या प्रसंगात, भीष्म पितामहांनी सभेत श्रीकृष्णाची महती सांगितली. त्यांनी सांगितले की, उदारता, कौशल्य, विद्या, शौर्य, लज्जा, कीर्ती, उत्तम बुद्धी, नम्रता, संपन्नता, स्थिरता, समाधान आणि पोषण—या सर्व सद्गुणांचे अधिष्ठान अच्युत श्रीकृष्णामध्येच आहे. सर्व सांसारिक गुणांनी युक्त असलेला हा पुरुष शिक्षक, पिता आणि गुरु आहे; म्हणून आम्ही सर्वजण त्याची विधिपूर्वक पूजा करतो, आणि तुम्ही सर्वांनीही हे मान्य करावे. यज्ञकर्ता, गुरु, विवाहार्थी, उपनयन झालेला आणि प्रिय राजा—या सर्वांचा सन्मान केला जातो; म्हणूनच हृषीकेश, अच्युत यांची योग्य रीतीने पूजा केली आहे. खरोखरच, कृष्णच या सर्व विश्वाचा आद्य कारण आणि संहार आहे; कृष्णासाठीच हे चराचर विश्व अस्तित्वात आहे. तोच अव्यक्त प्रकृती, सनातन कर्ता आणि सर्व भूतांच्या पलीकडचा आहे; म्हणून अच्युत सर्वश्रेष्ठ पूजनीय आहे. बुद्धी, मन, पंचमहाभूत—वायू, अग्नी, जल, आकाश आणि पृथ्वी—आणि चार प्रकारची सर्व सृष्टी, हे सर्व कृष्णातच स्थित आहे. सूर्य, चंद्र, तारे, सर्व ग्रह, दिशा आणि विदिशा—हे सर्वही कृष्णातच स्थित आहेत. तोच रुद्र, सर्वांचा आत्मा आणि सनातन ब्रह्मा आहे; अविनाशी परमात्म्याने नाशवान मानवाचा अवतार घेतला आहे. वेदांना यज्ञाग्नी हे तोंड आहे, छंदांना गायत्री हे तोंड आहे, माणसांना राजा हे तोंड आहे, आणि नद्यांना समुद्र हे तोंड आहे. तारांना चंद्र हे तोंड आहे, तेजस्वी वस्तूंना सूर्य हे तोंड आहे, पर्वतांना मेरू हे तोंड आहे, आणि पक्ष्यांना गरुड हे तोंड आहे. वर, खाली, आडवे—जिथे जिथे हे विश्व फिरते, सर्व लोकांमध्ये, भगवंत केशव हेच तोंड आहेत. परंतु, हा शिशुपाल नावाचा पुरुष, हे समजत नाही; म्हणून तो सर्वत्र आणि नेहमी कृष्णाविषयी अशा प्रकारे बोलतो. ज्याला श्रेष्ठ धर्म जाणून घ्यायचा आहे, तो खरा ज्ञानी त्याची अनुभूती घेतो; पण चेदिराज शिशुपाल धर्म असे पाहत नाही. वडीलधाऱ्यांत, लहानांमध्ये किंवा महान राजांमध्ये, कोण कृष्णाला पूजनीय मानत नाही? कोण त्याची पूजा करणार नाही? आता शिशुपाल ही पूजा अनुचित असल्याचे घोषित करतो; जर तो अनुचित कृत्य मानतो, तर त्याने त्याप्रमाणेच वागावे, हे योग्यच आहे. गंगेय (भीष्म) असे बोलल्यावर शिशुपाल त्यांच्यावर रागावला; आणि सूनिथ (शिशुपाल) क्रोधित झालेला पाहून, सहदेव बोलला. “हे चेदिराजा, येथे जे काही घडले आहे, ते मी विचारपूर्वक केले आहे; त्यामुळे सत्य आणि कारण मी सांगतो. सर्व राजांमध्ये कृष्णच श्रेष्ठ आहेत, दुसरा कोणी नाही; म्हणूनच आम्ही त्यांचा सन्मान केला आहे, आणि तुम्ही सर्वांनीही ते मान्य करावे. जर कोणताही राजा, आपली सेना आणि वाहनांसह, हे सहन करू शकत असेल, तर त्याने युद्धासाठी पुढे यावे; आणि सन्मानाचा तो स्थान त्याच्या मस्तकी धारण करावा.” त्यावर या विद्वान आणि सद्गुणी पुरुषांपैकी कोणीही विरोध केला नाही. गर्विष्ठ आणि सामर्थ्यशाली राजांमध्ये, जेव्हा हे स्थान दाखवले गेले, आणि सहदेवाने केशवाच्या बाबतीत सूनिथला असे सांगितले, तेव्हा शिशुपालाचे डोळे, जे आधीच लाल होते, अधिकच लाल झाले. त्याचा वाढता राग पाहून, भीष्म पुन्हा कृष्णाच्या श्रेष्ठ गुणांचे वर्णन करू लागले. सूनिथ आणि सर्व राजांना उद्देशून, तो श्रेष्ठ वक्ता, ज्ञानी भीष्म म्हणाला, “राजांनी सहदेवामार्फत केशवाला जे सांगितले, ते तसेच आहे; आणखी ऐका.” तेव्हा भीष्माचे हे शब्द ऐकून, युधिष्ठिराने पुन्हा भीष्मांना विचारले, “मला या दिव्य पुरुषाच्या सर्व लीला तपशीलवार ऐकायच्या आहेत; भगवंताचे कार्य, अवतार आणि स्वरूप सांगावे.” भीष्मांनी राजसभेत वासुदेवाच्या उपस्थितीत, इंद्रासमोर जसे सांगावे तसे, इतरांसाठी कठीण अशा कार्यांचे वर्णन केले. सर्व राजे, धर्मराजाच्या उपस्थितीत, हे ऐकत होते. शत्रूंचा नाश करणाऱ्या भीष्मांनी, चेदिराजाला न उद्देशता, पुन्हा बोलायला सुरुवात केली, “हे युधिष्ठिरा, वर्तमान आणि भूतकाळातील कार्ये ऐक. सर्वश्रेष्ठ प्रभू, सर्वांचा अधिपती, सूक्ष्म आणि स्थूल रूपांत वास करतो; त्याची कृत्ये गूढ आणि खोल आहेत. प्राचीन काळी, नारायण—स्वयंसिद्ध देव, महान पूर्वज, सहस्रशिरा पुरुष, अचल, अनंत, सनातन—अस्तित्वात होता. तोच हजार मुख, हजार डोळे, हजार पाय, हजार हात असलेला, सर्वज्ञ, हजार नावांनी ओळखला जाणारा देव आहे. हजार मुकुटधारी, विश्वरूप, महान तेजस्वी, अनेक रंगांचा, देवांचा आदिस्रोत, अव्यक्ताच्या पलीकडचा हा प्रभू आहे. तोच प्रभू नारायणाने प्रथम जलाची निर्मिती केली; त्या जलातच, त्याने स्वतःच ब्रह्माची निर्मिती केली. चार मुख असलेल्या ब्रह्माने सर्व लोकांची निर्मिती केली; अशा रीतीने, प्राचीन काळी, संहारानंतर, जेव्हा सर्व चराचर नष्ट झाले, तेव्हा सृष्टी उदयास आली. जेव्हा ब्रह्मा आणि इतरांचा संहार होतो, जगातील सर्व स्थावर-जंगम नष्ट होते, आणि सर्व प्राण्यांचा महाप्रलय होतो, तेव्हा फक्त नारायणच शिल्लक राहतो, सर्वांचा आत्मा म्हणून; आणि हे भारत, सर्व देवताही नारायणाचेच अंश आहेत.