते, तुझ्या कथनाने मी प्रसन्न आहे. मी तुला पुढे विचारू इच्छितो, हे सूतपुत्र; व्यासांनी रचलेल्या त्या कथा, कृपया पुन्हा सांग. महान आत्म्यांच्या अत्यंत कठीण सर्पयज्ञात, यज्ञाच्या विधी आणि सभासदांमध्ये, जे अद्भुत प्रसंग घडले, त्यांच्या विषयानुसार, आम्हाला तुझ्याकडून ऐकायचे आहे, हे सौते; कृपया ते सांग. विधींमध्ये, द्विजांनी वेदावर आधारित कथा सांगितल्या; पण व्यासांनी भारताची अद्भुत, महान कथा सांगितली. महाभारताची ही कथा, जी पांडवांना कीर्ती देते, कृष्ण द्वैपायनाने जनमेजयाच्या प्रश्नावर सांगितली. त्याने ती कथा योग्य प्रकारे त्या वेळी विधींमध्ये ऐकवली; मी ती शुभ कथा योग्य रीतीने ऐकू इच्छितो. महान, शुद्ध आत्म्याच्या मनाच्या समुद्रातून जन्मलेली ही कथा, सर्व रत्नांनी भरलेली, हे श्रेष्ठ, तू आम्हाला सांग. खरेच, मी तुम्हाला कृष्ण द्वैपायनाने शिकवलेली ही महान आणि उत्कृष्ट कथा, महाभारत, सुरुवातीपासून सांगणार आहे. हे द्विजश्रेष्ठ, मी तुम्हाला सर्व काही पूर्णपणे सांगतो; मला येथे सांगताना मोठा आनंद मिळतो. जनमेजय सर्पयज्ञासाठी अभिषिक्त झाल्याचे ऐकून, विद्वान ऋषी कृष्ण द्वैपायन त्याच्याकडे गेले. ज्यांना कालीने शक्तिपुत्र पराशरापासून, यमुना नदीच्या बेटावर, कन्येच्या रूपात जन्म दिला, आणि जे पांडवांचे पितामह आहेत. जन्मताच, यज्ञाद्वारे त्यांनी आपले शरीर वाढवले; त्यांनी वेद, त्यांचे अंग, आणि इतिहास पूर्णपणे शिकले, आणि मोठी कीर्ती मिळवली. कोणालाही तप, वेदाध्ययन, व्रत किंवा जन्म, किंवा क्रोधाने त्यांना प्राप्त करता आले नाही. ते वेदज्ञात श्रेष्ठ, एकच वेद चार भागात विभागले; उच्च-नीच ज्ञान असलेले, ब्रह्मर्षी, कवी, सत्यवादी आणि शुद्ध. त्यांनी पांडू, धृतराष्ट्र आणि विदुर यांना जन्म दिला, शंतनूच्या वंशाचा विस्तार केला, धर्मात्मा आणि महान कीर्तीचे. तो महान आत्म्याचा ऋषी, आपल्या वेद आणि वेदांगात पारंगत शिष्यांसह, राजा जनमेजयाच्या सभेत प्रवेश केला. तेथे त्यांनी राजा जनमेजयाला पाहिले, सभासदांच्या मध्ये बसलेला, जणू इंद्र देवतांमध्ये बसला आहे. त्याच्याभोवती विविध प्रदेशातील अभिषिक्त राजे आणि विधीत पारंगत पुरोहित, जे ब्रह्मासारखे विद्वान होते, उपस्थित होते. राजा जनमेजय, राजर्षी, त्या ऋषीला येताना पाहून, आपल्या सेवकांसह, आनंदाने, त्वरेने उठला, हे भारतश्रेष्ठ. सभेच्या संमतीने, राजाने त्यांच्यासाठी सुवर्ण आसन तयार केले, जसे शक्र बृहस्पतीसाठी करतो. तेथे, आसनावर बसलेले आणि दिव्य ऋषींच्या समूहाने सन्मानित, वरदाते ऋषीला राजाने शास्त्रानुसार पूजा केली. पाद्य, आचमन, अर्घ्य, आणि गायी, prescribed पद्धतीने, venerable कृष्ण, आपल्या पितामहाला, दिले. जनमेजयाकडून तो सन्मान मिळाल्यावर आणि गायी स्वीकारल्यावर, व्यास त्या क्षणी प्रसन्न झाले. आदर आणि प्रेमाने त्यांचा सन्मान करून, राजा त्यांच्या जवळ बसला, प्रसन्न मनाने, आणि त्यांच्या कुशलतेची विचारपूस केली. पूज्य ऋषीने त्याला पाहून आणि आपल्या कुशलतेची माहिती देऊन, सभेतील सर्वांनी त्यांचा सन्मान केला, आणि त्यांनी सन्मान परत केला. मग, सर्व सभासदांसह, जनमेजय, हात जोडून, द्विजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या व्यासांना प्रश्न विचारला. "तुम्ही कुरु आणि पांडवांचे प्रत्यक्ष साक्षीदार आहात; मला त्यांच्या कृत्यांची कथा तुमच्याकडून ऐकायची आहे, हे द्विजश्रेष्ठ.