वसुकि नागराजाच्या आज्ञेवरून नागकन्या आपल्या पुत्राला, जरत्कारूला, बोलावते आणि त्याला म्हणते, "माझ्या भाऊने मला तुझ्या वडिलांना एका हेतूसाठी दिले होते; तो काळ आता आला आहे—आता जे करणे आवश्यक आहे, ते कर." जरत्कारू विचारतो, "माझ्या मामाने तुला वडिलांना कोणत्या कारणासाठी दिले? मला सत्य सांग, ऐकल्यावर मी तदनुसार वागेन." तेव्हा नागकन्या, आपल्या कुटुंबाच्या हितचिंतीने, वसुकिची बहीण, जरत्कारूला सर्व गोष्टी स्पष्टपणे सांगते. ती म्हणते, "कद्रू ही सर्व नागांची माता म्हणून प्रसिद्ध आहे; तिच्या संतप्त शापाचा कारण काय होते, ते ऐक. उच्चैःश्रवा हा घोड्यांचा राजा मी खोटा निर्माण केलेला नाही; माझ्या पुत्रांना विनताच्या हितासाठी पणाला लावले गेले, जेणेकरून ते सेवक होतील." "जनमेजयाच्या यज्ञात, वाऱ्याच्या रथावरून, तुम्ही सर्व नाग भस्म होणार; तेथे तुम्ही नष्ट होऊन पितृलोकात जाल." जगांचा ब्रह्मा, तिच्या शापाचे शब्द ऐकून, तिला 'तथास्तु' म्हणतो आणि तिच्या शब्दांनी प्रसन्न होतो. त्यावेळी वसुकि, ब्रह्माच्या शब्द ऐकून, समुद्र मंथनाच्या वेळी, देवांचा आश्रय घेतो. सर्व देवता, अमृत मिळवून, आपला उद्देश साध्य करतात आणि माझ्या भावाला घेऊन ब्रह्माजवळ जातात. सर्व देवता आणि नागराज वसुकि, ब्रह्मकमळासारख्या ब्रह्माला प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न करतात, जेणेकरून शाप फलित होऊ नये. वसुकि, आपल्या बांधवांच्या दुःखाने चिंतीत होतो; "हे पुण्यवान, आईच्या शापाचा परिणाम कसा टाळता येईल?" त्यावर ब्रह्मा म्हणतो, "जर जरत्कारू नावाच्या पत्नीशी जरत्कारू विवाह करेल, तर द्विजात पुत्र जन्मेल, जो नागांना शापातून मुक्त करेल." हे ऐकून, वसुकि, नागांचा श्रेष्ठ, मला तुझ्या वडिलांना दिले, जणू मी अमर आहे. नियत वेळ येण्यापूर्वी तू माझ्यातून जन्मला; आता वेळ आली आहे, तू आम्हाला भयापासून वाचव. म्हणून, तू माझ्या भावाला अग्नीपासून वाचव; तुझ्या वडिलांनी दिलेले वचन व्यर्थ होऊ नये; त्यांनी तुला आमच्या मुक्तीसाठी दिले—तुझे काय मत आहे, पुत्रा?" मग शौनक म्हणतो, "तथास्तु," आणि आपल्या आईला सांगतो, दुःखी वसुकिला सांत्वन देतो, जणू त्याला नवजीवन देतो. "मी तुला वाचवीन, वसुकि, नागांचा श्रेष्ठ; म्हणून हे महान, मी हे सत्य सांगतो: मी तुम्हाला शापातून मुक्त करीन." "शांत रहा, नागा; तुला काहीच भय नाही. मी प्रयत्न करीन, जेणेकरून राजाच्या यज्ञातून तुमचे कल्याण होईल. माझे शब्द कधीही खोटे झाले नाहीत, मग ते कसे असतील? मी यज्ञात दीक्षित राज जनमेजयाजवळ जाईन." "आज मी राजाला शुभ शब्दांनी प्रसन्न करीन, हे मामा, जेणेकरून या पुण्यवान राजाचा यज्ञ थांबेल, हे श्रेष्ठ." "हे बुद्धिमान नागराज, माझ्यावर पूर्ण विश्वास ठेव; तुझ्या मनात माझ्याबद्दल कधीही शंका ठेवू नकोस." "आस्तिक, मी गोंधळलो आहे, माझे हृदय तुटले आहे; मी दिशाही ओळखू शकत नाही, ब्रह्मदंडाने पिडीत आहे." "हे नागश्रेष्ठ, तू काहीही चिंता करू नकोस; मी तुझ्या अग्नीच्या भयाचा नाश करीन." "मी ब्रह्मदंडाचा भयंकर नाश करीन, जो कालाग्नीप्रमाणे शक्तिशाली आहे; येथे तू कधीही भयभीत होऊ नकोस." मग आस्तिक वसुकिच्या दुःखाचा भार स्वतःवर घेतो आणि त्वरित निघून जातो. आस्तिक, द्विजात श्रेष्ठ, नागांच्या मुक्तीसाठी, सर्व गुणांनी युक्त, जनमेजयाच्या यज्ञाकडे जातो. तेथे पोहोचल्यानंतर, आस्तिक यज्ञस्थळी पाहतो, जिथे अनेक याजक सूर्य आणि अग्नीप्रमाणे तेजस्वी आहेत. तो आत जाण्याचा प्रयत्न करतो, पण द्वारपाल त्याला थांबवतात; प्रवेशाची इच्छा ठेवून, तो महान तपस्वी यज्ञाची स्तुती करतो. यज्ञसभेत पोहोचून, द्विजात श्रेष्ठ, पुण्यवान, अंतहीन कीर्तीच्या राजाची, पुरोहितांची, याजकांची आणि अग्नीची स्तुती करतो. तो म्हणतो, "प्रयागात सोमयज्ञ, वरुणयज्ञ, प्रजापतीयज्ञ झाले; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "इंद्राचे शंभर यज्ञ सांगितले आहेत, आणि आणखी शंभर; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "यमाचा, हरिमेधाचा, रंतिदेव राजाचा यज्ञ; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "गया, शशबिंदु, वैश्रवण राजाचा यज्ञ; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "नृग, अजमीढ, दशरथ राजाचा यज्ञ; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "स्वर्गात ऐकलेला देवपुत्राचा, युधिष्ठिराचा, अजमीढ राजाचा यज्ञ; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "सत्यवतीपुत्र कृष्णाचा यज्ञ, जिथे त्याने स्वतः विधी केली; तसेच, हे भारतश्रेष्ठ, परीक्षितपुत्रा, तुमचा यज्ञ—आम्हा सर्वांचा कल्याण होवो." "येथे जे तेजस्वी आहेत, ते इंद्राच्या यज्ञासाठी एकत्र आले आहेत; आज त्यांचे ज्ञान प्राप्त करता येणार नाही, आणि त्यांना दिलेल्या दानांचा नाश होणार नाही." "द्वैपायनासारखा याजक जगात कोणी नाही; हे माझे ठाम मत आहे. त्याचे शिष्य पृथ्वीवर फिरतात, सर्वजण यज्ञकर्मात निपुण आहेत." "विभावसु, अद्भुत तेजस्वी, महान आत्मा, सुवर्णबीज, आहुती घेणारा, काळपट मार्ग, वळणदार ज्वाळा असलेला—हा अग्नी, हे देव, तुमची आहुती स्वीकारतो." अशा प्रकारे आस्तिकाने यज्ञस्थळी पोहोचून, राजाची, याजकांची, अग्नीची आणि यज्ञाची स्तुती केली, आणि नागांच्या मुक्तीसाठी आपले प्रयत्न आरंभले.