जरात्कारू नावाचा द्विज, एक महान ऋषी, जन्माला आला आणि त्याने कठोर तपस्येला स्वतःला समर्पित केले. योग्य वेळ आल्यावर, त्याला वधू म्हणून वासुकीच्या बहिणीचे, म्हणजेच जरात्कारूचे, देणे निश्चित झाले. सर्प एलापत्राने जे सांगितले, ते सर्पांच्या कल्याणासाठीच आहे, असे देवांनी मान्य केले; तसेच व्हावे, अन्यथा नाही. ब्रह्मदेवाचा हा आदेश ऐकून, सर्पांचा अधिपती वासुकी, शापामुळे गोंधळलेला, सर्व सर्पांना सूचना दिल्या. मग वासुकीने आपल्या बहिणीला ऋषी जरात्कारूला वधू म्हणून उभारले आणि अनेक सर्पांना नेहमी त्या ऋषीची सेवा करण्यासाठी नियुक्त केले. "जरात्कारू ऋषी पत्नी निवडण्याची इच्छा व्यक्त करतील, तेव्हा आम्ही त्यांना त्वरित कळवूया; हेच आपल्यासाठी हितकारी ठरेल," असे सर्व सर्पांनी ठरवले. सूतनंदनाने विचारले, "जरात्कारू म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या त्या महान ऋषीबद्दल मला ऐकायचे आहे." "त्यांना जरात्कारू हे नाव पृथ्वीवर प्रसिद्ध कसे झाले? त्याचे अर्थ स्पष्ट करा." त्यावर उत्तर आले, "जरा म्हणजे क्षय, आणि कारू म्हणजे शरीर; त्यांचे शरीर क्षय झाले, आणि त्या ज्ञानी ऋषीने तपस्येने ते हळूहळू कमी केले." "त्याने तीव्र तपस्येने शरीर क्षीण केले, म्हणून त्याला जरात्कारू म्हणतात, आणि वासुकीच्या बहिणीलाही हेच नाव आहे." शौनकाने हसत, उग्रश्रवसला म्हणाले, "हे योग्य आहे." "मी पूर्वी सांगितलेले सर्व ऐकले आहे; पण मला आस्तिकाचा जन्म कसा झाला, हे जाणून घ्यायचे आहे." या विनंतीवर सुतिने परंपरेनुसार कथा सांगितली. वासुकीने सर्व सर्पांना बोलावले, आपल्या बहिणीला उभारले आणि ती ऋषी जरात्कारूला अर्पण केली. दीर्घ काळानंतरही, त्या तपस्वी ऋषीने पत्नीची इच्छा केली नाही. त्याचा वीर्य वरच्या दिशेने धरलेला, तो शास्त्रज्ञ, निर्भय आणि संयमी, संपूर्ण पृथ्वीवर भटकत होता, आणि त्याच्या मनातही पत्नीची इच्छा नव्हती. या दरम्यान, एका वेळी, कुरु वंशातील परिक्षित नावाचा राजा खूप थकला. जसा पांडू, युद्धातील महान धनुर्धर, शिकार करण्याचा शौकीन होता, तसाच त्याचा पूर्वजही होता. परिक्षित, अभिमन्यूचा पुत्र, जगात प्रसिद्ध झाला; तो हरण, रानडुक्कर, वाघ, महिष आणि इतर अनेक वन्य प्राण्यांना मारत पृथ्वीवर फिरत होता. एकदा, त्याने एका हरणाला बिनफणी बाणाने मारले आणि धनुष्य घेऊन ते घनदाट जंगलात पाठलाग करत गेला. जसा पूज्य रुद्राने स्वर्गात यज्ञातील पशूला मारून धनुष्य घेऊन शोध घेतला, तसा परिक्षितही वावरला. पण हरण जंगलात मारल्यावरही मरले नाही; त्याचे पूर्व स्वरूप झपाट्याने स्वर्गाकडे गेले. त्या हरणाने राजाचे धनुष्य दूर नेले आणि राजा त्या प्राण्याच्या मागे गेला. राजा थकून, तहानेने त्रस्त, जंगलात एका ऋषीकडे पोहोचला, जो गायींच्या मध्ये, वासरांनी त्यांच्या मातांना दूध पाजताना बसला होता. तो ऋषी मुख्यतः दूधाचा फेस पित होता, आणि राजा, आपल्या व्रतात स्थिर, त्याच्याकडे वेगाने गेला. राजा धनुष्य उचलून, भुकेने आणि थकव्याने त्रस्त, ऋषीला विचारले, "मी अभिमन्यूचा पुत्र, राजा परिक्षित आहे." "मी मारलेले हरण पळून गेले; तुम्ही ते पाहिले आहे का?" पण ऋषी मौन व्रत पाळत होता, आणि उत्तर दिले नाही. राजाला राग आला; त्याने मृत साप धनुष्याच्या टोकाने उचलून ऋषीच्या खांद्यावर ठेवला आणि पाहत राहिला. ऋषीने त्याला काहीही बोलले नाही—ना शुभ, ना अशुभ. राजा राग सोडून, झालेल्या घटनेमुळे अस्वस्थ, शहराकडे निघून गेला, आणि ऋषी पूर्वीप्रमाणेच बसला राहिला. तो महान ऋषी, स्वभावाने संयमी, राजाच्या अपमानावर प्रतिकार केला नाही; तो आपल्या कर्तव्याशी निष्ठावान होता. राजा, धर्मनिष्ठा ओळखू शकला नाही, म्हणून त्याने त्याचा अपमान केला. त्या ऋषीचा पुत्र, शृंगी, तरुण, तेजस्वी, महान तपस्वी, प्रचंड क्रोधी, कठोर व्रताचा, जवळजवळ अजेय होता. तो वेळोवेळी ब्रह्मदेवाच्या सान्निध्यात जाऊन त्याचा आशिर्वाद घेई. ब्रह्मदेवाची परवानगी मिळाल्यावर, तो घराकडे परतला, जिथे त्याचा मित्र खेळत आणि हसत होता. शृंगी, अत्यंत क्रोधाने भरलेला, मनात विष घेऊन, श्रेष्ठ द्विज कृष्णाकडून आपल्या वडिलाबद्दल एक विनोद ऐकून अधिकच संतप्त झाला. कृष्णाने सांगितले, "तुझे वडील, शक्तिशाली आणि तपस्वी, खांद्यावर प्रेत वाहतात; शृंगी, अभिमान करू नकोस." "ऋषिपुत्रांमध्ये, ब्रह्मज्ञ, तपस्वी आणि विद्वानांमध्ये, तू असे शब्द बोलू नकोस." "तुझ्यातील पुरुषार्थ कुठे, आणि असे गर्वित शब्द कुठे, जेव्हा तुझे वडील प्रेत वाहतात?" "तुझ्या वडिलांचे हे कृत्य त्यांना शोभणारे नाही; यामुळे मी खूपच व्यथित झालो आहे." असे ऐकून, शृंगी, तेजस्वी आणि क्रोधाने भरलेला, आपल्या पूज्य वडिलांनी मृत वस्तू वाहत असल्याचे ऐकून, संतप्त झाला. त्याने त्या कृश व्यक्तीकडे पाहून, सत्य बोलून विचारले, "कसे आहे, वडील, की सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी समर्पित—" "नेहमी एकाग्र, ऋषीने तपस्येने विष्णूला प्रसन्न केले; वनातील अन्नावर जगत, मौन पाळत, तो तेजस्वी आहे, तरी आज मृत वस्तू वाहतो?