ഏവമേതത്കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം പാര്ഥ ഭാഷസേ। സുഭദ്രാവചനം ശ്രുത്വാ സുപ്രീതഃ പാകശാസനിഃ
'പാർഥേ, നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം.' സുഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാണ്ഡുപുത്രൻ വളരെ സന്തോഷിച്ചു.
ഗോപാലാന്സ സമാനീയ ത്വരിതോ വാക്യമബ്രവീത്। തരുമ്യഃ സന്തി യാവന്ത്യസ്താഃ സര്വാ വ്രജയോഷിതഃ
അവൻ ഉടൻ ഗോപന്മാരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: 'തോട്ടങ്ങളിൽ ഉള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളും ഗോപികകളാണ്.'
ആഗച്ഛന്തു ഗമിഷ്യന്ത്യാ ഭദ്രയാ സഹ സങ്ഗതാഃ। ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം പുരവരം കൃഷ്ണാം ദ്രഷ്ടും യശസ്വിനീമ്
പോകുന്ന ഭദ്രയോടൊപ്പം കൂടെ വന്നവരൊക്കെയും, മഹത്തായ നഗരമായ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ എത്തി, പ്രശസ്തയായ കൃഷ്ണയെ കാണാൻ വരട്ടെ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു ഗോപാലൈരാനീതാ വ്രജയോഷിതഃ। തതസ്താഭിഃ പരിവൃതാം വ്രജസ്ത്രീഭിഃ സമന്തതഃ
ഇത് കേട്ടിട്ടു, ഗോപന്മാർ വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ, വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ചുറ്റും കൂടെ നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
സുഭദ്രാം ത്വരമാണശ്ച രക്തകൌശേയവാസിനീമ്। പാര്ഥഃ പ്രസ്ഥാപയാമാസ കൃത്വാ ഗോപാലികാവപുഃ
ചുവപ്പുനൂലുടുത്ത് വേഗത്തിൽ പോകുന്ന സുഭദ്രയെ, പാർഥൻ, ഒരു ഗോപികയെപ്പോലെ ആക്കി, യാത്രയാക്കിച്ചു.
സാഽധികം തേന രൂപേണ ശോഭമാനാ യശസ്വിനീ। `ഗോപാലികാമധ്യഗതാ പ്രയയൌ വൃജിനം പുരമ്
ആ രൂപത്തിൽ അതിവിശിഷ്ടമായ ഭംഗിയോടെ, പ്രശസ്തയായ അവൾ, ഗോപികകളുടെ നടുവിൽ ചേർന്ന്, വൃജിനപുരത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്വരിതാ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥമാസസാദ വിവേശ ച।' ഭവനം ശ്രേഷ്ഠമാസാദ്യ വീരപത്നീ വരാങ്ഗനാ
വേഗത്തിൽ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥം എത്തി, അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഭവനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, വീരപത്നിയായ ആ സുന്ദരി അകത്തുകയറി.
വവന്ദേ പൃഥുതാമ്രാക്ഷീ പൃഥാം ഭദ്രാ പിതൃഷ്വസാമ്। താം കുന്തീ ചാരുസര്വാങ്ഗീമുപാജിഘ്രത മൂര്ധനി
വലിയ കണ്ണുകളും ചുവന്ന കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭദ്ര, തന്റെ അമ്മാവിയമ്മയായ പൃഥയെ ആദരത്തോടെ വന്ദിച്ചു. സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളുള്ള കുഞ്ഞ്തി, ഭദ്രയെ തലയിൽ മുത്തമിട്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
പ്രീത്യാ പരമയാ യുക്താ ആശീര്ഭിര്യുഞ്ജതാഽതുലാമ്। തതോഽഭിഗമ്യ ത്വരിതാ പൂര്ണേന്ദുസദൃശാനനാ
പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ, അവൾ അപാരമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി. പിന്നെ, വേഗത്തിൽ സമീപിച്ച, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ളവൾ—
വവന്ദേ ദ്രൌപദീം ഭദ്രാ പ്രേഷ്യാഽഹമിതി ചാബ്രവീത്। പ്രത്യുത്ഥായ തദാ കൃഷ്ണാ സ്വസാരം മാധവസ്യ ച
ഭദ്ര ദ്രൗപദിയെ വന്ദിച്ച്, 'ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദാസിയാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണ, മാധവന്റെ സഹോദരിയെ എഴുന്നേറ്റു ചേർത്തുപിടിച്ചു.
പരിഷ്വജ്യാവദത്പ്രീത്യാ നിഃസപത്നോസ്തു തേ പതിഃ। `വീരസൂര്ഭവ ഭദ്രേ ത്വം ഭവ ഭര്തൃപ്രിയാ തഥാ
സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, അവൾ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭർത്താവിന് ഒരിക്കലും തോൽവിയുണ്ടാകരുത്. ഭദ്രേ, നീ വീരന്മാരുടെ അമ്മയും ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയയും ആയിരിക്കുക.'
ഓജസാ നിര്മിതാ ബഹ്വീരുവാച പരമാശിഷഃ।' തഥൈവ മുദിതാ ഭദ്രാ താമുവാച തഥാസ്ത്വിതി
വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ, അവൾ ഉത്തമമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഭദ്ര, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.
തതഃ സുഭദ്രാം വാര്ഷ്ണേയീ പരിഷ്വജ്യ ശുഭാനനാമ്। അങ്കേ നിവേശ്യ മുദിതാ വസുദേവം പ്രശസ്യ ച
ശുഭമായ മുഖമുള്ള വൃഷ്ണികുലജാതയായ സുഭദ്ര, ഭദ്രയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു.
തതഃ കിലകിലാശബ്ദഃ ക്ഷണേന സമപദ്യത। ഹര്ഷാദാനര്തയോധാനാമാസാദ്യ വൃജിനം പുരമ്
അപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധക്കാർ വൃജിനപുരം എത്തിയപ്പോൾ, ഒരു വലിയ ആഹ്ലാദശബ്ദം ഉടനടി ഉയർന്നു.
ദേവപുത്രപ്രകാശാസ്തേ ജാമ്ബൂനദമയധ്വജാഃ। പൃഷ്ഠതോഽനുയയുഃ പാര്ഥം പുരുഹൂതമിവാമരാഃ
ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന, പൊന്നുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പതാകകളുമായവർ, പാർഥനെ പിൻതുടർന്ന്, അമരന്മാർ പുരൂഹൂതനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ നടന്നു.
ഗോഭിരുഷ്ട്രൈഃ സദശ്വൈശ്ച യുക്താനി ബഹുലാ ജനാഃ। ദദൃശുര്യാനമുഖ്യാനി ദാശാര്ഹപുരവാസിനാമ്
കാളകളും ഒട്ടകങ്ങളും കുതിരകളും ചേർത്ത് കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ, ദാശാർഹപുരവാസികളുടെ പ്രധാന രഥങ്ങൾ അനേകം പേർ കണ്ടു.
തതഃ പുരവരേ യൂനാം പുംസാം വാച ഉദീരിതാഃ। അര്ജുനേ പ്രതിയാതി സ്മ അശ്രൂയന്ത സമന്തതഃ
ആ മഹാനഗരത്തിൽ, അർജുനൻ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ, യുവാക്കളുടെ വാക്കുകൾ ചുറ്റും മുഴുവൻ കേൾക്കപ്പെട്ടു.
പ്രവാസാദാഗതം പാര്ഥം ദൃഷ്ട്വാ സ്വമിവ ബാന്ധവമ്। സോഽഭിഗമ്യ നരശ്രേഷ്ഠോ ദാശാര്ഹശതസംവൃതഃ
പ്രവാസം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയ പാർഥനെ, സ്വന്തം ബന്ധുവിനെപ്പോലെ കണ്ടവർ, നരശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ, നൂറുകണക്കിന് ദാശാർഹന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സമീപിച്ചു.
പൌരൈഃ പുരവരം പ്രീത്യാ പരയാ ചാഭിനന്ദിതഃ। പ്രാപ്യ ചാന്തഃപുരദ്വാരമവരുഹ്യ നരര്ഷഭഃ
ആ മഹത്തായ നഗരത്തിലെ പൗരന്മാർ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ, അന്തഃപുരവാതിൽവരെ എത്തിയ നരർഷഭൻ, രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
വവന്ദേ ധൌമ്യമാസാദ്യ മാതരം ച ധനഞ്ജയഃ। സ്പൃഷ്ട്വാ ച ചരണൌ രാജ്ഞോ ഭീമസ്യ ച ധനഞ്ജയഃ
ധനഞ്ജയൻ ധൗമ്യനെയും അമ്മയെയും വന്ദിച്ചു. രാജാവിന്റെയും ഭീമന്റെയും കാലുകൾ സ്പർശിച്ച് ആദരം നൽകി.
യമാഭ്യാം വന്ദിതോ ഹൃഷ്ടഃ സസ്വജേ തൌ നനന്ദ ച। ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖാന്സര്വാന്ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ സങ്ഗതഃ
യമന്മാരുടെ ആദരവും സന്തോഷത്തോടെയും സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
യഥാര്ഹം മാനയാമാസ പൌരജാനപദാനപി। തത്രസ്ഥാന്യനുയാതാനി തീര്ഥാന്യായതനാനി ച
അവിടെയുള്ള നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും എല്ലാവരെയും യോജിച്ച രീതിയിൽ ആദരിച്ചു; അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും സന്ദർശിച്ചു.
നിവേദയാമാസ തദാ രാജ്ഞേ സര്വം സ്വനുഷ്ഠിതമ്। ഭ്രാതൃഭ്യശ്ചൈവ സര്വേഭ്യഃ കഥയാമാസ ഭാരത
ശേഷം രാജാവിനോട് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിവരിച്ചു; സഹോദരന്മാരോടും മറ്റെല്ലാവരോടും അതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ സര്വം മഹാപ്രാജ്ഞോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। പുരസ്താദേവ തേഷാം തു പൂജയാമാസ ചാര്ജുനമ്
അവിടെ നടന്നതൊക്കെ കേട്ട ധർമ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ അർജുനനെ ആദരിച്ചു.
പാണ്ഡവേന യഥാര്ഹം തു പൂജാര്ഹേണ സുപൂജിതഃ। ന്യവിശച്ചാഭ്യനുജ്ഞാതോ രാജ്ഞാ തുഷ്ടോ യശസ്വിനാ
പാണ്ഡവൻ അർഹമായ ആദരവോടെ ആദരിച്ചു; പ്രശസ്തനായ രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു.
താമദീനാം സുപൂജാര്ഹാം സുഭദ്രാം പ്രീതിവര്ധിനീമ്। സാക്ഷാച്ഛ്രിയമമന്യന്ത പാര്ഥാഃ കൃഷ്ണസഹോദരാമ്
പാർത്തന്മാർ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരിയായ സുഭദ്രയെ, വലിയ ആദരത്തിന് അർഹയെന്നും സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവളെന്നും, നേരിട്ട് ഐശ്വര്യമായി കണക്കാക്കി.
ഗുരൂണാം ശ്വശുരാണാം ച ദേവരാണാം തഥൈവ ച। സുഭദ്രാ സ്വേന വൃത്തേന ബഭൂവ പരമപ്രിയാ
തന്റെ നല്ല പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു സുഭദ്ര, ഗുരുക്കന്മാർക്കും മാമന്മാർക്കും ദേവരന്മാർക്കും ഏറ്റവും പ്രിയയായി മാറി.
തതസ്തേ ഹൃഷ്ടമനസഃ പാണ്ഡവേയാ മഹാരഥാഃ। കുന്തീ ച പരമപ്രീതാ കൃഷ്ണാ ച സതതം തഥാ
ശേഷം പാണ്ഡവ വീരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ, കുന്തിയും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, കൃഷ്ണയും എന്നും സന്തോഷത്തോടെ ഉണ്ടായി.
അഥ ശുശ്രാവ നിര്വൃത്തേ വൃഷ്ണീനാം പരമോത്സവേ। അര്ജുനേന ഹൃതാം ഭദ്രാം ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
വിഷ്ണികളുടെ വലിയ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ അർജുനൻ ഭദ്രയെ കൊണ്ടുപോയെന്ന വാർത്ത അറിഞ്ഞു.
പുരസ്താദേവ പൌരാണാം സംശയഃ സമജായത। ജാനതാ വാസുദേവേന വാസിതോ ഭരതര്ഷഭഃ
നഗരവാസികൾക്കു മുമ്പേ സംശയം ഉദിച്ചെങ്കിലും, വാസുദേവൻ അതറിയുകയും ഭാരതശ്രേഷ്ഠനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.