വ്യത്യയിത്വാ തു തല്ലിങ്ഗം യതിവേഷം ധനഞ്ജയഃ। ആമുച്യ കവചം വീരഃ സമുച്ഛ്രിതമഹദ്ധനുഃ
അതിനുശേഷം ധനഞ്ജയൻ തന്റെ വേഷവും യതിവേഷവും മാറ്റി, വീരനായവൻ കാവചം ധരിച്ച് വലിയ വില്ല് ഉയർത്തി.
ആരുരോഹ രഥശ്രേഷ്ഠം ശുക്ലവാസാ ധനഞ്ജയഃ। മഹേന്ദ്രദത്തം മുകുടം തഥൈവാഭരണാനി ച
വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ധനഞ്ജയൻ, മഹേന്ദ്രൻ നൽകിയ കിരീടവും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് അതി ഉത്തമമായ രഥത്തിൽ കയറി.
അലങ്കൃത്യ തു കൌന്തേയഃ പ്രയാതുമുപചക്രമേ। തതഃ കന്യാപുരേ ഘോഷസ്തുമുലഃ സമപദ്യത
കൗന്തേയൻ അണിഞ്ഞു ഒരുക്കി യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ, കന്യാപുരിയിൽ വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ നവവരം പാര്ഥം ബാണഖഡ്ഗധനുര്ധരമ്। അഭീശുഹസ്താം സുശ്രോണീമര്ജുനേന രഥേ സ്ഥിതാമ്
പാർഥൻ, പുതിയ വരൻ, അമ്പും വാളും വില്ലും കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നതും, മനോഹരമായ കമരും രശ്മികൾ പിടിച്ച് അർജുനനോടൊപ്പം രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നതും കണ്ടു.
ഊചുഃ കന്യാസ്തദാ യാന്തീം വാസുദേവസഹോദരാമ്। സര്വകാമസമൃദ്ധാ ത്വം സുഭദ്രേ ഭദ്രഭാഷിണി
അപ്പോൾ കന്യകൾ യാത്രയ്ക്കു പുറപ്പെട്ട വാസുദേവന്റെ സഹോദരിയായ സുഭദ്രയോട് പറഞ്ഞു: 'സുഭദ്രേ, ഭദ്രവാക്കുള്ളവളേ, നീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റിയവളാണ്.'
വാസുദേവപ്രിയം ലബ്ധ്വാ ഭര്താരം വീരമര്ജുനമ്। സര്വസീമന്തിനീനാം ത്വാം ശ്രേഷ്ഠാം കൃഷ്ണസഹോദരീമ്
'വാസുദേവന്റെ പ്രിയനായ വീരനായ അർജുനനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ചവളായ നീ, എല്ലാ മഹിളകളിലും ശ്രേഷ്ഠയായ കൃഷ്ണയുടെ സഹോദരിയാണ്.'
മന്യാമഹേ മഹാഭാഗേ സുഭദ്രേ ഭദ്രഭാഷിണി। യസ്മാത്സര്വമനുഷ്യാണാം ശ്രേഷ്ഠോ ഭര്താ തവാര്ജുനഃ
'സുഭദ്രേ, ഭദ്രവാക്കുള്ളവളേ, മഹാഭാഗ്യവതിയായവളാണ് നീ, കാരണം മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനൻ ഭർത്താവാണ്.'
ഉപപന്നസ്ത്വയാ വീരഃ സര്വലോകമഹാരഥഃ। ഹേ പ്രയാഹി ഗൃഹാന്ഭദ്രേ സുഹൃദ്ഭിഃ സംഗമോഽസ്തു തേ
'സകല ലോകങ്ങളുടെയും മഹാരഥിയായ വീരനെ നീ നേടി; ഭദ്രേ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഐക്യം ഉണ്ടാകട്ടെ.'
ഏവമുക്താ പ്രഹൃഷ്ടാഭിഃ സഖീഭിഃ പ്രതിനന്ദിതാ। ഭദ്രാ ഭദ്രജവോപേതാനശ്വാന്പുനരചോദയത്
ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ സഖികൾ ആശംസിച്ചപ്പോൾ, ഭദ്രാ ഭദ്രഗതിയോടെ കുതിരകളെ വീണ്ടും ഓടിച്ചു.
പാര്ശ്വേ ചാമരഹസ്താ സാ സഖീ തസ്യാങ്ഗനാഽഭവത്। തതഃ കന്യാപുരദ്വാരാത്സഘോഷാദഭിനിഃസൃതമ്
അവളുടെ പക്കൽ ചാമരം പിടിച്ച സഖി നില്ക്കുന്നു; പിന്നെ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അവർ കന്യാപുരിയുടെ വാതിൽ കടന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ദദൃശുസ്തം രഥശ്രേഷ്ഠം ജനാ ജീമൂതനിസ്വനമ്। സുഭദ്രാസങ്ഗൃഹീതസ്യ രഥസ്യ മഹതഃ സ്വനമ്
ജനങ്ങൾ ആ ഉത്തമരഥവും, സുഭദ്രയുടെ വലിയ രഥം മേഘഗർജ്ജനപോലെയുള്ള ശബ്ദത്തോടുകൂടി പോകുന്നതും കണ്ടു.
മേഘസ്വനമിവാകാശേ ശുശ്രുവുഃ പുരവാസിനഃ। സുഭദ്രയാ തു സംപന്നേ തിഷ്ഠന്രഥവരേഽര്ജുനഃ
പുരവാസികൾ ആ രഥത്തിന്റെ ശബ്ദം ആകാശത്തിലെ മേഘഗർജ്ജനപോലെ കേട്ടു; അർജുനൻ, സുഭദ്രയോടൊപ്പം ഉത്തമരഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നു.
പ്രബഭൌ ച തയോപേതഃ കൈലാസ ഇവ ഗങ്ഗയാ। പാര്ഥഃ സുഭദ്രാസഹിതോ വിരരാജ മഹാരഥഃ
അവളോടൊപ്പം പാർഥൻ, ഗംഗയോടൊപ്പം കൈലാസം പോലെ, അതീവ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.
വിരാജതേ യഥാ ശക്രോ രാജഞ്ശച്യാ സമന്വിതഃ। സുഭദ്രാം പ്രേക്ഷ്യ പാര്ഥേന ഹ്രിയമാണാം യശസ്വിനീമ്
രാജാവേ, ശചിയോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ തെളിയുന്നതുപോലെ, അർജുനനും സുഭദ്രയെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അതീവ പ്രശസ്തയായവളെ കണ്ടു.
ചക്രുഃ കിലകിലാശബ്ദാനാസാദ്യ ബഹവോ ജനാഃ। ദാശാര്ഹാണാം കുലസ്യ ശ്രീഃ സുഭദ്രാ മദ്രഭാഷിണീ
അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന അനേകം ആളുകള് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചു; ദാശാര്ഹ വംശത്തിന്റെ മഹിമയായ സുഭദ്ര, മദ്ര ദേശത്തിന്റെ ഭാഷയില് സംസാരിച്ചു.
അഭികാമാ സകാമേന പാര്ഥേന സഹ ഗച്ഛതി। അഥാപരേ തു സംക്രുദ്ധാ ഗൃഹ്ണീത ഘ്നത മാചിരമ്
സ്വന്തം മനസ്സോടെ പാര്ത്ഥനോടൊപ്പം പോകാന് ആഗ്രഹിച്ച അവളെ, മറ്റുചിലര് കോപത്തോടെ, 'പിടിക്കൂ! അടിക്കൂ! വൈകരുത്!' എന്നുവിളിച്ചു.
ഇതി സംവാര്യ ശസ്ത്രാണി വവര്ഷുരഭിതോ ദിശമ്। ഇതി സംഭാഷമാണാനാം സ നാദഃ സുമഹാനഭൂത്
അവരിങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ, ആയുധങ്ങള് എടുത്ത് ചുറ്റും എല്ലാടും മഴപെയ്യുന്നപോലെ എറിയുകയും വലിയ ഒരു ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം ഉയരുകയും ചെയ്തു.
സ തേന ജനഘോഷേണ വീരോ ഗജ ഇവാര്ദിതഃ। വവര്ഷ ശരവര്ഷാണി ന തു കംചന രോഷയത്
ആ വീരന്, ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തില് അലമുറയുയര്ന്ന ആനയെപ്പോലെ, അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു; എങ്കിലും ആരെയും കോപിപ്പിച്ചില്ല.
മുമോച നിശിതാന്ബാണാന്ദീപ്യമാനാന്സ്വതേജസാ। പ്രാസാദവരസങ്ഘേഷു ഹര്മ്യേഷു ഭവനേഷു ച
സ്വന്തം തേജസ്സില് ജ്വലിക്കുന്ന കൂര്മ്മായ അമ്പുകള് അവന് ഗോപുരങ്ങള്ക്കും കൊട്ടാരങ്ങള്ക്കും ഭവനങ്ങള്ക്കുമേല് വിട്ടുവിട്ടു.
ക്ഷോഭയിത്വാ പുരശ്രേഷ്ഠം ഗരുത്മാനിവ സാഗരമ്। പ്രേക്ഷന്രൈവകതദ്വാരം നിര്യയൌ ഭരതര്ഷഭഃ
ഗരുഡന് സമുദ്രത്തെ അലയ്ക്കുന്നതുപോലെ, അവന് ആ മഹാനഗരം നടുക്കി, റൈവത ദ്വാരത്തെ നോക്കി, ഭാരതവംശത്തിലെ ശക്തന് പുറപ്പെട്ടു.
ശാസനാത്പുരുഷേന്ദ്രസ്യ ബലേന മഹതാ ബലീ। ഗിരൌ രൈവതകേ നിത്യം ബഭൂവ വിപൃഥുശ്രവാഃ
പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്റെ ആജ്ഞയിലും വലിയ സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തിയിലും വിശാലശ്രവാ എന്നവന് എപ്പോഴും റൈവതപര്വ്വതത്തില് നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രവാസേ വാസുദേവസ്യ തസ്മിന്ഹലധരോപമഃ। സംബഭൂവ തദാ ഗോപ്താ പുരസ്യ പുരവര്ധനഃ
വാസുദേവന് വിദൂരത്തായിരുന്നപ്പോള്, ഹലധരനോടു സമമായ അവന് ആ നഗരത്തിന്റെ രക്ഷകനും വളര്ച്ചയ്ക്കുള്ള കാരണവനും ആയി.
പ്രാപ്യ പാണ്ഡവനിര്യാണം നിര്യയൌ വിപൃഥുശ്രവാഃ। നിശമ്യ പുരനിര്ഘോഷം സ്വമനീകമചോദയത്
പാണ്ഡവന് പുറപ്പെട്ട വിവരം അറിഞ്ഞ്, വിശാലശ്രവാ പുറപ്പെട്ടു; നഗരത്തിലെ ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ടു, തന്റെ സൈന്യത്തെ ഉണര്ത്തി.
സോഽഭിപത്യ തദാധ്വാനം ദദര്ശ പുരുഷര്ഷഭമ്। നിഃസൃതം ദ്വാരകാദ്വാരാദംശുമന്തമിവാമ്ബിരാത്
അവന് ആ വഴിയില് മുന്നേറി, ദ്വാരകയുടെ വാതില് വഴി പുറപ്പെട്ട പുരുഷശ്രേഷ്ഠനെ, സമുദ്രത്തില് നിന്നു ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ കണ്ടു.
സവിദ്യുതമിവാമ്ഭോദം പ്രേക്ഷതാം തം ധനുര്ധരമ്। പാര്ഥമാനര്തയോധാനാം വിസ്മയഃ സമപദ്യത
മിന്നലോടുകൂടിയ കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള ആ ധനുര്ധരിയെ കണ്ടപ്പോള്, ആനര്ത്ത സൈന്യത്തിലെ യോദ്ധാക്കള്ക്കിടയില് അത്ഭുതം പടര്ന്നു.
ഉദീര്ണരഥനാഗാശ്വമനീകമഭിവീക്ഷ്യ തത്। ഉവാച പരമപ്രീതാ സുഭദ്രാ ഭദ്രഭാഷിണീ
രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ ആ സൈന്യത്തെ കണ്ടു, ശുഭദ്ര, മധുരമായ വാക്കുകളോടെ, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സംഗ്രഹീതുമഭിപ്രായോ ദീര്ഘകാലകൃതോ മമ। യുധ്യമാനസ്യ സങ്ഗ്രാമേ രഥം തവ നരര്ഷഭ
യുദ്ധഭൂമിയില് നീ പോരാടുമ്പോള് നിന്റെ രഥം ഓടിക്കാന് എനിക്ക് എത്രകാലമായി ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു എന്നറിയുമോ, മഹാനായവനേ.
ഓജസ്തേജോദ്യുതിബലൈരന്വിതസ്യ മഹാത്മനഃ। പാര്ഥ തേ സാരഥിത്വേന ഭവിതാ ശിക്ഷിതാസ്മ്യഹമ്
ശക്തിയും തേജസ്സും ഉജ്ജ്വലതയും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞ മഹാത്മാവേ, പാര്ത്ഥാ, നിന്റെ രഥസാരഥിയായി പ്രവര്ത്തിക്കാന് ഞാന് പരിശീലനം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഏവമുക്തഃ പ്രിയാം പ്രീതഃ പ്രത്യുവാച നരര്ഷഭഃ। ചോദയാശ്വാനസംസക്താന്വിശ്തു വിപൃഥോര്ബലമ്
പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന് സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'കഴിഞ്ഞില്ലാത്ത കുതിരകളെ ഓടിക്കൂ, നാം വിശാലശ്രവാവിന്റെ സൈന്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം.'
ബഹുഭിര്യുധ്യമാനസ്യ താവകാന്വിജിഘാംസതഃ। പശ്യ ബാഹുബലം ഭദ്രേ ശരാന്വിക്ഷിപതോ മമ
എന്റെ അമ്പുകള് എറിയുന്നപ്പോള് നീ കാണൂ, ഭദ്രേ, എത്രയും ആളുകള് നിന്റെ ബന്ധുക്കളെ തോല്പ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കൈകളുടെ ശക്തി എങ്ങനെയാണെന്ന്.