ഇത്യേവമുക്താ യതിനാ പ്രീതാസ്തേ യാദവര്ഷഭാഃ। ഉപോപവിവിശുഃ സര്വേ തേ സ്വാഗതമിതി ബ്രുവന്
യതി ഇങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, യാദവശ്രേഷ്ഠന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ 'സ്വാഗതം' എന്നു പറഞ്ഞു എല്ലാവരും ഇരുന്നു.
പരിതഃ സന്നിവിഷ്ടേഷു വൃഷ്ണിവീരേഷു പാണ്ഡവഃ। ആകാരം ഗൂഹമാനസ്തു കുശലപ്രശ്നമബ്രവീത്
വൃഷ്ണിവീരന്മാർ ചുറ്റും ഇരിക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡവൻ തന്റെ രൂപം മറച്ചു വെച്ച് അവരോടു ക്ഷേമം ചോദിച്ചു.
സര്വത്ര കുശലം ചോക്ത്വാ ബലദേവോഽബ്രവീദിദമ്। പ്രസാദം കുരു മേ വിപ്ര കുതസ്ത്വം ചാഗതോ ഹ്യസി
എല്ലാം സുഖമാണെന്ന് പറഞ്ഞശേഷം, ബലരാമൻ പറഞ്ഞു: 'സ്വാമീ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം; എവിടുനിന്നാണ് നിങ്ങൾ വന്നത്?'
ത്വയാ ദൃഷ്ടാനി പുണ്യാനി വദ ത്വം വദതാംവര। പര്വതാംശ്ചൈവ തീര്ഥാനി വനാന്യായതനാനി ച
'നിങ്ങൾ തിരുനാടുകളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; പരമോത്തമനേ, പർവ്വതങ്ങളും തീർത്ഥങ്ങളും കാടുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.'
തീര്ഥാനാം ദര്ശനം ചൈവ പര്വതാനാം ച ഭാരത। ആപഗാനാം വനാനാം ച കഥയാമാസ താഃ കഥാഃ
അവൻ തീർത്ഥങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, നദികൾ, കാടുകൾ എന്നിവയുടെ കഥകൾ പറഞ്ഞു, ഭാരത.
ശ്രുത്വാ ധര്മകഥാഃ പുണ്യാ വൃഷ്ണിവീരാ മുദാന്വിതാഃ। അപൂജയംസ്തദാ ഭിക്ഷും കഥാന്തേ ജനമേജയ
ആ ധർമ്മകഥകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വൃഷ്ണിവീരന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ആ ഭിക്ഷുവിനെ കഥകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആദരിച്ചു, ജനമേജയ.
തതസ്തു യാദവാഃ സര്വേ മന്ത്രയന്തി സ്മ ഭാരത। അയം ദേശാതിഥിഃ ശ്രീമാന്യതിലിങ്ഗധരോ ദ്വിജഃ
അതിനുശേഷം എല്ലാ യാദവരും ആലോചിച്ചു, ഭാരത: 'ഈ അതിഥി, യതിചിഹ്നങ്ങളുള്ള ഈ ബ്രാഹ്മണൻ, മഹത്വമുള്ളവനാണ്.'
ആവാസം കമുപാശ്രിത്യ വസേത നിരുപദ്രവഃ। ഇത്യേവം പ്രബ്രുവന്തസ്തു രൌഹിണേയം ച യാദവാഃ
'ഇവൻ ഇവിടെ അഭയം തേടി നിർഭയമായി താമസിക്കട്ടെ,' എന്നിങ്ങനെ യാദവർ രോഹിണിപുത്രനോടു പറഞ്ഞു.
ദദൃശുഃ കൃഷ്ണമായാന്തം സര്വേ യാദവനന്ദനമ്। ഏഹി കേശവ താതേതി രൌഹിണേയോ വചോഽബ്രവീത്
എല്ലാ യാദവരും യാദവരുടെ പ്രിയനായ കൃഷ്ണൻ വരുന്നത് കണ്ടു; രോഹിണിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'വാ, കേശവ, പ്രിയനേ.'
യതിലിങ്ഗധരോ വിദ്വാന്ദേശാതിഥിരയം ദ്വിജഃ। വര്ഷമാസനിവാസാര്ഥമാഗതോ നഃ പുരം പ്രതി। സ്ഥാനേ യസ്മിന്നിവസതു തന്മേ ബ്രൂഹി ജനാര്ദന
'യതിചിഹ്നങ്ങളുള്ള ഈ പണ്ഡിതൻ നമ്മുടെ അതിഥിയാണ്; നാലു മാസത്തേക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ എവിടെ താമസിക്കണമെന്ന് ദയവായി പറയൂ, ജനാർദ്ദന.'
ത്വയി സ്ഥിതേ മഹാഭാഗ പരവാനസ്മി ധര്മതഃ। സ്വയം തു രുചിരേ സ്ഥാനേ വാസയേര്യദുനന്ദന
'നീ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, മഹാഭാഗനേ, ഞാൻ ധർമ്മത്തിന് കീഴിലാണ്; എന്നാൽ, യാദവപ്രിയനേ, നീ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൻ താമസിക്കട്ടെ.'
പ്രീതഃ സ തേന വാക്യേന പരിഷ്വജ്യ ജനാര്ദനമ്। ബലദേവോഽബ്രവീദ്വാക്യം ചിന്തയിത്വാ മഹാബലഃ
അവന്റെ വാക്കുകളിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട്, ബലരാമൻ ജനാർദ്ദനനെ അണക്കി, ആ മഹാബലൻ ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞു.
ആരാമേ തു വസേദ്ധീമാംശ്ചതുരോ വര്ഷമാസകാന്। കന്യാഗൃഹേ സുഭദ്രായാ ഭുക്ത്വാ ഭോജനമിച്ഛയാ
'ഈ ജ്ഞാനി നാലു മാസത്തേക്ക് തോട്ടത്തിൽ താമസിക്കട്ടെ; ഭക്ഷണം വേണ്ടപ്പോൾ സുഭദ്രയുടെ വീട്ടിൽ കഴിക്കട്ടെ.'
ലതാഗൃഹേഷു വസതാമിതി മേ ധീയതേ മതിഃ। ലബ്ധാനുജ്ഞാസ്ത്വയാ താത മന്യന്തേ സര്വയാദവാഃ
'വള്ളി കുടിലുകളിൽ താമസിക്കട്ടെ എന്നതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; നിന്റെ അനുമതിയോടെ, പ്രിയനേ, എല്ലാ യാദവരും അതിൽ സമ്മതിക്കുന്നു.'
ബലവാന്ദര്ശനീയശ്ച വാഗ്മീ ശ്രീമാന്ബഹുശ്രുതഃ। കന്യാപുരസമീപേ തു ന യുക്തമിതി മേ മതിഃ
അവൻ ശക്തനും, ആകർഷകമായ രൂപം ഉള്ളവനും, വാഗ്മിയുമാണ്, സമൃദ്ധിയും, അറിവും ധാരാളം ഉള്ളവനും. എങ്കിലും പെൺകുട്ടികളുടെ മന്ദിരത്തിന് സമീപം അവൻ ഉണ്ടാകുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ഗുരുഃ ശാസ്താ ച നേതാ ച ശാസ്ത്രജ്ഞോ ധര്മവിത്തമഃ। ത്വയോക്തം ന വിരുധ്യേഹം കരിഷ്യാമി വചസ്തവ
അവൻ ഗുരുവും, ഉപദേശകനും, നേതാവും, ശാസ്ത്രജ്ഞനും, ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആണ്. നീ പറഞ്ഞത് ഞാൻ എതിർക്കുന്നില്ല; ഞാൻ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കും.
ശുഭാശുഭസ്യ വിജ്ഞാതാ നാന്യോഽസ്മി ഭുവി കശ്ചന
ശുഭവും അശുഭവും എനിക്ക് പോലെ അറിയുന്ന മറ്റൊരാളും ഭൂമിയിൽ ഇല്ല.
അയം ദേശാതിഥിഃ ശ്രീമാന്സര്വധര്മഭൃതാം വരഃ। ധൃതിമാന്വിനയോപേതഃ സത്യബാദീ ജിതേന്ദ്രിയഃ
ഈ വിദൂരദേശത്തുനിന്നുള്ള അതിഥി മഹത്വമുള്ളവനും, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, സ്ഥിരചിത്തനും, വിനയശാലിയും, സത്യവാദിയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനും ആണ്.
യതിലിങ്ഗധരോ ഹ്യേഷ കോ വിജാനാതി മാനസമ്। ത്വമിമം പുണ്ഡരീകാക്ഷ നീത്വാ കന്യാപുരം ശുഭമ്
ഇവൻ യതിയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവന്റെ മനസ്സ് ആര്ക്കറിയാം? നീ, കണികണ കണ്ണുള്ളവളേ, ഇവനെ ശുഭമായ കന്യാമന്ദിരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.
നിവേദയ സുഭദ്രായൈ മദ്വാക്യപരിചോദിതഃ। ഭക്ഷ്യൈര്ഭോജ്യൈശ്ച പാനൈശ്ച അന്നൈരിഷ്ടൈശ്ച പൂജയ
എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് സുഭദ്രയോട് അറിയിക്കൂ; അവനെ വിഭവങ്ങളാലും, ഭക്ഷണങ്ങളാലും, പാനീയങ്ങളാലും, ഇഷ്ടാന്നങ്ങളാലും ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കൂ.
സ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ സഹിതോ യതിനാ ഹരിഃ। കൃത്വാ തു സംവിദം തേന പ്രഹൃഷ്ടഃ കേശവോഽഭവത്
അത് ശരിയെന്ന് സമ്മതിച്ച് ഹരിയും യതിയും ചേർന്ന് തമ്മിൽ ധാരണയുണ്ടാക്കി, ഹരിക്ക് അതിൽ വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
പര്വതേ തൌ വിഹൃത്യൈവ യഥേഷ്ടം കൃഷ്ണപാണ്ഡവൌ। താം പുരീം പ്രവിവേശാഥ ഗൃഹ്യ ഹസ്തേന പാണ്ഡവമ്। പ്രവിശ്യ ച ഗൃഹം രമ്യം സര്വഭോഗസമന്വിതമ്
കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവനും പർവതത്തിൽ ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിച്ചു. പിന്നെ കൃഷ്ണൻ പാണ്ഡവന്റെ കൈ പിടിച്ച് ആ നഗരം പ്രവേശിച്ചു; എല്ലാ സൗഖ്യങ്ങളും ഉള്ള മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ അവർ കടന്നു.
പാര്ഥമാവേദയാമാസ രുക്മിണീസത്യഭാമയോഃ। ഹൃഷീകേശവചഃ ശ്രുത്വാ തേ ഉഭേ ചോചതുര്ഭൃശമ്
പാർഥനെ കുറിച്ച് കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയെയും സത്യഭാമയെയും അറിയിച്ചു; ഹൃഷീകേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഇരുവരും അതീവ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
മനോരഥോ മഹാനേഷ ഹൃദി നൌ പരിവര്തതേ। കദാ ദ്രക്ഷാവ ബീഭത്സും പാണ്ഡവം പുരമാഗതമ്
"ഈ വലിയ ആഗ്രഹം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ട്: പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ അർജുനൻ നഗരത്തിൽ എത്തിയതിനെപ്പറ്റി നാം എപ്പോൾ കാണും?"
ഇത്യേവം ഹര്ഷമാണേ തേ വദന്ത്യൌ സുഭൃശം പ്രിയമ്। രുഗ്മിണീസത്യഭാമേ വൈ ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതോഽഭവദ്യതിഃ
ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ ഇഷ്ടവാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രുക്മിണിയും സത്യഭാമയും ആ യതിയെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷിച്ചു.
സര്വേഷാം ഹര്ഷമാണാനാം പാര്ഥോ ഹര്ഷമുപാഗമത്। പ്രാപ്തമജ്ഞാതരൂപേണ ചാഗതം ചാര്ജുനം ഹരിഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷിച്ചപ്പോൾ പാർഥനും അതിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; ഹരിയ് അജ്ഞാതവേഷത്തിൽ എത്തിയ അർജുനനെ കൊണ്ടുവന്നു.
സത്കൃത്യ പൂജ്യമാനം തു പ്രീത്യാ ചൈവ ഹ്യപൂജയത്। സ തം പ്രിയാതിഥിം ശ്രേഷ്ഠം സമീക്ഷ്യ യതിമാഗതമ്
അവനെ സ്നേഹപൂർവ്വം ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, അത്യുത്തമനായ പ്രിയ അതിഥിയെ കണ്ടപ്പോൾ യതിയെ യഥോചിതമായി ആദരിച്ചു.
സോദര്യാം ഭഗിനീം കൃഷ്ണഃ സുഭദ്രാമിദമബ്രവീത്। അയം ദേശാതിഥിര്ഭദ്രേ സംശിതവ്രതവാനൃഷിഃ
കൃഷ്ണൻ തന്റെ സഹോദരിയായ സുഭദ്രയോട് പറഞ്ഞു: "ഭദ്രേ, ഈ വിദൂരദേശത്തുനിന്നുള്ള അതിഥി ദൃഢവ്രതനായ ഒരു ഋഷിയാണ്."
പ്രാപ്നോതു സതതം പൂജാം തവ കന്യാപുരേ വസന്। ആര്യേണ ച പരിജ്ഞാതഃ പൂജനീയോ യതിസ്ത്വയാ
അവൻ നിന്റെ കന്യാമന്ദിരത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും അവനു ആദരം ലഭിക്കട്ടെ; മഹാന്മാരാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ യതി നിനക്ക് ആദരിക്കേണ്ടവനാണ്.
രാഗാദ്ഭരസ്വ വാര്ഷ്ണേയി ഭക്ഷ്യൈര്ഭോജ്യൈര്യതിം സദാ। ഏഷ യദ്യദൃഷിര്ബ്രൂയാത്കാര്യമേവ ന സംശയഃ
സ്നേഹത്താൽ, വൃഷ്ണികളുടെ മകളേ, നീ എപ്പോഴും ഈ യതിക്ക് വിഭവങ്ങളും ഭക്ഷണങ്ങളും നൽകണം; ഈ ഋഷി എന്ത് പറഞ്ഞാലും അതു നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.