सर्व देवता आणि नागराज वासुकी यांनी एकत्र येऊन कमळातून उत्पन्न झालेल्या ब्रह्मदेवाला विनंती केली, की त्यांच्या मातेकडून आलेल्या शापाचा परिणाम होऊ नये. वासुकी, नागांचा राजा, आपल्या कुळाच्या संकटामुळे अत्यंत चिंतित झाला होता; त्याने विचारले, “हे पुण्यात्मा, माझ्या मातेकडून आलेला शाप कसा टळेल?” तेव्हा ब्रह्मदेव म्हणाले, “जर जरत्कारू नावाच्या ब्राह्मणाने जरत्कारू नावाच्या स्त्रीशी विवाह केला, तर त्यांच्या पोटी द्विज पुत्र जन्मेल, जो नागांना या शापातून मुक्त करेल.” हे ऐकून वासुकी, नागांचा श्रेष्ठ राजा, मला (जरत्कारूला) तुझ्या पुण्यवान पित्याला दिले, जणू मी अमरच आहे. पण नियतीचा काळ येण्यापूर्वीच तू माझ्या पोटी जन्माला आलास; आता तो काळ आला आहे, तू आम्हाला भयापासून वाचव. म्हणून, तू माझ्या भावाला, अग्निकडून, वाचव; तुझ्या ज्ञानी पित्याने दिलेली वचन व्यर्थ होऊ नये; त्यांनी तुला आमच्या मुक्तीसाठी दिले—माझ्या पुत्रा, तुझे काय मत आहे? माझे असे म्हणणे ऐकून शौनक म्हणाले, “तसेच होईल,” आणि मग आपल्या आईशी बोलले, दुःखी वासुकीला सांत्वन दिले, जणू त्याला पुन्हा जीवन दिले. “वासुकी, नागांचा श्रेष्ठ, मी तुला मुक्त करीन; हे महान, मी तुला सत्य सांगतो: मी तुला शापातून मुक्त करीन. तू शांत मनाने राहा, नागराज; तुला भयाची काही गरज नाही. मी प्रयत्न करीन की राजाचा यज्ञ तुझ्या कल्याणासाठी होईल. माझे शब्द कधीही खोटे झाले नाहीत, अगदी माझ्या घरातही नाही; मग इथे कसे होतील? मी पवित्र राजा जनमेजयाकडे जाईन. आज मी राजाला शुभ शब्दांनी प्रसन्न करीन, हे काका, जेणेकरून या पुण्यवान राजाचा यज्ञ थांबेल, हे श्रेष्ठ. हे ज्ञानी नागराज, माझ्यावर पूर्ण विश्वास ठेव; तुझ्या मनात माझ्याबद्दल कधीही शंका ठेवू नकोस. आस्तिक, मी अस्वस्थ आहे, माझे हृदय तुटत आहे; मी दिशा ओळखू शकत नाही, ब्रह्मदंडाच्या भयाने ग्रस्त आहे. तू काहीही काळजी करू नकोस, नागांचा श्रेष्ठ; मी तुझ्या अग्निकडून उत्पन्न झालेल्या भयाचा नाश करीन. मी ब्रह्मदंडाचा नाश करीन, जो काळाच्या अग्नीइतका प्रचंड आहे; येथे तू कशाचीही भीती बाळगू नकोस. तेव्हा, वासुकीच्या भयंकर दुःखाचा भार आस्तिकाने आपल्या शिरावर घेतला आणि तो वेगाने निघून गेला. आस्तिक, द्विजांचा श्रेष्ठ, सर्व सद्गुणांनी संपन्न, नागराजांच्या मुक्तीसाठी जनमेजयाच्या यज्ञस्थळी पोहोचला. तेथे आस्तिकाने उत्तम यज्ञमंडप पाहिला, जिथे अनेक याजक सूर्य आणि अग्नीप्रमाणे तेजस्वी होते. प्रवेश करण्याचा प्रयत्न करताना, द्विजांचा श्रेष्ठ द्वारपालांनी थांबवला; प्रवेशाची इच्छा ठेवून, तो तपस्वी यज्ञाची स्तुती करू लागला. मुख्य यज्ञशाळेत पोहोचून, द्विजांचा श्रेष्ठ, सद्गुणांचा अग्रगण्य, अनंत कीर्ती असलेल्या राजाची, पुरोहितांची, याजकांची आणि अग्नीची स्तुती केली. त्याने म्हटले, “प्रयाग येथे सोमयज्ञ, वरुणयज्ञ, प्रजापतीयज्ञ झाले; तसेच, तुझा हा यज्ञ, हे भरतवंशाचा श्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. इंद्राचे शंभर यज्ञ प्रसिद्ध आहेत, आणि आणखी शंभर; तसेच, तुझा हा यज्ञ, हे भरतवंशाचा श्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. यमाचा, हरिमेधाचा आणि रंतिदेव राजाचा यज्ञ; तसेच, तुझा हा यज्ञ, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. गयाचा, शशबिंदू राजाचा, वैश्रवण राजाचा यज्ञ; तसेच, तुझा हा यज्ञ, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. नृगाचा, अजमीढाचा, दशरथ राजाचा यज्ञ; तसेच, तुझा हा यज्ञ, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. स्वर्गात ऐकलेला देवपुत्राचा, युधिष्ठिराचा, अजमीढ राजाचा यज्ञ; तसेच, तुझा हा यज्ञ, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. सत्यवतीपुत्र कृष्णाचा यज्ञ, जिथे त्याने स्वतः विधी पार पाडली; तसेच, तुझा हा यज्ञ, आमच्या आणि आमच्या प्रियजनांच्या कल्याणासाठी असो. येथील सर्व, जे सूर्याप्रमाणे तेजस्वी आहेत, इंद्राच्या यज्ञासाठी जमले आहेत; आज त्यांच्या ज्ञानाची प्राप्ती होणार नाही, आणि त्यांना दिलेली दान कधीही नष्ट होणार नाही. द्वैपायनासारखा याजक या जगात नाही; ही माझी ठाम श्रद्धा आहे. त्याचे शिष्य पृथ्वीवर भ्रमण करतात, सर्वजण आपल्या यज्ञकर्तव्यात निपुण आहेत. विभावसु, अद्भुत तेजस्वी, महान आत्मा, सुवर्णबीज, आहुतीचा भक्षक, काळ्या मार्गाचा, फिरत्या, जळत्या शिखराचा—हा अग्नी, हे देव, तुझी आहुती स्वीकारतो. या जीवसृष्टीत, हे राजा, तुझ्यासारखा प्रजांचे रक्षण करणारा कोणी नाही; तुझ्या स्थिरतेमुळे मी नेहमी निश्चिंत असतो—तू वरुण, धर्मराज किंवा यमासारखा आहेस. जसा शक्र, वज्रधारी, या जगाचा रक्षक आहे, तसा तू प्रजांचा संरक्षक आहेस; माझ्या दृष्टीने, तू पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहेस, आणि तुझ्यासारखा दुसरा राजा जन्मला नाही. तू खट्वांग, नभाग, दिलीप, ययाती, मंदाता यांच्यासारखा शक्तिशाली आहेस; तुझे तेज सूर्याच्या प्रकाशासारखे आहे, आणि तू भीष्मासारख्या उत्तम व्रतांनी राज्य करतोस. वाल्मिकीप्रमाणे तू आपली शक्ती लपवतोस; वसिष्ठासारखी तुझी क्रोधावर नियंत्रण आहे; तुझे राज्य इंद्रासारखे आहे, आणि तुझे तेज नारायणासारखे उजळते. यमासारखे तू धर्माची पारख करण्यात कुशल आहेस, कृष्णासारखे सर्व गुणांनी संपन्न आहेस; तू वासूंप्रमाणे ऐश्वर्याचा अधिष्ठान आहेस, आणि यज्ञांचा संचय आहेस. शक्तीमध्ये तू दंभोद्भवासारखा आहेस, अस्त्रशस्त्राच्या उपयोगात रामासारखा; तुझे तेज और्व आणि त्रितासारखे आहे, आणि तू भगिरथासारखा दुर्लभ आहेस. आस्तिकाने अशी स्तुती केल्यावर, सर्वजण—राजा, सभा, याजक, आणि आहुती देणारा—प्रसन्न झाले. त्यांच्या शुभ संकेत पाहून, राजा जनमेजय म्हणाला, “तो जरी बालक आहे, तरी वृद्धासारखे बोलतो; मी त्याला बालक मानत नाही, तर वृद्धच मानतो. मी त्याला वर द्यायचा आहे—हे ब्राह्मणांनो, याची योग्य व्यवस्था करा.” आणि तक्षक आमच्याकडे वेगाने येत आहे— राजा, वरदानी, बोलण्याची इच्छा व्यक्त करताच, ब्राह्मणाला म्हणाला, “तू तुझा वर माग.” तेव्हा होतार, मनात पूर्ण प्रसन्न नसताना, म्हणाला, “तक्षक हा यज्ञ चालू असताना येत नाही.