സ്തിതപൂര്വം തദാഽഽഭാഷ്യ പരിഷ്വജ്യ പ്രിയാം തദാ। ഉത്ഥാപ്യ ച പുനഃ പാര്ഥോ യാഹി യാഹീതി ചാബ്രവീത്
അപ്പോൾ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച് പ്രിയയെയും അണച്ഛു ചേർത്തു; പിന്നെ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വീണ്ടും, 'പോകൂ, പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതഃ സുഭദ്രാ ത്വരിതാ രശ്മീന്സംഗൃഹ്യ പാണിനാ। ചോദയാമാസ ജവനാഞ്ശീഗ്രമശ്വാന്കൃതത്വരാ
അപ്പോൾ സുഭദ്ര വേഗത്തിൽ കൈകൊണ്ട് കുതിരക്കയർ പിടിച്ച്, അതിവേഗം കുതിരകളെ ഓടിച്ചു.
തതസ്തു കൃതസന്നാഹാ വൃഷ്ണിവീരാഃ സമാഹിതാഃ। പ്രത്യാനയാര്ഥം പാര്ഥസ്യ ജവനൈസ്തുരഗോത്തമൈഃ
അപ്പോൾ വൃഷ്ണിവീരന്മാർ, യുദ്ധത്തിനായി മുഴുവൻ ആയുധധാരികളായി, പാർഥനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ തങ്ങളുടെ ഉത്തമ കുതിരകളെ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു.
രാജമാര്ഗമനുപ്രാപ്താ ദൃഷ്ട്വാ പാര്ഥസ്യ വിക്രമമ്। പ്രാസാദപങ്ക്തിസ്തമ്ഭേഷു വേദികാസു ധ്വജേഷു ച
രാജപഥത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പാർഥന്റെ വീര്യം കണ്ടു, അവർ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ തൂണുകളിൽ, വേദികളിലും പതാകകള്ക്കരികിലും നിലകൊണ്ടു.
അര്ജുനസ്യ ശരാന്ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയം പരമം ഗതാഃ। കേശവസ്യ വചസ്തഥ്യം മന്യമാനാസ്തു യാദവാഃ
അർജുനന്റെ അമ്പുകൾ കണ്ടപ്പോൾ, യാദവന്മാർ അതിയായ അത്ഭുതത്തിൽ ആകൃതരായി, കേശവന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
അതീത്യ തം രൈവതകം ശ്രുത്വാ തു വിപൃഥോര്വചഃ। അര്ജുനേന കൃതം ശ്രുത്വാ ഗന്തുകാമാസ്തു വൃഷ്ണയഃ
റൈവതക പർവതം കടന്ന്, വിപൃഥുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതിനു ശേഷം, അർജുനൻ ചെയ്തതെന്തെന്ന് അറിഞ്ഞ് വൃഷ്ണികൾ മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ശ്രുത്വാ ദീര്ഘം ഗതം പാര്ഥം ന്യവര്തന്ത മഹാരഥാഃ। പുരോദ്യാനമതിക്രമ്യ വിശാലം ച ഗിരിവ്രജമ്
പാർഥൻ ദൂരേ പോയെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, മഹാരഥന്മാർ രാജാവിന്റെ തോട്ടവും വിശാലമായ ഗിരിവ്രജ നഗരം കടന്ന് തിരിച്ചു പോയി.
സാനുമുജ്ജയിനീം ചൈവ വനാന്യുപവനാനി ച। പുണ്യേഷ്വാനര്തരാഷ്ട്രേഷു വാപീപദ്മസരാംസി ച
അവർ ഉജ്ജയിനിയുടെ മലഞ്ചരിവുകളും കാടുകളും തോട്ടങ്ങളും, അനർത ദേശത്തിലെ വിശുദ്ധ കുളങ്ങളും താമരപ്പൂക്കളുള്ള തടാകങ്ങളും കടന്നു.
പ്രാപ്യ ധേനുമതീതീര്ഥമശ്വരോധസരഃ പ്രതി। പ്രേക്ഷാവര്തം തതഃ ശൈലമമ്ബുദം ച നഗോത്തമമ്
അവർ ധേനുമതിയുടെ തിരുത്തും കുതിരകൾക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുന്ന തടാകവും എത്തി, പ്രേക്ഷാവർത്ത പർവതവും ഉയർന്ന അംബുദ ശിഖരവും കണ്ടു.
ആരാച്ഛൃങ്ഗമഥാസാദ്യ തീര്ണഃ കരവതീം നദീമ്। പ്രാപ്യ സാല്വേയരാഷ്ട്രാണി നിഷധാനപ്യതീത്യ ച
അവർ ദൂരെയുള്ള ശിഖരം സമീപിച്ച്, കരവതി നദി കടന്നു, സാൽവേയ ദേശവും നിഷധവും കടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
ദേവാപൃഥുപുരം പശ്യന് സര്വതഃ സുസമാഹിതഃ। തമതീത്യ മഹാബാഹുര്ദേവാരണ്യമപശ്യത
ദേവപൃഥു നഗരം എല്ലാടും ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി, അതു കടന്ന് മഹാബാഹു ദേവാരണ്യ കാട് കണ്ടു.
പൂജയാമാസുരായാന്തം ദേവാരണ്യേ മഹര്ഷയഃ। സ വനാനി നദീഃ ശൈലാന് ഗിരിപ്രസ്രവണാനി ച
ദേവാരണ്യത്തിൽ മഹർഷിമാർ എത്തിയ പാർഥനെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു; അവൻ കാടുകളും നദികളും പർവതങ്ങളും പർവതസ്രോതസ്സുകളും കണ്ടു.
അതീത്യ ച തദാ പാര്ഥഃ സുഭദ്രാസാരഥിസ്തദാ। കൌരവം വിഷയം പ്രാപ്യ വിശോകഃ സമപദ്യത
അപ്പോൾ പാർഥൻ, സുഭദ്രയെ സാരഥിയായി എടുത്ത് ആ പ്രദേശങ്ങൾ കടന്ന്, കൌരവ ദേശം എത്തി, ദുഃഖമില്ലാതെ ആകി.
സോദര്യാണാം മഹാബാഹുഃ സിംഹാശയമിവാശയമ്। ദൂരാദുപവനോപേതം സമന്താത്സലിലാവൃതമ്
മഹാബാഹു അർജുനൻ സഹോദരിയോടൊപ്പം, സിംഹം തൻറെ കാവിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ, ദൂരെയുള്ള ഒരു തോട്ടത്തിൽ, ചുറ്റും വെള്ളം നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് വിശ്രമിച്ചു.
ഭദ്രയാ മുദിതോ ജിഷ്ണുര്ദദര്ശ വൃജിനം പുരമ്
സുഭദ്രയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജിഷ്ണു വൃജിനം നഗരം കണ്ടു.
ക്രോശണാത്രേ പുരസ്യാസീദ്ഗോഷ്ഠം പാര്ഥസ്യ ശോഭനമ്। തത്രാപി യാത്വാ ബീഭത്സുര്നിവിഷ്ടോ യദുകന്യയാ
ക്രോഷണാത്രയുടെ നഗരപുറത്ത് പാർഥന്റെ മനോഹരമായ പശുപ്രദേശമുണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ബീഭത്സു യദുകന്യയോടൊപ്പം താമസിച്ചു.
തതഃ സുഭദ്രാം സത്കൃത്യ പാര്ഥോ വചനമബ്രവീത്। ഗോപികാനാം തു വേഷേണ ഗച്ഛ ത്വം വൃജിനം പുരമ്
അതിനുശേഷം സുഭദ്രയെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച് പാർഥൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ഗോപികയുടെ വേഷത്തിൽ വൃജിനം നഗരത്തിലേക്ക് പോ.'
കാമവ്യാഹാരിണീ കൃഷ്ണാ രോചതാം തേ വചോ മമ। ദൃഷ്ട്വാ തു പരുഷം ബ്രൂയാത്സഹ തത്ര മയാഗതാമ്
'കൃഷ്ണേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ സ്നേഹപൂർവ്വമായിരിക്കട്ടെ, എന്റെ ഉപദേശം നിനക്ക് ഇഷ്ടമായിരിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും കടുപ്പത്തോടെ സംസാരിച്ചാൽ, നീ അവിടെ എന്നോടൊപ്പം വന്നതാണെന്ന് പറയണം.'
അന്യവേഷേണ തു ഗതാം ദൃഷ്ട്വാ സാ ത്വാം പ്രിയം വദേത്। യത്തു സാ പ്രഥമം ബ്രൂയാന്ന തസ്യാസ്തി നിവര്തനമ്
'നീ വേറൊരു വേഷത്തിൽ പോയതറിഞ്ഞ് അവൾ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചാൽ, ആദ്യം അവൾ പറയുന്നതിൽ നിന്നു പിന്നോട്ട് പോകേണ്ടതില്ല.'
തസ്മാന്മാനം ച ദര്പം ച വ്യപനീയ സ്വയം വ്രജ। തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സുഭദ്രാ പ്രത്യഭാഷത
'അതിനാൽ, മാനവും അഹങ്കാരവും വിട്ട് നീ സ്വയം പോകണം.' പാർഥന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുഭദ്ര മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏവമേതത്കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം പാര്ഥ ഭാഷസേ। സുഭദ്രാവചനം ശ്രുത്വാ സുപ്രീതഃ പാകശാസനിഃ
'പാർഥേ, നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം.' സുഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാണ്ഡുപുത്രൻ വളരെ സന്തോഷിച്ചു.
ഗോപാലാന്സ സമാനീയ ത്വരിതോ വാക്യമബ്രവീത്। തരുമ്യഃ സന്തി യാവന്ത്യസ്താഃ സര്വാ വ്രജയോഷിതഃ
അവൻ ഉടൻ ഗോപന്മാരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: 'തോട്ടങ്ങളിൽ ഉള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളും ഗോപികകളാണ്.'
ആഗച്ഛന്തു ഗമിഷ്യന്ത്യാ ഭദ്രയാ സഹ സങ്ഗതാഃ। ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം പുരവരം കൃഷ്ണാം ദ്രഷ്ടും യശസ്വിനീമ്
പോകുന്ന ഭദ്രയോടൊപ്പം കൂടെ വന്നവരൊക്കെയും, മഹത്തായ നഗരമായ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ എത്തി, പ്രശസ്തയായ കൃഷ്ണയെ കാണാൻ വരട്ടെ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു ഗോപാലൈരാനീതാ വ്രജയോഷിതഃ। തതസ്താഭിഃ പരിവൃതാം വ്രജസ്ത്രീഭിഃ സമന്തതഃ
ഇത് കേട്ടിട്ടു, ഗോപന്മാർ വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ, വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ചുറ്റും കൂടെ നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
സുഭദ്രാം ത്വരമാണശ്ച രക്തകൌശേയവാസിനീമ്। പാര്ഥഃ പ്രസ്ഥാപയാമാസ കൃത്വാ ഗോപാലികാവപുഃ
ചുവപ്പുനൂലുടുത്ത് വേഗത്തിൽ പോകുന്ന സുഭദ്രയെ, പാർഥൻ, ഒരു ഗോപികയെപ്പോലെ ആക്കി, യാത്രയാക്കിച്ചു.
സാഽധികം തേന രൂപേണ ശോഭമാനാ യശസ്വിനീ। `ഗോപാലികാമധ്യഗതാ പ്രയയൌ വൃജിനം പുരമ്
ആ രൂപത്തിൽ അതിവിശിഷ്ടമായ ഭംഗിയോടെ, പ്രശസ്തയായ അവൾ, ഗോപികകളുടെ നടുവിൽ ചേർന്ന്, വൃജിനപുരത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്വരിതാ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥമാസസാദ വിവേശ ച।' ഭവനം ശ്രേഷ്ഠമാസാദ്യ വീരപത്നീ വരാങ്ഗനാ
വേഗത്തിൽ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥം എത്തി, അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു. ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഭവനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, വീരപത്നിയായ ആ സുന്ദരി അകത്തുകയറി.
വവന്ദേ പൃഥുതാമ്രാക്ഷീ പൃഥാം ഭദ്രാ പിതൃഷ്വസാമ്। താം കുന്തീ ചാരുസര്വാങ്ഗീമുപാജിഘ്രത മൂര്ധനി
വലിയ കണ്ണുകളും ചുവന്ന കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭദ്ര, തന്റെ അമ്മാവിയമ്മയായ പൃഥയെ ആദരത്തോടെ വന്ദിച്ചു. സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളുള്ള കുഞ്ഞ്തി, ഭദ്രയെ തലയിൽ മുത്തമിട്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
പ്രീത്യാ പരമയാ യുക്താ ആശീര്ഭിര്യുഞ്ജതാഽതുലാമ്। തതോഽഭിഗമ്യ ത്വരിതാ പൂര്ണേന്ദുസദൃശാനനാ
പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ, അവൾ അപാരമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി. പിന്നെ, വേഗത്തിൽ സമീപിച്ച, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ളവൾ—
വവന്ദേ ദ്രൌപദീം ഭദ്രാ പ്രേഷ്യാഽഹമിതി ചാബ്രവീത്। പ്രത്യുത്ഥായ തദാ കൃഷ്ണാ സ്വസാരം മാധവസ്യ ച
ഭദ്ര ദ്രൗപദിയെ വന്ദിച്ച്, 'ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദാസിയാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണ, മാധവന്റെ സഹോദരിയെ എഴുന്നേറ്റു ചേർത്തുപിടിച്ചു.