धर्मराज युधिष्ठिराने पुन्हा एकदा सर्वांना हजारो गायी दान दिल्या. त्या प्रसंगी, पवित्र दिनाची घोषणा आकाशातून जणू काही देववाणीप्रमाणे घुमू लागली. श्रेष्ठ कुरू युधिष्ठिराने विविध दिव्य वस्तू, सुगंधी द्रव्ये—मधुर आणि तीव्र अशा दोन्ही प्रकारच्या—यांनी देवतांची विधिपूर्वक पूजा केली. त्यावेळी, कुस्तीपटू, नर्तक, झांजवादक, सूत, मागध, आणि विविध गायक-वादकही युधिष्ठिराच्या सेवेला उपस्थित होते. अशा प्रकारे, आपल्या भावांसह युधिष्ठिराने त्या दिव्य सभामंडपात पूजा केली आणि तो इंद्रासारखा स्वर्गात आनंद अनुभवू लागला. त्या सभेत पांडवांसोबत अनेक ऋषी मुनी आणि विविध देशांतील राजेही उपस्थित होते. आसित, देवल, सत्य, सर्पिर्मळी, महाशिर, अर्व, वसु, सुमित्र, मैत्रेय, शुनक, बळी हे सर्व तिथे होते. बक, दाल्भ्य, स्थूलशिर, कृष्णद्वैपायन, शुक, सुमंतु, जैमिनी, पैल, व्यासांचे शिष्य, आणि आम्ही स्वतःही त्या प्रसंगी उपस्थित होतो. टित्तिरी, याज्ञवल्क्य, त्यांचा पुत्र, रोमहर्षण, अप्सुहोम्य, धौम्य, अणिमा, मंदव्य, कौशिक देखील तिथे होते. दम, उष्णिप, त्रैबली, पर्णद, घटजनुक, मौंजयान, वायुभक्ष, पराशर, सारिका हेही उपस्थित होते. बलीवक, सिनीवक, सप्तपाल, कृतश्रम, जटुकर्ण, शिखवन, आलंब, पारिजातिक हे देखील तिथे होते. परवत, महाभाग्यशाली मार्कंडेय, पवित्रपाणी, सावर्णी, भालुकी, गालव हेही त्याच सभेत उपस्थित होते. जंघबंधू, रैभ्य, क्रोधी भृगु, हरिबभ्रू, कौण्डिन्य, आणि सनातन बभ्रुमाळी हेही तिथे होते. कक्षिवान, औशिज, नचिकेत, गौतम, पैंगी, वराह, शुनक आणि महान तपस्वी शांडिल्य हेही तिथे होते. कुक्कुर, वेणुजंघ, कलाप, काठ हेही तिथे उपस्थित होते—हे सर्व धर्मनिष्ठ, संयमी, आणि इंद्रियजय साधलेले ऋषी होते. याशिवाय, अनेक वेद-शाखांमध्ये पारंगत, श्रेष्ठ ऋषी त्या धर्मात्मा युधिष्ठिराच्या सभेत उपस्थित होते. हे धर्मज्ञ, शुद्ध आचरणाचे, मंगलमय आणि धर्मयुक्त कथा सांगत होते; तसेच, श्रेष्ठ योद्धेही धर्मराजाच्या सेवेत होते. तेजस्वी, महात्मा, धर्मशील आणि सदैव वृद्धिंगत होणारे मुञ्जकेतु, संग्रामजित, दुर्मुख, आणि बलवान उग्रसेन हेही तिथे होते. कक्षसेन, पृथ्वीचा अधिपती, अजेय क्षेमक, कंबोजांचा राजा, कमठ, आणि बलवान कम्पन हेही उपस्थित होते. त्यांनी यवनांच्या बलवान, शूर, आणि शस्त्रविद्येत निपुण अशा सैन्यांना सातत्याने हादरवले, जणू वज्रधारी देव कलकेय असुरांचा संहार करतो तशी. जटासुर, मद्रकांचा राजा, कुंती, पुलिंद, किरातांचा राजा, तसेच अंग, वंग, पुंड्र, पांड्य, ओड्र, आंध्र यांच्या राजेसुद्धा तिथे होते. अंग, वंग, सुमित्र, बलवान शैब्य, किरातांचा राजा, सुमना, तसेच यवनांचा अधिपती हेही उपस्थित होते. चानूर, देवरात, भोज, भीमरथ, कलिंगांचा श्रुतायुध, मगधाचा जयसेन हेही उपस्थित होते. सुकर्मा, चेकितान, पुरु, केतुमान, वसुदान, विदेहाचा राजा, कृतक्षण हेही तिथे होते. सुधर्मा, अनिरुद्ध, बलवान श्रुतायु, अनुपराज, दुर्धर्प, क्रमजित, आणि सुदर्शन हेही उपस्थित होते. शिशुपाल, सहसुत, करुपांचा अधिपती, वृष्णी कुळातील सुंदर, अभिमानी राजकुमार हेही तिथे होते. आहुक, विपृथु, गद, सारण, अक्रूर, कृतवर्मा, आणि शिनिपुत्र सत्यक हेही उपस्थित होते. भीष्मक, आकृति, पराक्रमी द्युमत्सेन, केकयांचे श्रेष्ठ धनुर्धर, यज्ञसेन, सोमकी हेही तिथे उपस्थित होते. केतुमान, वसुमान, बलवान कृतास्त्र आणि इतर अनेक प्रतिष्ठित क्षत्रियही तिथे उपस्थित होते. हे सर्व आणि इतरही अनेक बलवान राजकुमार, अर्जुनावर विश्वास ठेवून, कुंतीपुत्र युधिष्ठिराच्या सभेत उपस्थित होते. रुरु मृगचर्म परिधान करून, तेथे धनुर्विद्या शिकली जात होती; आणि वृष्णिकुमारही तेथे प्रशिक्षण घेत होते. रुक्मिणीपुत्र, साम्ब, युयुधान सात्यकि, सुधर्मा, अनिरुद्ध, शैव्य—हे सर्व आणि इतर अनेक राजे, तसेच धनंजयाचा मित्र तुंबुरुही तिथे उपस्थित होता. सत्तावीस जण, चित्रसेन व त्याचे मंत्री, तसेच गंधर्व आणि अप्सरा, त्या महात्मा युधिष्ठिराच्या सभेत उपस्थित होते. किन्नर, गाण्यात आणि वाद्य वादनात पारंगत, लय-तालात निपुण, आणि विविध छंदात कुशल, त्यांनी तिथे आपली कला सादर केली. तुंबुरुच्या प्रेरणेने, गंधर्व आणि त्यांच्या साथीदारांनी, योग्य रीतीने दिव्य रागांनी गाणे गायले. त्यांनी पांडव आणि ऋषी यांना आनंद दिला; त्या सभेत सत्यप्रतिज्ञ, धर्मनिष्ठ, आणि व्रतस्थ लोक बसले होते. जसे स्वर्गातील देव ब्रह्मदेवाचा सन्मान करतात, तसेच तेथे सर्वांनी युधिष्ठिराचा सन्मान केला. महर्षींनी यथोचित सन्मान व परवानगी दिल्यानंतर, राजर्षी युधिष्ठिराने उत्तर दिले—“महोदय, आपण जसा धर्माचा नियम सांगितला, तसा मी शक्य तितक्या न्यायाने आणि योग्यतेने आचरण करतो. प्राचीन काळच्या राजांनी जे काही केले, त्यात शंका नाही; जे काही साध्य केले आहे, ते योग्य, अर्थपूर्ण आणि न्यायाधारितच आहे.