യമാഭ്യാം വന്ദിതോ ഹൃഷ്ടഃ സസ്വജേ തൌ നനന്ദ ച। ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖാന്സര്വാന്ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ സങ്ഗതഃ
യമന്മാരുടെ ആദരവും സന്തോഷത്തോടെയും സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
യഥാര്ഹം മാനയാമാസ പൌരജാനപദാനപി। തത്രസ്ഥാന്യനുയാതാനി തീര്ഥാന്യായതനാനി ച
അവിടെയുള്ള നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും എല്ലാവരെയും യോജിച്ച രീതിയിൽ ആദരിച്ചു; അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും സന്ദർശിച്ചു.
നിവേദയാമാസ തദാ രാജ്ഞേ സര്വം സ്വനുഷ്ഠിതമ്। ഭ്രാതൃഭ്യശ്ചൈവ സര്വേഭ്യഃ കഥയാമാസ ഭാരത
ശേഷം രാജാവിനോട് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിവരിച്ചു; സഹോദരന്മാരോടും മറ്റെല്ലാവരോടും അതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ സര്വം മഹാപ്രാജ്ഞോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। പുരസ്താദേവ തേഷാം തു പൂജയാമാസ ചാര്ജുനമ്
അവിടെ നടന്നതൊക്കെ കേട്ട ധർമ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ അർജുനനെ ആദരിച്ചു.
പാണ്ഡവേന യഥാര്ഹം തു പൂജാര്ഹേണ സുപൂജിതഃ। ന്യവിശച്ചാഭ്യനുജ്ഞാതോ രാജ്ഞാ തുഷ്ടോ യശസ്വിനാ
പാണ്ഡവൻ അർഹമായ ആദരവോടെ ആദരിച്ചു; പ്രശസ്തനായ രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.
താമദീനാം സുപൂജാര്ഹാം സുഭദ്രാം പ്രീതിവര്ധിനീമ്। സാക്ഷാച്ഛ്രിയമമന്യന്ത പാര്ഥാഃ കൃഷ്ണസഹോദരാമ്
പാർത്തന്മാർ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരിയായ സുഭദ്രയെ, വലിയ ആദരത്തിന് അർഹയെന്നും സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവളെന്നും, നേരിട്ട് ഐശ്വര്യമായി കണക്കാക്കി.
ഗുരൂണാം ശ്വശുരാണാം ച ദേവരാണാം തഥൈവ ച। സുഭദ്രാ സ്വേന വൃത്തേന ബഭൂവ പരമപ്രിയാ
തന്റെ നല്ല പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു സുഭദ്ര, ഗുരുക്കന്മാർക്കും മാമന്മാർക്കും ദേവരന്മാർക്കും ഏറ്റവും പ്രിയയായി മാറി.
തതസ്തേ ഹൃഷ്ടമനസഃ പാണ്ഡവേയാ മഹാരഥാഃ। കുന്തീ ച പരമപ്രീതാ കൃഷ്ണാ ച സതതം തഥാ
ശേഷം പാണ്ഡവ വീരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ, കുന്തിയും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, കൃഷ്ണയും എന്നും സന്തോഷത്തോടെ ഉണ്ടായി.
അഥ ശുശ്രാവ നിര്വൃത്തേ വൃഷ്ണീനാം പരമോത്സവേ। അര്ജുനേന ഹൃതാം ഭദ്രാം ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
വിഷ്ണികളുടെ വലിയ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ അർജുനൻ ഭദ്രയെ കൊണ്ടുപോയെന്ന വാർത്ത അറിഞ്ഞു.
പുരസ്താദേവ പൌരാണാം സംശയഃ സമജായത। ജാനതാ വാസുദേവേന വാസിതോ ഭരതര്ഷഭഃ
നഗരവാസികൾക്കു മുമ്പേ സംശയം ഉദിച്ചെങ്കിലും, വാസുദേവൻ അതറിയുകയും ഭാരതശ്രേഷ്ഠനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ലോകസ്യ വിദിതം ഹ്യദ്യ പൂര്വം വിപൃഥുനാ യഥാ। സാന്ത്വയിത്വാഭ്യനുജ്ഞാതോ ഭദ്രയാ സഹ സങ്ഗതഃ
ഇന്ന്, മുമ്പ് വിപൃഥുവിനോടുണ്ടായതുപോലെ, ഈ കാര്യം എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെട്ടു; ആശ്വസിപ്പിച്ച് അനുമതി നൽകി, ഭദ്രയോടൊപ്പം ചേർന്നു.
ദിത്സതാ സോദരാം തസ്മൈ പതത്ത്രിവരകേതുനാ। അര്ഹതേ പാര്ഥിവേന്ദ്രായ പാര്ഥായായതലോചനാമ്
പക്ഷിരാജന്റെ പതാകയുള്ളവൻ, അർഹനായ രാജാധിരാജാവായ പാർഥനു തന്റെ സഹോദരിയെ നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; വിശാലകണ്ണുള്ള ഭദ്രയെ അർജുനനു നൽകി.
സത്കൃത്യ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠം പ്രേഷയാമാസ ചാര്ജുനമ്। ഭദ്രയാ സഹ ബീഭത്സുഃ പ്രാപിതോ വൃജിനം പുരമ്
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനനെ ആദരപൂർവ്വം അയച്ചു; ഭദ്രയോടൊപ്പം ബീഭത്സു വൃജിനപുരത്തേക്ക് എത്തിച്ചു.
ഇതി പൌരജനാഃ സര്വേ വദന്തി ച സമന്തതഃ।' ശ്രുത്വാ തു പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ സംപ്രാപ്തം സ്വപുരോത്തമമ്
അങ്ങനെ എല്ലാ നഗരവാസികളും എല്ലായിടത്തും ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു; അതു കേട്ട കമലനയനൻ തന്റെ പ്രധാന നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.
അര്ജുനം പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠമിന്ദ്രപ്രസ്ഥഗതം തഥാ। `യിയാസുഃ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥമമന്ത്രയത കേശവഃ
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനൻ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നു; ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച കേശവൻ ആലോചിച്ചു.
പൂര്വം സത്കൃത്യ രാജാനമാഹുകം മധുസൂദനഃ। തഥാ വിപൃഥുമക്രൂരം സംകര്ഷണവിഡൂരഥൌ
ആദ്യം, മധുസൂദനൻ രാജാവായ ആഹുകനെ ആദരിച്ചു; പിന്നെ വിപൃഥുവിനെയും അക്രൂരനെയും സംകർഷണനെയും വിദൂരഥനെയും ആദരിച്ചു.
മന്ത്രയാമാസ തൈഃ സാര്ധം പുരസ്താദഭിമാനിതൈഃ। സംകര്ഷണേന സംമന്ത്ര്യ ഹ്യനുജ്ഞാതോ മഹാമനാഃ
അവരെല്ലാവരോടും, മുൻകൂട്ടി ആദരിക്കപ്പെട്ടവരോടും കൂടെ ആലോചിച്ചു; സംകർഷണനോടൊപ്പം ആലോചിച്ച്, മഹാമനസ്സുള്ളവൻ അനുമതി നേടി.
സംപ്രീതഃ പ്രീയമാണേന വൃഷ്ണിരാജ്ഞാ ജനാര്ദനഃ। അഭിമന്ത്ര്യാഭ്യനുജ്ഞാതോ യോജയാമാസ വാഹിനീമ്
സന്തോഷത്തോടെ, വൃഷ്ണിരാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, ജനാർദ്ദനൻ ആലോചിച്ച ശേഷം അനുമതി വാങ്ങി സൈന്യം ഒരുക്കി.
തതസ്തു യാനാന്യാസാദ്യ ദാശാര്ഹാണാം യശസ്വിനാമ്। സിംഹനാദഃ പ്രഹൃഷ്ടാനാം ക്ഷണേന സമപദ്യത
പിന്നീട്, പ്രശസ്തരായ ദാശാര്ധരുടെ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി, ആനന്ദത്തോടെ യുദ്ധക്കാർ ഒരു സിംഹം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ കൂവുകയും ചെയ്തു.
യോജയന്തഃ സദശ്വാംസ്തു യാനയുഗ്യം രഥാംസ്തഥാ। ഗജാംശ്ച പരമപ്രീതഃ സമപദ്യന്ത വൃഷ്ണയഃ
വൃഷ്ണികൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ മികച്ച കുതിരകളെ കെട്ടി, ആനകളെയും മറ്റു വാഹനങ്ങളെയും ഒരുക്കി.
വൃഷ്ണ്യന്ധകമഹാമാത്രൈഃ സഹ വീരൈര്മഹാരഥൈഃ। ഭ്രാതൃഭിശ്ച കുമാരൈശ്ച യോധൈശ്ച ശതശോ വൃതഃ
വൃഷ്ണി, അന്ധക മഹാമന്ത്രിമാരും, വീരരായ മഹാരഥികളും, സഹോദരന്മാരും രാജകുമാരന്മാരും നൂറുകണക്കിന് സൈനികരുമായി ചുറ്റപ്പെട്ട്,
സൈന്യേന മഹതാ ശൌരിരഭിഗുപ്തഃ സമന്തതഃ। തത്ര ദാനപതിഃ ശ്രീമാഞ്ജഗാമ സ മഹായശാഃ
വലിയ സൈന്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, മഹാശ്രീയും ദാനശീലനും ലോകപ്രസിദ്ധനും ആയ ശത്യകി അവിടെ പുറപ്പെട്ടു.
അക്രൂരോ വൃഷ്ണിവീരാണാം സേനാപതിരരിന്ദമഃ। അനാധൃഷ്ടിര്മഹാതേജാ ഉദ്ധവശ്ച മഹായശാഃ
വൃഷ്ണി വീരരുടെ സേനാധിപതിയായ അക്രൂരനും, മഹാതേജസ്സുള്ള അനാധൃഷ്ടനും, മഹാപണ്ഡിതനും പ്രശസ്തനും ആയ ഉദ്ധവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സാക്ഷാദ്വൃഹസ്പതേഃ ശിഷ്യോ മഹാബുദ്ധിര്മഹാമനാഃ। സത്യകഃ സാത്യകിശ്ചൈവ കൃതവര്മാ ച സാത്വതഃ
ബ്രഹസ്പതിയുടെ നേരിട്ടുള്ള ശിഷ്യനും വലിയ ബുദ്ധിയും മനസ്സും ഉള്ള ഉദ്ധവനും, സത്യകനും, സത്യകിയും, സാത്വതകുലത്തിലെ കൃതവർമ്മയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രദ്യുമ്നശ്ചൈവ സാമ്ബശ്ച നിശങ്കുഃ ശങ്കുരേവ ച। ചാരുദേഷ്ണശ്ച വിക്രാന്തോ ഝില്ലീ വിപൃഥുരേവ ച
പ്രദ്യുമ്നനും സാമ്ബനും നിശങ്കുവും ശങ്കുരനും, ധൈര്യശാലിയായ ചാരുദേഷ്ണനും, ഝില്ലിയും വിപൃഥുവും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സാരണശ്ച മഹാബാഹുര്ഗദശ്ച വിദുഷാം വരഃ। ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ വൃഷ്ണിഭോജാന്ധകാസ്തഥാ
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള സാരണനും, ജ്ഞാനത്തിൽ മുന്നിലുള്ള ഗദയും, മറ്റു പല വൃഷ്ണികൾ, ഭോജന്മാർ, അന്ധകർ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആജഗ്മഃ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥമാദായ ഹരണം ബഹു। `ഉപഹാരം സമാദായ പൃഥുവൃഷ്ണിപുരോഗമാഃ
വൃഷ്ണികളിൽ പ്രധാനികൾ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച്, അവർ പലവിധ സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടു ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ എത്തി.
പ്രയയുഃ സിംഹനാദേന സുഭധ്രാമവലോകകാഃ। തേ ത്വദീര്ഘേണ കാലേന കൃഷ്ണേന സഹ യാദവാഃ। പുരമാസാദ്യ പാര്ഥാനാം പരാം പ്രീതിമവാപ്നുവന്
സിംഹം പോലെ കൂവിക്കൊണ്ട്, സുഭദ്രയെ കാണാൻ വന്നവർ കൃഷ്ണനും യാദവരുമായും ദീർഘയാത്ര കഴിഞ്ഞ് പാണ്ഡവരുടെ നഗരത്തിലെത്തി വലിയ സന്തോഷം നേടി.
തതോ യുധിഷ്ഠിരോ സജാ ശ്രുത്വാ മാഘവമാഗതമ്। പ്രതിഗ്രഹാര്ഥം കൃഷ്ണസ്യ യമൌ പ്രാസ്ഥാപയത്തദാ
മാഘവൻ എത്തിയെന്നു കേട്ടയുടൻ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ കൃഷ്ണയെ സ്വീകരിക്കാൻ യമപുത്രന്മാരെ അയച്ചു.
താഭ്യാം പ്രതിഗൃഹീതം തു വൃഷ്ണിചക്രം മഹര്ദ്ധിമത്। വിവേശ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥം പതാകാധ്വജശോഭിതമ്
അവരാൽ മഹത്വമുള്ള വൃഷ്ണി സേന സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; പതാകകളും കൊടികളും അലങ്കരിച്ച ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ അവർ പ്രവേശിച്ചു.